เรื่องเล็กน้อย
เดิมที หวังห่าวฉีต้องการที่จะโชว์ความเก่งของตัวเองให้ทุกคนได้เห็น
แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับมานั้นมันตรงกันข้าม?
"เหมือนกับแมวที่ไปเรียกร้องให้สุนัขมาทำการผ่าตัดให้"
คำพูดของฟ่านหมิงจือยังคงก้องอยู่ในใจของเขา
อับอาย!
น่าอับอายที่สุด!
ซึ่งต่อมา เมื่อหวางห่าวฉีเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นว่าหลินฟานกำลังส่ายหัวอยู่
ราวกับอยากจะพูดว่า: หวางห่าวฉี ไอคนไม่มีน้ำยา!
คนอื่นจะหัวเราะฉันก็ได้ไม่เป็นไร!
แต่หลินฟานจะมาหัวเราะฉันไม่ได้!
ด้วยความคิดแบบนี้ เลยทำให้หวางห่าวฉีรู้สึกโกรธอย่างมาก
แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ถอนหายใจและพูดว่า “โทษทีนะ ฉันเพิ่งจะนึกได้ว่าพี่ของฉันกับหมอฟ่านหมิงจือเคยมีความขัดแย้งกันมาก่อน ดูเหมือนว่า... คงไม่มีทางที่จะเชิญเขามาได้แล้วล่ะ”
“คุณน้าครับ ผมขอโทษ ผมช่วยคุณไม่ได้เลย”
ต้องบอกว่าหวางห่าวฉีนั้นเอาตัวรอดได้เก่งมาก
ในช่วงเวลาสั้นๆ เขาก็สามารถหาข้ออ้างดีๆมาได้แล้ว
ซึ่งหลังจากที่เขาพูดแบบนี้ บรรยากาศในวอร์ดก็ดีขึ้นทันที
หยางเหว่ยกล่าวว่า “ไม่เป็นไร เธอทำดีที่สุดแล้วล่ะ”
หวางห่าวฉีกล่าวต่อ "หลินฟาน ฉันเห็นว่านายกำลังส่ายหัวอยู่... นายพอจะรู้จักกับผู้เชี่ยวชาญบ้างไหม"
“คงต้องรู้แหละ! นายต้องรู้จักผู้เชี่ยวชาญสักคนแน่ เพราะนายเป็นถึงคนที่ร่ำรวยที่สุดในห้องเรียนของเรา!”
“นายต้องขอให้เขามาช่วยครูประจำชั้นนะ!”
“คนที่ร่ำรวยที่สุด?” หยางเหว่ยสงสัย
ถึงแม้ว่าหยางเหว่ยจะไม่เคยพบกับหลินฟานมาก่อน
แต่เธอก็เคยได้ยินชื่อหลินฟานมาจากหลี่หยงหลายครั้งแล้ว
ซึ่งหยางเหว่ยก็รู้ว่าหลินฟานลาออกจากโรงเรียนเพื่อไปทำงานช่วยครอบครัว
และด้วยเรื่องนี้……
หลี่หยงก็มักจะร้องไห้เสียใจอยู่ที่บ้านเป็นประจำ
นี่...เขาคือคนที่ร่ำรวยที่สุดจริงงั้นหรอ?
หวางห่าวฉีกล่าวว่า “จริงครับคุณน้า คุณอาจจะยังไม่รู้ ว่าหลินฟานมีรถสปอร์ตกับนาฬิกาหลายสิบล้านด้วยนะ แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะเป็นเพราะคณบดีกับผู้อำนวยการของมหาวิทยาลัยเจียงเป่ยเดินทางมาส่งเขาที่ชิงซีด้วยตัวเอง เขาเลยไม่ได้เอารถสปอร์ตมา”
เห็นได้ชัดว่าหวางห่าวฉีมั่นใจอย่างมากว่าหลินฟานไม่มีทางเป็นคนรวย
ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงพูดเพื่อที่จะโยนปัญหาของเรื่องนี้ไปให้หลินฟานจัดการ
ฉันเพิ่งจะหน้าแตกไป แต่หลินฟาน นายจะต้องหน้าแตกมากกว่าฉัน จะต้องอับอายมากกว่าฉัน!
หวางห่าวฉีพูดต่ออีกครั้ง: “หลินฟาน นายควรรีบโทรหาผู้เชี่ยวชาญที่นายรู้จักให้มาช่วยอาจารย์ของเรานะ”
คราวที่แล้วนายอ้างว่าจอดลัมโบร์กินี่ไว้ที่เจียงเป่ย ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าคราวนี้นายจะหาเหตุผลอะไรมาอ้างอีก?
หวางห่าวฉีจ้องมองไปที่หลินฟานอย่างใจจดใจจ่อ
ซึ่งถึงแม้ว่าหยางเหว่ยจะต้องการให้สามีของเธอได้รับการรักษาจากผู้เชี่ยวชาญโดยเร็วที่สุด
แต่เธอก็รู้สึกว่าบรรยากาศตอนนี้มันแปลกไปอย่างมาก
ดังนั้นเธอจึงเปิดปากของเธอและพูดว่า "ไม่เป็นไรหรอกนะ ถ้าเธอไม่รู้ ... "
ทันใดนั้น หลินฟานก็กล่าวว่า "คุณน้าเข้าใจผิดแล้ว ผมรู้จักผู้เชี่ยวชาญที่ใช้วิชาบินมีดหลิวอยู่ ซึ่งเขาคนนั้นก็คือหลี่ฉวนเองนั่นแหละครับ เดี๋ยวผมจะโทรไปหาเขาให้ตอนนี้เลยก้ได้"
"จริงหรอ?" หยางเหว่ยพูดออกมาด้วยความประหลาดใจ
แต่เมื่อหวางห่าวฉีได้ยินเรื่องนี้ มุมปากของเขากระตุกทันที และเขาก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก
หลินฟาน...นายจะคุยโม้โอ้อวดไปถึงไหน?
หลี่ฉวนเป็นถึงหัวหน้าผู้อำนวยการสถาบันสมาคมปักกิ่งเลยนะ!
ถึงแม้ว่านายจะเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในห้องเรียนก็เถอะ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะโทรหาเขาให้มาช่วยได้!
ต้องรู้ว่า……
หมอระดับหลี่ฉวนนั้นรวยจนไม่ต้องการเงินอีกแล้ว!
ในตอนนี้ หวางห่าวฉีมองไปยังหลินฟานด้วยแววตาที่คาดหวังอย่างมาก
เขาเฝ้าดูฉากตลกที่กำลังจะเกิดขึ้นกับหลินฟานอย่างใจจดใจจ่อ
“ถ้าเป็นอย่างนั้น หลินฟาน นายก็รีบโทรหาเขาเลยสิ” หวางห่าวฉีเร่งเร้า
เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการให้หลินฟานโทรไปทันที เพื่อไม่ให้หลินฟานเล่นตุกติกได้
ซึ่งด้วยพฤติกรรมแปลกๆนี้ หลินฟานจึงอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองหวางห่าวฉี เขาไม่เข้าใจความคิดของหวางห่าวฉีเลย
แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เขาพยักหน้าและกดโทรไปหาหลี่ฉวนทันที
ในอดีต ตอนที่หลี่ฉวนได้มีโอกาศมารักษาหลินเถา พ่อของหลินฟาน ทั้งสองจึงได้แลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อเอาไว้
“ตู๊ด!”
หลี่ฉวนกดรับสาย
“เอ่อ คุณใช่ผู้อำนวยการหลี่ฉวนหรือเปล่า” หลินฟานถาม
“ฉันเอง! คุณหลิน มีอะไรหรือเปล่า?” เสียงที่ไพเราะของหลี่ฉวนดังขึ้นมาจากโทรศัพท์
ซึ่งหลังจากที่ได้ยินเสียงของหลี่ฉวน หยางเหว่ย หลี่ซินเยว่ หลี่ต้าซง หวงเต๋อ เซินเหลียงและคนอื่นๆต่างก็มีความสุขอย่างมาก
หลินฟานรู้จักหลี่ฉวนจริงๆ!
ตรงกันข้าม เสียงนี้กับทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของหวางห่าวฉีนั้นแข็งทื่อทันที
หลินฟาน...นายรู้จักกับหลี่ฉวนได้ยังไงกัน!
“เรื่องมันเป็นอย่างนี้ คือ ครูประจำชั้นของฉันมีเนื้องอก รบกวนคุณมาที่โรงพยาบาลกลางชิงซีเพื่อทำการผ่าตัดให้ได้ไหม” หลินฟานถาม
หลี่ฉวนกล่าวว่า “ไม่มีปัญหาแน่นอน ตอนนี้ฉันอยู่ที่ชิงซีพอดี เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะเข้าไปตรวจร่างกายและเตรียมการผ่าตัดให้นะ”
ตกลง!
หลี่ฉวนตกลง!
ด้วยเหตุนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของหยางเหว่ย หลี่ซินเยว่ หลี่ต้าซงและคนอื่นๆก็กว้างขึ้นไปอีก
แต่ท่าทางของหวางห่าวฉีกับน่าเกลียดมากกว่าเดิม
คำพูดมันเหมือนกันทุกประการ!
หลินฟานมันพูดเหมือนตอนที่ฉันโทรเลย!
แต่ฉันกับถูกฟ่านหมิงจือ ลูกศิษย์ของหลี่ฉวนปฏิเสธ แถมยังถูกบอกว่าไม่ต้องโทรมาถามเรื่องนี้อีก...
แต่หลี่ฉวนกับตอบตกลงหลินฟาน และรับปากว่าจะมาในวันพรุ่งนี้เลยด้วย!
มันจงใจดูถูกกันชัดๆ!
จากนั้น หลินฟานก็พูดว่า "โอเค แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ"
หลังจากวางสาย...
หยางเหว่ยก็พูดอย่างมีความสุข: “หลินฟาน ขอบคุณ ขอบคุณมาก!”
หลี่ซินเยว่เข้าไปกอดหลินฟานและพูดอย่างตื่นเต้น "พี่หลิน ขอบคุณพี่มากนะ!"
ถึงแม้ว่าหลี่ซินเยว่จะมีอายุเพียงสิบเจ็ดหรือสิบแปดปีก็ตาม
แต่ความรู้สึกของเด็กผู้หญิงเดี๋ยวนี้ก็สามารถพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว
ซึ่งในเวลานี้ การที่ถูกเด็กน่ารักๆเข้ามากอดอย่างกะทันหัน...
มันก็ทำให้หลินฟานรู้สึกเสียววาบๆตรงช่องท้องส่วนล่างของเขา จากนั้น เขาก็ไอแห้งๆและพูดว่า "นี่เป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น"
หลี่ต้าซงชื่นชม "แม้แต่คนที่ยิ่งใหญ่อย่างผู้อำนวยการหลี่ฉวน นายก็ยังสามารถนัดพบได้ หลินฟาน นายเจ๋งมาก! ฉันไม่เคยสังเกตมาก่อนเลยว่านายเจ๋งขนาดนี้!"
"น่าทึ่งสุดๆเลยหว่ะ!" หวงเต๋อกล่าวพร้อมกับยกนิ้วให้
"สุดยอด!" เซินเหลียงพูด
ทุกคนล้อมรอบหลินฟานและยกย่องเขาอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งคำชมเหล่านี้ก็ได้ยินเต็มสองรูหูของหวางห่าวฉี แต่มันเหมือนกับเป็นเสียงขูดกระจกที่น่าลำคาญมากกว่า
เขาอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "หลินฟาน คนที่นายโทรไปคือผู้อำนวยการหลี่ฉวนของสมาคมโรงพยาบาลปักกิ่งจริงหรอ"
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เขากำลังตั้งคำถามถึงตัวตนของผู้รับสาย
ซึ่งหลังจากที่ได้ยินคำถามของหวางห่าวฉี ทุกคนก็เงียบกันทันที
นั่นสิ นั่นคือผู้อำนวยการหลี่ฉวนแห่งสมาคมปักกิ่งจริงหรือเปล่า?
หลี่ฉวนเป็นหมอที่มีชื่อเสียงมากเลยนะ
มันจะง่ายอย่างนั้นเลยหรอ?
นอกจากนี้ คนที่คุยโทรศัพท์ก็ดูเหมือนจะบอกด้วยว่าเขาอยู่ในชิงซี? ไม่ใช่เมืองหลวง!
“ตึก ตึก ตึก!”
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากนอกห้อง
จากนั้น แพทย์หลายคนก็เดินเข้ามา ซึ่งหัวหน้ากลุ่มแพทย์ก็คือประธานหวงแห่งโรงพยาบาลกลางชิง
และหลังจากที่เห็นหลินฟาน ประธานหวงก็อดไม่ได้ที่จะเร่งฝีเท้าเข้ามาและพูดอย่างตื่นเต้น “คุณหลิน คุณมาที่นี่จริงๆด้วย?”
เมื่อคำพูดเหล่านี้จบลง เขาก็เอื้อมมือขวาออกไปเพื่อจะจับมือกับหลินฟาน