ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่

ณ ขณะนี้……

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

ที่ซิงหลงรีสอร์ทในห้องชั้นบนสุด มีไวน์ขวดใหญ่สองสามขวดวางอยู่บนโต๊ะ

เกาเจิ้นโปที่นอนอยู่บนเตียงค่อยๆลืมตาขึ้นมาและเอามือลูบหัวที่ยังคงมึนอยู่ช้าๆ

ในตอนนี้เกาเจิ้นโปอารมณ์ไม่ดีอย่างมาก!

เพราะเมื่อวานเขาโดนไล่ออกมาจากโรงแรมอย่างง่ายดาย!

เขารู้สึกหงุดหงิดมาก!

ดังนั้น เกาเจิ้นโปจึงได้มุ่งตรงมาที่รีสอร์ทของเขาและดื่มไวน์ขวดใหญ่สองสามขวดก่อนจะผล็อยหลับไป

แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาตื่นมาและนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ ความโกรธของเขาก็กลับมาอีกครั้ง

เกาเจิ้นโปพูดอย่างชั่วร้าย "ไอหลิน รอก่อนเถอะ แกได้เจอดีแน่!"

จากนั้น เขาที่กำลังนอนอยู่ก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการลุกขึ้น

เกาเจิ้นโปสัมผัสท้องของเขาและหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ข้างเตียงขึ้นมาแล้วพูดว่า "เอาอะไรมาให้ฉันกินหน่อยสิ"

เมื่อพูดจบ เขาก็กดวางสายแล้วโยนโทรศัพท์ออกไปด้านข้างของตัวเอง

"กริ๊ง!"

ไม่นานหลังจากนั้น กริ่งของประตูก็ดังขึ้น

และผานหย่งหลี่ผู้จัดการทั่วไปที่ใส่ชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวก็เดินเข้ามาอย่างช้าๆพร้อมกับถืออาหารเลิศรสมาด้วยตนเอง

ผานหย่งหลี่พูดอย่างกระตือรือร้น "นายน้อยเกา นี่คือกุ้งล็อบสเตอร์ออสเตรเลีย เม่นทะเลคุณภาพเยี่ยม คาเวียร์และสเต็กออสเตรเลียคุณภาพเยี่ยม..."

"แถมอาหารเหล่านี้ก็ถูกปรุงอย่างพิถีพิถันโดยเชฟฝีมือดีของเราในซิงหลงรีสอร์ท..."

"และฉันก็ขอแนะนำให้คุณดื่มซุปนี้เป็นอันดับแรก เพราะมันอร่อยและสามารถเพิ่มความอยากอาหารของคุณได้"

ขณะที่เขาพูด เขาก็ค่อยๆเทน้ำซุปที่หอมกรุ่นออกมา

จากนั้น เกาเจิ้นโปก็จิบน้ำซุปและพยักหน้าเล็กน้อย

ซึ่งเมื่อเห็นท่าทางพอใจของเกาเจิ้นโป...

ใบหน้าแห่งความสุขของผานหย่งหลี่ก็ปรากฏออกมา

และซุปชามนี้ก็ดูเหมือนว่าจะเพิ่มความอยากอาหารขึ้นมาจริงๆ มันทำให้เกาเจิ้นโปกัดกินล็อบสเตอร์ เม่นทะเล และสเต็ก...อย่างตะกละตะกลาม

ซึ่งหลังจากที่ผานหย่งหลี่เห็นฉากนี้ เขาก็มีความสุขมากขึ้นกว่าเดิม

และหลังจากที่เกาเจิ้นโปกินจนอิ่ม เขาก็เรอออกมาและพูดว่า "วันนี้มีการแสดงอะไรในรีสอร์ทงั้นหรอ"

ผานหย่งหลี่พูด “วันนี้เรามีโชวจากปรมาจารย์แห่งวงการมายากลครับ”

เกาเจิ้นโปหาวและพูด "มายากลหรอ? มีอะไรที่น่าสนใจกว่านีไหม?"

ผานหย่งหลี่พูดอีกครั้ง "แล้วจากนั้นก็จะมีนางแบบมาเดินแคทวอล์คโชว์"

แคทวอล์ค?

นางแบบ?

เห็นได้ชัดว่าคำที่ผานหย่งหลี่พูดออกมานั้นมีความหมายแฝงถึงบางสิ่งบางอย่างอยู่

แต่เกาเจิ้นโปไม่สนใจและพูดว่า "ผู้หญิงน่ะ ฉันหาซื้อเองเมื่อไหร่ก็ได้"

สิ่งนี้ ทำให้ผานหย่งหลี่ถึงกับต้องปวดหัวจากการเรื่องมากของเกาเจิ้นโปในทันที

และทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของเขาก็ดังขึ้นมา

เขาทำท่าทีขอโทษเและพูด "นายน้อยเกา ฉันขอรับสายก่อนนะ"

"ตามสบาย" เกาเจิ้นโปพูด

จากนั้น ผานหย่งหลี่ก็ได้พบว่าคนที่โทรมานั้นคือลูกชายของเขา ผานเฉิน

“เสี่ยวเฉิน มีอะไรงั้นหรอ?” ผานหย่งหลี่ถามด้วยเสียงต่ำ

“ผมพาเพื่อนร่วมชั้นมาที่โรงแรมซิงหลงรีสอร์ท พ่ออยู่ในโรงแรมหรือเปล่า ถ้าว่างๆพ่อก็ลงมาหาด้วยนะ” ผานเฉินกล่าว

แม้ว่าตอนนี้เหล่าเพื่อนๆจะรู้ถึงความร่ำรวยของเขาแล้ว

แต่ผานเฉินรู้สึกว่ามันยังไม่เพียงพอ

เขาต้องการให้พ่อของเขามาแสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งด้วย

สิ่งนี้...

เพื่อให้เขากลับไปอยู่บนจุดสูงสุดอีกครั้ง!

ซึ่งเมื่อผานหย่งหลี่ได้ยิน เขาก็ขมวดคิ้วทันที ถึงแม้ว่าการที่ลูกชายจะพาเพื่อนร่วมชั้นมาที่โรงแรมนั้นไม่ได้ผิดอะไร

แต่เขาก็ต้องจัดการด้วยตัวเองสิ!

ไม่ใช่มาเรียกหาพ่อไม่ใช่หรือไง?

ผานหย่งหลี่กำลังจะดุลูก

แต่เมื่อเขาเห็นว่าเกาเจิ้นโปนั้นนั่งอยู่ข้างๆ คำพูดกับน้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไป

“ถ้าพ่อมีเวลาพ่อจะลงไปหานะ”

พูดเสร็จเขาก็กดวางสายทันที

จากนั้น ผานหย่งหลี่ก็พูดด้วยน้ำเสียงประจบสอพลอ "นายน้อยเกา วันนี้ลูกชายของฉันได้พาเพื่อนร่วมชั้นมาที่โรงแรมของเรา คุณอยากจะลงไปดูหน่อยมั้ย"

ซึ่งเมื่อเกาเจิ้นโปได้ยิน เขาก็รีบถามทันที "ลูกชายของนายยังเรียนอยู่เปล่า?"

“ยังเรียนอยู่ครับ เขากำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเจียงเป่ย” ผานหย่งหลี่ได้ตอบกลับ

"ว้าว" ดวงตาของเกาเจิ้นโปสว่างขึ้นทันที

เพราะเมื่อเทียบกับนางแบบเหล่านั้น เห็นได้ชัดว่านักศึกษาที่อายุน้อยอย่างนี้มีเสน่ห์มากกว่า

และยิ่งเป็นมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย...

มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในจังหวัดแล้ว มันจะต้องมีสาวงามอยู่แน่นอน

ดังนั้น เกาเจิ้นโปจึงพูดต่อ “นายมีความสามารถที่ดี ลูกชายของนายก็น่าจะยอดเยี่ยมเช่นกัน! และไหนไหนเขาก็มาที่นี่แล้ว ฉันคงต้องลงไปดูสักหน่อย!”

“เพราะบางที เขาอาจจะเป็นผู้บริหารในอุ๊ปกรุ๊ปของฉันในอนาคตก็ได้!”

ผานหย่งหลี่ดีใจมากเมื่อได้ยินเรื่องนี้ เขายิ้มพร้อมกับพูดว่า "เป็นเกียรติ์อย่างยิ่งเลยที่นายน้อยยอมลงไปพบกับลูกของผม!"

…………

จากนั้นผานเฉินก็ได้รับข้อความจากผานหย่งหลี่

นายน้อยเกาเจิ้นโปจะลงไปหาลูกนะ!

เมื่อเห็นข้อความนี้ ผานเฉินก็แทบจะกระโดดตัวลอยในทันที

เนื่องจาก……

เกาเจิ้นโปนั้นเป็นถึงลูกของประธานคนปัจุบัน และเขาจะต้องได้เป็นประธานแน่ๆในอนาคต!

ถ้าเขาสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเกาเจิ้นโปได้ล่ะก็ อนาคตของเขาก็จะราบลื่น?

ใบหน้าของผานเฉินมีรอยยิ้มออกมาทันทีที่นึกแบบนี้

จากนั้น เขาก็เหลือบไปมองที่หลินฟาน

ผานเฉินคิดในใจ: นายก็ทำได้แค่แก้ปัญหาคณิตศาสตร์เท่านั้นแหละ อนาคตของนายไม่มีทางสู้ฉันได้!

จากนั้นผานเฉินก็กระแอมและพูดว่า: "เพื่อนร่วมห้องทุกคน เพื่อนๆ ได้โปรดช่วยอยู่ในความเงียบกันสักครู่!"

เพื่อนร่วมห้องที่กำลังสนุกสนานกันก็หยุดอย่างงุนงง

และทุกคนก็หันมามองที่ผานเฉิน

ผานเฉินชอบความรู้สึกที่ทุกคนหันมามองเช่นนี้ เขายิ้มที่มุมปากและพูดว่า "ฉันขอบอกข่าวดีกับทุกคน...ว่านายน้อยจากกลุ่มบริษัทที่มีมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์กำลังจะมาหาพวกเรา!"

“ถ้าสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา มันจะต้องเป็นประโยชน์กับพวกเราในอนาคตอย่างแน่นอน! ขนาดที่ว่าไม่ต้องห่วงเรื่องหลังเรียนจบเลย!”

ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ เพื่อนๆทุกคนก็ตาสว่างและตื่นเต้นกันทันที

บริษัทมูลค่าหลายพันล้าน!

นี่เป็นมหาอำนาจสำหรับพวกเขาอย่างแน่นอน!

ผู้ชายบางคนถึงกับรีบจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เป็นระเบียบ

ผู้หญิงบางคนถึงกับรีบหยิบกระจกแต่งหน้าออกมาและแต่งอย่างระมัดระวัง

เพราะความประทับใจในครั้งแรกที่พบกันนั้นสำคัญมาก

และถ้าสามารถทิ้งความประทับใจไว้ให้นายน้อยคนนี้ได้

มันจะต้องเป็นเรื่องดีอย่างแน่นอน!

ซึ่งเมื่อเห็นเช่นนี้...

ใบหน้าของผานเฉินก็ยิ้มออกมาทันที เพราะข้อความของของพ่อเขา ผานหย่งหลี่ได้บอกเอาไว้อย่างชัดเจน ว่าพยายามให้คนสวยในชั้นเรียนเตรียมพร้อมหน้าตาเอาไว้

และผานเฉินก็เข้าใจทันทีว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไร

“ตึก ตึก ตึก!”

ตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นมาแต่ไกล

จากนั้น ผานหย่งหลี่กับเกาเจิ้นโปก็เดินเข้ามาช้าๆ

ผานเฉินก้มตัวกว่า 90 องศาราวกับหมาปั๊กผู้ซื่อสัตย์และพูดทักทายด้วยความเคารพ “สวัสดีครับคุณพ่อและนายน้อยสุดหล่อ”

จากนั้น เกาเจิ้นโปก็พยักหน้าแล้วมองไปยังนักศึกษาที่อยู่ข้างหน้าของเขา

ซึ่งเมื่อเขาเห็นผู้หญิงสวย ๆ เขาก็พยักหน้าในใจ

แต่ทันใดนั้น……

เกาเจิ้นโปก็เลิกคิ้วอย่างกะทันหันและตะโกนอย่างดุเดือด "ไอหลิน ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่!"