รางวัลแสนคุ้มค่า

หลังจากนั้นไม่กี่นาที

เย่เฟิงก็ค่อยๆสงบสติของตัวเองลงและมองดูธนบัตรสีแดงที่อยู่รอบๆห้อง เขาเริ่มสงสัยว่าเงินจำนวนมหาศาลนี้มาจากไหน?

เขาได้ยินจากเจ้าของอพาร์ทเมนต์ว่าผู้เช่าคนก่อนของห้องนี้เป็นโจร

โจรคนนั้นถูกยิงเสียชีวิตขณะหลบหนี ซึ่งว่ากันว่ายังหาเงินจำนวนหนึ่งที่ถูกขโมยไปไม่เจอ...

มันค่อนข้างเป็นเรื่องใหญ่ในตอนนั้น

นั่นเป็นเหตุผลที่เขาสามารถเช่าห้องนี้ได้ในราคาที่ต่ำมาก

ดังนั้นเงินเหล่านี้จึงน่าจะเป็นเงินที่ถูกขโมยมาใช่หรือไม่?

โจรคนนั้นตายแล้ว

เท่ากับว่าเงินนี้ไม่มีเจ้าของ

ถ้าเราเป็นคนเอาไปเองก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

แต่ว่าเราจะเอาเงินจำนวนมากมายขนาดนี้ไปเก็บไว้ไหนล่ะ?

จะเก็บมันไว้ที่เดิมดีไหม?

เกรงว่าคงทำแบบนั้นไม่ได้แน่นอน!

เพราะเราไม่รู้ว่าเจ้าของอพาร์ทเมนต์จะเข้าห้องมาเมื่อไร และถ้าเขาพบเงินพวกนี้เข้า เรงคงเดือดร้อนอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

งั้นถ้าเอาเงินไปฝากธนาคารล่ะ?

แบบนี้ก็ไม่น่าจะได้!

เพราะเราเป็นนักศึกษายากจนที่มีสถานภาพทางครอบครัวธรรมดา ถ้าจู่ๆเรามีเงินก้อนโตอยู่ในครอบครองคงโดนสงสัยว่าเงินจำนวนนี้มาจากแหล่งที่ไม่ถูกกฎหมายแน่นอน และบางทีอาจจะโดนโทรแจ้งตำรวจได้...

ทำอย่างไรดี?

ย้ายที่อยู่ดีไหมนะ?

เย่เฟิงพยักหน้า เนื่องจากห้องนี้ไม่ใช่ห้องของเขาเอง เขาจึงรู้สึกไม่ปลอดภัย การย้ายออกไปพร้อมกับเงินจึงน่าจะสมเหตุสมผลที่สุด

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่ ระบบก็ดังขึ้นในใจของเขา

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ด้วย การล่าสมบัติได้เสร็จสิ้นลงแล้ว โฮสต์จะได้รับรางวัลเป็นบ้านพักตากอากาศพร้อมวิวทะเลสาบจงเทียน"

"รางวัลถูกส่งไปแล้ว โฮสต์สามารถตรวจสอบได้เลย"

ในเวลาเดียวกัน ซองกระดาษก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะในห้องนั่งเล่น

เย่เฟิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและรีบเดินตรงไปที่โต๊ะ

เย่เฟิงหยิบซองกระดาษขึ้นมาแล้วเปิดดู ข้างในนั้นมีของอยู่สองอย่าง หนึ่งคือใบรับรองชื่อของบ้านพักตากอากาศจงเทียนเลควิลล่า และอีกอย่างหนึ่งคือกุญแจ

เขาเคยได้ยินชื่อบ้านพักตากอากาศจงเทียนเลควิลล่ามาก่อน

ซึ่งว่ากันว่ามันเป็นพื้นที่บ้านพักตากอากาศที่หรูหราที่สุดในเมืองจงไห่

และราคาของมันนั้นคงไม่ถูกแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ถึงจะรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว แต่เมื่อเขาเห็นว่าราคาในสัญญาซื้อขายอยู่ที่ 95 ล้านหยวน เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกใจจนเผลอสะบัดจดหมายที่อยู่ในมือออกไปอยู่ดี

รางวัลนี้...

มันสุดยอดมากๆ!

ฉันกลายเป็นคนที่มีทรัพย์สินเกิน 100 ล้านหยวนไปแล้ว!

หลังจากนั้น เย่เฟิงก็ใส่เอกสารและกุญแจกลับเข้าไปในซองกระดาษ จัดการปูพื้นกระเบื้องคืน แล้วออกไปซื้อรถพร้อมกับทำการโอนเงินสด 8 ล้านหยวนไปยังบ้านพักของเขาอย่างลับๆ

ทันทีที่ทำทุกอย่างเสร็จสิ้น การแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“พบเหตุการณ์บางอย่าง ในอีกครึ่งชั่วโมง รถบรรทุกถังน้ำมันบนถนนจงซานจะระเบิด และเซี่ยชิวจะตายจากเหตุการณ์นี้..."

นอกจากการล่าสมบัติแล้ว ระบบยังสามารถมองเห็นอนาคตด้วยอีกอย่างนั้นเหรอ?

เย่เฟิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

แต่เซี่ยชิวนี่คือใครกัย...

หรือว่าจะเป็นเซี่ยชิวที่เรารู้จัก?

เซี่ยชิว นักร้องแนวหน้าของหลงกั๋ว เธอมีเสียงร้องที่ไพเราะ รูปลักษณ์บริสุทธิ์สวยงาม และร่างกายที่เพอร์เฟกต์ เธอเป็นหนึ่งในดาราที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในหลงกั๋ว

แน่นอนว่าเย่เฟิงนั้นชอบเธออย่างมาก

เป็นไปได้ไหมว่าเธอคือคนที่กำลังจะประสบอุบัติเหตุ?

ทันใดนั้น เย่เฟิงก็นึกถึงรายงานที่เขาเคยอ่านมาก่อนหน้านี้ โดยในรายงานนั้นได้บอกไว้ว่าเซี่ยชิวจะจัดคอนเสิร์ตในเมืองจงไห่ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า...

เป็นเธอจริงๆเหรอ?

ต้องช่วยชีวิตเธอ!

แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ใช่ดาราที่เขาชอบ แต่ถ้าเย่เฟิงรู้เรื่องนี้ เขาก็จะไม่ปล่อยให้คนคนนั้นต้องตายแน่นอน

เพราะรางวัลที่ระบบมอบให้หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจนั้นมากมายมหาศาลเกินกว่าจะปล่อยผ่านไปเฉยๆได้

ดูจากรางวัลที่ระบบมอบให้ก่อนหน้าแล้ว รางวัลที่เขาจะได้รับหากทำภารกิจนี้สำเร็จจะต้องคุ้มค่าอย่างแน่นอน

เย่เฟิงตั้งหน้าตั้งตารอ

หลังจากนั้น เขาก็หยิบซองกระดาษบนโต๊ะมาแล้วเดินออกจากห้อง ล็อกประตู และวิ่งลงไปชั้นล่าง

ถนนจงซานอยู่ไม่ไกลจากอพาร์ทเมนต์ของเขา ถ้านั่งแท็กซี่ไปจะใช้เวลาประมาณเพียงแค่สิบนาทีเท่านั้น

แต่…

ที่นี่เป็นชุมชนเก่าทรุดโทรม จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีแท็กซี่มาขับในละแวกนี้

ช่างมัน เราจะปั่นจักรยานไปเอง

เย่เฟิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสแกนจักรยานสาธารณะที่ใช้ร่วมกันของชุมชน และทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในใจของเขาอีกครั้ง

"ระบบล่าสมบัติจะนำทางให้คุณ โปรดขับตรงไปตามถนน 500 เมตร ผ่านถนนยงกางและถนนซิงหัว... การเดินทางทั้งหมดคือ 8.3 กิโลเมตร คาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 25 นาที"

ใช้เวลานานไปไหม?

เย่เฟิงมองไปที่โทรศัพท์ของเขา และพบว่าเหลือเวลาอีก 28 นาทีก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุ

ใกล้หมดเวลาแล้ว!

เย่เฟิงรีบปั่นจักรยานไปอย่างรวดเร็ว

ในจงไห่เดือนตุลาคมจะอุณหภูมิที่สูงมาก

แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลาเก้าโมงเช้าก็ตาม แต่แสงแดดนั้นรุนแรงเหมือนกับตอนบ่าย และบนถนนทางเดินก็แทบจะไม่มีผู้คนอยู่เลย

ระหว่างทางมีคนเดินอยู่เพียงหนึ่งถึงสองคนเท่านั้น

ซึ่งพวกเขาต่างก็รู้สึกงงงวยเมื่อเห็นเย่เฟิงออกมาปั่นรถจักรยานท่ามกลางแสงแดดจนเหงื่อท่วมตัว

อย่างไรก็ตาม เย่เฟิงไม่ได้สนใจสายตาของคนเหล่านั้นเลย เขารีบปั่นไปที่ถนนจงซานเพื่อหวังจะช่วยชีวิตคน

เซี่ยชิวมีอิทธิพลอย่างมากในวงการดนตรี เธอมาที่เมืองจงไห่เพื่อจัดคอนเสิร์ตโดยได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่ของเมืองจงไห่

ระหว่างทาง เย่เฟิงพบป้ายและโปสเตอร์โปรโมตคอนเสิร์ตของเซี่ยชิวมากมาย

ในโปสเตอร์ เซี่ยชิวสวมชุดสีแดงยาวและมีผมสีดำปลิวไสว เธอดูงดงามมาก

สมกับเป็นดาราระดับประเทศ!

เราจะได้เจอตัวจริงเร็วๆ นี้ แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วสิ

เขาจำได้ว่าเพื่อนร่วมห้องของตัวเองเป็นแฟนของเซี่ยชิว ถ้ามีโอกาส เขาจะขอลายเซ็นเซี่ยชิวและกลับไปให้เพื่อนคนนั้น...

24 นาทีต่อมา ในที่สุดเย่เฟิงก็มาถึงถนนจงซาน

"ระบบตามล่าหาสมบัติจะยังคงนำทางคุณต่อไป โปรดเดินทางตามถนนปัจจุบัน และคุณจะไปถึงจุดหมายในอีก 100 เมตร"

หนึ่งร้อยเมตรข้างหน้างั้นสินะ?

เย่เฟิงปาดเหงื่อออกจากหน้าผากแล้วเงยหน้าขึ้น

สัญญาณไฟจราจรอยู่ตรงนั้น!

ตรงไฟจราจรมีรถบรรทุกน้ำมัน และด้านหลังรถบรรทุกถังน้ำมันก็มีเพียงรถเมอร์เซเดส-เบนซ์เพียงคันเดียว