ถ้าคุณต้องการ
ถ้าหลินฟานบอกว่าเขาเป็นลูกชายของเจ้าของห่าวถิงเจียหยวน ซูหลี่ฮัวอาจจะรู้สึกเชื่ออยู่บ้าง
แต่หลินฟานกับบอกว่าเขาเป็นเจ้าของห่าวถิงเจียหยวน...
ดังนั้น สำหรับซูหลี่ฮัวแล้ว เริ่องนี้จึงเป็นได้แค่เรื่องตลกเท่านั้น!
ต้องรู้ว่า…
ห่าวถิงเจียหัวเป็นชุมชนในเขตการศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษาแห่งที่สองในใจกลางเมือง
และหลินฟานก็เป็นเพียงแค่นักศึกษา
นักศึกษา... จะไปมีทางเป็นเจ้าของตึกห่าวถิงเจียหยวนได้ยังไงล่ะ?
มันเป็นไปไม่ได้เลย!
ในขณะนี้ หลินฟานไม่ได้สนใจในสิ่งที่ซูหลี่ฮัวกำลังคิดเลย เขากดโทรออกอีกครั้ง
ซึ่งในคราวนี้ก็เป็นสายของผู้จัดการทั่วไปของอาคารฮ่าวถิง
“สวัสดีครับ คุณหลิน คุณมีอะไรหรือเปล่าครับ?”
ทันทีที่เชื่อมต่อโทรศัพท์ เสียงแห่งความเคารพของผู้จัดการทั่วไปก็ดังขึ้น
หลินฟานพูดอย่างตรงไปตรงมา "ยกเลิกความร่วมมือทั้งหมดกับจางเจียนป๋อเดี๋ยวนี้!"
ถึงผู้จัดการทั่วไปจะไม่รู้ว่าจางเจียนป๋อคือใคร แต่เขาก็พูดตอบกลับอย่างไม่ลังเล “ได้ครับ!”
จากนั้น หลังจากที่หลินฟานวางสาย ซูหลี่ฮัวก็ถามอีกครั้ง "คราวนี้คุณโทรหาใครอีกล่ะ?"
“ผู้จัดการทั่วไปของอาคารฮ่าวถิง” หลินฟานพูด
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซูหลี่ฮัวก็ระงับรอยยิ้มของเธอเอาไว้และถามว่า "คุณไม่ได้พูดว่าคุณเป็นเจ้าของห่าวถิงเจียหยวนหรอกหรอ"
หลินฟานพยักหน้าและกล่าวว่า "พูดสิ แล้วมันทำไม?"
"ฮ่าๆๆๆ!"
ซูหลี่ฮัวเอนตัวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มและไม่สามารถกลั้นเสียงหัวเราะของตัวเองได้อีกต่อไป
ซึ่งในขณะนี้ จางเจียนป๋อที่อยู่ข้างๆก็ส่ายหัวไปมาเหมือนกับคนแก่และพูดว่า "ฉันขอบอกอะไรหน่อยนะหนุ่มน้อย...แม้ว่าห่าวถิงเจียหยวนกับอาคารฮ่าวถิงจะมีชื่อคล้ายกัน แต่มันแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวเลย ห่าวถิงเจียหยวนเป็นชมชุน ส่วนฮ่าวถิงเป็นอาคาร”
สิ่งที่เขาอยากจะบอกก็คือ เจ้านายของทั้งสองอย่างนี้ไม่ไม่มีทางเป็นคนเดียวกันแน่ๆ ดังนั้น อย่าพูดว่าคุณเป็นเจ้าของมันเลย
ซูหลี่ฮัวเยาะเย้ย "บางที...แฟนของหวงหลิงอาจจะเป็นคนสร้างทั้งสองอย่างนั้นขึ้นมาก็ได้นะ ฮ่าฮ่าฮ่า!"
หลังจากพูดจบ เธอก็เห็นว่าหลินฟานยังคงถือโทรศัพท์มือถือไว้ในมืออยู่ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะพูดอีกครั้ง “หรือว่า คุณก็จะบอกว่าคุณเป็นเจ้าของสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ดด้วยล่ะ? "
หลินฟานกล่าวเบาๆ "ก็ใช่ ผมเป็นเจ้าของสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ดจริงๆ"
เมื่อซูหลี่ฮัวได้ยินสิ่งนี้ ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
“จริงหรอ?…ถ้าอย่างนั้น…คุณก็โทรไปที่สวนสนุกแฮปปี้เวิล์ดเลย แล้วก็บอกเขาให้ยกเลิกสัญญากับสามีฉันด้วยนะ สามีของฉันจะได้มีเวลาพักผ่อน ฮ่าฮ่าฮ่า!”
หลินฟานพูดอย่างสบายๆ "ถ้าคุณต้องการล่ะก็ ได้สิ"
หลังจากพูดจบ หลินฟานก็กดโทรออกทันที
“คุณหลิน สวัสดีค่ะ” ทันทีที่ต่อสาย เสียงที่ประจบสอพลอก็ดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
หลินฟานพูดอย่างไม่รีรอ "ยกเลิกสัญญากับจางเจียนป๋อให้ที"
"ได้ค่ะ"
จากนั้น เมื่อซูหลี่ฮัวเห็นว่าหลินฟานโทรไปจริงๆ เธอก็หัวเราะหนักกว่าเดิมจนน้ำตาไหลออกมา
"หวง...หวงหลิง ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงได้เอาเขามาเป็นแฟน... เพราะ…..เพราะเขาก็คงจะบอกเธอว่าเขาเป็นเจ้าของสถานที่เหล่านั้นสินะ ฮ่าฮ่าฮ่า"
“แฟนเธอ…หล่อจริงๆ…หล่อและรวยมากๆด้วย! ฮ่าๆๆ!”
หลังจากพูดจบ เสียงหัวเราะของซูหลี่ฮัวก็ดังขึ้นไปอีก
ในตอนแรก โจวหลานและคนอื่นๆมีความประทับใจที่ดีต่อหลินฟาน
แต่ในตอนนี้ พวกเธอต่างก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวอย่างลับๆ
พวกเธอไม่ชอบคนคุยโม้โอ้อวด
แล้วดูในสิ่งที่หลินฟานทำ?
เขาคุยโม้โอ้อวดครั้งแล้วครั้งเล่า
สามีของซูหลี่ฮัวก็บอกว่าเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าของห่าวถิงเจียหยวน อาคารฮ่าวถิงและสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ด
แล้วหลินฟานจะเป็นเจ้าของทั้งสามสถานที่นี้ได้ยังไง?
เขาคิดว่าพวกเราเป็นลิงหรือไงกัน ?
ในที่สุด โจวหลานก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “หลินฟาน คุณหยุดพูดเรื่องตลกเหล่านี้เถอะ”
ในตอนนี้ ทุกคนคิดว่าเรื่องที่หลินฟานพูดนั้นเป็นเรื่องตลกทั้งหมด
ยกเว้น... หวงหลิง
เธอมองไปที่หลินฟานด้วยความประหลาดใจ
ถึงสถานที่เหล่านั้นจะมีชื่อเสียงมาก แต่ตราบใดที่หลินฟานเป็นคนพูด มันจะต้องเป็นความจริงแน่ๆ!
เธอเชื่อมั่นอย่างไม่มีเงื่อนไขในตัวของหลินฟาน!
"กริ๊ง!"
ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของจางเจียนป๋อก็ดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เขาเหลือบมองไปที่การแจ้งเตือนการโทร และทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย เขาพูดขึ้น "ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ! เราเพิ่งจะพูดถึงห่าวถิงเจียหยวนไปไม่นาน และตอนนี้ ... ผู้อำนวยการของห่าวถิงเจียหยวนก็โทรมา!"
"ทุกคน รบกวนเงียบกันสักครู่นะ!"
ขณะพูด จางเจียนป๋อก็เหลือบมองหลินฟานด้วยสีหน้าเยาะเย้ย แล้วก็ค่อยๆหันมามองหวงหลิงช้าๆ
ราวกับ... อยากจะบอกหวงหลิงว่า แฟนของเธอทำได้แค่คุยโว ฉันนี่แหละเศรษฐีตัวจริง!
ไม่นานนัก ทั้งห้องก็เงียบสนิท
จากนั้น ในเวลานี้ จางเจียนป๋อก็กดรับสายและกดปุ่มเปิดลำโพง
ซึ่งทันใดนั้นเอง เสียงคำรามก็ดังออกมาให้ทุกคนได้ยินจากทางโทรศัพท์
"จางเจียนป๋อ! แกทำอะไรลงไป"
"เหล่าผู้บริหารเขาอุตส่าห์มอบบังกะโลเล็กๆในห่าวถิงเจียหยวนให้แกจัดการ แต่แกตอบแทนพวกเขาโดยจัดการยกเลิกสัญญาอย่างนี้น่ะหรอ!"
จางเจียนป๋อตัวสั่นด้วยความตกใจและพูดว่า "หวัง...คุณหวัง มันต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ?"
เข้าใจผิดอะไร เจ้าของห่าวถิงเจียหยวนได้โทรไปหาผู้จัดการทั่วไปเป็นการส่วนตัว และบอกให้ยกเลิกสัญญากับแก เพราะเห็นแกบอกว่าอยากมีเวลาว่าง! จะให้ฉันเข้าใจผิดอะไรอีก!
"แกเตรียมตัวได้เลย! เหล่าแรงงานและผู้บริหารไม่ปล่อยแกไว้แน่!"
หลังจากพูดจบ คุณหวังก็วางสายไปทันที
“ตู้ดตู้ด!”
ในตอนนี้ มีเพียงแค่เสียงวางสายเท่านั้นที่ดังกระเพื่อมไปทั่วทั้งห้อง
จางเจียนป๋อ ซูหลี่ฮัว โจวหลานและคนอื่นๆต่างก็หยุดนิ่งอยู่กับที่
เจ้าของห่าวถิงเจียหยานโทรหาผู้จัดการทั่วไปเป็นการส่วนตัวเพื่อยกเลิกสัยญาร่วมมือกับจางเจียนป๋องั้นหรอ?
ทำไมฉันถึงรู้สึกคุ้นกับคำพูดเหล่านี้จัง...
จากนั้น จางเจียนป๋อก็กระแอมในลำคอราวกับว่าต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง
"กริ๊ง!"
แต่ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ซึ่งรายชื่อที่แสดงขึ้นมาก็คือ ผู้อำนวยการหลิวแห่งอาคารฮ่าวถิง
เมื่อเห็นเช่นนั้นแล้ว จางเจียนป๋อก็รีบกดรับสายทันที
"จางเจี้ยนป๋อ! แกบ้าไปแล้วหรอ! แกกล้าดียังไงไปรุกรานเจ้านายใหญ่ของอาคารฮ่าวถิงของฉัน!" ผู้อำนวยการหลิวตะโกนอย่างโกรธจัด
ซึ่งมันก็ทำให้ร่างกายของจางเจียนป๋อต้องสั่นอีกครั้ง และเหงื่อของเขาก็ค่อยๆไหลออกมาจากหน้าผาก เขาพูดอย่างตะกุกตะกัก "หลิว...ผู้อำนวยการหลิว...ผม...ผมไม่..."
“ไม่ ไม่อะไร! หัวหน้าใหญ่เพิ่งโทรหาผู้จัดการทั่วไป! นายโดนเหล่าแรงงานและผู้บริหารฆ่าแน่! ถ้านายไม่สามารถทำให้เจ้านายใหญ่กลับคำได้ล่ะก็ เตรียมตัวตายได้เลย!” ผู้อำนวยการหลิวตะคอก
หลังจากนั้น เขาก็วางสายไปทันที
“ตู้ด ตู้ด!”
ในตอนนี้ มีเพียงแค่เสียงวางสายเท่านั้นที่ดังกระเพื่อมไปทั่วทั้งห้อง
เจ้าของอาคารฮ่าวถิงติดต่อผู้จัดการทั่วไปเป็นการส่วนตัวงั้นหรอ?
ในตอนนี้ จางเจียนป๋อ ซูหลี่ฮัว โจวหลานและคนอื่นๆต่างก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงในสิ่งที่หลินฟานพูด
ทุกคนหันกลับมาช้าๆราวกับหุ่นเชิด และจ้องมองไปที่หลินฟานพร้อมกัน