โดดเด่น
เย่เฟิงส่ายหัว "ไม่ต้องห่วง ผมอ่านหมดแล้ว!"
"โอเค ถ้างั้นเชิญทางนี้ครับ!" พนักงานเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและรีบพาเย่เฟิงไปที่แคชเชียร์ทันที
ขณะเดียวกัน หลินเจียและซูหมานที่เห็นฉากนี้ต่างก็ตกตะลึง
ดวงตาของหลินเจียที่มองไปยังแผ่นหลังของเย่เฟิงนั้นเต็มไปด้วยความสงสัย
แต่ดวงตาของซูหมานนั้นเปล่งประกายระยิบระยับเหมือนกับดวงดารา
แม้ว่าเธอจะไม่มีรู้เรื่องนาฬิกามากเท่าไหร่ แต่เธอก็ยังพอรู้ว่านาฬิกาบุลการีประกอบไปด้วยเครื่องประดับที่มีราคาแพงอันดับต้นๆ
แม้แต่เรือนที่ถูกที่สุดก็ยังมีราคาหลายแสนหยวน
ยิ่งไปกว่านั้นคือเย่เฟิงตัดสินใจซื้อมันทันทีหลังจากที่ดูแค่แป๊บเดียว
"หลินเจีย คุณมีเพื่อนร่ำรวยขนาดนี้ด้วยหรอ” ซูหมานเรียกสติกลับคืนมาและถามหลินเจีย
หลินเจียรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติในดวงตาของซูหมาน แต่เนื่องจากเขาไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร เขาจึงทำได้เพียงแค่ส่ายหัวและตอบกลับไป
"เขาอยู่หอพักเดียวกันกับฉัน แต่เท่าที่รู้จักกันมาก่อนหน้าเขาไม่ใช่คนร่ำรวย พ่อแม่ของเขาเป็นเพียงคนงานธรรมดา และเงินค่าขนมที่เขาได้ต่อเดือนก็ตกแค่หนึ่งถึงสองพันหยวนเท่านั้นเอง"
หลินเจียงงงวย
ตามสถานภาพทางการเงินของเย่เฟิงแล้ว มันแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสามารถซื้อของที่นี่ได้
แต่ท่าทางของเย่เฟิงนั้นดูเต็มไปด้วยความมั่นใจมาก...
เขาเสียสติไปแล้วหรือเปล่า?
ด้วยความไม่เข้าใจ หลินเจียจึงตัดสินใจตามเข้าไปดูอย่างใกล้ชิด
ซูหมานเองก็ต้องการดูว่าเย่เฟิงรวยจริงหรือไม่เช่นกัน ดังนั้นเธอจึงเดินไปที่แคชเชียร์พร้อมกันกับหลินเจีย
…
ที่หน้าแคชเชียร์
"ยอดรวมคือเจ็ดล้านหกแสนห้าพันหยวนครับ"
"คุณลูกค้ามีบัตรสมาชิกหรือเปล่า ถ้ามีบัตรสมาชิกจะได้รับส่วนลดจากทางร้านเรา 10% ค่ะ"
ผู้จัดการร้านพูดกับเย่เฟิงด้วยรอยยิ้ม
เดิมที ผู้จัดการร้านไม่มีความจำเป็นต้องมาจัดการเรื่องเล็กน้อยอย่างการคิดเงิน
แต่ที่เธอออกมาดำเนินงานเองนั้นเป็นเพราะเย่เฟิงแตกต่างออกไป
ภายใน 20 นาทีที่เข้าร้านมา เขาซื้อของไปมากกว่า 7 ล้านหยวน
ลูกค้าประเภทนี้คู่ควรแก่การดูแลเป็นพิเศษ
"ไม่…"
ขณะที่เย่เฟิงกำลังจะบอกว่าไม่มี เขาก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีแบล็คการ์ดของเวิลด์ซิตี้ที่ถานโปหงให้มา
ดังนั้นเขาจึงรีบหยิบแบล็คการ์ดในกระเป๋าและมอบมันให้กับผู้จัดการร้าน
ซึ่งเมื่อผู้จัดการร้านเห็นแบล็คการ์ดนี้ ร่างกายของเธอก็หยุดชะงักทันที และดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นราวกับไม่เชื่อว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าเป็นความจริง
"นี่คือ..."
แน่นอนว่าเธอรู้จักแบล็คการ์ดของเวิลด์ซิตี้
แต่ที่เธอรู้คือผู้ครอบครองแบล็คการ์ดนี้มีเพียงแค่สองคนเท่านั้น และเธอก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะแจกแบล็คการ์ดให้กับใคร
เป็นไปได้ไหมว่าเย่เฟิงคือคนผู้ถือครองแบล็คการ์ดคนที่สาม?
ผู้จัดการร้านไม่กล้ายิงคำถามนี้ เธอทำได้เพียงแค่คืนแบล็คการ์ดให้กับเย่เฟิง
"คุณเย่ ต้องขอโทษจริงๆ อำนาจของฉันไม่มากพอที่เข้าถึงขั้นตอนการชำระเงิน รบกวนคุณช่วยรออยู่ที่นี่สักครู่ก่อนจะได้หรือเปล่าคะ"
ผู้จัดการร้านเต็มไปด้วยด้วยความกังวล เธอกลัวว่าเย่เฟิงจะไม่พอใจต่อการบริการที่ล่าช้าของตนเอง
เมื่อเห็นว่ายังพอมีเวลา เย่เฟิงจึงพยักหน้าตอบกลับไป
ผู้จัดการร้านรู้สึกโล่งใจและพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม "ขอบคุณค่ะ"
หลังจากขอให้พนักงานปฏิบัติต่อเย่เฟิงอย่างดีแล้ว ผู้จัดการร้านก็รีบโทรไปหาเลขาของผู้บริหารระดับสูงของเวิลด์ซิตี้ทันที
…
ณ ชั้นบนสุดของเวิลด์ซิตี้
ในสำนักงานที่หรูหรา
ถานหยุนผู้ดูแลเวิลด์ซิตี้กำลังเช็คดูงบการเงินของเดือนที่แล้ว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตู
ถานหยุนตะโกนโดยไม่เงยหน้า "เข้ามาได้!"
สิ้นสุดเสียง เลขาเซียวเยว่ก็เปิดประตูและเดินเข้ามาด้วยท่าทางเร่งรีบ
"คุณถาน!"
"ว่าไง?"
"มีคนมาที่เวิลด์ซิตี้ของเราพร้อมกับแบล็คการ์ด..."
เลขารายงานตามที่ได้รับรายงาน
ซึ่งเมื่อถานหยุนได้ยินเกี่ยวกับแบล็คการ์ด ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างและใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยร่องรอยของความไม่อยากจะเชื่อ
เพราะเธอรู้ว่าแบล็คการ์ดทั้งหมดของเวิลด์ซิตี้นั้นอยู่ในมือของถานโปหง
แน่นอนว่าถานโปหงไม่ให้แบล็คการ์ดใครมั่วซั่ว ดังนั้นตัวตนของอีกฝ่ายจึงจะต้องไม่ธรรมดา
"รีบไปดูกัน!"
หลังจากพูดจบ ถานหยุนก็ลุกขึ้นและเดินออกจากสำนักงานทันที
เลขาเซียวเยว่เองก็ตามมาติดๆเช่นกัน
ไม่นาน ทั้งสองคนก็มาถึงที่ร้านหรู
เมื่อเห็นถานหยุน ผู้จัดการร้านก็รีบตะโกนด้วยความเคารพ "หัวหน้าถาน!"
"คนคนนั้นอยู่ไหน" ถานหยุนเดินเข้ามาและถามอย่างรวดเร็ว
หลังจากกวาดสายตามองไปรอบๆ เธอก็มุ่งความสนใจไปยังชายหนุ่มคนหนึ่งในโซนนั่งพัก
ขณะเดียวกัน เสียงของผู้จัดการร้านก็ดังขึ้นมา "เขาคือคนที่อยู่ในโซนพักผ่อน ชื่อว่าคุณเย่ค่ะ"
ถานหยุนพยักหน้าและเดินไปที่โซนนั่งพักทันที
เย่เฟิงสังเกตเห็นการเคลื่อนไหว เขาเงยหน้าขึ้น และพบว่าผู้จัดการร้านกำลังเดินเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงสองคน
ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าดูเหมือนคนอายุประมาณยี่สิบเจ็ด ค่าความงามอยู๋ที่ 90 คะแนน เธอมีผมสั้น สวมชุดสูท ให้อารมณ์ความรู้สึกคล้ายกับหลินเฉียนเฉียน แต่ก็ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว
หลินเฉียนเฉียนจะดูดุร้ายและเด็ดเดี่ยว แต่ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าคนนี้ดูมีความอ่อนโยนมากกว่า
ผู้หญิงอีกคนมีรูปร่างผอมบาง...
ค่าความงามอยู่ที่ 80 คะแนน ไม่ใช่สเปกของเย่เฟิง
หลังจากมองอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เลิกสนใจและหันหน้าไปทางอื่น
ในเวลานี้ ถานหยุนได้เดินมาถึงตัวเย่เฟิงแล้ว เธอยื่นมือออกมาและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "สวัสดีค่ะคุณเย่ ฉันชื่อถาลหยุน เป็นผู้ดูแลเวิลด์ซิตี้"
"สวัสดีครับคุณถาน!" เย่เฟิงยิ้มและจับมือกับถานหยุน
"คุณเย่ช่วยแสดงแบล็คการ์ดของคุณให้ฉันดูหน่อยจะได้หรือเปล่าคะ"
"ได้ครับ!"
หลังจากพูดจบ เย่เฟิงก็มอบแบล็คการ์ดให้กับถานหยุนทันที
ถานหยุนรับแบล็คการ์ดมาด้วยรอยยิ้ม
หลังจากนั้นเธอก็จ้องมองไปที่บัตรอย่างตั้งใจ
เธอคุ้นเคยกับแบล็คการ์ดเป็นอย่างดี มีเครื่องหมายอยู่หลายจุดที่ไม่สามารถปลอมแปลงได้ ดังนั้นแบล็คการ์ดใบนี้จึงเป็นของแท้แน่นอนหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์
ถานหยุนรีบคืนแบล็คการ์ดให้เย่เฟิงและพูกขอโทษ "คุณเย่ ฉันต้องขอโทษคุณด้วยสำหรับความสงสัยเมื่อกี้นี้..."