ค่าตอบแทน

นักเรียนหญิงและชายพาเพื่อนฝูงมาร้องเพลงกันที่นี่ในวันนี้

พวกเขาได้มาซื้อขนมที่นี่ไปบ้างแล้ว แต่มันก็ยังไม่เพียงพอ

พวกเขาจึงมาที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตอีกครั้ง

เมื่อหญิงสาวมาถึงโซนของไวน์ เธอก็มองไปเห็นขวดไวน์หลุยส์ที่ 13 เข้าพอดี

ดังนั้น เธอจึงหยิบมันขึ้นมาและมองดูด้วยความสงสัย

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือไวน์ที่มีชื่อเสียงซึ่งสามารถเห็นได้ในเฉพาะภาพยนตร์และละครทีวีเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เธอกลับทำไวน์หล่นแตกโดยไม่ได้ตั้งใจ

นี่...

ทั้งหญิงสาวและชายหนุ่มข้างๆไม่ได้กระวนกระวายใจมากนัก

เพราะทั้งสองรู้ดีว่านี่เป็นเพียงไวน์ปลอม และพวกเขาจะไม่ต้องจ่ายเงินแม้แต่หยวนเดียวหากทำมันแตก

“ตึก ตึก ตึก!”

ทันใดนั้น พนักงานก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

เมื่อพนักงานเห็นไวน์หลุยส์ที่ 13 แตกกระจายอยู่บนพื้น ปากของเขาก็กระตุกอย่างรุนแรง เขาพูดอย่างเคร่งขรึม "ที่นี่มีข้อบังคับ ถ้าทำสิ่งของอะไรเสียหายก็ต้องจ่ายค่าชดเชยมาตามราคา"

"ไวน์หลุยส์ที่ 13 ตอนนี้ราคาอยู่ 28,888 หยวน ทั้งสองคนต้อง... ช่วยกันชดใช้ค่าเสียหาย"

ขณะพูด เขาก็กวักมือเรียกพนักงานสองคนที่อยู่ไกลๆให้เดินมา

เห็นได้ชัดว่าเขากังวลว่าชายหญิงสองคนนี้จะปฏิเสธที่จะชดใช้ค่าเสียหาย หรือกระทั่งก่อให้เกิดปัญหา

หญิงสาวอุทานออกมา "นี่เป็นแค่ไวน์ปลอม คุณคิดว่าเราไม่รู้หรือไง? ให้จ่าย 28,888 หยวน คิดว่าเราโง่หรอ?

ชายคนนั้นพูดตาม "เราต้องจ่ายค่าเสียหายให้กับของปลอมๆด้วยหรือไง?"

พนักงานพูดอย่างเย็นชา "ไวน์ปลอม? ใครบอกว่านี่เป็นไวน์ปลอม? เรามีรายการสั่งซื้อไวน์โดยละเอียดอยู่นี่!"

จากนั้น เขาก็หยิบใบแจ้งยอดออกมาทันที

นี่มัน...

ใบหน้าของชายหนุ่มและหญิงสาวแข็งทื่อไปทันที เพราะมันเป็นไวน์ของแท้?

ถ้างั้นพวกเขาก็ต้องจ่ายเงิน 28,888 หยวนหรอ?

อย่างไรก็ตาม หญิงสาวยังคงพูดอย่างไม่ยอมรับ "ใครจะรู้ นี่อาจจะเป็นใบแจ้งยอดปลอมๆก็ได้!"

"คุณสามารถเอาขวดไวน์ไปให้คนอื่นตรวจสอบได้ตามใจชอบ! แต่ไม่ว่ายังไง คุณก็ต้องชดเชยค่าเสียหายให้เรา" พนักงานพูดอย่างเคร่งขรึม

ตอนนั้นเอง หลินฟานและคนอื่นๆก็บังเอิญเดินผ่านทางโซนซูเปอร์มาร์เก็ตเข้าพอดี

เมื่อหญิงสาวคนที่ทำไวน์หล่นแตกหันไปเห็นพวกของหลินฟาน เธอก็ร้องตะโกนออกมาทันที “พวกนั้นไง พวกเขาก็ทำไวน์แตกเหมือนกัน แล้วทำไมถึงไม่ต้องจ่ายอะไรเลยล่ะ”

แน่นอนว่าผู้จัดการซูซ่งได้บอกกับพนักงานไปแล้วว่าหลินฟานนั้นเป็นเจ้าของคนใหม่ของที่นี่

เมื่อได้ยินหญิงสาวคนนั้นพูด พนักงานก็คิดในใจอย่างขำๆ: เธอจะเอาอะไรไปเปรียบเทียบกับคุณหลิน คุณหลินเเขาเป็นเจ้าของที่นี่ จะให้ฉันไปเก็บเงินเขาได้ยังไง?

เมื่อหลินเสี่ยวเหยา สาวผมสั้น สาวผมหางม้าและคนอื่นๆได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในซูเปอร์มาร์เก็ต ทุกคนก็แสดงออกถึงความสับสนทันที

เกิดอะไรขึ้นที่นี่?

ไวน์หลุยส์ที่ 13 ในซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นไวน์ปลอมไม่ใช่หรอ?

พนักงานพูดต่อว่า "โปรดชดเชยตามราคาที่ทางเราแจ้งไปด้วย!"

ขณะพูด พนักงานหลายคนก็เดินไปล้อมรอบหญิงสาวและชายหนุ่มไว้

…………

หลินเสี่ยวเหยาและคนอื่นๆมองสถานการณ์ข้างในซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยความสงสัย จากนั้นจึงเดินต่อไป

เมื่อพวกเขามาถึงล็อบบี้ ผู้จัดการซูซ่งที่ยืนอยู่ตรงล็อบบี้พร้อมกับพนักงานเสิร์ฟหลายคน ต่างก็ก้มตัวลงและพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพ "ยินดีต้อนรับ ไว้คราวหน้ามาใหม่นะครับ!"

หลินเสี่ยวเหยา ผู้หญิงผมสั้น ผู้หญิงที่มีผมหางม้าและคนอื่นๆจะไปรู้เบื้องลึกเบื้องหลังที่ใหนกัน?

พวกเขาเพียงแค่คิดอย่างลับๆในใจว่า "อย่างที่คาดไว้ บริการของฮุ่ยหวางดีมากจริงๆ!"

จั่วจุนมาที่โต๊ะบริกรพร้อมจ่ายเงิน

แคชเชียร์พูด "เนื่องจากทางเรามีข้อบกพร่องที่ทำให้เพื่อนของพวกคุณเสียขวัญในตอนซื้อของ ทางเราจึงจะชดเชยโดยการไม่คิดค่าบริการทั้งหมดในวันนี้"

หลังจากแคชเชียร์พูดจบ……

ทุกคนก็ค่อยๆเดินออกไปจากตึกฮุ่ยหวางด้วยความงุนงง

“พี่ พี่เห็นไหม? เราทำไวน์หลุยส์ที่ 13 แตกแต่กลับไม่ต้องจ่ายเงินสักหยวนเดียว แต่ผู้หญิงคนนั้นต้องจ่าย 28,888 หยวนตอนที่เธอทำไวน์แตก” หลินเสี่ยวเหยากล่าว

หลินฟานยิ้มและพูด "ก็ไม่เห็นแปลกอะไรเลย มีใครที่ใหนบ้างที่ทำของในบ้านของตัวเองพัง แล้วต้องจ่ายค่าชดใช้ให้ตัวเองอีก?"

"ฮะ?" หลินเสี่ยวเหยาเริ่มสับสนมากขึ้น

หลินฟานยิ้มและพูดว่า "ร้านฮุ่ยหวางคือร้านของพี่เอง"

เงียบ!

ทันใดนั้น ทุกคนก็เงียบลง!

หลินเสี่ยวเหยา หญิงสาวผมสั้น หญิงสาผมหางม้าและคนอื่นๆต่างก็จ้องไปที่หลินฟานด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง

“พี่ชาย...พี่หมายถึง…” หลินเสี่ยวเหยาพูด

"พี่ซื้อฮุ่ยหวางมาได้ซักพักนึงแล้ว" หลินฟานกล่าว

ณ ขณะนี้……

ในที่สุดทุกคนก็เข้าใจแล้วว่าทำไมตอนที่สาวผมสั้นทำไวน์หลุยส์ที่ 13 แตกนั้นไม่เพียงแต่ไม่ต้องชดใช้ค่าเสียหาย แต่ผู้จัดการยังเอาอาหารอร่อยๆมากมายมาให้อีกด้วย

เมื่อออกไปข้างนอก ทำไมผู้จัดการและบริกรถึงเข้าแถวส่งพวกเขาตอนที่ออกมาจากร้าน

สุดท้าย เมื่อจั่วจุนจ่ายบิล ทำไมแคชเชียร์ถึงบอกว่าฟรี?

หลินเสี่ยวเหยาอุทานอย่างตื่นเต้น "ดีมากเลย! พี่ชาย ฉันรักพี่มาก!"

หลินฟานพูดอย่างจริงจัง "แต่เราเป็นพี่น้องกัน!"

เนื่องจากหลินเสี่ยวเหยาและคนอื่นๆมีเรียนต่อในวันพรุ่งนี้ ทุกคนต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน

…………

วันถัดไป

หลังจากที่หลินฟานตื่นขึ้น เขาก็เหลือบมองไปยังโทรศัพท์และอ่านข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ

" ยอดเงินเข้าบัญชี 3,670,000 หยวน ณ เวลา 0:00 นาฬิกา"

หลินฟานนอนอยู่บนเตียงและเล่นมือถืออย่างสบายๆอยู่พักหนึ่ง

"มาลงชื่อเข้าระบบของวันนี้ให้เสร็จดีกว่า" หลินฟานพูด

"เข้าสู่ระบบ!"

【ติ๊ง! การลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 10 ล้านหยวน 】

"วันนี้ก็โชคร้ายอีกแล้ว"

หลินฟานถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ก่อนจะลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว

"กริ๊ง!"

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของหลินฟานก็ดังขึ้นมา

เขาเหลือบดูการเบอร์ที่โทรมา ปรากฏว่าเป็นสายจากร้านเมอร์เซเดส-เบนซ์ 4S

“สวัสดีค่ะ คุณหลิน ป้ายทะเบียนรถและประกันของคุณเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขอสอบถามว่าจะให้ไปส่งรถที่ไหนค่ะ?” เสียงหวานๆของพนักงานขายดังเข้ามาจากทางโทรศัพท์

หลินฟานพูด "คุณรู้จักถนนสายสี่หรือเปล่า?"

“สายสี่ในเขตภาคใต้หรือเปล่าคะ?” พนักงานขายถาม

"ใช่ คุณสามารถนำรถสองคันมาส่งที่ร้านขายเสื้อผ้าในถนนสายสี่ได้เลย" หลินฟานพูด

"ตกลง" พนักงานขายตอบ

หลังจากวางสาย หลินฟานก็รับประทานอาหารเช้าในร้านใกล้ๆก่อนจะเดินไปที่ร้านเสื้อผ้าผิงฟาน

"เอี๊ยด!"

ขณะนี้รถ GLC ใหม่เอี่ยม2คันพร้อมกับประดับด้วยดอกไม้สีแดงได้มาถึงหน้าประตูร้านเสื้อผ้าแล้ว

หลังจากที่เห็นรถ 2 คนนี้ พ่อค้าแม่ค้ารอบๆก็เริ่มพูดคุยกัน

“ดูรถสองคันนั้นสิ!”

"ยิ่งกว่านั้น ยังเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดด้วย!"

“ครอบครัวของเหล่าหลินมีลูกค้ารายใหญ่มาซื้อแล้ว!”

หลินเถา ที่กำลังจัดเรียงเสื้อผ้าอยู่ในร้านเองก็อดไม่ได้ที่จะยื่นหัวออกไปดูด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

ตอนนั้นเอง พนักงานชายหญิงสองคนในชุดทำงานก็เดินออกมาจากรถ GLC

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะเข้าไปในร้านเพื่อซื้อเสื้อผ้า แต่ยืนอยู่เงียบๆที่ประตู ท่าทางเหมือนกำลังรออะไรบางอย่างอยู่

หลินเถาอดไม่ได้ที่จะถามออกไป “มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ?”

พนักงานขายคิดว่าหลินเถากำลังรู้สึกว่ารถสองคนนี้มาบังหน้าร้าน เลยจะทำให้ส่งผลกระทบต่อธุรกิจได้ เธอจึงรีบอธิบายออกไปอย่างเร่งรีบ "เรากำลังรอคนอยู่ เดี๋ยวเราจะเลื่อนรถออกไปให้ในภายหลัง"

"คุณอยู่นี่เอง?" หลินฟานเดินมาจากระยะไกลพร้อมกับพูด

“คุณหลิน!” พนักงานขายพูดอย่างมีความสุข "คุณสามารถตรวจสอบลักษณะอื่นๆได้เลย ถ้าไม่มีปัญหา รบกวนคุณเซ็นชื่อตรงนี้"

หลินฟานมองดูเอกสารต่างๆอย่างสบายๆ แล้วจึงหยิบปากกาและกระดาษขึ้นมาเซ็นชื่ออย่างรวดเร็วก่อนจะพูดว่า "ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณ"

“ไม่ได้หนักหนาอะไรเลย นี่คือสิ่งที่เราต้องทำอยู่แล้ว” พนักงานขายหญิงกล่าว

หลินเถาที่ยืนอยู่ข้างๆเองก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมา“ลูก นี่คือ…”

“อ้อ ผมซื้อรถมาตอนที่ผ่านร้าน 4S เมื่อสองวันก่อน แล้วก็ซื้อให้พ่อด้วย” หลินฟานพูด

“ซื้อให้พ่อเหรอ” หลินเถาอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง จากนั้นเขาก็เดินไปที่ด้านข้างของเมอร์เซเดส-เบนซ์ GLC ก่อนจะสัมผัสมันเบาๆ