หนุ่มหล่อรวย

"ไม่เป็นไรครับ!" เย่เฟิงเข้าใจดี

เพราะแบล็คการ์ดมีความสำคัญมาก ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ถานหยุนจะตรวจสอบให้แน่ใจ

เย่เฟิงถาม "ไม่ทราบว่าตอนนี้ผมสามารถจ่ายบิลได้หรือยังครับ"

"ได้ค่ะ!" ถานหยุนพยักหน้าอย่างรวดเร็วและดำเนินการเรื่องนี้ด้วยตนเอง

แม้เธอจะคาดเดาไว้แล้วว่ามูลค่าของที่ฟางจือหยูซื้อไปคงไม่น้อย แต่เธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเมื่อเห็นราคาที่แสดงบนหน้าจอ 7,655,000 หยวน

"ด้วยแบล็คการ์ดนี้ คุณจะได้รับส่วนลด 34% สำหรับการซื้อสินค้าทั้งหมดในเวิลด์ซิตี้"

"ราคาหลังหักส่วนลดคือ 5,049,000 หยวน แต่ฉันหักเศษ 9,000 หยวนให้คุณเป็นการส่วนตัว ดังนั้นยอดเงินที่คุณต้องชำระคือ 5,040,000 หยวน"

เย่เฟิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาไม่ได้คาดหวังว่าส่วนลดของแบล็คการ์ดจะมากมายขนาดนี้

มันช่วยให้เขาประหยัดไปได้กว่าสองล้านหยวน!

แม้ว่าปัจจุบันเขาจะไม่ขาดแคลนเงิน แต่เขาก็ยังรู้สึกดีที่ตัวเองสามารถประหยัดเงินไปได้มากมาย

"โอเค ขอบคุณครับ!"

เย่เฟิงยิ้มแล้วยื่นบัตรธนาคารให้ถานหยุน

ขณะเดียวกัน หยินเจียและซูหมานที่เห็นฉากนี้ต่างก็รู้สึกตกใจ

หยินเจียไม่คาดคิดมาก่อนว่าแบล็คการ์ดของเย่เฟิงจะเป็นของจริง

ต้องรู้ว่าในเมืองจงไห่ทั้งหมด ถ้าไม่นับเย่เฟิง มีคนเพียงสองคนที่มีแบล็คการ์ดนี้

และทั้งสองคนนั้นก็ต่างล้วนมีสถานะพิเศษในเมืองจงไห่

แล้วคนธรรมดาอย่างเย่เฟิงจะกลายเป็นบุคคลที่สามที่มีแบล็คการ์ดได้อย่างไร?

นี่ไม่ใช่นิยายพล็อตเรื่องพระเอกจนที่จู่ๆ ก็รวยขึ้นมาสักหน่อย!

ซูหมานไม่รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับแบล็คการ์ด ความสนใจของเธอนั้นอยู่ที่ราคามากกว่า

เย่เฟิงใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงในการเข้าไปในร้าน แต่เขากับใช้เงินมากกว่าห้าล้านหยวน

นี่มันสุดยอดมาก!

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังยืนเฝ้าดูถานหยุนหยิบบัตรธนาคารจากเย่เฟิง

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที บิลก็ได้ถูกชำระ

ถานหยุนคืนบัตรธนาคารให้กับเย่เฟิงด้วยรอยยิ้ม

ส่วนเย่เฟิงก็รับบัตรคืนด้วยใบหน้าสบายๆ ราวกับว่าสิ่งที่เขาเพิ่งจ่ายไปไม่ใช่เงินจำนวนห้าล้านหยวน แต่เป็นเงินจำนวนห้าร้อยหยวนเท่านั้น

เมื่อเห็นฉากนี้ หยินเจียและซูหมานก็ยิ่งตกใจมากขึ้น

"เจ้าหมอนั่นจะรวยขนาดนี้ได้ยังไง..."

หัวใจของหยินเจียร้อนรุ่ม

ก่อนหน้านี้เขาดูถูกเย่เฟิงด้วยวิธีต่างๆ มากมาย เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเย่เฟิงจะ...

น่าอับอายจริงๆ!

ซูหมานจ้องมองที่เย่เฟิงด้วยดวงตาสดใส

หนุ่มหล่อและรวย...

เขาคือชายในอุดมคติ!

ถ้าเธอได้รับการดูแลจากเย่เฟิง เธอก็จะไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและเสื้อผ้าไปตลอดชีวิต

ทันใดนั้น ซูหมานก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว

ในเวลานี้ เย่เฟิงสังเกตเห็นการจ้องมองของหยินเจียและซูหมาน

อย่างไรก็ตาม เขาสัมผัสได้ว่าสายตาของซูหมานที่จ้องมองมาที่เขานั้นเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเล็กน้อย

แต่เขาไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากเก็บบัตรธนาคารแล้ว เย่เฟิงก็หันหลังกลับและกำลังจะเดินออกจากเวิลด์ซิตี้

ในขณะนั้นเอง ถานหยุนก็พูดขึ้นมาว่า "คุณเย่คะ ฉันขอข้อมูลการติดต่อคุณไว้หน่อยจะได้หรือเปล่า"

เธออยากรู้เกี่ยวกับตัวตนของเย่เฟิงมากกว่านี้

แม้จะแต่งตัวธรรมดา แต่เขาต้องรวยมากอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้นคือเธอสนใจความสัมพันธ์ระหว่างเย่เฟิงกับถานโปหง

เธอเป็นญาติห่างๆของถานโปหง และเธอรู้ว่าหากเป็นเพียงคนธรรมดา ถานโปหงจะไม่มีวันให้แบล็คการ์ดอย่างแน่นอน...

ถ้าเธอสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเย่เฟิงได้ บางทีเธอก็อาจจะไปต่อในโลกธุรกิจได้ก้าวไกลมากกว่าเดิม

เย่เฟิงรู้สึกงงเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดนี้

ถานหยุนสังเกตเห็นการแสดงออกของเย่เฟิงและรีบอธิบายอย่างรวดเร็ว "คุณเป็นแขกที่มีเกียรติของเวิลด์ซิตี้ของเรา หากคุณมีปัญหาใด ๆ ในอนาคต คุณสามารถติดต่อมาหาฉันได้เลย..."

เมื่อได้ฟังคำอธิบายที่ดูร้อนใจของถานหยุน เย่เฟิงก็ยิ่งรู้สึกงงงวยมากกว่าเดิม

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าจุดประสงค์ของถานหยุนคืออะไร แต่เนื่องจากมันไม่ได้ส่งผลเสียใด ๆ เขาจึงไม่ได้ปฏิเสธ

หลังจากแลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อกับถานหยุนแล้ว เย่เฟิงก็เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงเย็นพอดี ถ้ากลับไปบ้านและตรงไปหาเซี่ยชิวอาจจะไม่ทันเวลา ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนเสื้อผ้าที่นี่

หลังจากทักทายถานหยุนแล้ว เย่เฟิงก็หยิบเสื้อผ้าที่ซื้อมาและเดินไปที่ห้องลองเสื้อผ้าของร้าน

หลังจากนั้นไม่กี่นาที

เย่เฟิงก็เดินออกมา

ทันใดนั้นเอง ถานหยุน, ซูหมาน, หยินเจีย และคนอื่นๆ ต่างก็จับจ้องไปที่เขาด้วยความประหลาดใจ

ว่ากันว่าเสื้อผ้าทำให้คนดูดีขึ้น

เดิมทีเย่เฟิงเป็นคนหน้าตาดีอยู่แล้ว แต่เมื่อเขาสวมเสื้อผ้าชุดนี้ ความหล่อเหลาของเขาก็ทวีคูณขึ้นทันที

เขาเป็นเหมือนแสงสว่างในความมืด โดดเด่นจนดึงดูดทุกสายตาให้จ้องมองมา

ถานหยุน, ซูหมาน และสาวๆคนอื่นๆ ต่างก็ทึ่งในตัวของเย่เฟิง สายตาของพวกเธอที่มองดูเขานั้นเปล่งประกายเหมือนกับแสงแดดดที่ตกกระทบกับหาดทรายขาว

ในขณะนี้หยินเจียเต็มไปด้วยความรู้สึกละอายใจต่อตนเอง

ที่เขาพุ่งเป้าไปที่เย่เฟิงบ่อยๆนั้นไม่เพียงแต่เพราะเขาดูถูกเย่เฟิง แต่เป็นเพราะเย่เฟิงหล่อกว่าเขาด้วย

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เย่เฟิงไม่เพียงแต่หล่อกว่าเขาแล้ว แต่ยังรวยกว่าเขาอีก...

บัดซบที่สุด!

ความหล่อเหลาของเย่เฟิงดึงดูดทุกสายตาของคนที่เดินผ่านไปมา

"ผู้ชายคนนั้นหล่อมาก!"

"หล่อเกินไปแล้ว เขาเป็นดาราหรือเปล่า"

"ดูเหมือนจะไม่ใช่นะ"

"..."

ผู้หญิงกล้าบางคนเข้ามาขอวีแชตของเย่เฟิง

แต่เย่เฟิงปฏิเสธกลับไปอย่างสุภาพ

แม้ว่าผู้หญิงสองสามคนที่เข้ามาขอจะมีหน้าตาดูดี แต่หากเทียบกับเซี่ยชิวแล้ว มันไม่คู่ควรที่เขาจะต้องสละเวลาอันมีค่าให้กับผู้หญิงเหล่านี้

หลังจากนั้น เย่เฟิงก็เดินไปหาถานหยุน กล่าวขอบคุณ และจากไปพร้อมกับสิ่งของที่เขาได้ซื้อมา

ถานหยุนและเลขารีบเดินตามไปส่งเย่เฟิงที่ประตูอย่างรวดเร็ว

ซูหมานและหยินเจียเองก็เดินตามมาติดๆเช่นกัน

เดิมทีซูหมานต้องการหาโอกาสที่จะพูดคุยกับเย่เฟิง แต่หยินเจียเดินตามติดเธออยู่ตลอด ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงแค่รอโอกาส

ในขณะที่ซูหมานถอนหายใจและกำลังจะเดินทางกลับ เธอก็พบว่ามีผู้คนมากมายมารวมตัวกันอยู่รอบๆลานจอดรถ