คนโกหกซ้อนคนโกหก

เย่เฟิงขับรถและเดินตามระบบนำทางไปจนถึงถนนโบราณ

ตอนนี้ดึกแล้ว แต่ถนนโบราณนั้นยังสว่างมาก และผู้คนก็ยังเดินไปมาบนไม่ต่างไปจากตอนกลางวัน

เมื่อเย่เฟิงขับไลเคน ไฮเปอร์สปอร์ตเข้าไปในถนนโบราณ มันก็ทำให้เกิดเสียงฮือฮาไปทั่วทั้งถนนทันที

แม้ว่าคนส่วนใหญ่ที่มายังถนนโบราณเพื่อซื้อของมีค่านั้นจะเป็นมหาเศรษฐี

แต่นี่เป็นครั้งแรกที่หลายคนได้เห็นซูเปอร์คาร์สุดหรูคันนี้และรู้สึกตกใจอย่างแท้จริง

ซู่จิงซินที่กำลังเดินไปรอบ ๆ ถนนโบราณก็ถูกดึงดูดด้วยเช่นกัน

ในตอนที่เธอเห็นรถคันนี้ เธอก็เริ่มคาดเดาในใจว่าใครกันคือเศรษฐีที่ขับรถซูเปอร์คาร์มายังถนนโบราณ?

ท่ามกลางความสงสัยของเธอ คนที่อยู่ในรถก็เปิดประตูและเดินลงมา

ซึ่งเขาคนนั้นก็คือเย่เฟิง คนที่เธอเคยพบในโกดังเดิมพันอัญมณีเมื่อครั้งก่อน

กลายว่าเป็นเขา?

แต่ทำไมเขาถึงมาที่ถนนโบราณล่ะ?

หรือว่าเขาจะเก่งเรื่องของเก่าด้วย?

ซู่จิงซินมีความประทับใจในตัวเย่เฟิงตั้งแต่ครั้งที่แล้ว ดังนั้นเธอจึงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยที่ได้เห็นเขาอีกครั้งในตอนนี้

แต่ในสายตาของเย่เฟิงนั้นไม่เห็นซู่จิงซินเลย

หลังจากลงรถ เขาก็เดินตรงตามคำแนะนำของระบบต่อไปทันที

"สุดหล่อ ร้านของฉันมีแต่ของดีๆทั้งนั้นเลยนะ สนใจเข้ามาเยี่ยมชมหน่อยหรือเปล่า"

"สุดหล่อ เมื่อไม่นานนี้ฉันเพิ่งไปได้สมบัติเก่าแก่ล้ำค่ามา ถ้าสนใจละก็ฉันมีส่วนลดให้ด้วย ถ้าผ่านร้านฉันไปจะไม่มีอะไรแบบนี้แล้วนะ"

"ร้านของฉันมีสมบัติมากมาย และแต่ละชิ้นล้วนต่างประเมินค่ามิได้..."

เมื่อเห็นว่าเย่เฟิงขับรถสุดหรู เจ้าของร้านหลายคนก็รีบทักทายเขาอย่างกระตือรือร้นทันที

พวกเขาต่างคาดเดาได้ว่าตัวตนของเย่เฟิงนั้นไม่ธรรมดาแน่นอน และนี่ก็เป็นโอกาสที่พวกเขาจะสามารถทำเงินได้

แต่เย่เฟิงกลับทำเป็นไม่ได้ยินต่อเสียงเรียกของคนเหล่านี้ เขาเดินตรงไปที่แผงแห่งหนึ่งด้วยความแน่วแน่

ที่แผงขาย มีหญิงสาวกำลังต่อรองกับเจ้าของร้าน

เย่เฟิงเปิดฟังก์ชันการสแกนเชิงลึกของระบบและสแกนไปรอบๆ

ซึ่งเขาก็เห็นได้อย่างชัดว่าของในร้านส่วนใหญ่นั้นเป็นของปลอม

เฉพาะร้านที่ไม่เด่นตรงมุมเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น

เขาไม่รีบร้อนที่จะไปเอาปิ่นหยกมา แต่มองไปยังหญิงสาวที่กำลังต่อรองกับเจ้าของร้านอย่างขะมักเขม้น

ผู้หญิงคนนี้สวยมาก

ตัดสินจากปัจจุบัน ค่าความงามของรูปร่างหน้าตาเธอสูงถึง 95 คะแนน

ดวงตากลมโตเป็นประกาย

การแต่งกายและคำพูดของเธอก็ดูดีมากไม่ต่างกัน บ่งบอกให้เห็นถึงคนที่มีการศึกษา

"ลดราคาลงอีกได้หรือเปล่าคะ"

หญิงสาวถือพัดพับไว้ในมือ โดยกระดูกของพัดพับนั้นมีร่องรอยมากมายเหมือนกับของเก่า

"สาวน้อย ฉันขายพัดพับนี้ให้เธอ 20,000 หยวนเพราะฉันเห็นว่าเธออยากได้มันมาก แต่เดิมทีพัดพับนี้ถูกใช้โดยจี้เสี่ยวหลาน และราคาตลอดของมันก็อยู่ที่ประมาณ 100,000 หยวน ฉันลดให้เท่านี้ก็ถือว่าเยอะมากแล้วล่ะ"

น้ำเสียงของเจ้าของร้านนั้นจริงใจมากจนคนไม่มีความรู้สามารถคล้อยตามได้ง่าย

อย่างไรก็ตาม เย่เฟิงเหลือบมองไปที่พัดและรู้สึกอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ

เพราะเขาเห็นอย่างชัดเจนว่ามันคือพัดธรรมดา ๆ ที่มีขายในเถาเป่า ซึ่งมีมูลค่าเพียงแค่ 10 หยวนเท่านั้น

แต่เจ้าของร้านคนนี้กลับจะขายพัดพับห่วย ๆ ให้คนอื่นในราคา 20,000 หยวน

นี่มันมิจฉาชีพชัดๆ

หญิงสาวลังเลอยู่พักหนึ่ง และในที่สุดก็กัดฟันพูด "ตกลง 20,000 หยวน ฉันรูดบัตรจ่ายได้หรือเปล่าคะ"

เจ้าของร้านยิ้มแย้มและรีบคว้าเครื่องพีโอเอสออกมาทันที "รูดจ่ายได้ครับ เครื่องนี้สามารถจ่ายผ่านบัตรเครดิต จือฟู่เป่า หรือแม้กระทั่ววีแชทก็ยังได้"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หญิงสาวก็หยิบบัตรธนาคารออกมาจากกระเป๋าและกำลังจะจ่ายเงิน

เย่เฟิงไม่สามารถทนเรื่องแบบนี้ได้ เขาจึงเข้ามาเตือนด้วยความหวังดีว่า "คุณผู้หญิงจะซื้อพัดพับนี้จริง ๆ หรือครับ?"

หญิงสาวหันกลับมามองเขาด้วยความประหลาดใจ

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ตอบกลับไปว่า "อีกไม่กี่วันจะถึงงานวันเกิดของคุณพ่อ ฉันจึงอยากจะหาของขวัญไปเขา ด้วยความที่พ่อของฉันชอบสะสมของเก่า ฉันเลยคิดว่าพัดพับนี้น่าจะเป็นสิ่งที่พ่อถูกใจ"

เย่เฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ "แต่ผมเดาว่าพ่อของคุณคงจะทุบคุณจนตายหลังจากที่ได้เห็นพัดพับอันนี้ "

คำเตือนของเขาชัดเจนมาก แต่หญิงสาวไม่เข้าใจความหมายของเขาเลย "ทำไมพ่อถึงจะต้องทุบตีฉันจนตายด้วยล่ะ"

เย่เฟิงกำลังจะอธิบายเพิ่มเติม

แต่ทันใดนั้นเจ้าของร้านก็พูดขึ้นมาด้วยความรู้สึกไม่พอใจ

"หนุ่มน้อย มารยาทเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนพึงมี อย่ามารบกวนการซื้อขายของคนอื่น ถ้าไม่คิดจะซื้อของร้านฉันก็ไปที่อื่นซะไป"

เมื่อเย่เฟิงได้ยินคำพูดของเจ้าของร้าน เขาก็หัวเราะเยาะทันที

"คุณเจ้าของร้านอย่าใจดำเกินไปสิครับ ถ้าคุณขายในราคาที่มันควรจะเป็น ผมก็คงไม่เข้ามายุ่งการซื้อขายของคุณหรอก แต่คุณกำลังขายพัดพับธรรมดาโดยอ้างว่าเป็นพัดพับเก่าแก่โบราณในราคา 20,000 หยวน มันไม่ไร้ยางอายไปหน่อยหรอ?"

เจ้าของร้านถูกเปิดโปงและรู้สึกเดือดดาลทันที "อย่ามาไร้สาระ ฉันเป็นพ่อค้ารายใหญ่ของที่นี่ ไม่มีทางขายของปลอมแน่นอน ถ้าไม่เชื่อก็ไปถามพ่อค้าคนอื่นๆได้เลย"

หญิงสาวพูดต่อ "ฉันไม่คิดว่าเจ้าของร้านจะเป็นคนไม่ดีหรอกนะ คุณคงเข้าใจผิดแล้วล่ะ"

เย่เฟิงถาม "คุณมีแอปเถาเป่าในโทรศัพท์หรือเปล่าครับ?"

หญิงสาวส่ายหน้า "ไม่ ฉันไม่เคยใช้มาก่อนเลย"

เย่เฟิงตบหน้าผากของเขา "กะแล้วเชียว ถ้างั้นคุณก็ดาวน์โหลดแอปเถาเป่ามาตอนนี้และลองค้นหาพัดพับในนั้นดูนะครับ"

แม้ว่าหญิงสาวจะไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร แต่เธอก็หยิบโทรศัพท์ออกมาและดาวน์โหลดแอปเถาเป่าอย่างเชื่อฟัง

จากนั้นเธอก็ค้นหาคำว่า "พัดพับ" ในแอป

ซึ่งผ่านไปไม่นานพัดพับต่าง ๆ ก็ปรากฏขึ้นมาให้เห็นมากมาย

หญิงสาวรีบตรวจสอบราวกับว่าเธอได้พบเจอของเล่นใหม่

ไม่นาน เธอก็พับพัดพับแบบเดียวกันกับที่อยู่ในมือของเจ้าของร้าน

ซึ่งรูปร่างหน้าตาของพัดพับก็เหมือนกันทุกประการ

หลังจากมองดูรายละเอียดได้ไม่นาน หญิงสาวก็ตัวแข็งทื่อไปทันที

เพราะราคาพัดพับนี้ในเถาเป่ามีราคาอยู่ที่ 9.9 หยวนเท่านั้น

แถมมันยังมีโปรโมชันจัดส่งฟรีอีกด้วย

ซู่จิงซินที่เห็นฉากนี้จ้องมองไปยังเย่เฟิงด้วยสายตาชื่นชม

ผู้ชายคนนี้เป็นคนดีจริงๆ!

หลังจากนั้นไม่นาน หญิงสาวก็ตั้งสติได้และจ้องมองไปที่เจ้าของร้าน

"นี่มันหมายความว่ายังไงคะคุณเจ้าของร้าน คุณคิดจะขายของราคา 9.9 หยวนให้ฉันในราคา 20,000 หยวนอย่างนั้นหรอ"

เจ้าของร้านยังคงสับสนเล็กน้อยในเวลานี้

ต้องรู้ว่าเขาซื้อพัดพับมาจากตลาดค้าส่งในราคา 20 หยวน

ยิ่งไปกว่านั้นคือตอนซื้อ เจ้าของร้านค้าส่งยังบอกด้วยว่าเนื่องจากเขาเป็นลูกค้าประจำจึงยอมลดราคาให้เกือบเท่าต้นทุน

กลับกลายเป็นว่าเขาโดนหลอก?