ดำเนินการต่อเลย
"ช่างเป็นคนรวยที่โง่จริง ๆ !"
"ใช่ คนฉลาดที่ไหนเขาจะไปซื้อหยกพื้นผิวหยาบแบบนั้นกัน? "
"เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องของหยกเลย"
"อีกไม่นาน เขาจะต้องร้องไห้เสียใจอย่างหนักแน่นอน"
ผู้ที่มีประสบการณ์ในเรื่องหยกต่างก็เยาะเย้ยพฤติกรรมของเย่เฟิง
แต่เย่เฟิงไม่ได้สนใจแม้แต่นิดเดียว
เขาก้มหน้าก้มตาหยิบหยกอีกแปดเก้าก้อนและตรงไปดำเนินการขั้นสุดท้าย
แม้ว่าจะได้รับการแจ้งจากฟังก์ชันนำทางเชิงลึกว่ายังมีหยกอีกจำนวนมากอยู่ในโกดัง
แต่ความละเอียดของหยกมันไม่ได้ดีมากนักสักเท่าไหร่
จริงอยู่ที่เขาอาจจะสามารถทำเงินเพิ่มได้เล็กน้อย แต่มันไม่คุ้มค่าเลยเมื่อเทียบกับเวลาที่เขาต้องสูญเสียไป
ในเวลานี้ ผู้คนที่เฝ้าดูเย่ฟังมาโดยตลอดเริ่มส่งเสียงพูดคุยอีกครั้ง
"น้องชาย พวกเราขอดูเนื้อหยกข้างในหลังจากตัดหยกเสร็จหน่อยสิ"
"ใช่ ใช่ ฉันไม่เคยเห็นใครที่ไหนซื้อหยกหยาบๆแบบนี้มาก่อนเลย น้องชาย...ใจเด็ดมาก! "
"ฮ่าฮ่า ถ้าตัดหยกพวกนั้นแล้วพบว่าข้างในเป็นเนื้อหยกคุณภาพสูงจริงๆ ฉันจะยอมจ่ายเงินซื้อมันทั้งหมดเลย! "
เมื่อได้ยินการสนทนาของทุกคน เย่เฟิงก็หัวเราะเบา ๆ
"ได้สิ เดี๋ยวผมจะเอาออกมาให้ดู"
หลังจากพูดจบ เย่เฟิงก็ขอให้พนักงานช่วยย้ายหยกเหล่านั้นไปที่ห้องเครื่องตัดหยก
"ชิ ทำไมถึงได้ดูมั่นใจขนาดนั้น? เขาคิดว่าตัวเองเป็นปรมาจารย์เรื่องหยกหรือไงกัน? "
ทุกคนหัวเราะด้วยความสมเพช
ในเวลาเดียวกัน ณ บูธหยกที่อยู่ไม่ไกลนัก
หญิงในชุดขาวที่กำลังเลือกหยกค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ใบหน้างดงามของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย "ลุงหลิว เกิดอะไรขึ้นตรงนั้นอย่างนั้นหรอคะ"
ชายชราที่เดินตามผู้หญิงคนนั้นตอบด้วยความเคารพ "ดูเหมือนว่าจะมีคนที่ซื้อยกหลายก้อนและกำลังจะตัดหยกเพื่อดูเนื้อข้างในครับ"
ผู้หญิงคนนั้นเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นมาก "เราไปดูกันเถอะ"
สิ้นสุดคำพูด ทั้งสองคนก็เดินไปยังจุดที่คนกำลังมุงกันอยู่ทันที
ดวงตาที่เฉียบคมของเขาคอยเฝ้าดูความเคลื่อนไหวรอบตัวเขาอยู่เสมอ
เหมือนนกเหยี่ยว
เมื่อมาถึงห้องเครื่องตัดหยก
เย่เฟิงก็เลือกชิ้นส่วนหยกที่ไม่เด่นที่สุดและวาดเครื่องหมายไว้ด้วยปากกา
จากนั้นก็ส่งมันให้กับผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยกพร้อมกับพูดว่า "ตัดตามรอยที่ผมวาดไว้นะครับ"
ผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยกก้อนส่ายหัวและถอนหายใจทันที แต่เขาก็ยังคงปฏิบัติตามคำสั่งโดยไม่พูดอะไร
เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับหยกที่เย่เฟิงเลือก
แต่ด้วยจรรยาบรรณของวิชาชีพ เขาจึงต้องทำงานออกมาให้ดีที่สุด
"ครืด ครืด..."
มีเสียงครูดของวงล้อใบมีดกับหยกก้อน
ผู้ชมทุกคนตั้งหน้าตั้งตารอดู
พวกเขาทุกคนต่างต้องการเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจของชายหนุ่มหลังจากที่พบว่าเนื้อหยกภายในเป็นของคุณภาพต่ำ
แต่จู่ๆ เสียงประหลาดใจของผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยกก็ดังขึ้นมา
"เนื้อหยกเขียว"
เมื่อผู้ชมได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างทันที
หยกเขียว?
มันเป็นไปได้ยังไง?
หยกที่ชายหนุ่มคนนั้นหยิบขึ้นมาแบบสุ่ม ๆ เป็นหยกเขียวจริงๆอย่างนั้นหรือ?
มีคนใจร้อนสองสามคนรีบเดินไปตรวจสอบ
และสิ่งที่พวกเขาเห็นก็คือสีเขียวที่สวยงามบริเวณรอบเนื้อหยกที่ถูกตัด
"มันเป็นหยกเขียวจริงๆ"
คนเหล่านั้นหันศีรษะไปมองเย่เฟิง
ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
กลับกัน สีหน้าของเย่เฟิงนั้นสงบนิ่งมาก เขาเพียงแค่พยักหน้าให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยกและพูดว่า "ตัดต่อเลยครับ"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยกก็รีบดึงสติกลับคืนมาและตั้งใจตัดหยกต่อไป
หลังจากนั้นไม่นาน หยกก็ถูกตัดสำเร็จ
เมื่อเอามันออกมาดู
แสงสว่างสีเขียวสดก็ส่องประกายท่ามสายตาของกลางทุกคน
ดวงตาของผู้หญิงในชุดขาวที่อยู่ในฝูงชนเองก็สว่างขึ้นเช่นกัน
"ช่างเป็นหยกที่สวยงามมาก"
"เนื้อละเอียดและมีขนาดใหญ่แบบนี้ เกรงว่าคงมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหลักแสนหยวนแน่นอน"
"ชายหนุ่มคนนี้ช่างโชคดีจริง ๆ เขาใช้เงินไม่กี่พันหยวน แต่สามารถทำกำไรได้มหาศาล"
"ไม่อยากจะเชื่อเลย…"
เย่เฟิงทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดของทุกคน
เขาหยิบหยกขึ้นมาดูแล้วก็โยนลงไปเหมือนกับทิ้งขยะ
จากนั้นเขาก็หยิบหยกอีกก้อนหนึ่งจากกองหยก วาดเส้น และส่งมอบให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยกดำเนินการ
"ตัดตามนี้นะครับ!"
แม้ว่าในตอนนี้สายตาของผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยกที่มองดูเย่เฟิงจะเต็มไปด้วยความชื่นชม แต่เขาไม่คิดว่าชายหนุ่มจะโชคดีเจอหยกคุณภาพสูงสองครั้งติดได้
ถึงจะมีความคิดแบบนี้ แต่เขาก็ยังคงลงมือตัดอย่างตั้งใจ
"ครืด..."
วงล้อบมีดหมุนอีกครั้ง
แต่หลังจากเริ่มตัดไปได้ไม่ถึงนิ้ว
ในก้อนหยกก็มีสีเขียวพราวพร่างพรูออกมา
ผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยกสั่นสะท้านทันที
"อะ...อีกแล้วหรอ?"
เสียงของเขาสั่นอย่างรุนแรง
ซึ่งคำพูดนี้ก็ทำให้ทุกคนที่อยู่โดยรอบตกใจทันที
หมายความว่ายังไง?
เป็นหยกคุณภาพสูงอีกแล้วอย่างนั้นหรือ
ฝูงชนต่างก้าวไปข้างหน้าเพื่อตรวจสอบ
ขณะเดียวกัน ผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยกก็หยิบหยกออกมาจากเครื่องด้วยมือที่สั่นเทา
"หยกสายพันธุ์น้ำแข็ง ? มันคือหยกสายพันธุ์น้ำแข็ง ? "
"หยกน้ำแข็งดีกว่าหยกเขียวหลายเท่า ชายหนุ่มคนนี้ไม่โชคดีเกินไปหน่อยหรือไง? "
"ฉันอยู่ในวงการเดิมพันหยกมาหลายปีแล้ว แต่ฉันยังไม่เคยเจอสายพันธุ์น้ำแข็งเลย"
"ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะอยู่ข้างเขา! "
ฝูงชนต่างตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
พวกรู้สึกอิจฉาไปถึงจิตวิญญาณ
ทำไมพวกเขาที่อยู่ในวงการเดิมพันหยกมาหลายปีถึงไม่มีโชคเหมือนชายหนุ่มคนนี้บ้าง?
หญิงในชุดขาวเองก็มองไปที่เย่เฟิงด้วยความประหลาดใจเช่นกัน
แม้ว่าเธอจะไม่ได้อยู่ในวงการเดิมพันหยกมายาวนาน แต่เธอก็ะรู้ว่าโอกาสที่จะเจอหยกคุณภาพสูงสองครั้งติดต่อกันนั้นน้อยเพียงใด
นี่คือคววามโชคดีหรือความสามารถในการมองของเขากันแน่?
สีหน้าของเย่เฟิงยังคงสงบนิ่งเหมือนอย่างเดิม เขาหยิบหยกก้อนที่สามขึ้นมาและยื่นให้กับผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดหยก
"ดำเนินการต่อเลยครับ!"