ดับเครื่องชน

ไม่ต้องคิดอะไรให้มากมาย เย่เฟิงก็สามารถรู้ได้ทันทีว่ารถเก๋งเมอร์เซเดส-เบนซ์ด้านหลังคือเป้าหมายของเขา

ซึ่งเขาก็รีบปั่นจักรยานตรงไปข้างหน้าโดยไม่รีรอ

ทันทีที่มาถึงรถเก๋งเมอร์เซเดส-เบนซ์ สัญญาณไฟจราจรก็เปลี่ยนเป็นไฟเขียว

รถบรรทุกน้ำมันขับตรงออกไป

คนขับรถเก๋งเมอร์เซเดส-เบนซ์ก็กำลังจะเหยียบคันเร่งตามไปเช่นกัน แต่ทันใดนั้นเขาก็เห็นจักรยานสีน้ำเงินคันหนึ่งปั่นตรงมาหาเขาด้วยความรวดเร็ว

สถานการณ์ตอนนี้คืออะไร?

ในขณะที่คันขับรถกำลังอยู่ในอาการงุนงง จักรยานคันนั้นก็ได้พุ่งชนเข้ากับกันชนรถของเขา

นี่เขาบ้าไปแล้วหรือเปล่า?

มุมปากของคนขับกระตุกขึ้นเล็กน้อย

เดิมทีเขาต้องการโทรหาตำรวจ แต่เมื่อพิจารณาถึงตัวตนของคนขับจักรยาน เขาจึงตัดสินใจลงลงจากรถมาเจรจากับอีกฝ่ายเพื่อหาข้อตกลงร่วมกันแทน

เมื่อเห็นคนในรถลงมา เย่เฟิงก็รีบลุกขึ้นยืนทันที

และเมื่อเห็นคนขับเดินใกล้เข้ามา เขาก็รีบพูดด้วยความตื่นตระหนกว่า "ผมขอโทษครับคุณลุง พอดีผมเพิ่งหัดขี่จักรยานได้ไม่นานนี้เอง ผมไม่ได้ตั้งใจจะขับชนรถของคุณลุงเลยนะครับ..."

คนขับรถถอนหายใจด้วยความโล่งอกและกำลังจะบอกเย่เฟิงว่าไม่เป็นไร

แต่ทันใดนั้นเย่เฟิงก็อุทานออกมา

"อ๊ะ! นี่คุณ... คุณเป็นคนขับรถของเซี่ยเซี่ยใช่หรือเปล่า"

เซี่ยเซี่ยเป็นชื่อแฟนคลับที่รักในตัวเซี่ยชิวแต่งตั้งให้

ขณะพูด เย่เฟิงก็แสดงท่าทางตื่นเต้นออกมาราวกับว่าเขาเป็นแฟนคลับตัวยงของเซี่ยชิวเอง

เมื่อเห็นเช่นนี้ คนขับก็รู้สึกปวดหัวเล็กน้อยทันที

ปกติแล้วเขาไม่ค่อยเผยหน้าออกมาให้คนอื่นเห็นไม่ใช่หรือ เด็กคนนี้จำเขาได้อย่างไร?

ขณะที่เขากำลังจะเถียงว่าตนไม่ใช่คนขับรถของเซี่ยชิว ประตูรถด้านหลังก็ถูกเปิดออกมา

เผยให้เห็นผู้หญิงที่มีใบหน้าอยู่ในช่วงอายุยี่สิบกลาง ๆ และมีค่าความงามอยู่ที่ประมาณ 80 คะแนน

เธอเป็นผู้จัดการของเซี่ยชิว แซ่ของเธอคือหวัง เป็นที่รู้จักกันในชื่อผู้จัดการหวัง

"เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?"

ผู้จัดการหวังเดินมาหาคนขับรถแล้วถาม

เธอเห็นว่ารถที่ตัวเองนั่งอยู่ชนเข้ากับอะไรบางอย่างจึงรีบเดินลงมาดู

“คุณหวัง เรื่องมันเป็นแบบนี้...”

คนขับรีบบอกผู้จัดการหวังเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมด ผู้จัดการหวังก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

บังเอิญปั่นจักรยานมาชนรถและจำคนขับของเซี่ยชิวได้ ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ!

เธออดสงสัยไม่ได้เกี่ยวกับชายหนุ่มคนนี้ที่มีอายุไม่ถึงยี่สิบปี

เขาเป็นปาปารัซซี่หรือเปล่า?

ชายหนุ่มคนนี้แอบมาดักรอพวกเขาอยู่ที่นี่ก่อนแล้วใช่ไหม?

ไม่ แผนการเดินทางของวันนี้ไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะรู้ว่าพวกเราจะผ่านมาทางนี้

อีกอย่างเธอก็ไม่เคยเห็นชายหนุ่มตรงหน้าระหว่างเดินทางเลย

หมายความว่ายังไงกันแน่?

ผู้จัดการหวังไม่สามารถทำความเข้าใจในเรื่องนี้ได้ ดังนั้นเธอจึงถามออกไปว่า "จุดประสงค์ของคุณคืออะไร"

"จุดประสงค์งั้นเหรอ?" เย่เฟิงผงะไปชั่วครู่ ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองความแตกแล้ว

แต่เมื่อเห็นท่าทางที่ไม่แน่ใจของผู้จัดการหวัง เย่เฟิงจึงรู้ว่าเธอแค่พยายามหลอกถามหาความจริงเท่านั้น เขาจึงรีบส่ายหัวและตอบปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

“ผมไม่มีจุดประสงค์อะไรทั้งนั้นแหละพี่สาว แต่ถ้าให้พูดถึงจุดประสงค์ตอนนี้ล่ะก็ ผมอยากจะพบกับเซี่ยเซี่ย คุณช่วยให้ผมพบกับเซี่ยเซี่ยหน่อยได้มั้ย”

“คุณเป็นแฟนคลับของเซี่ยเซี่ยจริงหรอ?” ผู้จัดการหวังยังคงแสดงความสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของเย่เฟิง

เย่เฟิงมองคุณหวังด้วยสายตาที่ไร้เดียงสา: "จริงสิครับ เซี่ยเซี่ยเป็นเหมือนเทพธิดาของผมเลย ผมชอบเธอสุดหัวใจ ดังนั้นให้ผมได้พบกับเซี่ยเซี่ยหน่อยนะครับ"

"ไม่ได้!" คุณหวังส่ายหัว

แม้ว่าเย่เฟิงจะดูไม่มีพิษภัย แต่เพื่อความปลอดภัย เธอจะไม่ปล่อยให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้เซี่ยชิวเด็ดขาดเลย

เนื่องจากคนขับรถของเธอไม่ได้ขับชนใครก่อน และเธอก็ไม่ต้องการเสียเวลาอยู่ที่นี่ เธอจึงพยายามหาเหตุผลที่จะจากไป

แต่ทันใดนั้นก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากรถ

ซึ่งเธอก็คือเซี่ยชิวนั่นเอง!

รูปร่างหน้าตาของเธอมีค่าความงามอย่างน้อย 93 คะแนน!

นอกจากใบหน้าจะใสบริสุทธิ์แล้ว หุ่นของเธอยังเพอร์เฟกต์มากๆอีก ตัวจริงของเธองดงามกว่าทั้งในรูปถ่ายและวิดีโอทั้งปวง!

เมื่อคุณหวังสังเกตเห็นว่าเซี่ยชิวเดินลงมาจากรถ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

"เซี่ยชิว ทำไมคุณถึงลงมาจากรถล่ะ? ฉันจัดการเรื่องนี้เกือบจะเสร็จแล้ว ช่วยกลับไปนั่งรออยู่ในรถเหมือนเดิมด้วย"

ในขณะที่พูด คุณหวังก็ยังคงจับจ้องไปที่เย่เฟิงเพื่อเตรียมตัวป้องกันเซี่ยชิวจากเขาอยู่ตลอดเวลา

เย่เฟิง: "..."

นี่เราดูไม่น่าไว้ใจขนาดนั้นเลยหรือไง?

เซี่ยชิวตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "ฉันไม่เป็นอะไรหรอกพี่หวัง"

หลังจากพูดจบ เธอก็มองไปที่เย่เฟิงด้วยดวงตาที่สวยงาม

เมื่อเห็นเช่นนี้ คุณหวังก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เธอรีบขยับเข้าไปใกล้เซี่ยชิวเพื่อที่จะได้สามารถปกป้องเธอได้ทันเวลาในกรณีที่มีเหตุการณ์เลวร้ายเกิดขึ้น

"คุณรู้ว่าฉันนั่งอยู่ในรถคันนี้เลยตั้งใจขับจักรยานพุ่งเข้าชนเพื่อหยุดรถเอาไว้ใช่หรือเปล่า" เซี่ยชิวถาม

น้ำเสียงของเธอดูสงบไม่มีความหงุดหงิด แต่แฝงไปด้วยความกังวล

เมื่อเห็นว่าเซี่ยชิวไม่ได้มีท่าทางหยิ่งเลยแม้แต่น้อย ความรู้สึกของเย่เฟิงที่มีต่อเธอจึงเป็นไปในทางที่ดี

เขารู้ว่าทักษะการแสดงของตัวเองห่วยแตกเกินกว่าจะหลอกใครได้ ดังนั้นเขาจึงยอมรับกับเซี่ยชิวโดยตรง

"ผมไม่คิดเลยว่าเซี่ยเซี่ยจะมองออกด้วย!"

"ตอนแรกผมแค่รู้สึกคุ้นกับเลขทะเบียนรถคันนี้ ถึงกระนั้นผมก็ยังไม่แน่ใจว่าใช่รถของคุณหรือเปล่า แต่พอเห็นหน้าลุงคนขับก็มั่นใจทันทีเลย"

"เซี่ยเซี่ย ผมชอบคุณมากจริงๆ คุณช่วยเซ็นลายเซ็นให้ผมหน่อยจะได้มั้ย"

"ได้อยู่แล้วสิ!" เซี่ยชิวตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นเธอก็หยิบปากกาและกระดาษออกมา

หลังจากเขียนเสร็จ เธอก็ยื่นกระดาษให้เย่เฟิงพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงดุ ๆ เล็กน้อย "แต่คราวหน้าคราวหลังน้องห้ามทำแบบนี้อีกนะ มันอันตรายมากรู้มั้ย?"

เย่เฟิงพยักหน้าขึ้นลงอย่างรวดเร็ว

หลังจากได้ลายเซ็นมาแล้ว เขาก็มองไปที่รถบรรทุกน้ำมันคันนั้น

ซึ่งเขาก็พบว่ารถบรรทุกน้ำมันเพิ่งขับไปได้เพียงแค่ห้าสิบหกสิบเมตร มันยังอยู่ในระยะที่อันตรายเกินไป

ด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงพยายามชวนเซี่ยชิวคุยต่ออีกครั้ง