ด้วงมูลสัตว์ แกฆ่าฉัน
บทที่ 7 ด้วงมูลสัตว์ แกฆ่าฉัน
ตำแหน่งผู้นำของ หลิน เว่ย กำลังจะถูกตัดสิน!
“ท่านผู้นำนิกาย มีสาวกมากกว่าหนึ่งโหลภายใต้คำสั่งของข้า ท่านต้องการให้ข้าไปและดึงพวกมันมาหรือไม่ สาวกเหล่านี้เป็นสาวกที่เชื่อถือได้ทั้งหมด และสามารถขึ้นตรงต่อผู้นำ !”
โอหยาง หยู รีบก้าวไปข้างหน้า
โอหยาง หยู ในปัจจุบันต่างเชื่อมั่นในหัวใจของพวกเขาแล้วว่า หลังจาก หลิน เว่ย ออกไป เขาจะกลายเป็นผู้นำคนใหม่อย่างแน่นอน
อาณาจักรความทุกข์ยาก เมื่อออกไป ในผู้อาวุโสทั้งเก้าคน จะมีใครสามารถหยุดได้?
และเมื่อ หลิน เว่ย กลายเป็นผู้นำจริงๆ
ถึงเวลานั้นย่อมมีรางวัลตอบแทนความดีอย่างแน่นอน ยิ่งพวกเขาทุ่มเทมากเท่าไร ก็จะได้รับความสนใจจาก หลิน เว่ย มากขึ้นเท่านั้น!
“ไปเถอะ !”
หลิน เว่ย โบกมือเล็กน้อย
ข้าต้องการคนรอบตัวจริงๆ นั้นล่ะ
.............
ในที่สุดโลกภายนอกก็สงบลง กระแสเมฆทะมึนที่เกิดจากการทัณฑ์สวรรค์ ก็ค่อยๆ หายไป!
ณ ลานบ้านของผู้อาวุโสสาม
“ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านใดต้องการก้าวข้ามความทุกข์ยาก จากทัณฑ์สวรรค์ ”
ในสายตาของผู้อาวุโสสาม มีความสงสัยอยู่มากมายในขณะนี้ วันนี้แปลกเกินไป มีการเตือนจากทัณฑ์สวรรค์ถึงเก้าครั้งติดต่อกัน
ฉากนี้ผู้อาวุโสสาม นั้นไม่เคยเห็นมาก่อน ผู้อาวุโสสูงสุดคนไหนกัน ที่ฝืนสวรรค์ได้ขนาดนี้ ?
“ผู้อาวุโสสาม...ผู้อาวุโสสาม เรื่องใหญ่...เรื่องใหญ่ แย่แล้ว !”
ในขณะนี้ ศิษย์ของนิกายปีศาจสวรรค์ รีบวิ่งเข้ามาในลานเล็ก ๆ อย่างเร่งรีบ
“อะไร จะใจร้อนขนาดนั้น ข้าไม่เคยบอกเจ้าเหรอ คราวหน้าให้ใจเย็นลงหน่อยเถอะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ผู้เฒ่าคนนี้ ได้ขึ้นเป็นผู้นำ !”
ผู้อาวุโสสาม มองดูศิษย์ที่อยู่ข้างหน้าเขาและกล่าวอย่างเย็นชา
ในความคิดของเขา.
เขาถือว่าตัวเองเป็นผู้นำแล้ว แน่นอนว่าในนิกายปีศาจสวรรค์ ปัจจุบันไม่มีใครสามารถแข่งขันกับเขาเพื่อตำแหน่งผู้นำได้ และอีกไม่กี่วันข้างหน้าผู้อาวุโสหนึ่งและผู้อาวุโสสอง จะยอมจำนนต่อเขา .
“... ผู้อาวุโสสาม มีบางอย่างไม่ดี !”
“กึก !”
ศิษย์นิกายปีศาจ คุกเข่าลงบนพื้นด้วยความตื่นตระหนก
“เกิดอะไรขึ้น พูดมา !”
ผู้อาวุโสสาม ขมวดคิ้วและกล่าวอย่างเย็นชา
“โม... นายน้อย โม่ เหวิน... ตายแล้ว !”
หลังจากที่ลูกศิษย์พูดเช่นนี้ เขาก็ทรุดตัวลงกับพื้น โม่ เหวิน เป็นลูกชายคนเดียวของผู้อาวุโสสาม ?
เขาเห็นป้ายวิญญาณของนายน้อย โม่ เหวิน มันแตกหัก !
ศิษย์นิกาย ที่เป็นผู้พิทักษ์ห้องโถงบรรพบุรุษ ในนิกายปีศาจสวรรค์ ตราบใดที่พวกเขาเป็นศิษย์เหนืออาณาจักรวิญญาณตั้งไข่ พวกเขาจะทิ้งป้ายวิญญาณไว้ในห้องโถงบรรพบุรุษ
เมื่อป้าย วิญญาณแตกหัก
ก็จะแปลว่า ตาย !
วันนี้เขาไปดูแลห้องโถงบรรพบุรุษตามปกติ แต่ไม่คาดคิด เขาเห็นว่าป้ายวิญญาณของลูกชายของผู้อาวุโสสาม โม่ เหวิน แตกหัก เมื่อเห็นดังนั้น ทันทีที่เขาเห็นมันเขาก็ตกใจ
มันคือใคร? ใครฆ่า โม่ เหวิน?
“บูม!”
ผู้อาวุโสสาม กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง รัศมีพลังของ อาณาจักรควบแน่นดินแดน ขั้นสูงสุดพุ่งออกจากร่างกายของเขาอย่างรุนแรง และในขณะนั้น เขาก็ได้ปรากฏตัวต่อหน้าศิษย์คนนี้ ในชั่วพริบตา , แล้วคว้าไปที่คอเสื้อของศิษย์ ผู้อาวุโสสาม ถามอย่างโกรธเคือง
พูดอีกทีสิ
“โม...นายน้อยโม่ เหวิน...ตายแล้ว !”
ลูกศิษย์พูดอย่างสั่นๆ ในขณะนี้ ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
โม่ เหวิน ตาย
ถ้าข่าวแพร่กระจายไปทั่ว นิกายปีศาจสวรรค์ทั้งหมดจะโกลาหลอีกครั้ง และคาดว่าผู้อาวุโสสาม จะโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง
โม่ เหวิน ตายแล้ว ลูกชายคนเดียวของเขาตายแล้ว !
"กึก !"
ผู้อาวุโสสาม เขย่าตัวและจับมือลูกศิษย์ไว้ ขณะนี้ เขาหมดแรงแล้ว ลูกศิษย์จึงล้มลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว เขาไม่กล้ายืนขึ้นอีก ทำได้เเค่คุกเข่าลงกับพื้น
“สิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริงหรือ เหวินเอ่อ ตายแล้วจริงหรือ ?”
เสียงแหบแห้งของผู้อาวุโสสามดังขึ้น และลมหายใจในร่างกายของเขาก็เริ่มลดลง
แต่ในสายตาของเขา จิตสังหารกำลังรวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง และศิษย์ของนิกายปีศาจสวรรค์ ที่อยู่ตรงหน้าก็รู้สึกเย็นเยียบ
“เมื่อกี้... เมื่อกี้นี้ ศิษย์เห็นว่าป้ายวิญญาณของนายน้อยโม่ เหวิน แตกหัก!”
สาวกพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“กึก !”
ร่างของผู้อาวุโสสาม นั่งลงบนเก้าอี้และใบหน้าของเขาก็น้ำตาไหลทันที
“ใครฆ่าเหวินเอ๋อ ของข้า โม่ เซียว คนนี้จะทุบศพของมันให้เป็นหมื่นชิ้น...”
เสียงโกรธ ดังออกมาอย่างรุนแรง
ร่างของศิษย์คนนี้ กระเด็นออกไป
จากนั้นร่างของผู้อาวุโสสาม ก็พุ่งออกไปข้างนอก
ในคุกใต้ดิน
“รับทราบ !”
โอหยาง หยู ดีใจมากและจากนั้นก็ถอยออกไปด้วยความเคารพ
“ท่านผู้นำนิกาย ในบรรดาผู้อาวุโสทั้งเก้าคน ผู้อาวุโสเก้าและผู้อาวุโสหก ยังคงเป็นกลางอยู่ ผู้นำนิกายควรสยบสองคนนี้ก่อน แล้วจึงค่อยสยบผู้อาวุโสหนึ่งและผู้อาวุโสสอง เพื่อการต่อสู้ในตำแหน่งผู้นำนิกาย และพลังของผู้อาวุโสสาม ก็จะพังทลายลงเช่นกัน!”
ในตอนนี้ โอหยาง เฉิน กล่าวอย่างไม่ยอมแพ้
“โอ้ !”
ดวงตาของ หลิน เว่ย เป็นประกาย
เป็นความคิดที่ดีจริงๆ
เป้าหมายของ หลิน เว่ย ไม่ใช่แค่เพื่อเอาชนะผู้อาวุโสสาม แต่สิ่งที่ หลิน เว่ย ต้องการก็คือ นิกายปีศาจสวรรค์จะต้องยอมจำนนต่อเขาทั้งหมด ในตอนนี้ เขามีคนอยู่ภายใต้คำสั่งน้อยเกินไป . .
ในนิกายปีศาจสวรรค์ทั้งหมด ผู้ที่ติดตาม หลิน เว่ย เป็นกลุ่มของลุกน้องเก่า และมหาอำนาจที่แท้จริงบางคนจะไม่สนใจ หลิน เว่ย เลยแต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไป การบ่มเพราะของ หลิน เว่ย ได้มาถึงอาณาจักรความทุกข์ยากแว
ผู้อาวุโสเหล่านี้ ก็ม่สามารถทำอะไรได้
“เซียง เหิง ไปช่วย โอหยาง หยู!”
หลิน เว่ย กล่าว
“ขอรับ !”
เซียง เหิง ตอบรับอย่างเคารพ
“โอหยาง เฉิน พาข้าไปพบผู้อาวุโสเก้าและผู้อาวุโสหก !”
หลิน เว่ย กล่าวกับโอหยาง เฉิน
“ขอรับ !”
โอหยาง เฉิน รู้สึกเบิกบานมาก ในสายตาเขา การทำออกความคิดไห้ หลิน เว่ย เป็นเครดิตที่ยิ่งใหญ่ ไม่ว่าเครดิตของเขาจะเป็นอย่างไร ก็คงจะไม่ต่ำกว่าของ โอหยาง หยู
“ผู้นำนิกาย ผู้อาวุโสสาม ตอนนี้ขอบคุม 70% ในนิกายปีศาจสวรรค์แล้ว ในหมู่พวกเขาจะต้องได้รับการสนับสนุนจากผู้อาวุโสที่เกษียณแล้ว อย่างแน่นนอน หลังจากที่ผู้นำนิกายออกไป จะต้องระวัง!”
เมื่อมองไปที่ หลิน เว่ย , เซียง เหิง จึงกล่าวด้วยความเป็นห่วง
“ไม่เป็นไร!”
หลิน เว่ย ยิ้มเบา ๆ ไปทาง เซียง เหิง
“ผู้อาวุโสที่เกษียณแล้ว!”
แม้ว่าจะมีผู้อาวุโสที่เกษียณแล้ว อยู่ข้างหลังผู้อาวุโสสาม ตราบใดที่เขาก้าวข้ามความทุกข์ยาก จากทัณฑ์สวรรค์ หลิน เว่ย ก็ไม่กลัว!
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เวียง เหิง ก็ก้าวถอยหลังอย่างเคารพ
จากนนั้น หลินเว่ย และโอหยาง เฉิน ก็เดินออกจากคุกใต้ดิน
“แอ๊ก !!!!!!
แต่เมื่อ หลิน เว่ย เพิ่งเริ่มเดินได้ก้าวเดียว ก็เกิดเสียงที่คมชัดดังมาจากใต้ฝ่าเท้าของ หลินเว่ย ในทันใด
หลังจากได้ยินเสียงนี้ ร่างของ หลิน เว่ย ก็หยุดอยู่กับที่ทันที เขายกเท้าขึ้น และมองเห็นด้วงมูลสัตว์ เกาะติดอยู่ที่เท้าของเขา
อึ ด้วงมูลสัตว์ ถูกเหยียบย่ำจนแบน !
เห็นแล้วบอกเลยได้คำเดียวว่า เศร้า !
"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สำหรับการฆ่าด้วงมูลสัตว์ โฮสต์จะได้รับค่าประสบการณ์ 0.01 เปิดใช้งานรางวัลค่าประสบการณ์ โฮสต์จะได้รับรางวัลล้านเท่าของค่าประสบการณ์ และค่าประสบการณ์รางวัลที่ได้รับคือ +10,000 !"
" ไม่สามารถเก็บค่าประสบการณ์ได้ และการแลกเปลี่ยนเป็นพลังปราณวิญญาณเริ่มต้นขึ้น ทำการแลกเปลี่ยนประสบความสำเร็จ !"
“ติ๊ง... ระบบแจ้งเตือน ฐานการบ่มเพาะของโฮสต์ กำลังจะทะลวงเข้าสู่อาณาจักรมหายาน !”
ในขณะนี้ ในความคิดของ หลิน เว่ย เสียงของระบบดังขึ้นต่อเนื่อง
“ด้วงมูล แก...แกฆ่าฉัน !”
ใบหน้าของ หลิน เว่ย แข็งทื่อทันที ด้วงมูลสัตว์ แม่งเอ้ย!! หากแกต้องการที่จะตาย ก็อย่ามาปรากฏตัวที่เท้าของฉัน สิโว้ยยย !!! หลิน เว่ย ไม่เคยคิดเลยว่าด้วงมูลสัตว์ดังกล่าว จะมอบค่าประสบการณ์ที่แสนจะน่ากลัวไห้
ทัณฑ์สวรรค์ มาแล้ว !