พบกับหานเทียน

ซึ่งการที่หลินฟานสามารถเชิญหลี่ฉวนมาได้นั้น...

เป็นเพราะว่าหลี่ฉวนนั้นรู้ ว่าหลินฟานได้ช่วยตระกูลโจวเอาไว้ และตระกูลโจวก็เป็นตระกูลอันดับต้นๆของจีน

กล่าวได้ว่า การรักษาของของหลินฟานได้ช่วยชีวิตตระกูลโจวทั้งหมดไว้นั่นเอง

ซึ่งหลี่ฉวนที่อยู่ด้วยตอนนั้นก็รับรู้ถึงตัวตนของหลินฟานเป็นอย่างดี

จากนั้น หลังจากทักทายสั้นๆ ในที่สุด หลินฟานก็เริ่มพูดถึงเรื่องอาการ

“ผู้อำนวยการหลี่ สถานการณ์ของอาจารย์ของฉันเป็นอย่างไรบ้าง ถ้าเขาเข้ารับการผ่าตัดเลยตอนนี้จะมีโอกาสเกิดเรื่องอันตรายมากแค่ไหน?”

ทันทีที่คำพูดนี้ถูกพูดออกมา บรรยากาศในห้องวอร์ดก็อึมครึมขึ้นทันที

หยางเหว่ย หลี่ซินเยว่ หวงเต๋อกับคนอื่นๆต่างก็มองไปที่หลี่ฉวนอย่างประหม่า

หลี่ฉวนพูดอย่างผ่อนคลาย “พวกคุณไม่ต้องวิตกกังวลไป ฉันเห็นกรณีแบบของอาจารย์คนนี้มาเยอะแล้ว ซึ่งเนื้องอกของเขาก็ถือว่าอยู่ห่างจากตับและหลอดเลือดแดงพอสมควร ไม่มีอันตรายอะไรทั้งนั้น ผมสามารถผ่าตัดเอามันออกไปได้สบายๆเลยล่ะ”

ต้องบอกว่า….ทักษะการแพทย์ของหลี่ฉวนนั้นเหนือกว่าคนทั่วไปอย่างมาก

ขนาดที่แพทย์ในโรงพยาบาลกลางชิงซีแห่งนี้ยังไม่มีใครกล้ารับปากเลย แต่หลี่ฉวนนั้นไม่ใช่ เขาพูดออกมาเหมือนกับเรื่องนี้เป็นแค่การปลอกกล้วยเข้าปากเท่านั้น

“พูดง่ายๆก็คือ ฉันทำการผ่าตัดเคสแบบนี้มาหลายสิบครั้งแล้ว ซึ่งเคสก่อนๆก็อันตรายกว่าเคสของอาจารย์ด้วยซ้ำ และที่ผ่านๆมาก็ไม่มีใครได้รับอันตรายจากการผ่าตัดทั้งสิ้น” หลี่ฉวนพูดอีกครั้ง

ทันใดนั้น หลังจากสิ้นเสียงของหลี่ฉวน บรรยากาศของห้องวอร์ดก็กลับมาผ่อนคลาย

หลินฟานเองก็รู้สึกโล่งใจเช่นกัน

เพราะถ้าความเสี่ยงในการผ่าตัดนั้นสูงเกินไป หลินฟานก็อาจจะคิดอีกทีว่าจะให้ทำการผ่าตัดดีหรือเปล่า

จากนั้น หลี่ฉวนก็พูดกับหลี่หยงที่กำลังนอนอยู่บนเตียงว่า "คุณกินอะไรหรือยังครับ?"

"ยังเลยครับคุณหมอ" หลี่หยงตอบกลับ

“เอาล่ะ งั้นเราจะเริ่มทำการตรวจเช็คร่างกายของคุณก่อนทำการผ่าตัด... ไม่ต้องกลัวนะครับ ไม่นาน คุณก็จะกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม” หลี่ฉวนกล่าว

"โอเค” หลี่หยงกล่าว

ด้วยภายใต้การควบคุมของประธานหวง การตรวจเช็คร่างกายของหลี่หยงก็ดำเนินการผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

ซึ่งผ่านไปเพียงแค่สิบนาทีเท่านั้น ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับร่างกายของอาจารย์ก็ได้มาอยู่ในมือของหลีฉวน

หลี่ฉวนมองดูอย่างระมัดระวังและกล่าวว่า “สุขภาพของคุณถือว่าดีพอสมควร ประธานหวง ตอนนี้มีห้องผ่าตัดว่างอยู่หรือเปล่า?”

“มีสิ ฉันจองห้องผ่าตัดที่ดีที่สุดรอไว้แล้ว!” ประธานหวงพูด

จากนั้น หลี่ฉวนก็พาหลี่หยงเข้าไปในห้องผ่าตัดพร้อมกับหมอและพยาบาลมากมาย

หนึ่งวินาทีผ่านไป สองวินาทีผ่านไป เวลายังคงไหลไปอย่างต่อเนื่อง

ซึ่งถึงแม้ว่าการผ่าตัดนี้จะดำเนินการโดยหลี่ฉวนที่มีชื่อเสียงก็ตาม

แต่หยางเหว่ยก็ยังคงหวาดกลัวอยู่ดี เธอพูดออกมาว่า "หลินฟาน หลี่หยง...จะไม่เป็นไรใช่ไหม"

หลินฟานกล่าวว่า "ไม่ต้องกังวลนะครับ อาจารย์จะต้องปลอดภัยแน่นอน"

น้ำเสียงของหลินฟานดูมั่นใจอย่างมาก

นั่นเป็นเพราะถึงแม้ว่าการดำเนินการผ่าตัดนี้จะไม่สำเร็จ

แต่ตราบใดที่หลี่หยงยังคงหายใจอยู่ หลินฟานก็ยังสามารถช่วยเขาได้

ซึ่งก็ไม่ใช่แค่หยางเหว่ยเท่านั้นที่รู้สึกหวาดกลัว หลี่ซินเยว่เองก็รู้สึกหวาดกลัวเช่นกัน แต่เมื่อเธอได้ยินคำพูดของหลินฟาน เธอก็รู้สึกโล่งใจทันที

“ฉันเชื่อที่พี่หลินพูดนะ”

"แคร่ก!"

ตอนนั้นเอง ประตูห้องผ่าตัดก็ได้ถูกเปิดออกมา

และไม่นานหลังจากนั้น หลี่ฉวนกับแพทย์จำนวนหลายคนเดินก็เดินออกมาเช่นกัน

“ผู้อำนวยการหลี่ฉวน สามีของฉันเป็นยังไงบ้าง?” หยางเหว่ยถามอย่างกระวนกระวาย

หลี่ฉวนกล่าวอย่างผ่อนคลาย "ไม่มีอะไรให้ต้องเป็นห่วงแล้ว การผ่าตัดสำเร็จไปได้ด้วยดี แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเพิ่งทำการผ่าตัดไป และเขาก็ยังสลบอยู่จากยานอนหลับ ปล่อยให้เขาพักฟื้นไปก่อนน่าจะดีกว่านะครับ..."

"ค่ะ... โอเคค่ะ ขอบคุณมากนะคะผู้อำนวยการหลี่ฉวน ขอบคุณมาก!" หยางเหว่ยพูดอย่างตื้นตัน และดวงตาของเธอก็ค่อยๆแดงก่ำ

ในตอนที่หลี่หยงล้มป่วย หยางเหว่ยรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังจะแตกสลาย

แต่ตอนนี้ เขาไม่เป็นไรแล้ว...

เขาปลอดภัยแล้ว!

หลี่ฉวนกล่าวว่า “นี่คือสิ่งที่ฉันควรทำอยู่แล้ว…”

จากนั้นหยางเหว่ยก็หันมาพูดกับหลินฟ่าน "หลินฟาน ขอบคุณมากนะ!"

เธอเข้าใจดีว่าเหตุผลที่หลี่หยงยอมมาที่นี่ก็เป็นเพราะว่าหลินฟาน

หลินฟานพูด “ไม่เป็นไรครับคุณน้า เขาก็เป็นอาจารย์ของผมด้วย”

ตอนกลางวัน……

ภายใต้การจัดการของหลินฟาน ประธานหวง หลี่ฉวน หวงเต๋อ หลี่ต้าซง เซินเหลียงและคนอื่นๆเลยได้มารับประทานอาหารกลางวันร่วมกันอย่างหรูหรา

ซึ่งระหว่างทานอาหารมื้อนั้น หลินฟานก็ได้รับเงินมา 40,121 หยวนจากซองแดงด้วย

และในตอนบ่าย หลี่หยงก็รู้สึกตัวตัว

ทุกคนต่างก็โล่งใจอย่างมาก

ทันใดนั้น เสียงเตือนที่ชัดเจนก็ดังขึ้นมาในใจของหลินฟาน

【ติ๊ง! ทำภารกิจลับสำเร็จ รักษาอาจารย์ รับซองแดงสีเงิน 5 ซอง 】

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หลินฟานก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความปิติยินดีออกมา

ทำภารกิจลับสำเร็จ?

นี่ก็หมายความว่าฉันได้รับรางวัลน่ะสิ?

อาจารย์ประจำชั้นรอดชีวิตจากอันตรายและยังได้รับซองแดงสีเงินอีก 5 ซอง ดีจริงๆเลย!

หลังจากออกจากโรงพยาบาล หลินฟานก็เดินตามทางถนนไปเรื่อยๆ

“หลินฟาน…คุณหลิน?”

เสียงแหลมดังขึ้นมาจากระยะที่ไม่ค่อยไกลเท่าไหร่

จากนั้น หลินฟานก็มองไปในทิศทางของเสียง ซึ่งเขาก็ได้พบกับหานเทียน ผู้จัดการของเหลียนเจีย

ก่อนหน้านี้ตอนที่หลินฟานพบกับหานเทียน เธอมักจะสวมชุดสูทอยู่ตลอดเวลา

แต่วันนี้หานเทียนนั้นสวมเสื้อแจ็คเก็ตยาวสีขาวและกระโปรงถักสีขาว

ผิวของเธอขาวมาก บวกกับเสื้อผ้าสีขาวของเธอก็ยิ่งพลักดันความสง่างามกันขึ้นไปอีก

ถ้าเมื่อก่อนหานเทียนเป็นเหมือนผู้หญิงทำงานที่จริงจังอยู่ตลอดเวลา

งั้นวันนี้หานเทียนก็คงเป็นเหมือนดอกไม้งามที่กำลังเบ่งบาน

แม้แต่หลินฟานก็ยังอดไม่ได้ที่จะแสดงความเคอะเขินออกมา

ซึ่งเมื่อเธอเห็นว่าหลินฟานมองมาที่เธอ หานเทียนก็หน้าแดงและก้มหน้าลงอย่างเขินอายทันที

หลังจากนั้นไม่นาน หานเทียนก็พูดเบาๆว่า "บัง...บังเอิญจริงๆเลย ที่มาเจอคุณหลินในชิงซีแบบนี้"

ทันทีที่ได้ยินเสียงของเธอ หลินฟานที่ตกอยู่ในภวังค์ก็หายเป็นปกติ เขากล่าวว่า “ใช่ มันเป็นเรื่องบังเอิญที่ได้พบคุณที่นี่…”

“แต่สำหรับฉันแล้วคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่มาอยู่ที่นี่ในวันนี้ เพราะบ้านของฉันอยู่ในชิงซี...ซึ่งมันก็เป็นวันหยุดพอดี ฉันเลยกลับมาที่นี่ ว่าแต่ ทำไมผู้จัดการหานเทียนถึงได้มาที่ชิงซีงั้นหรอ? หรือว่าบ้านเกิดของคุณก็อยู่ที่นี่ด้วย?” หลินฟานถาม

หานเทียนกล่าวว่า "บ้านเกิดของฉันก็อยู่ในจังหวัดชิงซีเช่นกัน...แต่ที่ฉันมาในวันนี้ ก็เพราะลูกชายของหุ้นส่วนในพื้นที่เหลียนเจียเจียงเป่ยของเรากำลังจะแต่งงานในเมืองชิงเฉิงวันพรุ่งนี้ ฉันเลยมาเป็นตัวแทนเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงงานแต่งงาน"

หลินฟานพยักหน้าก่อนจะพูดว่า "ผู้จัดการหานเทียน ไหนๆเราก็มาเจอกันที่ชิงซีทั้งที เราไปกินข้าวกันเถอะนะ"

กินข้าวกับหลินฟ่าน?

“ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก!”

อัตราการเต้นหัวใจของหานเทียนเต้นเร็วขึ้นทันที

เธอไม่ลังเลเลยที่จะพูดว่า "โอเค!"

เจียงเป่ยเป็นจังหวัดที่มีร้านอาหารระดับไฮเอนด์มากมาย

แต่ชิงซีนั้นเป็นจังหวัดธรรมดาๆ การไหลเวียนของเงินในจังหวัดนี้นั้นค่อนข้างแย่ เลยไม่มีร้านอาหารหรูๆมาเปิดสักเท่าไหร่

จากนั้น หลินฟานก็พาหูเทียนไปยังโรงเตี๊ยมใกล้ๆ ชื่อ ชูเว่ยซวน ซึ่งร้านก็มีขนาดไม่ใหญ่นัก

แต่อย่างไรก็ตาม อาหารกับการตกแต่งของทงคัตสึล้วนมีลักษณะเฉพาะของท้องถิ่นอย่างมาก ควบคู่ไปกับสาเกที่หมักเองของร้าน...ทำให้มื้อนี้มีรสชาติที่พิเศษกว่าปกติ

ซึ่งเมื่อพวกเขาเดินออกมาจากชูเว่ยซวน ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว

และหลังจากที่ได้ดื่มสาเก กินข้าว และเดินไปตามถนนที่คดเคี้ยวกับหลินฟาน... ความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อนก็ได้แทรกแซงเข้ามาในหัวใจของหานเทียน

ในฐานะผู้จัดการอสังหาริมทรัพย์ หานเทียนถือว่ามีความสามารถในการดื่มที่ดี

ซึ่งในตอนที่อยู่ในร้านชูเว่ยซวน เธอดื่มสาเกไปเพียงแก้วเดียวเท่านั้น

แต่มันราวกับทำให้เธอมึนเมาอย่างมาก เธอมึนเมาในความสุขจนไม่สามารถยับยั้งความรู้สึกได้เลย

"วี้หว๋อ วี้หว๋อ วี้หว๋อ!"

เมื่อพวกเขาเดินผ่านมุมหนึ่งมา ก็มีเสียงไซเรนดังขึ้นจากข้างหน้าของพวกเขา

จากนั้นรถยนต์คันหนึ่งก็พรุ่งออกมา

อันตราย!

อันตราย!

หลินฟานเลิกคิ้วและดึงหานเทียนมาไว้ในอ้อมแขนของเขาและพุ่งไปที่ด้านข้างของถนนอย่างงรวดเร็ว

ทั้งสองกอดกันที่ข้างถนน

มองหน้ากัน!

“ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก! "

สิ่งเหล่านี้ ทำให้อัตราการเต้นหัวใจของหานเทียนเร็วขึ้นทันที!

ซึ่งในตอนนี้ ก็ดูเหมือนเธอจะมองเห็นฮีโร่ของเธอแล้ว!

ตาของเธอเร่าร้อนมาก

หลินฟานเองก็คุ้นเคยกับการจ้องมองคนที่มีสายตาแบบนี้เช่นกัน เขาจึงอดไม่ได้ที่จะสังเกตด้วยดวงตาแห่งความจริง

[คะแนนรูปร่างหน้าตา: 94]

[คะแนนความชื่นชอบ: 95]

จากนั้น ในเวลานี้ ศีรษะของหานเทียนก็ดูเหมือนว่าจะถูกดึงดูดเข้าไป เธอเข้าใกล้หลินฟานไปเรื่อยๆ...

o(￣ε￣*)

(*￣3)(ε￣*)

…………