ยกเลิกความร่วมมือ

เมื่อเห็นว่าหลินฟานและหานเทียนไม่ได้ตอบอะไร หวางจื่อห่าวจึงคิดว่าพวกเขากำลังครุ่นคิดกับสิ่งที่เขาพูดแน่ๆ น่าสมเพชจริงๆ

จากนั้นเขาก็พูดต่อ "บริษัทอินเทอร์เน็ตของฉันตอนนี้ยังไม่ค่อยมีคน นี่เป็นโอกาสที่ดีสำหรับพวกคุณ ไม่จำเป็นต้องคิดมากหรอกนะ"

ในขณะนั้นเอง หญิงสาวที่สวมกระโปรงชาแนลและมีคะแนนหน้าตาประมาณ 80 แต้มก็อุทานออกมา

“นี่มัน! นี่มันหยินเหอหนิ! นี่คือหยินเหอจากร้านคาร์เทียร์ใช่ไหม? ฉันเพิ่งจะเห็นในนิตยสารเมื่อกี้เอง!

ผู้หญิงคนนั้นพูดต่อ “ขอโทษนะ คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าคุณซื้อมันมาจากที่ไหน”

หานเทียนตอบว่า "ได้สิ! ฉันซื้อมาจากร้านเรือธงของคาเทียร์ในซิงหลงช้อปปิ้งมอลล์ แต่เห็นพวกเขาบอกว่าเหลือแค่เซ็ตเดียวเท่านั้นนะ"

ผู้หญิงคนนั้นแสดงสีหน้าผิดหวังออกมาก่อนจะพูด “มีแค่เซ็ตเดียวอย่างนั้นหรอ?”

จากนั้นเธอก็พูดต่อว่า "ฉันชอบหยินเหอมาก คุณช่วยขายมันให้ฉันได้ไหม? ฉันขอซื้อในราคา 5 ล้านหยวนเลย"

เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนี้มีความเข้าใจในความงามของหยินเหอเป็นอย่างดี

ซึ่งราคาของหยินเหอก็คือ 4,888,888 หยวน แต่ผู้หญิงคนนี้เสนอราคาให้ถึง 5 ล้านหยวน

เพียงแค่ขายมันให้เธอก็จะได้รับกำไรถึง 110,000 หยวน!

ถ้าเป็นคนธรรมดาก็คงจะตกลงขายอย่างแน่นอน

แต่นั่นไม่ใช่หานเทียน เธอส่ายหัวและพูด "ต้องขอโทษด้วยนะคะ พอดีฉันเองก็ชอบหยินเหอมากเหมือนกัน ฉันคงขายมันให้คุณไม่ได้ แล้วก็คงจะไม่มีวันขายมันเด็ดขาด!"

ซึ่งเมื่อหวางจื่อห่าวได้ยินชื่อคาเทียร์ เขาก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ

และพอได้ยินคำว่า 5 ล้านหยวน ใจของเขาก็เต้นแรงขึ้นไปอีก

สถานการณ์ตอนนี้คืออะไร?

เครื่องประดับที่หานเทียนใส่อยู่ไม่ได้ทำมาจากแก้วหรือไงกัน?

ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงขอซื้อมันในราคา 5 ล้านหยวน?

สถานการณ์ตอนนี้มันยังไงกันเนี่ย?

หวางจื่อห่าวค่อยๆเปิดปากของเขาเหมือนกับว่าเขาต้องการจะถามอะไรบางอย่าง

“ตึก ตึก ตึก!”

ในขณะนั้นเอง ข้างหลังเขาก็มีเสียงเดินดังขึ้น... และเสียงที่คุ้นเคยก็ลอยตามมา

“คุณหลิน ผมขอโทษ ผมขอโทษที่ต้องให้คุณมารอ!”

ทันทีหลังจากนั้น หวางจื่อห่าวก็หันหลังกลับมามองอย่างร่วมเร็ว...

และเมื่อเห็นใบหน้าของผู้ชายที่พูด ดวงตาของเขาก็แทบจะทะลักออกมา

เพราะเขาเห็นเหล่าคนใหญ่คนโตจากอาลีกรุ๊ปที่เพิ่งตรวจสอบบริษัทของเขาในห้องประชุมของโรงแรมเอ็มเพอร์เรอร์ แถมยังเป็นประธานต้าหม่าแห่งอาลีกรุ๊ปด้วย!

ซึ่งเสียงนี้ก็มาจากประธานต้าหม่า!

จากนั้น ในเวลานี้ ประธานต้าหม่าก็ได้ยื่นมือขวาออกไปจับมือของหลินฟานเอาไว้อย่างแน่น!

นี่…

นี่มัน…

นี่มันอะไรกัน?

นั่นคือประธานต้าหม่าแน่ๆ!

ทำไมเขาถึงจับมือกับนักศึกษาอย่างหลินฟานได้ล่ะ?

นอกจากนี้ ทำไมน้ำเสียงของเขาที่ใช้พูดกับหลินฟานถึงดูประจบประแจงขนาดนั้น?

เป็นไปได้ยังไง!

หรือว่าประธานต้าหม่าจะสายตาไม่ค่อยดี?

หรือ...ว่าฉันเห็นภาพลวงตา?

แต่ในไม่ช้า หลินฟานก็ได้หันไปพูดกับหวางจื่อห่าว... “ ไม่ต้องตื่นเต้น ไม่ต้องสับสนหรอก และก็ไม่ใช่ภาพลวงตาอย่างที่นายคิดด้วย”

"ฉันเพิ่งมาถึง" หลังจากพูดจบ หลินฟานก็ชี้ไปที่หานเทียนและพูดต่อว่า "นี่คือแฟนของฉัน หานเทียน"

“อ้าว เป็นแฟนเธอของคุณหลินนี่เอง สวยจริงๆเลย! ” ประธานต้าหม่าพูดแล้วยื่นมือขวาออกไปทางที่หานเทียนยืนอยู่

ในตอนแรก หานเทียนรู้เพียงแค่ว่าหลินฟานจะมาทานอาหารเย็นกับใครบางคนในวันนี้เท่านั้น

ซึ่งเธอก็ไม่ได้คิดว่าคนคนนั้นจะเป็นประธานต้าหม่า

ดังนั้น เธอจึงตกอยู่ในอาการมึนงงทันทีเมื่อได้พบกับประธานต้าหม่า

ต้องรู้ว่า…

สำหรับพวกที่ทำงานในด้านการจัดการหรือด้านธุกิจต่างๆ ประธานต้าหม่านั้นถือว่าเป็นพระเจ้าของคนเหล่านั้นเลย

ซึ่งในตอนนี้ "พระเจ้า" คนนั้นก็ได้มาปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าของเธอ!

แถมยังยื่นมือมาเพื่อหวังจะจับมือกับเธออีก

หลังจากนั้นไม่นาน หานเทียนก็ยื่นมือขวาออกไปและจับมือกับประธานต้าหม่าอย่างนุ่มนวล

ซึ่งในเวลานี้ ก็ดูเหมือนว่าหลินฟานจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงหันหลังกลับมาแล้วพูดว่า " เอิ่ม ประธานต้าหม่า...ดูเหมือนว่าหวางจื่อห่าวคนนี้จะเป็นเจ้าของบริษัทอินเทอร์เน็ตอะไรสักอย่าง อาลีกรุ๊ปจะลงทุนในบริษัทของเขาหรอ แต่ฉันเห็นเขาบอกว่าบริษัทของเขาเป็นแค่บริษัทเอาท์ซอร์สเท่านั้น”

“อะไรนะ? มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรอเนี่ย?” ประธานต้าหม่าพูด

หลินฟานยิ้มและพูด "ยิ่งไปกว่านั้น เขายังต้องการให้แฟนของฉันไปทำงานเป็นรองประธานให้เขาอีก"

ซึ่งเมื่อประธานต้าหม่าได้ยินเช่นนี้ สีหน้าแห่งความรังเกียจปรากฏขึ้นมาทันที

เขาเป็นคนฉลาด ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าหลินฟานต้องการจะสื่ออะไร?

ชายที่ชื่อหวางจื่อห่าว เปิดบริษัทเชลล์และใช้ชื่อเสียงของฉันเพื่อผลประโยชน์!

ที่สำคัญเขายังมีความคิดแย่ๆกับแฟนสาวของคุณหลิน!

มันคือ... ไอ้สารเลว!

ต้องรู้ว่า…

เหตุผลที่ประธานต้าหม่ามาที่เจียงเป่ยในครั้งนี้ ก็เพื่อจะสร้างความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับหลินฟาน

แต่ตอนนี้ ดันมาเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นซะได้

ถ้ามันทำลายอารมณ์ของหลินฟานแม่แต่นิดเดียว และถ้ามันทำให้เขาต้องมาขัดแย้งกับหลินฟานล่ะก็

หวางจื่อห่าวผู้นี้ก็สมควรตาย!

จากนั้น ประธานต้าหม่าก็ตะโกนด้วยเสียงเข้มๆให้ลูกน้องที่อยู่ข้างหลังได้ยินว่า "ยกเลิกความร่วมมือและการลงทุนทั้งหมดกับบริษัทของหวางจื่อห่าวคนนี้ทันที! แล้วก็แจ้งข่าวให้คนที่อยู่ในเครื่อของเราและบริษัทต่างๆได้รับรู้ให้หมดว่าหวางจื่อห่าวผู้นี้เป็นอย่างไร และต่อไปนี ไม่ว่าเขาผู้นี้จะทำธุรกิจอะไร ห้ามให้ความร่วมมือเด็ดขาด!"

อาลีกรุ๊ปยกเลิกความร่วมมือและการลงทุนทั้งหมด? !

ไม่นะ!

ฉันใช้เงินไปตั้งเท่าไหร่กว่าจะได้ร่วมมือกับอาลีกรุ๊ป?

มันกำลังจะศูนย์เปล่างั้นหรอ?

นอกจากนี้ อาลีกรุ๊ปยังจะแจ้งต่อสาธารณชนอีกด้วยว่า ใครก็ตามที่มีการติดต่อธุรกิจกับหวางจื่อห่าว อาลีกรุ๊ปจะไม่ร่วมมือด้วยเด็ดขาด?

ถ้าอย่างนี้มัน..มันก็เท่ากับว่าอาลีกรุ๊ปได้บล็อกช่องทางของเขาทั้งหมดเลยไม่ใช่หรือไง?

นี่…

นี่…

ดวงตาของหว่างจือห่าวมืดมน...

"ฟึบ!"

เขารีบคุกเข่าลงกับพื้น และก็รีบพูดกับประธานต้าหม่า "คุณต้าหม่า ได้โปรด อย่าปิดกั้นช่องทางผมเลยนะครับ"

แต่อย่างไรก็ตาม ต้าหม่านั้นเพิกเฉยต่อสิ่งที่เขาพูดทั้งหมด

จากนั้น หวางจื่อห่าวก็เหมือนจะนึกอะไรได้ขึ้นมา

เขารีบหันไปหาหลินฟานและก้มหน้าร้องไห้พร้อมกับพูดออกมาว่า "หลิน...คุณหลิน ผมขอโทษ ผมรู้แล้วว่าผมคิดผิด ผมไม่ควรจะพูดเรื่องไร้สาระแบบนั้นเพียงเพราะว่าผมกับหานเทียนเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนในมหาวิทยาลัยด้วยกันมาก่อน ได้โปรดคุณหลินช่วยอย่าถือสาผมเลยนะครับ...ผมขอโทษ ผมขอโทษ..."

หลินฟานพูดเบา ๆ "ขอโทษฉันเรื่องอะไร?"

หลังจากพูดจบ เขาก็จับมือหานเทียนแล้วพูดว่า "คุณต้าหม่า คุณนัดผมมาทานอาหารเย็นไม่ใช่หรอ ผมหิวมากแล้วนะ"

“ใช่ๆ งั้นเราก็รีบไปกินอาหารกันเถอะ! คุณหลิน คุณหาน เชิญเข้าไปข้างในก่อนเถอะครับ!” ในขณะที่พูด ต้าหม่านั้นไม่ต่างไปจากพนักงานเสิร์ฟเลย เขาก้มตัวลงและยื่นมือออกไปข้างๆ

ฉากนี้…

เมื่อทุกคนที่อยู่ตรงนั้นได้เห็น หัวใจของพวกเขาก็ได้เต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง และพวกเขาก็เริ่มที่จะคาดเดาตัวตนของหลินฟาน

เพราะ...ต้าหม่านั้นเป็นบุคคลที่ร่ำรวยอย่างมาก เขาคือมหาเศรษฐี!

และเขาก็สุภาพกับชายหนุ่มคนนี้มากเช่นกัน!

กลุ่มผู้บริหารของอาลีกรุ๊ปที่ยืนอยู่ด้านหลังของประธานต้าหม่าโน้มตัวไปทางหลินฟานเล็กน้อย และเมื่อเขาเดินผ่านไป พวกเขาก็เดินตามหลังหลินฟานไปติดๆราวกับลูกสมุน

จากนั้น หลังจากที่หลินฟาน,หานเทียน ประธานต้าหม่าและผู้บริหารของอาลีกรุ๊ปจากไป หวางจื่อห่าวที่นั่งอยู่กับพื้นก็พูดว่า "เขาเป็นใคร... เขาเป็นใคร"