ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้าน

การได้กินและอยู่เป็นเรื่องที่น่ายินดีสำหรับตอนนี้แล้ว

มีเพียงการมีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้นที่จะสามารถทำในสิ่งที่อยากทำได้

ทุกอย่างดำเนินไปอย่างมีระเบียบ หน่วยสอดแนมถูกส่งไปยังทางเข้าหุบเขาเพื่อสอดส่องสถานการณ์โดยรอบ เมื่อมีความเคลื่อนไหว พวกเขาจะสามารถเข้ามารายงานได้ทันที ในขณะนี้ ในที่สุดอี้เทียนสิงก็มีเวลาว่างแล้ว

เขาหาก้อนหินขนาดใหญ่และนั่งอยู่บนนั้น

เขากวาดตามองไปรอบๆ แต่ความตกใจในใจของเขาไม่ได้ลดลงเลย มีดวงอาทิตย์ลอยอยู่บนท้องฟ้าส่องแสงไปทั่วทุกทิศทาง ดวงอาทิตย์ดวงนั้นใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ที่เขาเคยรู้จักมากจริงๆ

“ฉันสงสัยว่าตอนนี้พ่อกับแม่จะเป็นยังไงกันบ้าง เดิมทีพวกเขาอยู่ในฐานทัพใต้ดิน ด้วยความแข็งแกร่งของฐานทัพ พวกเขาน่าจะผ่านระยะเริ่มต้นของภัยพิบัติหายนะได้อย่างปลอดภัย ฉันแค่ไม่รู้ว่ามีอันตรายอะไรหรือไม่ หลังจากนั้น ถ้ารอดมาได้ก็โชคดีไป มีความเป็นไปได้เพียงสองประการ ไม่ว่าพวกเขาจะถูกชิงตัวไปโดยนิกายสวรรค์อันยิ่งใหญ่เหล่านั้น หรือไม่ก็อยู่ที่ไหนสักแห่งในทวีปปัจจุบันเท่านั้นเอง” นั่นเป็นเพียงความเป็นไปได้เท่านั้น ไม่ว่าพวกเขาจะถูกนำตัวไปโดยนิกายสวรรค์อันยิ่งใหญ่เหล่านั้น หรือไม่ก็ตกลงไปที่ไหนสักแห่งในทวีป

ตามจริงแล้ว อี้เทียนสิงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพ่อและแม่ของเขา จะถูกนำตัวไปยังนิกายสวรรค์เราเหล่านั้นจริงๆ เมื่อเทียบกับโลกภายนอกที่โหดร้ายเช่นนี้ นิกายสวรรค์ปลอดภัยกว่าอย่างเห็นได้ชัด การเติบโตของพวกเขาจะราบรื่นขึ้นอย่างแน่นอน อย่างน้อยในระยะแรกก็คงไม่มีอันตรายใดๆ

พวกเขาได้รับพรจากสวรรค์และเกิดมาพร้อมกับโชคลาภมากมาย นอกจากนี้นิกายสวรรค์ก็จะได้รับพรจากสวรรค์สำหรับโชคลาภอันยิ่งใหญ่ของพวกเขาอีกด้วย โดยธรรมชาติแล้ว โชคของนิกายสวรรค์เหล่านั้นจะเพิ่มขึ้นอันเป็นผลมาจากการได้รับพรจากสวรรค์ สำหรับผู้ที่ได้รับพรจากสวรรค์ นิกายสวรรค์จะปกป้องพวกเขาสุดกำลัง

ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถได้รับการเลี้ยงดูที่ดีที่สุด และสภาพแวดล้อมการเติบโตที่ปลอดภัยที่สุดนั่นเอง

“มันอาจไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับ จื่อเหยียน, เสวี่ยโหรว และจื่อถง สำหรับการเข้านิกายสวรรค์เหล่านั้นก็เป็นได้ โลกภายนอกนั้นโหดร้ายเกินไป เมื่อพวกเขาเข้าสู่สภาพแวดล้อมเช่นนี้ อาจเกิดอุบัติเหตุได้ ผู้ที่ได้รับพรจากสวรรค์ไม่ได้เป็นอมตะ พวกเขาสามารถตายได้ อย่างไรก็ตาม นิกายสวรรค์ไม่เหมาะกับฉัน ตอนนี้ทางนิกายสวรรค์นั้นสงบสุขมากเกินไป แถมยังถูกผนึกเอาไว้อีกด้วย ในช่วงเวลาเช่นนี้เท่านั้นที่ฉันจะมีโอกาสแสดงฝีมือออกมาได้”

“ผู้ที่ยืดหยัดอยู่ได้ในช่วงเวลาแห่งโกลาหลคือผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง โลกใบนี้เป็นเหมือนดินแดนแห่งความทุกข์ยาก มันเต็มไปด้วยสัตว์ดุร้าย สัตว์ประหลาด และอารยธรรมต่างๆ ยุคนี้เป็นเหมือนยุคของชนเผ่าโบราณ ทุกคนมีโอกาส มันเพียงแค่ว่าพวกเขาจะสามารถจับมันเอาไว้ได้หรือไม่ พรสวรรค์ของผู้คนจะแสดงออกมาเอง ใครจะรู้ว่ามีวีรบุรุษกี่คนที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาแห่งความโกลาหลเช่นนี้กันล่ะ? บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งของราชวงศ์ต่างๆ วีรบุรุษนับไม่ถ้วนของโลกอันยิ่งใหญ่ และผู้ที่มีความทะเยอทะยานจำนวนมากจะไขว่คว้าโอกาสที่จะผงาดขึ้น ช่วงเวลาแห่งความโกลาหลเป็นพื้นที่อันอุดมสมบูรณ์สำหรับบุคคลผู้มีความทะเยอทะยานอย่างแท้จริง!!”

อี้เทียนสิงไม่ปฏิเสธว่าเขามีความทะเยอทะยานเช่นกัน ในโลกป่าเถื่อนใบนี้ ใครจะไม่อยากทำอะไรที่ยิ่งใหญ่บ้างล่ะ? เพื่อเป็นชายที่อยู่เหนือผู้อื่น มีอำนาจล้นฟ้า นอนเมาอยู่บนเข่าของสาวงาม...

ยิ่งไปกว่านั้น [คัมภีร์จักรพรรดิมังกรสวรรค์] ที่เขาบ่มเพาะยังทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินบนเส้นทางที่ถูกกำหนดให้เต็มไปด้วยซากศพนับไม่ถ้วนไปแล้ว คัมภีร์จักรพรรดิมังกรสวรรค์ยกระดับพลังลมปราณมังกรแท้จริงอย่างต่อเนื่อง

ยุคนี้ถูกกำหนดให้เป็นยุคที่สดใสและโหดร้าย

แต่มันก็เป็นยุคที่ยุติธรรมที่สุดเช่นกัน

ไม่มีจักรพรรดิ ไม่มีตระกูลขุนนาง และไม่มีกฎเกณฑ์ใดๆ

ตราบใดที่มีความสามารถ พวกเขาก็จะโดดเด่นได้ เมื่อนั้นเขาจะสามารถบรรลุสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ไม่มีกุญแจมือ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งและจักรพรรดิของราชวงศ์ต่างๆ อาจได้รับพรอย่างมากเพราะพวกเขามาถึงโลกนี้ พวกเขาจะยืดหยัดขึ้นและเติบโตได้หรือไม่นั้นไม่ใช่สิ่งที่สามารถกำหนดได้จากต้นกำเนิดดั้งเดิมของพวกเขา เป็นไปได้ว่าพวกเขาอาจจะล้มก่อนที่จะยืนหยัดก็เป็นได้

พวกเขาสามารถตายได้ตั้งแต่ที่ยังไม่ได้แสดงความสามารถด้วยซ้ำ

มันถูกกำหนดให้เป็นยุคที่โหดร้ายและนองเลือด ตัวเอกหลายคนในโลกใบนี้อาจตายโดยไม่ทันได้สร้างชื่อให้กับตัวเอง ไม่ใช่ทุกคนที่จะยืนหยัดได้จริงๆ

แต่ยุคสมัยแบบนี้ทำให้เลือดในร่างกายของอี้เทียนสิงเดือดพล่านอย่างเงียบๆ

“มาเถอะ ฉัน อี้เทียนสิง ไม่ได้ด้อยไปกว่าบุตรแห่งสวรรค์ที่น่าภาคภูมิใจเหล่านั้นอย่างแน่นอน การที่จะสามารถต่อสู้กับตัวเอกและบุตรแห่งสวรรค์จำนวนนับไม่ถ้วนของโลกได้นั้น มันเป็นสิ่งที่เย้ายวนใจจริงๆ” อี้เทียนสิงพึมพำกับตัวเอง

และหุบเขาที่อยู่ตรงหน้าเขา กลุ่มคนเหล่านี้จากโลกและราชวงศ์นับไม่ถ้วน เป็นรากฐานในการเติบโตก้าวแรกของเขา

“อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าหลังจากการหลอมรวมกันของโลกนับไม่ถ้วน กฎของสวรรค์และโลกจึงเปลี่ยนไป หลังจากฆ่าก็อบลินและหนูดุร้ายเหล่านั้นไปแล้ว มันไม่มีไข่มุกแห่งความปรารถนาอีกต่อไป มันเกิดอะไรขึ้น? เป็นไปได้ไหมว่าหลังจากการหลอมรวมของโลกนับไม่ถ้วน ภาพลวงตากลายเป็นความจริง? สิ่งมีชีวิตทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ประหลาดได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่แท้จริงอย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าพวกมันจะเกิดมาจากภาพลวงตาหรือไม่ก็ตาม ตอนนี้พวกมันได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่แท้จริงไปแล้ว”

อี้เทียนสิงได้ค้นพบแล้วว่าหลังจากฆ่าสัตว์ประหลาดไปแล้ว มันไม่มีไข่มุกแห่งความปรารถนาอีกต่อไป เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังจากการเปลี่ยนแปลงของสวรรค์และโลก ยิ่งกว่านั้น กระดูกและสมบัติที่บรรจุอยู่ในร่างของสัตว์ประหลาดยังต้องให้เขาผ่าร่างของพวกมัน และได้มาด้วยตัวเองอีกด้วย

อี้เทียนสิงคาดเดาในใจของเขาว่าภัยพิบัติเจ็ดวันในก่อนหน้านี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่หายนะเท่านั้น แต่ยังเป็นจุดสิ้นสุดของยุคเก่าอีกด้วย มันเป็นโอกาสอันดีที่สวรรค์และโลกมอบให้ ตราบใดที่คน ๆ หนึ่งมีความกล้าหาญพอที่จะฆ่าสัตว์ประหลาด คนๆ นั้นจะสามารถได้รับสมบัติหากเขาคนนั้นเข้าใจหลักการของมันได้ เขาก็จะสามารถเก็บเกี่ยวผลตอบแทนได้

และตอนนี้โอกาสเช่นนั้นมันหมดไปแล้ว

ภายใต้สถานการณ์ปกติ จะไม่สามารถรับไข่มุกแห่งความปรารถนาได้อีกต่อไป

ความคิดที่จะฆ่าสัตว์ประหลาดเพื่อให้ได้สมบัติทุกชนิดอาจกล่าวได้ว่าถูกกำจัดโดยสิ้นเชิง

นี่คือโลกแห่งจินตนาการและความเป็นจริงผสานเข้าด้วยกัน และกฎก็เปลี่ยนไปแล้ว

นี่คือโลกแห่งความจริง ไม่ใช่เกม แต่มันมีสมบัติวิเศษของโลกแห่งจินตนาการอยู่ด้วย

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เขาก็นึกถึงสมบัติหายากจำนวนมากที่เขาได้รับมาในช่วงที่มีสมบัติตกลงมาราวกับห่าฝน นั่นคือสมบัติหายากนับพันชิ้น ทั้งหมดถูกเก็บไว้ในมิติพื้นที่เก็บของลูกแก้วจิตวิญญาณ จนถึงตอนนี้ เขาไม่มีเวลาตรวจสอบอย่างถูกต้องเลยจริงๆ

เมื่อเขาคิดถึงสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นทันที

เพียงหนึ่งความคิด จิตสำนึกของเขาก็เข้าสู่ช่องว่างของลูกแก้วจิตวิญญาณแล้ว

พื้นที่ทั้งหมดเต็มไปจนสุดขอบแล้ว วัสดุทุกชนิดรวมถึงสมบัติหายากถูกเก็บไว้ในพื้นที่แห่งนี้ โชคดีที่สมบัติหายากเหล่านั้นอยู่ในรูปของลูกบอลแสง และไม่ใช้พื้นที่มากนัก มิฉะนั้นมัรจะไม่มีทางเก็บทั้งหมดเอาไว้ได้

“ครั้งนี้ฉันมั่งคั่งแล้วจริงๆ!”

หัวใจของอี้เทียนสิงนั้น เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เมื่อมองไปที่ลูกบอลแห่งแสงทีละลูก และรู้สึกถึงข้อมูลที่ส่งมาจากลูกบอลแห่งแสงนั่น ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้าน โอกาสอันดี! นี่เป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่อย่างไม่เคยมีมาก่อน

สมบัติหายากเหล่านี้แต่ละชิ้นมีผลกระทบที่เหนือจินตนาการ

มีสมบัติหายากมากมาย แม้แต่อี้เทียนสิงก็ยังตกใจเมื่อเห็นพวกมัน

นี่เป็นการเก็บเกี่ยวที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

"เฮ้ มีสมบัติล้ำค่าอยู่ด้วเหรอ?"

ทันใดนั้น อี้เทียนสิงก็ส่งเสียงร้องด้วยความประหลาดใจ เพียงหนึ่งความคิด แสงวูบวาบในมือของเขา และลูกบอลแห่งแสงก็ตกลงมาในมือของเขา จากนั้นเขาก็บดขยี้มันอย่างง่ายดาย ป้ายทองคำขาวก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

บนโทเค็น ด้านหนึ่งปรากฏลวดลายโบราณ สิ่งที่แกะสลักอยู่บนนั้นเป็นกำแพงเมือง ศาลา ถนน ผู้คน และฉากการจราจรอันคับคั่ง มันสดใสและเหมือนจริงราวกับภาพวาดที่สวยงาม ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นเมืองโบราณที่รุ่งเรืองได้

อีกด้านหนึ่ง ปรากฏคำอักขระโบราณ — คำสั่งก่อสร้างหมู่บ้าน!!!

“คำสั่งก่อสร้างหมู่บ้าน มันเป็นสมบัติหายากอย่างมาก และเป็นป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทองคำขาว แน่นอนว่าเมื่อจินตนาการกลับกลายเป็นสิ่งที่มีอยู่จริง สมบัติหายากที่ถูกสร้างด้วยพลังแห่งจินตนาการสามารถปรากฏขึ้นได้จริงๆ อาจมีป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านเหล่านี้เป็นจำนวนมากด้วยซ้ำ นี่คือการกระทำที่จงใจของเต๋าสวรรค์ด้วยเหตุผลบางอย่างใช่หรือไม่...”

อี้เทียนสิงถือป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านและเริ่มคำนวณในใจทันที

ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านชิ้นนี้เป็นบางอย่างที่มีอยู่ในจินตนาการของเกม แต่กลับถูกสร้างขึ้นด้วยพลังแห่งจินตนาการ ตราบใดที่เราคิดอย่างรอบคอบ มันไม่ได้มีเพียงชิ้นเดียวอย่างแน่นอน อาจมีเป็นพันหรือนับไม่ถ้วน

แต่ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านชิ้นนี้มีระดับของมัน

มันถูกแบ่งออกเป็นห้าระดับ: เหล็กดำ, ทองสัมฤทธิ์, เงิน, ทอง และ ทองคำขาว

ในมือของอี้เทียนสิงคือป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทองคำขาวระดับสูงสุดนั่นเอง!

ด้วยป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านชิ้นนี้ ใคร ๆ ก็สามารถขึ้นเป็นหัวหน้าหมู่บ้านได้ หัวหน้าหมู่บ้านเหล่านี้จะได้รับการรับรองจากสวรรค์และโลก มันมีสิทธิพิเศษมากมาย และหลังจากก่อตั้งหมู่บ้านแล้วก็สามารถพัฒนาหมู่บ้านของตนต่อไปได้

หมู่บ้าน, เมืองเล็ก, เมืองใหญ่, เมืองหลวงอาณาจักร, เมืองหลวงจักรพรรดิ, เมืองศักดิ์สิทธิ์, เมืองพระเจ้า, และ ราชสำนักสวรรค์

และป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านเป็นขั้นตอนแรกในการสร้างรากฐาน ไม่ว่าจะเป็นเมืองโบราณใดๆ ก็ตาม มันจะเกิดขึ้นจากการส่งเสริมและการขยายตัวอย่างต่อเนื่องของหมู่บ้าน จะได้เลื่อนระดับหรือไม่นั้นมันขึ้นอยู่กับความสามารถของตนเอง ยิ่งไปกว่านั้น ระดับของป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านนั้นไม่มีสำคัญขนาดนั้น วิธีสร้าง และวิธีการบริหารจัดการเป็นกุญแจสำคัญในการเลื่อนระดับ

แต่กฎในโลกนิรันดร์นั้น ทำให้ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านเป็นแบบดั้งเดิม

จุดเริ่มต้นของอำนาจเริ่มขึ้นที่หมู่บ้าน!!

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ แม้แต่อี้เทียนสิงก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านชิ้นนี้เทียบเท่ากับตั๋วสู่การต่อสู้เพื่อความเป็นเจ้าโลกในช่วงเวลาแห่งความโกลาหล ด้วยสิ่งนี้ เขาจะสามารถสร้างรากฐานที่เป็นของตนเองได้ ด้วยมัน เขาจะสามารถก้าวขึ้นไปทีละก้าว เพื่อกลายเป็นผู้ปกครองสวรรค์และปฐพีได้!

สิ่งนี้คือรากฐานของความเป็นเจ้าโลก!

หวือ!!

ขณะที่อี้เทียนสิงกำลังถือป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านด้วยความสุขอยู่นั้น ทันใดนั้น แสงศักดิ์สิทธิ์ก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในพื้นที่อันห่างไกล แสงศักดิ์สิทธิ์นั้นดูเหมือนจะมีพลังพิเศษบางอย่าง แต่ไม่สามารถระบุตำแหน่งและทิศทางที่เฉพาะเจาะจงได้

“ข้ามีนามว่าหลิวปัง วันนี้ข้าก่อตั้งหมู่บ้านลั่วหยางขึ้นมาแล้ว ข้าเต็มใจที่จะปกป้องทุกผู้คน ข้าหวังว่าผู้มีความสามารถจะมาที่หมู่บ้านของข้าเพื่อหารือเกี่ยวกับสาเหตุอันยิ่งใหญ่ไปด้วยกันได้!” เสียงนั้นดังก้องไปทั่วความว่างเปล่า กระจายไปทั่วโลก ราวกับว่ามันอยู่ภายใต้อำนาจของสวรรค์และโลก มันแผ่กระจายไปยังทุกทิศทาง ในชั่วพริบตา มันก็ก่อให้เกิดคลื่นอันไร้ที่สิ้นสุดในโลกนิรันดร์ทั้งหมดทั้งงมวลแล้ว

พายุที่โหมกระหน่ำก่อตัวขึ้นในจิตใจของทุกผู้คนที่อยู่บนโลกนิรันดร์ทั้งหมดไปแล้ว!

“ล้อกันเล่นหรืออย่างไร? เขาคือผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น หลิวปัง ผู้นั้นจริงๆ หรือ? เขาตายไปนานแล้วไม่ใช่หรือ? ชายคนนี้โผล่มาจากไหนกัน? เขาอาจเป็นหลิวปังจากโลกอื่นหรือไม่?” ใครบางคนเกือบจะกัดลิ้นของเขา และตะโกนออกมาด้วยความงุนงง

“หลิวปัง ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น หลิวปังยุคนี้คือยุคไหน ราชวงศ์นี้มีหลิวปังกี่คน” มีคนแอบเดาว่า

“หลิวปัง หมู่บ้านลั่วหยาง ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น เสียงของเขาแผ่ขจรไกลไปทั่วทุกหย่อมหญ้าแห่งโลกนิรันดร์ หลิวปังผู้นี้ใช้ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทองคำขาวจริงๆ!” ดวงตาของอี้เทียนสิงเป็นประกาย ถ้าเขาเดาถูก หลิวปังผู้นี้ต้องเป็นผู้ก่อตั้งในตำนานของราชวงศ์ฮั่น ยิ่งไปกว่านั้น เขายังใช้ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทองคำขาวอีกด้วย มีเพียงคนที่มีโชคแบบหลิวปังเท่านั้นที่จะได้รับ ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทองคำขาว จากนั้นเสียงของเขาจึงจะกระจายไปทั่วโลกนิรันดร์ได้

หากเป็นป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านเหล็กดำ มันสามารถกระจายไปในรัศมีหนึ่งพันไมล์เท่านั้น

ยิ่งกว่านั้น มีโอกาสเพียงครั้งเดียวเช่นนี้

นี่เป็นโอกาสที่จะได้รับชื่อเสียง และสร้างชื่อให้กับตัวเอง

สำหรับการระบุตำแหน่งของอีกฝ่ายผ่านเสียงและแสงศักดิ์สิทธิ์นั้น มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน แม้ว่าจะอยู่ในระยะหนึ่งร้อยไมล์ แต่มันก็ยากที่จะระบุตำแหน่งที่เฉพาะเจาะจงอยู่ดี

“ข้ามีนามว่าสงป้า วันนี้ข้าก่อตั้งหมู่บ้านป้าเทียนขึ้นมาแล้ว ข้าสามารถปกป้องผู้คนที่อยู่ข้างข้าได้...”

อีกเสียงที่ครอบงำก็ดังก้องไปทั่วความว่างเปล่าเช่นกัน