ฟังก์ชั่นการนำทางลึก

สายนี้โทรมาจากเฉินชิวซาน ผู้จัดการทั่วไปของซัทเทบีส์แห่งประเทศจีน

"ผมได้รับแล้ว ขอบคุณมากครับคุณเฉิน" เย่เฟิงตอบกลับทันที

"คุณเย่สุภาพเกินไป ครั้งนี้คุณช่วยเหลือฉันเอาไว้มาก ถ้าไม่ใช่เพราะภาพวาดของคุณ งานประมูลของซัทเทบีส์ในครั้งนี้คงก่อยมากแน่นอน"

"คุณเฉินเองก็สุภาพมากเกินไปครับ ผมต้องขอบคุณคุณเฉินเช่นกันที่ช่วยขายภาพวาดนี้ให้ผมในราคาสูงกว่า 550 ล้านหยวน"

"ถ้างั้นเราคุยเหมือนกับว่าเป็นเพื่อนกันดีมั้ย จะได้ไม่ต้องเกี่ยงกัน ฮ่าฮ่าฮ่า คุณเย่ หากมีอะไรให้ช่วยเหลือในอนาคต คุณสามารถบอกฉันได้ทุกเมื่อเลยนะ"

"พอดีเลย ตอนนี้ผมอยากจะถามคุณเรื่องหนึ่ง"

เย่เฟิงนึกอะไรบางอย่างได้และรีบพูด

"บอกมาสิว่าเรื่องอะไร" เฉินชิวซานตอบกลับอย่างรวดเร็ว

"คือผมอยากจะขายหยกมรกตจักรพรรดิ ผมสงสัยว่าคุณมีช่องทางที่จะขายมันบ้างหรือเปล่า? " เย่เฟิงอธิบาย

"ถ้าเรื่องนี้ละก็ไม่ใช่ปัญหาเลย"

น้ำเสียงของเฉินชิวซานดูผิดหวังเล็กน้อย แต่เขาก็ยังตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว

"ฉันมีเพื่อนที่เปิดโกดังเดิมพันหยกอยู่ในจงไห่ เดี๋ยวจะส่งที่อยู่ของเขาไปให้ทางข้อความ…."

จากนั้นไม่นานเย่เฟิงก็ได้รับที่อยู่ของเพื่อนเฉินชิวซานมา

"ขอบคุณมากคุณเฉิน"

เย่เฟิงคุยกับเฉินชิวซานอีกสองสามคำแล้วก็กดวางสายไป

เมื่อเห็นเช่นนี้ ซูหมานที่ตั้งใจฟังมาโดยตลอดก็พูดขึ้นว่า "คุณเฉินที่นายกำลังพูดถึงคือใครอย่างงั้นหรอ"

เย่เฟิงหยิบถ้วยชาขึ้นมาแล้วจิบเล็กน้อยก่อนจะอบกลับไป "เขาคือคุณเฉินชิวซาน ผู้จัดการทั่วไปของซัทเทบีส์"

"เฉินชิวซาน?"

ซูหมานตกตะลึงทันที

"เป็นอะไรไป เขามีชื่อเสียงโด่งดังอย่างนั้นเหรอ" เมื่อเห็นท่าทางที่ผิดแปลกไปของซูหมาน เย่เฟิงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

"เขาไม่เพียงแต่มีชื่อเสียงเท่านั้น แต่เขาถือว่าเป็นบุคคลตำนานในโลกธุรกิจด้วย ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่านายจะรู้จักกับคนระดับนั้นเป็นการส่วนตัว สงสัยฉันคงจะต้องมองนายใหม่แล้ว"

ซูหมานมองไปที่เย่เฟิงด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กชายข้างบ้านผู้ยากไร้เมื่อก่อนถึงได้แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ช่วงที่ผ่านมามันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่?

เป็นไปได้ด้วยหรือที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่โตในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้?

เย่เฟิงทำตัวไม่ถูกเมื่อเผชิญกับการจ้องมองด้วยสายตาเช่นนั้น

คุณเฉินเขาเป็นคนมีชื่อเสียงโด่งดังมากขนาดนี้เลยหรอ?

ไม่ยักจะรู้มาก่อนเลย?

…

หลังจากทั้งสองคนก็ดื่มชาและพูดคุยกันต่ออีกนิดหน่อย

เนื่องจากซูหมานยังมีงานที่ต้องทำ เธอจึงขอตัวกลับไปที่บริษัท

ส่วนเย่เฟิงก็นำหยกมรกตจักรพรรดิไปที่โกดังเดิมพันหยกที่เฉินชิวซานแนะนำ

เมื่อมาถึงที่หมาย เขาก็ตกตะลึงกับภาพตรงหน้าทันที

เพราะโกดังเดิมพันหยกแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่อย่างน้อยหลายหมื่นตารางเมตร

โดยรอบเต็มไปด้วยร้านค้ามากมาย

มีหยกขรุขระขนาดใหญ่และขนาดเล็กต่าง ๆ กองอยู่บนแผงลอย

การแวะเวียนเข้ามาของผู้คนในโกดังเดิมพันหยกนั้นมีจำนวนมากและดูวุ่นวายราวกับเป็นตลาดผัก

ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด เพราะท้ายที่สุดแล้ว ในโลกนี้ก็มีผู้คนมากมายที่ต้องการร่ำรวยภายในชั่วข้ามคืน

“บัดซบ ฉันลงทุนทรัพย์สินทั้งหมดไปกับมันและฉันก็เป็นฝ่ายแพ้เดิมพัน แล้วแบบนี้ฉันจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง"

ทันทีที่เย่เฟิงเข้ามาในพื้นที่ เขาก็เห็นชายวัยกลางคนกำลังร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด

แต่หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็มาพาชายคนนี้ออกไป

หากให้กล่าวอย่างตรงไปตรงมา การเดิมพันหยกก็คือดาบสองคม

บางคนชนะเดิมพันแล้วรวยข้ามคืน

มีรถหรูสาวงามและบ้านพักตากอากาศ

ส่วนคนที่แพ้เดิมพันก็อาจจะล้มละลายได้

ท้ายที่สุดแล้ว การเดิมพันก็เป็นสิ่งไม่แน่ไม่นอนที่ไม่อาจคาดเดา

ไม่มีใครมีตาทิพย์และสามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ภายในหยกได้

มีเพียงแค่การเสี่ยงโชคเท่านั้น

เย่เฟิงส่ายหัวและกำลังจะโทรหาเพื่อนที่เฉินชิวซานแนะนำ

แต่ในขณะนั้น เสียงของระบบก็ดังขึ้นในใจของเขา

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ตอนนี้คุณมีสิทธิ์ในการเปิดใช้ฟังก์ชันการนำทางเชิงลึก โดยฟังก์ชันนี้สามารถสแกนหาสมบัติที่ซ่อนอยู่ในระยะหนึ่งเมตรของพื้นที่โดยรอบได้โดยอัตโนมัติ การปลดล็อกฟังก์ชันนี้ต้องใช้เงิน 10 ล้านหยวน โอสต์ต้องการปลดล็อกหรือไม่"

เย่เฟิงชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินสิ่งที่ระบบอธิบาย

ถ้าเป็นไปตามความสามารถของฟังก์ชันนี้ มันก็เท่ากับว่าเขาสามารถเดิมพันหยกได้โดยไม่มีความเสี่ยงใดๆ เลยน่ะสิ

เขาตอบตกลงทันทีโดยไม่ลังเล

เงินจำนวน 10 ล้านหยวน

สำหรับเขาตอนนี้ มันไม่ใช่เงินที่มีค่ามากมายอะไรเลย

"ฟังก์ชั่นการนำทางเชิงลึกเปิดใช้งาน"

เมื่อระบบแจ้งเตือนอีกครั้ง ภาพมหัศจรรย์ก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

หยกขรุขระที่อยู่ในระยะหนึ่งเมตรทั้งหมดถูกทำเครื่องหมายไว้โดยระบบ

"หยกธรรมดา มูลค่า 0..."

"หยกเขียว หนักประมาณ 1.2 กิโลกรัม มูลค่าประมาณ 2 ล้านหยวน..."

"หยกน้ำแข็ง หนักประมาณ 0.7 กิโลกรัม..."

ข้อมูลของหยกแต่ละชนิดแสดงไว้โดยละเอียด

ซึ่งมันก็ทำให้หัวใจของเย่เฟิงเต้นแรงขึ้นทันที

ถ้าระบบนำทางส่วนลึกสามารถแสดงข้อมูลของหยกได้ มันจะสามารถแสดงข้อมูลของบุคคลได้หรือเปล่านะ?

เราสามารถรู้ได้หรือไม่ว่าใครใส่กางเกงในสีอะไร?

ขนาดเท่าไหร่?

สไตล์แบบไหน?

ในขณะที่กำลังตกอยู๋ในห้วงความคิด พนักงานหญิงคนหนึ่งก็เดินเข้ามา "ไม่ทราบว่าคุณต้องการให้ช่วยอะไรหรือเปล่าคะ"

เย่เฟิงเหลือบมองเธอแล้วถอนหายใจด้วยความผิดหวัง

ดูเหมือนว่าการนำทางเชิงลึกนี้จะสามารถใช้ได้สำหรับการล่าสมบัติเท่านั้น

มันใช้ไม่ได้กับมนุษย์

"ไม่เป็นไรครับ"

เย่เฟิงปฏิเสธการช่วยเหลือของเธอ จากนั้นเขาก็เดินตรงไปที่บูธและหยิบหยกที่วางอยู่ขึ้นมาสองสามก้อน

"ผมต้องการหยกพวกนี้"

ต่อด้วยบูธที่อยู่ด้านข้าง

"ผมต้องการหยกอันนั้น อันนั้น และก็อันนั้น…"

เขาเดินผ่านบูธและเลือกหยกอย่างรวดเร็ว

ซึ่งพฤติกรรมแปลก ๆ นี้ของเขาก็ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายในโกดังเดิมพันหยกทันที

ชายหนุ่มคนนี้มาที่นี่เพื่อซื้อหยกหรือซื้อผักกันแน่?