ทำไมคุณที่เห็นฉันก่อนถึงไม่กล่าวทักทายเลย

เย่เฟิงไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาจะได้พบกับเซี่ยชิวที่นี่

ข้างหลังของเธอเต็มไปด้วยกลุ่มทีมงานและอุปกรณ์กล้องมากมาย

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อถ่ายงานกัน

แต่ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะประสบปัญหาบางอย่างอยู่ในเวลานี้

ชายวัยกลางคนที่มีเคราซึ่งดูเหมือนผู้กำกับกำลังโต้เถียงกับพนักงานของรีสอร์ทบ่อน้ำพุร้อนจงไห่

"เราพร้อมจะจ่ายเงินให้ตามที่คุณต้องการ แล้วทำไมถึงไม่ยอมปล่อยให้เราเข้าไป"

ทัศนคติของพนักงานนั้นแข็งกร้าวมาก "ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ทางรีสอร์ทของเรามีข้อบังคับว่าเขตออนเซ็น 'เถียนชื่อ' จะไม่เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าใช้ ถ้าคุณต้องการถ่ายทำ คุณสามารถไปใช้บริการในเขตออนเซ็นธรรมดาแทนได้เลย"

ผู้กำกับหัวเราะอย่างโกรธเคืองกับคำพูดของเขา "น่าขันสิ้นดี ทำไมออนเซ็นเถียนชื่อถึงไม่เปิดให้คนธรรมดาเข้าไปใช้ล่ะ? คุณคิดว่าพวกเราจะไม่มีเงินจ่ายงั้นหรอ บอกฉันมา ต้องจ่ายเท่าไหร่ถึงจะสามารถเข้าไปข้างในได้? "

พนักงานเริ่มรู้สึกโกรธเล็กน้อยเช่นกัน "ผมบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าออนเซ็นเถียนชื่อถูกจัดตั้งขึ้นเป็นพิเศษสำหรับแขกซูเปอร์วีไอพี หากคุณไม่มีบัตรซูเปอร์วีไอพี คุณก็จะไม่สามารถเข้าไปได้ ต่อให้จะเสนอเงินกับเรามากมายแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์"

ผู้กำกับพยายามระงับความโกรธอย่างสุดความสามารถ "โอเค ถ้างั้นช่วยบอกมาทีว่าสมารถสมัครบัตรซูเปอร์วีไอพีได้ที่ไหน ฉันจะรีบไปสมัครเดี๋ยวนี้เลย"

พนักงานส่ายหน้าอย่างเฉยเมย "ไม่สามารถสมัครได้ครับ"

ผู้กำกับไม่สามารถทนได้อีกต่อไป "นี่คุณจงใจทำให้พวกเราลำบากใช่มั้ย เมื่อกี้คุณบอกไม่ใช่หรือว่าต้องมีบัตรซูเปอร์วีไอพีเท่านั้นถึงจะสามารถเข้าใช้ที่นี่ได้ แต่ตอนนี้คุณกลับบอกว่าเราไม่สามารถสมัครบัตรซูเปอร์วีไอพีได้ มันหมายความว่ายังไงกัน?"

พนักงานพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "บัตรซูเปอร์วีไอพีของเราจะมอบให้เฉพาะบุคคลชั้นนำเท่านั้น และจนถึงตอนนี้ก็มีผู้ถือครองเพียงแค่สองใบ มันไม่ใช่สิ่งที่คุณจะสามารถซื้อได้ด้วยเงินหรอกนะ"

ความหมายของคำพูดนี้ชัดเจนมาก ต่อให้คุณจะมีเงินมากแค่ไหน แต่คุณยังไม่ใช่คนที่คู่ควรกับบัตรซูเปอร์วีไอพี

ผู้กำกับทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาเปิดปากและกำลังจะตอบโต้พนักงานด้วยความโกรธทั้งหมดที่มี

แต่ทันใดนั้นเซี่ยชิวก็ได้เข้ามาจับแขนของเขาเอาไว้ "ผู้กำกับคะ ถ้าเขายืนกรานไม่ให้เราเข้าไปขนาดนี้ ยื้อยึงต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไรหรอกค่ะ เราไปถ่ายทำที่อื่นกันเถอะ"

ผู้กำกับกังวลทันที "ไม่ได้ ฉากนี้เป็นฉากไฮไลต์ ไม่มีที่ไหนจะเหมาะสมเท่าที่นี่อีกแล้ว"

เซี่ยชิวไม่รู้จะทำอย่างไรเช่นกัน

ในขณะที่กำลังคิดหาหนทาง จู่ ๆ เธอก็เหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นเคยในฝูงชน

ตอนแรกเธอคิดว่าตัวเองมองผิดไป

แต่หลังจากมองซ้ำไปซ้ำมา เธอก็พบว่าเขาเป็นเย่เฟิงจริงๆไม่ผิดแน่นอน

"เย่เฟิง!" เธอทักทายด้วยความประหลาดใจทันที

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของเธอ ทุกคนในที่เกิดเหตุจึงหันไปมอง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเหล่าแฟนคลับของเธอ

พวกเขาต่างก็อยากเห็นว่าใครกันที่ไอดอลของพวกเขาให้ความสนใจ

อย่างไรก็ตาม เย่เฟิงนั้นไม่ชอบที่ตัวเองเป็นจุดสนใจมากสักเท่าไหร่

แต่เนื่องจากตอนนี้เซี่ยชิวได้เรียกหาเขาแล้ว เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องก้าวไปข้างหน้า "บังเอิญจริงๆเลยนะครับที่เราได้พบกันที่นี่"

เซี่ยชิวจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่สวยงาม "ใช่ ช้างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ แต่ว่าทำไมคุณที่เห็นฉันก่อนถึงไม่กล่าวทักทายเลยล่ะ"

คำพูดนี้ของเธออาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้ง่าย

เพราะมันเหมือนกับผู้หญิงที่กำลังมีความรักทำตัวเป็นเด็กงี่เง่ากับแฟนของตัวเอง

ผู้จัดการหวังที่อยู่ข้าง ๆ กลัวแฟนคลับจะเข้าใจผิดจึงรีบไอสองครั้งและกล่าวทักทาย "คุณเย่ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ"

เย่เฟิงทักทายผู้จัดการหวัง "ตอนนี้พวกคุณกำลังมีปัญหาอะไรอยู่หรือเปล่าครับ"

ผู้จัดการหวังถอนหายใจ "เป็นเพราะคุณเย่ คุณถานจึงได้ตกลงช่วยเรา และตอนนี้เราก็ได้เข้าสู่ขั้นตอนการถ่ายทำแล้ว"

เย่เฟิงพยักหน้า "นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีไม่ใช่หรือครับ"

ผู้จัดการหวังมีสีหน้าเศร้าหมอง "วันนี้เราวางแผนจะมาถ่ายทำกันที่ออนเซ็นเถียนชื่อ แต่พนักงานไม่ยอมให้เราเข้าไป"

เย่เฟิงหันกลับมามองเซี่ยชิว "ฉากนี้สำคัญมากหรือเปล่าครับ"

เซี่ยชิวพยักหน้าขึ้นลง "ฉากนี้เป็นฉากที่สำคัญที่สุดในหนังทั้งเรื่องเลยก็ว่าได้ เราดูสถานที่มาหลายแห่งแล้ว แต่ไม่มีที่ไหนเลยที่จะเหมาะเท่ากับสถานที่แห่งนี้"

เย่เฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปหาพนักงาน "ยังไงตอนนี้ข้างในก็ยังไม่มีคนใช้อยู่ ให้พวกเขาเข้าไปใช้ถ่ายทำเถอะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ทุกคนก็ผงะทันที

พนักงานเพิ่งบอกว่าออนเซ็นเถียนชื่อแห่งนี้เปิดให้เฉพาะซูเปอร์วีไอพีเท่านั้น

ผู้กำกับพูดอย่างจริงจังมานานแล้ว แต่มันก็ไร้ประโยชน์

แล้วชายหนุ่มคนนี้จะไม่ทำให้ตัวเองขายหน้าเหรอ?

ผู้กำกับอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมากุมขมับ

ทำไมเซี่ยชิวถึงไปรู้จักกับคนที่ดูเหมือนจะขาดสมองแบบนี้ได้?

เป็นไปได้ไหมว่าเธอถูกเขาข่มขู่ด้วยอะไรบางอย่าง?

เซี่ยชิวรีบเข้ามาไปพูดคุยกับเย่เฟิง "เปล่าประโยชน์คุณเย่ พวกเขาไม่ยอมให้เราเข้าไปหรอก"

แน่นอนว่าพนักงานเองก็แสดงท่าทางดูถูกเช่นกัน

"จู่ๆ ก็มาบอกว่าให้พวกเขาเข้าไปข้างในเถอะ คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน ตราบใดที่ไม่มีบัตรซูเปอร์วีไอพี คุณก็อย่าหวังว่า..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เย่เฟิงก็หยิบบัตรสีดำออกมาจากกระเป๋าและยื่นออกไปด้านหน้า

"ขอเข้าไปตอนนี้เลยได้หรือเปล่า"

ดวงตาของพนักงานเบิกกว้างทันที "บัตรซูเปอร์วีไอพี?"

เมื่อประโยคนี้ถูกพูด ทุกคนก็ตกตะลึงทันที

จากสิ่งที่พนักงานพูดก่อนหน้า พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าบัตรซูเปอร์วีไอพีนั้นมีค่ามากเพียงใด

ปัจจุบันมีผู้ถือครองเพียงแค่สองใบเท่านั้น

และคุณสมบัติที่เหมาะสมคือต้องเป็นบุคคลชั้นนำของประเทศ

ประวัติของชายหนุ่มตรงหน้านี้ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

ผู้กำกับเองก็ตกตะลึงเช่นกัน

เซี่ยชิวรู้จักคนระดับนี้จริงๆอย่างนั้นหรือ?

ไม่ต้องพูดถึงเขา แม้แต่เซี่ยชิวและผู้จัดการหวังก็ยังตกตะลึง

แม้ว่าพวกเธอจะรู้ว่าเย่เฟิงนั้นมีความร่ำรวยในระดับที่ไม่ธรรมดา

แต่พวกเธอก็ไม่เคยคิดว่าเย่เฟิงจะมีอำนาจมากถึงขนาดนี้

การมีบัตรซูเปอร์วีไอพีของที่นี่เพียงพอแล้วที่จะแสดงให้เห็นว่ารีสอร์ทบ่อน้ำพุร้อนจงไห่ให้ความสำคัญกับเขามากเพียงใด

มีความลับอีกเท่าไหร่ที่ซ่อนอยู่ในตัวเขา?

ในเวลานี้ พนักงานได้มองดูหมายเลขบนบัตรซูเปอร์วีไอพี และเขาก็กลัวจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น

บัตรหมายเลข 001

คุณต้องรู้ว่าบัตรที่บุคคลชั้นนำระดับสูงสองคนในเมืองจงไห่ได้รับนั้นเป็นบัตรหมายเลข 002 กับหมายเลข 003

ซึ่งในบรรดาบัตรซูเปร์วีไอพีทั้งหมด บัตรหมายเลข 001 ถือว่ามีความสำคัญมากที่สุด

"เราขอเข้าไปเลยได้หรือเปล่า" เย่เฟิงถามย้ำอีกครั้ง

"คะ…ครับ ผมจะนำทางให้เอง"

สิ้นสุดคำพูด พนักงานก็เดินนำหน้าไปทันที