ไวน์ปลอม

ภายในซุปเปอร์มาร์เก็ตมีของกินให้เลือกหลากหลาย ทั้งของว่าง เครื่องดื่ม ผลไม้...มีแทบจะทุกอย่าง!

ในขณะนี้ หลินฟาน หลินเสี่ยวเหยาและคนอื่นๆกำลังเข็นรถเข็นเล็กๆอยู่ ซึ่งพวกเขาก็มีความสุขกับการเลือกของกินอย่างมาก

จากนั้น เด็กหญิงที่มีผมหางม้าก็ชี้ไปยังไวน์หลุยส์ที่ 13 และพูดว่า "ดูขวดไวน์นี้สิ บรรจุภัณฑ์ดูพิเศษมากเลยล่ะ!"

"ว้าว! ไอดอลของฉันก็ดื่มไวน์แบบนี้ในละครทีวี!" สาวผมสั้นอีกคนพูดอย่างตื่นเต้น

ซึ่งในขณะที่พูด เธอก็เอื้อมมือออกไปหยิบขวดไวน์หลุยส์ที่ 13 จากชั้นวาง

แต่ทันใดนั้น เธอก็ทำขวดไวน์หล่นลงพื้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ

“เพ๊ง!”

ขวดไวน์ที่หล่นลงพื้นแตกออก และกลิ่นหอมของไวน์ที่เข้มข้นก็แพร่กระจายไปทั่วโซนซูเปอร์มาร์เก็ต

ซึ่งเมื่อหญิงสาวชุดขาวแถวนั้นเห็นเข้า เธอก็พูดว่า: " ไวน์ขวดนี้ไม่ใช่ถูกเลยนะ! เธอต้องจ่ายเงินหลายหยวนแน่ๆ!"

"นี่คือไวน์หลุยส์ที่ 13 ฉันเกรงว่าไวน์ขวดนี้น่าจะมีราคาอย่างน้อย 20,000 ถึง 30,000 หยวน" ผู้ชายสองคนที่อยู่ข้างๆพูดคุยกัน

เมื่อหญิงสาวผมสั้นได้ยินดังนั้น ใบหน้าของเธอก็ซีดขาวทันที

สองหมื่นถึงสามหมื่นหยวนเลยหรอ?

เธอทำไวน์แตกโดยไม่ได้ตั้งใจ แค่นี้ก็ทำให้เธอตื่นตระหนกมากอยู่แล้ว

แต่หลังจากที่ได้ยินการสนทนาของสองคนตรงนั้น เธอก็ตื่นตระหนกมากขึ้นไปอีก

ฉันจะไปเอาเงินมากขนาดนั้นมาจากใหนกัน?

"ตึก ตึก!"

ตอนนั้นเอง พนักงานที่ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างแตกก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

และเมื่อเขาเห็นขวดไวน์ที่แตกอยู่บนพื้น เขาก็จ้องไปที่หญิงสาวผมสั้นทันที ราวกับว่าเขากลัวว่าเธอจะหนีไปอย่างไงอย่างงั้น

จากนั้น เขาก็ชี้ไปยังป้ายที่อยู่ข้างๆและพูดว่า "คุณทำของของเราเสียหาย รบกวนชดใช้ค่าเสียหายมาด้วยครับ"

เขากล่าวต่อว่า "นี่คือไวน์ หลุยส์ที่ 13 ราคาขวดละ 28,888 หยวน"

หลังจากได้ยินดังนั้น ใบหน้าของหญิงสาวผมสั้นก็ซีดขาวลงไปอีก และเพื่อนๆทุกคนต่างก็ตัวสั่นเช่นกัน

28,888 หยวน?

ไม่มีทางจ่ายได้เลย!

หลังจากที่เห็นฉากนี้ ชายหญิงซึ่งอยู่ไม่ไกลก็แสดงสีหน้าตลกขบขันออกมา

“ผู้หญิงคนนี้น่าจะยังเป็นเด็กนักเรียนอยู่นะ มีเรื่องดีๆให้ดูแล้วสิ” ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะเยาะ

พนักงานก็รู้ถึงตัวตนของหญิงสาวคนนั้นและพูดว่า "รีบไปขอให้พ่อแม่ของคุณนำเงินมาจ่ายด้วยครับ!"

ให้ไปบอกพ่อแม่?

นี่มันเงิน 28,888 หยวนเลยนะ!

พ่อกับแม่คงฆ่าตัวตายแน่ๆถ้าต้องเสียเงินขนาดนี้

น้ำตาของหญิงสาวผมสั้นค่อยๆเริ่มไหลออกมา

“ตึก ตึก ตึก!”

ในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมา

ซูซ่ง ผู้จัดการที่ใส่ชุดสูทได้ยินเสียงดังเอะอะภายในร้าน เขาจึงเดินเข้ามาดู

จากนั้น พนักงานก็โน้มตัวและตะโกนด้วยความเคารพ "สวัสดีครับ ผู้จัดการซู"

ซูซ่งพยักหน้าเป็นการทักทาย

ต่อมา พนักงานในซูเปอร์มาร์เก็ตก็พูดต่อ "ผู้จัดการซู ผู้หญิงคนนี้ทำไวน์หลุยส์ที่ 13 ของเราแตก ตอนนี้ผมเลยกำลังเรียกร้องค่าเสียหายจากเธออยู่ครับ"

ซูซ่งพยักหน้าอีกครั้ง แต่ทันใดนั้น...

รูม่านตาของเขาก็หดเล็กลงอย่างกะทันหัน

เพราะเขาเห็นหลินฟานยืนอยู่ข้างๆของหญิงสาวคนนั้น

เมื่อวานนี้ ซูซ่งได้รู้ว่าฮุ่ยหวางถูกโอนไปยังบุคคลที่มีชื่อว่าหลินฟาน

ซึ่งคืนนั้น ซูซ่งก็ไม่ได้หลับเลยทั้งคืน

เพราะเขาไม่รู้ว่าเจ้านายคนใหม่จะเป็นคนแบบไหน

เจ้านายคนใหม่จะไล่เขาออกทันทีเลยหรือเปล่า?

ดังนั้น ซูซ่งจึงคิดหาวิธีที่จะพบกับเจ้านายคนใหม่และทำให้เขาพอใจ

ซึ่งเขาก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้เจอกับเจ้านายคนใหม่ในวันนี้

ซูซ่งเดินเข้ามาหาหลินฟานอย่างรวดเร็ว เขาก้มตัวลงและพูดด้วยน้ำเสียงที่เคารพนับถือมาก "สวัสดีครับคุณหลิน"

หลินฟานตอบว่า "คุณคือคุณซูสินะ สวัสดี"

หลังจากหยุดชั่วคราว หลินฟานก็ชี้ไปยังเด็กผู้หญิงผมสั้นแล้วพูดว่า "นี่คือเพื่อนร่วมชั้นของน้องสาวฉัน เธอบังเอิญไปทำขวดไวน์ในร้านของนายหล่นลงพื้น"

ร้านของฉัน?

เจ้านายไม่ได้บอกใครหรอว่าเขาคือเจ้าของที่นี่

หรือว่า...เจ้านายจะยังไม่ต้องการเปิดเผยตัวเอง

จากนั้น ดวงตาของซูซ่งก็หันไปมองดูเด็กหญิงผมสั้นที่กำลังสั่นกลัวอยู่ตอนนี้

เขาพูดด้วยน้ำเสียงกังวลว่า "หนูไม่เป็นไรใช่ไหม? โอเคหรือเปล่า?"

"นี่เป็นเพียงไวน์ปลอมในร้านของเราเท่านั้น มันไม่ใช่ของจริงเลย หลุยส์ที่ 13 อะไรกัน ไร้สาระ หนูไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินหรอก"

“หนูไม่บาดเจ็บตรงไหนก็ดีแล้ว”

ขณะที่ซูซ่งกำลังพูด ดวงตาของเขาก็แอบมองไปที่หลินฟาน ซึ่งเมื่อเขาเห็นว่าหลินฟานทำการพยักหน้าเล็กน้อย ซูซ่งก็รู้สึกมีความสุขอย่างมาก

การจัดการของฉันเป็นไปได้ด้วยดี!

ซึ่งเมื่อเด็กหญิงผมสั้นได้ยินคำพูดของซูซ่ง ความกังวลและความหวาดกลัวบนใบหน้าของเธอก็หายไปในทันที

แต่อย่างไรก็ตาม เธอยังคงรู้สึกประหม่าและพูดว่า "จริงหรอ...หนูไม่จำเป็นต้องจ่ายจริงหรอ?"

ขณะพูด เธอก็มองหน้าพนักงานอย่างระมัดระวัง

ซึ่งในเวลานี้ พนักงานก็รู้สึกสับสนอย่างมากกับคำพูดของซูว่ง

ของปลอม หลุยส์ที่ 13 เป็นของปลอมงั้นหรอ?

มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน !

ฉันเป็นคนไปนำไวน์หลุยที่ 13 มาเองเลยนะ!

ทำไมผู้จัดการถึงพูดแบบนี้ล่ะ?

ซูซ่งไม่ได้สนใจความสงสัยในหัวของพนักงานคนนั้นเลย เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "นี่เป็นแค่ไวน์ปลอมใช่ไหม?"

พนักงานคนนั้นกลัวมากจึงรีบพูดว่า "ใช่ มันเป็นของปลอม ไม่ต้องจ่ายหรอก"

จากนั้น ซูซ่งก็หันมาพูดกับเด็กสาวผมสั้นด้วยน้ำเสียงที่สงบมาก "หนูได้ยินแล้วใช่ไหม"

หญิงสาวผมสั้นพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยเหตุนี้ ทุกคนก็ค่อยๆผ่อนคลายกันมากขึ้น

จากนั้น หญิงสาวชุดขาวที่อยู่ไม่ไกลก็ทำหน้าบึ้งแล้วพูดว่า "อะไรนะ! มันเป็นไวน์ปลอม!"

“เฮ้อ หมดสนุกเลย” ชายคนนั้นกล่าว

หลังจากที่ทั้งสองพูดจบ พวกเขาก็หยิบขนมที่ซื้อมาและเดินออกไปด้วยความผิดหวัง

ในเวลานี้ จั่วจุน หญิงสาวที่มีผมหางม้าสองข้าง หลินเสี่ยวเหยา และคนอื่นๆ ต่างก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

และเมื่อทุกคนกลับมาที่ห้อง พวกเขาก็เริ่มพูดคุยกันทันที

“เมื่อกี้ฉันกลัวแทบตาย” หญิงสาวที่มีผมหางม้าสองข้างพูด

"ฉันด้วย!" เด็กชายคนหนึ่งกล่าว

“ไวน์นั่นมันราคา 28,888 หยวนเลยหรอ พระเจ้าช่วย” จั่วจุนกล่าว

“โชคดีที่มันเป็นแค่ของปลอม ไม่อย่างนั้น ต้องเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นแน่” สาวผมสั้นกล่าว

“แต่ผู้จัดการคนนั้นค่อนข้างดีเลยเนอะ ถ้าเป็นคนนิสัยไม่ดีล่ะก็ บางทีเธออาจจะต้องจ่ายเงินจริงๆก็ได้” หญิงสาวที่มีผมหางม้าสองข้างพูด

“นั่นสิ งั้นในอนาคต ถ้าเราจะมาร้องเพลง พวกเราต้องระวังให้มากกว่านี้!” เด็กชายคนหนึ่งแนะนำ

หลินเสี่ยวเหยาพูด “ตอนนี้ชั่งเรื่องนั้นกันเถอะ เรามาร้องเพลงกันดีกว่า”

ด้วยเหตุนี้ หลินเสี่ยวเหยาจึงเป็นผู้นำในการเลือกเพลงและร้องออกมาอย่างเสียงดังกับหญิงสาวผมสั้น

แต่เสียงเหล่านี้ก็ถึงกับทำให้หลินฟานต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย

หากจะให้เขาแสดงความคิดเห็นล่ะก็

เสียงของพวกเธอนั้นก็เหมือนกับเสียงหอนของผีหรือหมาป่า แต่หลังจากที่เสียงหอนของผีและหมาป่าดังขึ้นมา ทุกคนก็รู้สึกผ่อนคลาย ราวกับว่าความทุกข์ทั้งหมดถูกลืมไปในทันที

บรรยากาศของทั้งห้องช่างอบอุ่นเหลือเกิน

ทุกคนวิ่งไปมาที่หน้าจอ เลือกเพลงโปรด และเตรียมแหกปากกันอย่างสนุกสนาน

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก!”

ในเวลานี้ เสียงเคาะประตูดังขึ้น

หลังจากนั้นไม่นาน ซูซ่งก็เปิดประตูห้องเข้ามาอย่างช้าๆ

ซึ่งเมื่อหญิงสาวที่มีผมหางม้าสองข้างและผมสั้นเห็นเขาอีกครั้ง หัวใจของพวกเธอก็รู้สึกตึงทันที

ความคิด: เป็นไปได้ไหมที่ผู้จัดการคนนี้จะกลับใจและบอกว่ามันไม่ใช่ของปลอม?