แนะนำ

วันรุ่งขึ้น เช้าตรู่

โรงแรมชิงซี ห้องสวีทที่ชั้นบนสุด

ลมจากข้างนอกพัดมาทำให้ผ้าที่หน้าต่างนั้นปลิวสไหวเล็กน้อย และหลินฟานก็ค่อยๆลืมตาขึ้น

เขามองไปยังสีแดงที่เปรื้อนอยู่บนผ้าปูที่นอนสีขาว จากนั้นค่อยหันไปมองหานเทียนที่นอนตัวอ่อนราวกับลูกแมวอยู่ข้างๆ

"หืมม…"

หานเทียนเหมือนจะรับรู้ได้ถึงการจ้องมองของหลินฟาน เธอสูดลมหายใจเข้าเบาๆ ก่อนที่ขนตายาวๆของเธอจะกระพริบเและลืมตาขึ้นมา

ทั้งสองคน...มองหน้ากัน

หานเทียนมองไปยังใบหน้าที่หล่อเหลาของหลินฟาน

หลินฟานเองก็มองไปที่รูปร่างอันสมบูรณ์แบบของหานเทียน

ทั้งสองค่อยๆเข้าไปกอดกันเหมือนกับแม่เหล็กที่ถูกดึงเข้าหากันอีกครั้ง

3==0

3=0

30

...

ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองก็ลุกขึ้นจากเตียงอย่างไม่เต็มใจ

เพราะหานเทียนจะต้องไปร่วมงานแต่งงานของลูกค้าในวันนี้ เธอจึงไปสายไม่ได้

“ เดี๋ยวผมขอไปร่วมงานด้วยนะ” หลินฟานพูด

นานมาแล้ว หานเทียนมีความประทับใจที่ดีต่อหลินฟาน

และเมื่อหลินฟานมอบกระเป๋าให้เธอเมื่อไม่นานมานี้ เหตการณ์ในครั้งนั้นก็ทำให้หานเทียนตกหลุมรักหลินฟาน

จนตอนนี้ ทั้งสองก็พึ่งได้กำหนดความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาได้ในที่สุด

หานเทียนแทบรอไม่ไหวที่จะได้อยู่กับหลินฟาน เมื่อเธอได้ยินว่าหลินฟานจะไปร่วมงานแต่งกับเธอด้วย เธอจึงมีความสุขเป็นอย่างมาก หานเทียนพยักหน้าก่อนจะพูดว่า “คุณจะมาร่วมงานด้วยหรอ ดีจริงๆเลย!”

หลังจากนั้น ทั้งสองก็จับมือกันลงไปชั้นล่างเพื่อรับประทานอาหารเช้า

ต่อมา พวกเขาก็ขึ้นรถบีเอ็มดับเบิลยู 530LI ของหานเทียนก่อนจะขับไปที่โรงแรมชิงคุน

โรงแรมชิงคุนเป็นหนึ่งในโรงแรมที่หรูหราที่สุดในชิงเฉิง

วันนี้ ที่ทางเข้าของโรงแรม พรมแดงยาวถูกปูไปด้วยดอกไม้สีสันสดใส ทำให้บรรยากาศหน้าโรงแรมดูหรูหรามากยิ่งขึ้น

เหล่าชายหญิงที่แต่งตัวสดใสเดินไปตามพรมด้วยรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้า

ตอนนั้นเอง ด้านหน้าของห้องล็อบบี้ที่หรูหราที่สุดของโรงแรมชิงคุน มีโปสเตอร์งานแต่งงานขนาดใหญ่ถูกติดเอาไว้อยู่ ตัวเอกของงานในวันนี้ก็คือหวู่ไคและจ้าวหยูถง

หลังจากที่แขกเข้าไปในห้องโถงแล้ว พวกเขาก็นั่งลงกันตามระเบียบ หรือบางคนก็พูดคุยกับคนที่รู้จักคุยกัน... บรรยากาศดูมีชีวิตชีวามาก

ทันทีที่หานเทียนและหลินฟานเดินเข้าไปในห้องโถงก็มีเสียงเรียกดังขึ้นมาจากไม่ไกล

“หานเทียน!”

ทั้งสองมองไปทางต้นเสียง

พวกเขาเห็น...

ผู้หญิงหน้าตาดีและมีรูปร่างที่เซ็กซี่เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“หลี่ปิง!”หานเทียนพูด

“หานเทียน เธอมาถึงซะที ถ้าเธอมาช้ากว่านี้ เกรงว่าฉันคงจะต้องตายเพราะความเบื่อหน่ายไปแล้ว” จ้าวหลี่ปิงจับแขนของหานเทียนและพูดอย่างมีความสุข

เมื่อเธอเห็นหลินฟานที่อยู่ข้างๆ ดวงตาของจ้าวหลี่ปิงก็สว่างขึ้นมาเล็กน้อย เธอพูดออกไปอย่างประหลาดใจ “ผู้ชายหน้าตาดีคนนี้คือใครเนี่ย?”

"ผมเป็นแฟนของหานเทียนครับ ชื่อหลินฟาน" หลินฟานพูด

เมื่อหานเทียนได้ยินสิ่งที่หลินฟานพูด หัวใจของเธอก็หวานราวกับน้ำผิ้ง

แม้ว่าเมื่อวานเธอกับหลินฟานจะกลายเป็นคนรักกันแล้วก็จริง

แต่อย่างไรก็ตาม หานเทียนรู้ว่าหลินฟานนั้นมีแฟนอยู่แล้ว แถมยังมีมากกว่าหนึ่งคนด้วย

ดังนั้น หานเทียนจึงไม่แน่ใจว่าสถานะของเธอตอนนี้คือแฟนของหลินฟานหรือเปล่า?

แต่ในที่สุด ในที่สุดหลินฟานก็ได้ตอบรับความรู้สึกของเธอ

“หานเทียน สายตาของเธอดีมากเลยนะเนี่ย!” จ้าวหลี่ปิงพูดอย่างอิจฉา

อันที่จริงแล้ว หน้าตาและบุคลิกภาพของหลินฟานนั้นดีเกินไป

หานเทียนเองก็พูดออกไปอย่างมีความสุข "ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน"

"ตึก!"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาจากระยะไกล

ชายสองคนในชุดสูทเดินเข้ามาพร้อมกัน

“นี่มันดอกไม้งามสองดอกนี่ทำงานอยู่ในอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์ไม่ใช่หรือไง?” ในหมูของพวกเขา ชายที่ตัวเตี้ยกว่าเริ่มพูด

จ้าวหลี่ปิงพูด "เฉินตงเซียง ตู่ต้าเผิง!"

“บังเอิญจริงๆที่มาเจอพวกนายสองคนที่นี่... คนที่มาร่วมงานแต่งงานต่างก็เป็นคนรู้จัก เยี่ยมมาก!” จ้าวหลี่ปิงพูดอย่างมีความสุข

เฉินตงเซียงยิ้มและพูดว่า “นี่เป็นข่าวดีจริงๆ!”

จากนั้น เขาก็หันไปเห็นหลินฟานเข้าพอดี เฉินตงเซียงอดถามออกไปอย่างสงสัยไม่ได้ว่า "คนนี้คือ ... "

“ฉันจะแนะนำให้รู้จักเอง เขาคือแฟนของหานเทียน หลินฟานเขาหล่อมากขนาดนี้เลยนะ!” จ้าวหลี่ปิงพูด

เฉินตงเซียงเองก็ชื่นชมออกมา "ก็หล่อจริงๆแหละ ผู้ชายหล่อๆคนอื่นๆในงานอสังหาริมทรัพย์ของเราคงจะต้องเศร้าใจหนักซะแล้ว"

ถัดจากเขา ตู่ต้าเผิงซึ่งไม่ได้พูดอะไรออกมาก็มองไปที่หลินฟานด้วยแววตาแห่งความหึงหวง

ต้องรู้ก่อนว่า…

หานเทียนเป็นสาวงามที่มีชื่อเสียงในงานอสังหาริมทรัพย์ เธอเป็นเทพธิดาในความฝันของตู่ต้าเผิงมาโดยตลอด

แต่ตอนนี้ เธอกลับกลายเป็นแฟนสาวของคนอื่นไปแล้ว!

"หลินฟาน? ยังดูเด็กมากเลยนะ มาจากใหนล่ะ? ใช่เจียงเป่ยรึเปล่า? ทำงานอยู่ในเจียงเป่ยหรอ?" ตู่ต้าเผิงถามอย่างเรียบเฉย

หลินฟานพูดตอบ "ผมเป็นคนพื้นเมืองของชิงซี และยังไม่ได้ทำงาน ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเจียงเป่ย"

หลังจากได้ยินคำพูดของหลินฟาน ร่องรอยแห่งความดูถูกเหยียดหยามก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของตู่ต้าเผิงทันที

เขาสำเร็จการศึกษาระดับวิทยาลัยแล้ว และเขาก็รู้ดีว่าหลังจากสำเร็จการศึกษา นักศึกษาจำนวนมากนั้นจะมีเงินใช้เพียงแค่ไม่กี่พันหยวนต่อเดือนเท่านั้น

นักศึกษาวิทยาลัย ทำไมเขาถึงได้มาเป็นแฟนของหานเทียนได้!

เพียงเพราะว่าเขายังหนุ่มและหน้าตาดี?

ไร้สาระน่า!

ตู่ต้าเผิงพูดต่อ "นายมาจากชิงซีและกำลังศึกษาอยู่ที่เจียงเป่ย ดังนั้น นายเลยโชคดีได้มาเจอกับหานเทียนเข้า"

"ถ้านายกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเจียงเป่ย งั้นนายก็ควรจะรู้จักกับเมืองการค้าเสียวหวู่สิอยู่สินะ?"

เมืองการค้าเสียวหวู่?

นั่นไม่ใช่บริษัทของเขาเองหรือไง?

หลินฟานสงสัยว่าทำไมเขาถึงต้องพูดถึงเมืองการค้าเสียวหวู่ด้วย

แต่ถึงจะสงสัยอย่างไรก็ตาม เขาก็พยักหน้าตอบกลับ

ตู่ต้าเผิงพูด"วันนี้ ประธานของเมืองการค้าเสียวหวู่จะมาที่นี่ด้วยตนเอง!"

หลังจากหยุดไปชั่วคราว ตู่ต้าเผิงก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง “และแลนด์มาร์คแห่งใหม่ในเจียงเป่ยอย่างโรงแรมเอ็มเพอร์เรอร์ล่ะ นายรู้จักหรือป่าว?”

แน่นอนว่ารู้!

เพราะโรงแรมแห่งนี้เองก็เป็นของเขา!

ดังนั้น หลินฟานจึงพยักหน้าเป็นการตอบกลับว่ารับรู้อีกครั้ง

ตู่ต้าเผิงยังคงพูดต่อไปอีก “อีกสักครู่ ผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมเอ็มเพอร์เรอร์ก็จะมาเช่นกัน!”

จากนั้นเขาก็พูดต่อ "รู้ไหมว่ามีบริษัทไหนที่ควรให้ความสนใจเรื่องยายามเมื่อนายกำลังป่วย... บริษัทยาของตระกูลหลิว!"

“วันนี้ หัวหน้าของตระกูลหลิวเองก็กำลังจะมาที่นี่!”

“นอกจากนี้ นายมาจากชิงซีใช่ไหม? ถ้างั้นก็ต้องรู้จักชิงคุนกรู๊ปเป็นอย่างดี? แต่ถึงนายไม่รู้มันก็ไม่สำคัญ... นายเคยได้ยินเรื่องชิงคุนซูเปอร์มาร์เก็ต, ชิงคุนฮั่วฝู่, ชิงคุนซิตี้, ชิงคุนเซ็นทรัล... และที่นี่ โรงแรมที่เราอยู่ในตอนนี้ก็คือโรงแรมชิงคุน และทั้งหมดนั่นก็เป็นทรัพย์สินของชิงคุนกรุ๊ป!"

"อีกสักครู่ ประธานของชิงคุนกรุ๊ปก็จะมาที่นี่ด้วยเช่นกัน!"

ตู่ต้าเผิงพูดด้วยความตื่นเต้น ราวกับว่าสิ่งที่เขาพูดออกมาทั้งหมดนั้นเป็นของเขา!

ซึ่งเมื่อหลินฟานได้ยินคำพูดของตู่ต้าเผิง เขาก็ได้แต่ทำหน้าแปลกๆออกมา

คนที่จะมาในวันนี้ก็เป็นคนที่เขารู้จักทั้งนั้นเลยหนิ!

เมื่อจ้าวหลี่ปิงได้ยินว่าจะมีคนใหญ่คนโตมาที่นี่มากมาย เธอก็อดไม่ได้ที่จะถามออกไปด้วยความประหลาดใจ "ถู่ต้าเผิง นายรู้ได้ยังไง? พวกเขากำลังมาจริงๆหรอ?"

ตู่ต้าเผิงไอก่อนจะพูดว่า “ฉันเพิ่งเห็นรายชื่อของแขก ดังนั้น ฉันคิดว่าพวกเขากำลังมา”

“ตึก ตึก ตึก!”

ตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นมาแต่ไกล

ภาพของชายหญิงกลุ่มใหญ่ในชุดสูทเดินเข้ามา...