ราคาที่ต้องจ่าย

"กริ๊ง!"


ในขณะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงันอีกครั้ง


ซึ่งจางเจียนป๋อก็ก้มมองไปยังหน้าจอโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว และเขาก็พบว่าคนที่โทรเข้ามาก็คือคุณจ้าวแห่งสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ด


หลังจากเห็นเช่นนี้ ความรู้สึกแย่ๆก็ผุดขึ้นมาในใจของเขาทันที


เสียงโทรเข้าดังขึ้นอยู่เป็นเวลานาน...


จนในที่สุด จางเจียนป๋อก็เหยียดนิ้วที่กำลังสั่นเทาออกไปกดปุ่มรับสาย


ซึ่งทันใดนั้นเอง เสียงคำรามก็ดังขึ้นทั่วทั้งกล่อง


"จางเจียนป๋อ!


“ฉันเห็นว่าคนงานในบริษัทของแกน่าสงสาร ฉันถึงได้ยอมให้นายมาช่วยปรับปรุงห้องน้ำในสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ด แต่แกทำอะไรลงไป!”


จางเจียนป๋อกล่าวด้วยความตื่นตระหนก "ผม...ผม..."


ซึ่งเมื่อได้ยินเสียงของเขา คุณจ้าวก็ระเบิดอารมณ์และตะโกนว่า "ผม... ผมอะไรอีก! แกกล้ามากเลยนะ! แกกล้ามากที่ไปยั่วโมโหเจ้านายใหญ่ของสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ด สมควรแล้วล่ะที่เขาโทรหาผู้จัดการทั่วไปและขอให้ยกเลิกสัญญาความร่วมมือทั้งหมด!"



“แกเตรียมโดนเหล่าแรงงานและผู้บริหารจัดการได้เลย!”


“ตู้ดตู้ต!”


หลังจากโดนวางสาย ก็มีเพียงแค่เสียงวางสายเท่านั้นที่ดังกระเพื่อมไปทั่วทั้งห้อง


ณ ขณะนี้ ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาพวกเธอจะโง่...


แต่ตอนนี้พวกเธอก็ได้เข้าใจความจริงแล้ว ว่าจางเจียนป๋อนั้นไม่ได้รับสัญญาว่าจ้างให้ปรับปรุงตกแต่งบ้านทุกหลังในห่าวถิงเจียหยวน ไม่ได้ทำสัญญาการปรับปรุงตกแต่งทุกชั้นของอาคารฮ่าวถิง และไม่ได้ก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานทั้งหมดของสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ด


เขาต่างหากที่คุยโม้โอ้อวด


และเป็นหลินฟานต่างหากที่พูดเรื่องจริง


ในขณะนี้ ท่ามกลางความเงียบสงัด จางเจียนป๋อที่กำลังเปียกโชกไปด้วยเหงื่อก็ได้นึกถึงคำพูดของผู้อำนวยการทั้งสามคน และเขาก็รีบโน้มตัวไปทางหลินฟานพร้อมกับพูดขอโทษทันที "ใช่ คุณพูดถูกแล้ว...ผมขอโทษ... ผมขอร้องนะเจ้านาย ยกโทษให้ผมครั้งหนึ่งเถอะนะ ... "


แม้ว่าบริษัทของเขาจะได้รับสัญญาในการปรับปรุงตกแต่งบังกะโลในห่าวถิงเจียหยวนเพียงไม่กี่หลังก็ตาม และได้รับสัญญาในการปรับปรุงตกแต่งชั้นของอาคารฮ่าวถิงเพียงไม่กี่ชั้นก็ตาม และได้รับสัญญาในการก่อสร้างห้องน้ำเพียงไม่กี่ห้องในสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ดก็ตาม


และถึงแม้ว่ายอดรวมของโปรเจ็กต์งานเหล่านี้จะได้เงินเพียงแค่สิบล้านหยวนเท่านั้นก็ตาม


แต่นี่ก็ถือว่าเป็นโปรเจ็กต์งานที่ใหญ่มากสำหรับบริษัทของเขา


และด้วยเหตุนี้ จางเจียนป๋อจึงได้มอบของขวัญจำนวนมากให้กับเหล่าแรงงาน


ซึ่งเมื่อสองวันก่อน เขาก็ได้รับสมัครพนักงานเพิ่มอีกกลุ่มหนึ่ง และก็ซื้อวัสดุจำนวนมากมาแล้วด้วย


ถ้าหากว่าห่าวถิงเจียหยวน อาคารฮ่าวถิงและสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ดยกเลิกสัญญาของเขาล่ะก็ ...


มันก็จะเท่ากับว่าจางเจียนป๋อจะต้องสูญเสียเงินจำนวนมหาศาล


สิ่งเหล่านี้... ทำให้จางเจียนป๋อไม่สามารถทำตัวหยิ่งในศักดิ์ศรีได้


และที่สำคัญ ผู้อำนวยการทั้งสามคนก็ยังโกรธเคืองเขาอีกด้วย


ซึ่งผู้อำนวยการทั้งสามคนนี้ก็เป็นบุคคลสำคัญในอุตสาหกรรมนี้อย่างมาก แค่จางเจียนป๋อคนเดียว ไม่สามารถทำให้บริษัทฟื้นตัวได้แน่


ถูกสามมหาอำนาจฉีกสัญญาพร้อมกัน ?


ผลที่ตามมา...


แค่คิดเกี่ยวกับมัน จางเจียนป๋อก็สั่นไปทั้งตัวแล้ว


ซูหลี่ฮัวไม่คาดคิดว่าหลินฟานจะเป็นเจ้าของห่าวถิงเจียหยวน อาคารฮ่าวถิงและสวนสนุกแฮปปี้เวิล์ดจริงๆ


ในขณะนี้ ความโกรธในจิตใจของเธอได้พุ่งขึ้นอย่างมาก ทำไม? ทำไมแฟนของหวงหลิงที่ยังหนุ่มและหล่อ...ทำไมถึงยังต้องเป็นมหาเศรษฐีอีก? ! พระเจ้า นี่ฉันทำอะไรลงไป ? !


อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกโกรธแค่ไหน แต่เธอก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนนุ่มว่า "หลิน...หลินฟาน พวกเราแค่ล้อเล่น ทำไมคุณถึงต้องเอาจริงเอาจังขนาดนี้ด้วยล่ะ?"


หลินฟานพูดเบาๆ “เอาจริงเอาจังอะไรหรอ ฉันก็แค่ทำให้คุณและสามีได้ทำในสิ่งที่ต้องการ ไม่ต้องกังวลนะ เขาจะได้พักผ่อนสมใจแล้วล่ะ”


จากนั้น หลินฟานก็พูดกับหวงหลิงว่า "ผมไม่เคยไปซื้อของและกินข้าวกับคุณแบบสองต่อสองเลยใช่ไหม งั้น... เราไปกันเถอะ?"


ซึ่งเมื่อหวงหลิงได้ยินเช่นนี้ ดวงตาที่สวยงามของเธอก็สว่างขึ้น และเธอก็พยักหน้าทันที “อื้อ!”


ถึงแม้ว่างานเลี้ยงระหว่างเธอกับเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของเธอจะยังไม่ได้เริ่มต้นขึ้น


แต่ปาร์ตี้เล็กๆแบบนี้ จะไปสู้กับการซื้อของและการกินอาหารกับหลินฟานได้อย่างไร?


หลังจากที่หวงหลิงพยักหน้าตกลง หลินฟานก็สวมกอดเอวเรียวๆของหวงหลิงและเตรียมที่จะเดินออกไปข้างนอก


ซึ่งเมื่อเห็นฉากนี้ ซูหลี่ฮัวก็รู้สึกกระวนกระวายใจและตะโกนออกไปว่า "หวง...หวงหลิง จะไปไหนหรอ? งานเลี้ยงของเรายังไม่เริ่มเลยนะ ... "


“เธอกับฉันเป็นเพื่อนร่วมห้องสมัยมัธยมปลายไม่ใช่หรอ? เธอต้องช่วยฉันเกลี้ยกล่อมแฟนของเธอสิ...”


แต่อย่างไรก็ตาม หวงหลิงไม่ได้สนใจหลี่ฮัวเลย เธอเดินออกไปข้างนอกกับหลินฟานด้วยท่าทางสบายๆ


ในความเป็นจริง หวงหลิงก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับการรวมตัวนี้มากเท่าไหร่


เพราะท้ายที่สุดแล้ว ความสัมพันธ์ของเธอกับเพื่อนๆในตอนที่อยู่มัธยมปลายก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น


ยิ่งไปกว่านั้น มันก็ผ่านมาหลายปีแล้วด้วย เธอแทบจะจำความสัมพันธ์ดีๆไม่ได้เลย


ส่วนช่วยเกลี้ยกล่อมหลินฟาน?


มันคงเป็นสิ่งที่หวงหลิงไม่คิดจะช่วย


เพราะตราบใดที่มันเป็นสิ่งที่หลินฟานตัดสินใจ เธอก็จะไม่เข้าไปยุ่งเด็ดขาด


ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้ ซูหลี่ฮัวก็ยังพูดล้อเลียนหลินฟาน


พูดเหน็บหลินฟ่าน !


นี่แหละ ราคาที่เธอต้องจ่าย!


ในตอนนี้ หลินฟานและหวงหลิงได้เดินหายไปจากสายตาของทุกคนแล้ว


"กริ๊ง!"


และในขณะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของจางเจียนป๋อก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง


“เจ้านาย สถานการณ์ตอนนี้เลวร้ายมาก สถานที่ก่อสร้างที่เราเคยได้รับสัญญาทั้งหมดได้ฉีกสัญญาเราทิ้งหมดเลย นอกจากนี้ เจ้าของอิฐ ปูน ทราย เจ้าของวัสดุทั้งหมดได้มาที่ประตูแล้ว เขามาทวงหนี้...”


“ปัก!”


ร่างกายของจางเจียนป๋ออ่อนระทวย โทรศัพท์ของเขาตกลงไปที่พื้น ใบหน้าของเขาซีดขาว และเขาก็พูดออกมาอย่างสุดเศร้า "มัน….จบ….แล้ว..."


…………


เกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ หลินฟานและหวงหลิงไม่ได้สนใจเลย


ในเวลานี้ ทันทีที่หลินฟานได้นั่งลงบนบิ๊กจี โทรศัพท์ในกระเป๋าของเขาก็สั่นขึ้นมา


1200 น.!


ซองแดงปรากฏขึ้น!


"ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 5 หยวน"


"ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 1999 หยวน"


…………


“ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 55 หยวน”


"ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 1,888 หยวน"


หลินฟานสุ่มคลิกแซงแดงอีกสองสามครั้ง และเขาก็ได้รับเงินทั้งหมดจากซองแดง 51,331 หยวน


จากนั้น เขาก็นำโทรศัพท์ใส่ลงไปในกระเป๋าเสื้อของเขา ก่อนที่ต่อมาจะเหยียบคันเร่งและมุ่งหน้าไปยังศูนย์การค้า


วันนี้ หลินฟานได้พาหวงหลิงไปซื้อเสื้อผ้า รองเท้า เครื่องสำอาง...ทั้งหมดเป็นเงิน 1398,000 หยวน


และเมื่อผ่านร้านมินิคูเปอร์ 4S หลินฟานก็ได้ใช้เงินอีก 470,000 หยวนในการซื้อรถยนต์มินิคูเปอร์ให้กับหวงหลิง


ซึ่งก่อนหน้านี้ หลินฟานก็วางแผนที่จะซื้อรถให้กับหวงหลิงอยู่แล้ว


แต่ในเวลานั้น หวงหลิงบอกว่าเธออยู่กับฉิวจือเฉียน แค่รถคันเดียวก็เพียงพอแล้วสำหรับสองคน


แต่อย่างไรก็ตาม มันจะไม่สะดวกถ้าฉิวจือเฉียนออกไปทำธุรกิจเหมือนวันนี้ ดังนั้น เขาจึงได้ซื้อรถให้กับหวงหลิงอีกคัน


ในช่วงเย็น หลินฟานและหวงหลิงนั้นอยู่ที่ร้านอาหาร 2 ดาวมิชลิน เขาสั่งฟัวกราส์ระดับพรีเมียม วากิวM5 ทาร์ตคาเวียร์ หอยทากชีส... และขวดไวน์ โรมานี่ คอนติ


ซึ่งแม้ว่าอาหารมื้อนี้จะมีราคาเพียง 43,320 หยวน


แต่ทั้งสองก็รับประทานอาหารกันอย่างมีความสุข แถมวิวกลางคืนนอกหน้าต่าง...ก็สวยงามเป็นอย่างมาก


ในคืนนี้ หลินฟานและหวงหลิงได้กลับมาที่ชุมชนยี่เกอ


และบางทีมันอาจจะเป็นเพราะแสงจันทร์ที่ได้ส่องแสงลงมากระทบร่างกายของหวงหลิง เธอถึงได้รู้สึกเร่าร้อนแบบนี้


ร่างกายของหวงหลิงเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ และใบหน้าที่สวยงามของเธอก็ค่อยๆแดงขึ้นเรื่อยๆ!


o( ̄ε ̄*)


(* ̄3)(ε ̄*)


?(ˉ﹃ˉ?)


…………

ตอนก่อน

จบบทที่ ราคาที่ต้องจ่าย

ตอนถัดไป