ความอิจฉาของทุกคน

แม้ว่าซ่งเหวินหวู่จะได้พบกับหลินฟานเพียงแค่ครั้งเดียว

แต่ความประทับใจในช่วงเวลานั้นลึกซึ้งมาก

วันนั้นเป็นวันเกิดของคุณปู่หลินฟาน

ซ่งเหวินหวู่ยังจำได้ชัดเจน...

ในเวลานั้น คนระดับสูงทั้งหมดในชิงซี คนใหญ่คนโตทั้งหมดในเจียงเป่ย รวมทั้งคนใหญ่คนโตทั้งหมดในมณฑลเจียง...แม้แต่ฉินเว่ยหมิงก็ยังมาร่วมงานวันเกินเป็นการส่วนตัว... จุดประสงค์ก็เพื่อมาอวยพรให้กับคุณปู่หลินในงานวันเกิด

เรื่องนี้แสดงให้เห็นว่าสถานะของหลินฟานนั้นสูงแค่ไหน

แม้แต่ในความฝัน ซ่งเหวินหวู่ก็ต้องการพบกับหลินฟานอีกสักครั้งนึง แต่เขาก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าวันนี้เขาจะมาเจอกับหลินฟาน

หลินฟานเหลือบมองไปที่ซ่งเหวินหวู่แบบผ่านๆเท่านั้น

ซึ่งเขาก็จำซ่งเหวินหวู่ได้อย่างง่ายดาย

ในเวลานี้ หลินฟานเห็นซ่งเหวินหวู่เดินมาทักทายเขา เขาก็ตอบกลับไปด้วยความสุภาพ จากนั้นจึงยื่นมือขวาออกมาพร้อมกับพูดว่า “หัวหน้าซ่งใช่ไหม? สวัสดีครับ”

เมื่อเห็นหลินฟานจับมือกับเขา ซ่งเหวินหวู่ก็ตื่นเต้นมาก เขาพูดอย่างเร่งรีบ “คุณหลินเรียกฉันว่าเสี่ยวซ่งก็ได้”

เมื่อทุกคนได้ยินการสนทนาของทั้งสองคน ใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความงุนงงและตกใจ

ต้องรู้ก่อนว่า……

ซ่งเหวินหวู่เป็นหัวหน้าฝ่ายการคลัง ตัวตนของเขานั้นโดดเด่นมากแค่ไหน?

มีใครเคยเห็นเขาปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความเคารพและประจบสอพลอแบบนี้หรือเปล่า?

ยิ่งกว่านั้น อีกฝ่ายยังเป็นหนุ่มที่มีอายุประมาณยี่สิบปีเท่านั้น!

มัน...มัน...เหลือจะเชื่อ

หลินฟานยิ้มแล้วพูด "คุณเองก็อายุใกล้เคียงกับพ่อของผม ให้ฉันเรียกคุณว่าซ่งเหล่าเถอะ"

"นั่นดีมาก" ซ่งเหวินหวู่พูดอย่างมีความสุข

จากนั้น หลินฟานก็ชี้ไปที่หวงเต๋อก่อนจะพูดออกมา "นี่คือเพื่อนของฉันเอง หวงเต๋อเขาทำงานอยู่ที่ถนนหูสุ่ย เขาเป็นคนมีความสามารถมาก"

ซ่งเหวินหวู่รีบพูด “หวงเต๋อเป็นคนขยัน ฉันเคยได้ยินชื่อของเขาเมื่อนานมาแล้ว กลายเป็นว่า เขาคือเพื่อนของคุณหลินนี่เอง”

ต้องบอกว่าทักษะการพูดของซ่งเหวินหวู่ดีมาก

เพราะจริงๆแล้ว!

ซ่งเหวินหวู่นั้นเคยได้พบกับหวงเต๋อมาก่อน แต่ซ่งเหวินหวู่นั้นไม่เคยรู้จักชื่อของหวงเต๋อด้วยซ้ำ

หลินฟานพูดต่อ "หวงเต๋อบอกกับฉันว่ามีองค์กรบริษัทต่างๆน้อยเกินไปในชิงซี ซึ่งมันนำไปสู่มาตรฐานการครองชีพที่ไม่ดี... "

“ฉันคิดว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นสมเหตุสมผลมาก ดังนั้นฉันจึงสัญญากับหวงเต๋อว่าจะช่วยหากลุ่มบริษัทที่จะมาลงทุน”

จากนั้น หลินฟานก็เหลือบมองโทรศัพท์อีกครั้งก่อนจะพูดว่า "ตอนนี้ยังเร็วเกินไป เหล่าซ่ง คุณช่วยเชิญพี่จ่าวเจียฉีมาให้หน่อยสิ ส่วนฉันจะไปเชิญหลิวชิงผิง ประธานบริษัทยาหลิว และหลี่ว่านเหนียน ประธานชิงคุนกรุ๊ป จางโจว ประธานของเมืองการค้าเสียวหวู่ หวางเฟิงอี้ ผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมเอ็มเพอเรอร์ และคนอื่นๆมารับประทานอาหารร่วมกันในตอนเที่ยง คุณคิดอย่างไร?"

บริษัทยาหลิว, ชิงคุนกรุ๊ป, เมืองการค้าเสียวหวู่, โรงแรมเอ็มเพอเรอร์...องค์กรเหล่านี้คือบริษัทขนาดใหญ่และวิสาหกิจที่มีมูลค่าในตลาดหลายหมื่นล้านหยวน!

หาก CEO ของบริษัทเหล่านี้ได้รับเชิญไปรับประทานอาหารเที่ยงร่วมกัน ถึงจะเป็นการร่วมลงทุนไม่มากนัก แต่มันก็จะเป็นการลงทุนขนาดใหญ่ที่มีมูลค่าหลายร้อยล้าน หรืออาจจะถึงหลักพันล้าน!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซ่งเหวินหวู่ก็รู้สึกคอแห้งผาก

เขารีบพูด “ได้เลย เดี๋ยวฉันจะติดต่อคุณจ่าวเจียฉีให้”

หลังจากพูดจบ ซ่งเหวินหวู่ก็รีบหยิบโทรศัพท์ออกมาและกดโทรออกไปหาจ่าวเจียฉี

แม้ว่าหลินฟานจะยังไม่ได้โทรไปหาใครเลย

แต่ซ่งเหวินหวู่ก็เชื่ออยู่แล้วว่าเขาสามารถเรียกคนเหล่านั้นมาได้แน่นอน

เพราะเขาคือหลินฟาน!

แม้ว่า... ถึงท้ายที่สุดแล้ว หลินฟานจะไม่สามารถเรียกผู้ประกอบการรายใหญ่เหล่านี้มาได้ก็ตาม

แต่นั่นไม่สำคัญ

เพราะว่าซ่งเหวินหวู่เชื่อว่าตราบใดที่หลินฟ่านเอ่ยปากออกมาว่าอยากทานอาหารด้วย

ผู้ว่าจ่าวก็ยินดีที่จะมากินอาหารด้วยแน่

ผ่านไปสักพัก อีกฝ่ายก็รับสาย

"สวัสดี ใครครับ?" เสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจดังขึ้นมาจากโทรศัพท์

“ท่านผู้ว่า ฉันชื่อซ่งเหวินหวู่” ซ่งเหวินหวู่พูด

“หันหน้าซ่ง คุณมีอะไรรึเปล่า?” น้ำเสียงของจ่าวเจียฉีเบาลงเล็กน้อย

ซ่งเหวินหวู่พูด "คุณหลินฟาน ขอให้ฉันโทรมาเชิญท่านไปทานอาหารเที่ยงด้วยกัน นอกจากนี้ยังมี หลิวชิงผิง ประธานบริษัทยาหลิว และหลี่ว่านเหนียน ประธานชิงคุนกรุ๊ป จางโจว ประธานของเมืองการค้าเสียวหวู่ หวางเฟิงอี้ ผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมเอ็มเพอเรอร์ มารับประทานอาหารร่วมกันด้วย เที่ยงนี้ว่างหรือเปล่าครับ?”

"โอ้?" เสียงของจ่าวเจียฉีดังขึ้นมาในทันทีแล้วพูดว่า "บอกน้องหลินว่าฉันว่าง หากยังไม่ได้เลือกโรงแรมกัน ฉันจะจัดจองโรงแรมชิงซีไว้ให้"

ในเมืองใหญ่ๆหลายแห่ง โรงแรมที่ตั้งชื่อตามชื่อเมืองนั้นส่วนใหญ่จะเป็นโรงแรมชั้นนำในแง่ของรสชาติ สถานที่หรือบรรยากาศ

เห็นได้ชัดว่าโรงแรมชิงซีก็เป็นหนึ่งในนั้น

ซ่งเหวินหวู่ดึงโทรศัพท์ออกไปข้างๆพร้อมกับหันมาพูดกับหลินฟานด้วยเสียงเบา “คุณหลิน ผู้ว่าถามคุณว่าได้จองโรงแรมไว้รึยัง? ถ้ายัง เขาจะจัดจองโรงแรมชิงซีให้”

หลินฟานพูดตอบ"ยังเลย ถ้างั้นก็ต้องขอรบกวนผู้ว่าจ่าวแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินฟาน ซ่งเหวินหวู่จึงยกโทรศัพท์ขึ้นมาพูดกับผู้ว่าจ่าวต่อ

หลังจากนั้นโทรศัพท์ก็ถูกวางสายไป

เมื่อเห็นแบบนี้ หลินฟานก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและกดไปที่เบอร์ของหลิวหยูหาง

“หยูหาง นายกับพ่อยังอยู่ที่ชิงซีหรือเปล่า?” หลินฟานถาม

“ตอนนี้ยังอยู่นะ เราจะกลับเจียงเป่ยในตอนบ่ายวันนี้ พี่ฟานมีอะไรรึเปล่า?”

หลิวหยูหางสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงที่จริงจังของหลินฟาน ดังนั้น เขาจึงพูดแบบติดเล่นเหมือนทุกที

หลินฟานพูด " ฉันอยากชวนนายมากินข้าวด้วยกันตอนเที่ยง..."

“โอเค พ่อกับฉันจะไปให้ตรงเวลาแน่นอน” หลิวหยูหางพูด

ความจริงแล้ว ตระกูลหลิวนั้นมีนัดทานอาหารกับบริษัทยาในชิงซีตอนเที่ยงนี้ด้วย

เพราะอย่างนั้น พวกเขาจึงค่อยกลับไปที่เจียงเป่ยในตอนบ่าย

แต่บริษัทยารายเล็กๆอย่างนั้นจะเอามาเปรียบเทียบกับหลินฟานได้อย่างไรกัน?

เขาตกลงไปกินข้าวกับหลินฟานอย่างไม่ต้องคิดเลย

จากนั้น หลินฟานก็โทรไปหาหลี่ว่านเหนียน ประธานชิงคุนกรุ๊ป จางโจว ประธานของเมืองการค้าเสียวหวู่ หวางเฟิงอี้ ผู้จัดการของโรงแรมเอ็มเพอเรอร์

ทั้งสามคนเห็นด้วยอย่างไม่ลังเลเช่นเดียวกับหลิวหยูหาง

ท้ายที่สุด หลินฟานนั้นเป็นเจ้านายที่แท้จริงของพวกเขา

เจ้านายชวนไปดินเนอร์ทั้งที ต่อให้ต้องตกน้ำลุยไฟ พวกเขาก็จะต้องไปให้ถึงที่นัดหมายให้ได้

จากนั้นหลินฟานก็พูดว่า "โอเค นัดคนมาครบแล้ว"

ทันใดนั้น ตำแหน่งของหลินฟานที่อยู่ในหัวใจของซ่งเหวินหวู่ก็สูงขึ้นจนมองแทบไม่เห็น

หลินฟานเพิกเฉยต่อความคิดของซ่งเหวินหวู่ เขาพูดต่อ “เวลาจะหมดแล้ว เหล่าซ่ง ไปกันเถอะ”

"โอเค โอเค...ไปกันครับ" ซ่งเหวินหวู่ตามน้ำไปอย่างรวดเร็ว

หลินฟานเดินไปข้างหน้าสองสามก้าวก่อนจะพบว่าหวงเต๋อไม่ได้เดินตามเขามา ดังนั้นหลินฟานจึงหยุดเท้าลงพลางหันไปพูดว่า "หวงเต๋อ ทำไมยังไม่มาอีก?"

"ห๊ะ? ฉัน... ฉันไปด้วยได้หรอ?" หวงเต๋อถามอย่างไม่แน่ใจ

เขาตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้ามาก

“ที่เราเชิญผู้ประกอบการรายใหญ่เหล่านี้มามันก็เป็นเพราะข้อเสนอของนายหนิ ดังนั้น พวกเขาจึงมารวมตัวกันเพราะเรื่องนี้ นายจะไม่ไปได้ยังไงเล่า?” หลินฟานยิ้ม

ทันทีที่คำพูดนี้ถูกพูดออกมา ทุกคนรวมทั้งซ่งเหวินหวู่ต่างก็มองไปที่หวงเต๋อด้วยความอิจฉา

พวกเขาเข้าใจในทันทีว่า หลินฟานต้องการให้เครดิตทั้งหมดนี้กับหวงเต๋อ

การอาหารในมื้อนี้ ถ้าบริษัทเหล่านั้นตัดสินใจร่วมลงทุนหลายร้อยหรือมากกว่าหนึ่งพันล้านได้สำเร็จ...

เครดิตทั้งหมดนั้นก็จะต้องตกเป็นของหวงเต๋อ!