หมู่บ้านซวนหวง

“สงป้า? สงป้าคือผู้ใดกัน? ข้าไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของชายคนนี้จากที่ใดมาก่อน...” ใครบางคนพึมพำกับตัวเองด้วยความสับสน

“สงป้าจากโลกกำลังภายใน ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้าอย่างนั้นหรือ?!” คนที่มาจากโลกของ ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า พึมพำกับตัวเองออกมา สงป้าไม่ได้ก่อตั้งพรรคใต้หล้า เขากลับหันไปสร้างหมู่บ้านแทน เขาพยายามจะทำอะไรกันแน่?

“ข้ามีนามว่าจ้าวกวงหยิน วันนี้ข้าก่อตั้งหมู่บ้านไคเฟิงขึ้นมาแล้ว ข้ายินดีต้อนรับผู้มากพรสวรรค์ทุกท่านเพื่อสร้างรากฐานที่เป็นของพวกเราทุกผู้คน!” อีกเสียงหนึ่งดังก้องอยู่ในอากาศ เสียงนี้เป็นของจ้าวกวงหยิน ปฐมจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซ่งคนแรก เขาสร้างหมู่บ้านและตั้งชื่อมันว่าไคเฟิง

“ข้ามีนามว่าจ้าวกวงอี้ วันนี้ข้าก่อตั้งหมู่บ้านจินหลิงขึ้นมาแล้ว ข้าขอเชิญผู้มีความสามารถจากทั่วทุกสารทิศด้วยความจริงใจ ให้มารวมตัวกันที่นี่!” อีกเสียงหนึ่งดังก้องไปทั่วท้องฟ้า เขาคือจ้าวกวงอี้จักรพรรดิไท่จงแห่งซ่ง

การแสดงออกที่แปลกประหลาดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้คนจำนวนมากที่กระจัดกระจายไปทั่วทั้งทวีปนิรันดร์เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงสวรรค์ทั้งสองเสียงนี้ ตำนานเล่าขานกันว่า จ้าวกวงหยินถูกจ้าวกวงอี้น้องชายที่แสนดีของเขาวางยาพิษจนตาย

สองคนนี้สร้างหมู่บ้านในเวลาเดียวกันจุดประสงค์ของพวกเขาคืออะไรกันแน่? เมื่อทั้งสองพบกันพวกเขาจะเริ่มต่อสู้กันทันทีเลยหรือไม่?

หลายคนที่รู้จักสองพี่น้องมีสีหน้าแปลกๆ

อย่างไรก็ตาม ทวีปนิรันดร์นั้นใหญ่เกินไป ไม่มีใครรู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ที่ไหน สำหรับรัฐมนตรีและนายพลแห่งราชวงศ์ซ่งอันยิ่งใหญ่นั้น มันเป็นไปไม่ได้ที่จะรวบรวมผู้คนจากอดีตได้ ที่แห่งนี้ไม่มีราชวงศ์ซ่งอันยิ่งใหญ่อีกต่อไป พวกเขาก็ไม่ใช่จักรพรรดิเช่นกัน สิ่งที่พวกเขามีคือกลิ่นอายแห่งจักรพรรดิจากสมัยโบราณ พวกเขาจะผงาดขึ้นได้อีกครั้งหรือไม่มันก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกเขาเองแล้ว

แม้ว่าจะเคยเป็นจักรพรรดิมาแล้วก็ตาม หากพวกเขาไม่สามารถพัฒนาได้ ศัตรูในสมัยโบราณอาจทำให้พวกเขาพ่ายแพ้ก็เป็นได้

นี่คือยุคที่ขึ้นอยู่กับความสามารถอย่างแท้จริง!

แต่เห็นได้ชัดว่าพวกเขายังคงมีข้อได้เปรียบบางประการ มันคือบารมีเก่าก่อนซึ่งเป็นทุนของพวกเขานั่นเอง

“ข้าจางเจี่ยว ในวันนี้ข้าก่อตั้งหมู่บ้านไท่ปิงขึ้นมาแล้ว ข้ายินดีต้อนรับผู้มากพรสวรรค์ทุกท่านที่มีอุดมการณ์ร่วมกัน!”

อีกเสียงหนึ่งดังก้องอยู่ในอากาศ ที่น่าตกใจก็คือเขาเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่งเช่นกัน

หลังจากนั้นไม่นาน เสียงสวรรค์จำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างหมู่บ้านก็ดังขึ้น อย่างไรก็ตาม มีเพียงป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทองคำขาวเท่านั้นที่สามารถครอบคลุมทั่วทั้งทวีปนิรันดร์ได้ ไม่ทราบว่ามีใครบ้างที่ได้รับป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านเช่นนี้อย่างลับๆ เพื่อก่อตั้งหมู่บ้านของตนเอง เป็นการยากที่จะประเมินเป็นตัวเลขจริงๆ

อย่างไรก็ตาม ผู้ที่สามารถได้รับ ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดัลทองคำขาว ล้วนเป็นตัวละครที่ทิ้งร่องรอยอันยอดเยี่ยมไว้ในประวัติศาสตร์ แม้แต่ตัวละครเอกในโลก หรือบุตรแห่งสวรรค์ที่น่าภาคภูมิใจก็สามารถมีได้

“เหล่าวีรบุรุษต่อสู้กันเพื่อความเป็นเจ้าโลก มังกรโผล่ขึ้นมาจากแผ่นดิน ยุคนี้ช่างน่าสนใจยิ่งนัก!”

เมื่ออี้เทียนสิงได้ยินสิ่งนี้ เลือดในหัวใจของเขาก็เริ่มเดือดพล่านอย่างไม่อาจควบคุมได้ เลือดลมของเขาปั่นป่วน และดวงตาของเขาก็สดใสอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน เขาไม่เคยมีความรู้สึกเช่นนี้ในยุคศิวิไลซ์มาก่อน นี่เป็นยุคที่ไม่มีกฎเกณฑ์อย่างแท้จริง

การต่อสู้กับสวรรค์ทำให้เขาได้รับความสุขสูงสุด และการต่อสู้กับผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์อย่างเท่าเทียมทำให้เขามีความสุขไม่รู้จบ!!

เมื่อถือป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทอบคำขาวเอาไว้ในมือ เขาก็ยืนขึ้นและกวาดตามองไปยังหุบเขา

ภายในหุบเขาแห่งนี้ใหญ่โตอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ มันดูราวกับแอ่งน้ำขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังล้อมรอบไปด้วยภูเขาและแม่น้ำ สภาพแวดล้อมนั้นง่ายต่อการป้องกันและยากที่จะโจมตีอย่างยิ่ง มันสามารถป้องกันการโจมตีส่วนใหญ่ได้ ในช่วงแรกๆ เช่นนี้มันเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดในการจัดตั้งหมู่บ้านแล้ว แม่น้ำไหลจากใต้ขึ้นเหนือด้วยกระแสน้ำอันไร้ที่สิ้นสุด

ยิ่งกว่านั้น คนธรรมดาและทหารเหล่านี้เป็นรากฐานที่ดีที่สุดแล้ว

สิ่งที่พวกเขาต้องการตอนนี้คือบ้าน เป็นบ้านที่พวกเขาสามารถพักผ่อนได้

“ทุกท่าน!!”

อี้เทียนสิงเดินไปหยุดอยู่ด้านหน้าของฝูงชนและกล่าวต่อว่า “ผมแน่ใจว่าทุกท่านได้ยินเสียงสวรรค์ในก่อนหน้านี้มาแล้ว ในช่วงเวลานี้มันมีคนกำลังสร้างหมู่บ้านของพวกเขา และมันไม่ใช่การสร้างด้วยสมบัติธรรมดาๆ อีกด้วย”

“ตอนนี้โลกนับไม่ถ้วนผสานรวมเป็นหนึ่ง วีรบุรุษและตัวตนในประวัติศาสตร์ที่ถูกเลือกจำนวนนับไม่ถ้วนได้มารวมตัวกันในทวีปนิรันดร์แล้ว อย่างไรก็ตาม มันไม่สำคัญว่าพวกเขาจะเป็นจักรพรรดิหรือเจ้าเหนือหัวของโลกการต่อสู้ในอดีตหรือไม่ พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่บนจุดเริ่มต้นเดียวกันกับเรา ไม่มีใครประเสริฐไปกว่าใคร เราไม่มีบ้านและไม่มีประเทศอีกต่อไปแล้ว!”

“แต่วันนี้ผมจะสร้างบ้านที่เป็นของพวกเรา! มันจะเป็นหมู่บ้านของพวกเราทุกคนอย่างแท้จริง!”

เมื่ออี้เทียนสิงมาอยู่ต่อหน้าพวกเขา สายตาของทุกคนก็จับจ้องมาที่เขาเป็นทางเดียว ตอนนี้เมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งที่เขากล่าวออกมา พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะคาดหวังกับมัน ทุกคนต้องการเห็นสิ่งที่เขาจะแสดงให้พวกเขาได้เห็น

หลังจากนั้น อี้เทียนสิงจึงก้าวไปยังหุบเขา

หุบเขานั้นกว้างใหญ่และไม่มีทางที่จะเข้าไปลึกกว่านี้ได้อีก แต่มีแม่น้ำอยู่ใกล้ๆ วิสัยทัศน์ของเขากว้างไกล เขาเข้าใกล้หุบเขาด้านในแล้ว หลังจากมองไปรอบๆ ขณะที่เขาถือป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้าน เขาก็ดึงมีดออกมาและกรีดฝ่ามือของเขา เลือดย้อมป้ายคำสั่งเป็นสีแดงฉาน ป้ายคำสั่งดูดซับเลือดเหมือนฟองน้ำ จากนั้นมันก็ลอยขึ้นไปในอากาศ เปล่งแสงอันน่าพิศวงออกมา ปกคลุมไปทั่วร่างกายของเขา

อี้เทียนสิงรู้สึกราวกับว่าเขาได้เข้าสู่มิติพื้นที่อันลึกลับ รอบด้านล้วนว่างเปล่า แต่มีแผ่นโลหะลอยอยู่ข้างหน้าเขา

“ชื่อหมู่บ้าน — ซวนหวง!”

ทันทีที่เขากล่าวคำออกมา พลังที่มองไม่เห็นก็ปรากฏขึ้นบนแผ่นโลหะ มันกลายเป็นอักขระตราประทับโบราณตัวใหญ่สองตัวคำว่า — ซวนหวง ทันที!

หวือ!

มีแสงสีขาววาบขึ้นมา มันเริ่มแพร่กระจายไปยังทุกทิศทาง ขณะนั้น พื้นที่ภายในรัศมีสามไมล์ก็ถูกปกคลุมด้วยแสงสีขาวโดยตรง

“ผมชื่ออี้เทียนสิง วันนี้ผมก่อตั้งหมู่บ้านซวนหวงขึ้นมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามผมจะปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน ในโลกที่ป่าเถื่อนโหดร้ายใบนี้ ผมจะสร้างบ้านที่ปลอดภัย และเป็นของพวกเราทุกคนอย่างแท้จริง!” เสียงของอี้เทียนสิงดังก้องไปทั่วทั้งทวีปนิรันดร์ทันที

ในขณะนี้ ชื่อของเขาแพร่กระจายไปทั่วทวีปนิรันดร์แล้ว

ทวีปนิรันดร์ ไม่รู้ว่ามันกว้างใหญ่เพียงใด

ในเทือกเขาแห่งหนึ่งที่มีน้ำตกไหลลงมาเป็นทางตรง หมู่บ้านแห่งหนึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากน้ำตก หมู่บ้านแห่งนั้นมีบ้านไม้ที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างเร่งรีบจำนวนมาก มีเพียงคฤหาสน์ที่ทำจากไม้ที่ไม่ทราบชนิดเท่านั้นที่ถือว่างดงามและโดดเด่น มันมีลานกว้าง ทางเข้าหนึ่งทางและทางออกหนึ่งทาง มีห้องหลัก ห้องปีก ห้องล่าง และห้องโถงรับแขกสำหรับผู้มาเยือน มันไม่มีความแปลกแยกราวกับว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของทิวทัศน์ตามธรรมชาติ

มีสามัญชนและทหารล้อมตัดต้นไม้เพื่อเอาไว้ใช้สร้างบ้าน อาคารทุกประเภทถูกสร้างขึ้นรอบๆ คฤหาสน์ ไม่ไกลนัก มีซุ้มไม้ที่ระลึกซึ่งทำจากไม้ที่ไม่ทราบชนิด มีอักขระตราประทับโบราณสองตัวสลักอยู่บนนั้นเป็นคำ — ลั่วหยาง!!

ที่ลานหน้าบ้าน มีชายร่างสูงสวมชุดคลุมสีเทา เขามีใบหน้าที่หล่อเหลา หนวดเคราสวยงาม และจุดสีดำเจ็ดสิบสองจุดบนต้นขาซ้ายของเขา เขาดูสง่างาม อายุประมาณยี่สิบห้าหรือยี่สิบหกปี บรรยากาศรอบตัวเขาให้ความรู้สึกถึงความโหดเหี้ยมและไร้ความปราณี เขาแขวนดาบไว้ที่เอว และมีลักษณ์ของจักรพรรดิ ขณะนี้เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าในความว่างเปล่า ใบหน้าของเขาแสดงความกังวลออกมาเล็กน้อย

“อี้เทียนสิง เขาคือผู้ใด? เขาได้รับป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทองคำขาวได้อย่างไร? เขาไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน ในทวีปนิรันดร์นั้น มันมีวีรบุรุษมารวมตัวกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ข้าต้องสร้างราชวงศ์ฮั่นขึ้นมาใหม่ น่าเสียดายที่ตอนนี้มันวุ่นวายเกินไป ชื่อเสียงในอดีตของข้าไม่มีประโยชน์มากนัก ทุกคนในช่วงเวลานี้มีสถานะเท่าเทียมกัน และไม่มีใครแข็งแกร่งกว่าใคร ข้า หลิวปัง อาจมีโอกาสเล็กน้อย...”

หลิวปังพึมพำกับตัวเอง

เขาค้นพบแล้วว่าการเป็นจักรพรรดิในอดีตนั้นไม่ได้มีความได้เปรียบมากนัก ตอนนี้ทุกพื้นที่ล้วนรกร้างและไม่มีอารยธรรมใดๆ แม้ว่าเขาต้องการใช้วิธีการของเขา แต่ก็ไม่มีเป้าหมายให้เขาได้ใช้มัน อันที่จริง เนื่องจากตัวตนดั้งเดิมของเขา การที่ชื่อของเขาถูกประกาศไปทั่วอาจกลายเป็นเป้าหมายในสายตาของใครหลายคนด้วยซ้ำ แต่เขายังสามารถรวบรวมกลุ่มคนและแม้แต่ผู้มีพรสวรรค์ที่ภักดีต่อราชวงศ์ฮั่นได้ แน่นอนว่ามันยากที่จะบอกว่าตัวตนของเขาจะส่งผลอย่างไรในตอนนี้

ด้วยอัตราส่วนของโลกนับไม่ถ้วนที่มาหลอมรวมกัน ผู้คนของราชวงศ์ฮั่นนั้นจะไม่สูงอย่างแน่นอน

แต่จะมีผลอยู่บ้าง ตราบใดที่เขารวบรวมผู้มีความสามารถชุดแรกได้ เขาจะไม่กลัวคนอื่นในโลกแห่งความโกลาหลใบนี้อย่างแน่นอน

ในโลกเช่นนี้การดูว่าใครจะแข็งแกร่งและพัฒนาได้เร็วกว่ากันนั้น มันขึ้นอยู่กับการสะสมในระยะแรก

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมจักรพรรดิหลายพระองค์จึงป่าวประกาศไปทั่วทั้งทวีปนิรันดร์โดยตรง มิฉะนั้น หากป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทองคำขาวไม่สามารถส่งเสียงออกไปทั่วโลกได้ พวกเขาคงเลือกไม่ประกาศมันออกมา และพัฒนาอย่างลับๆ จะดีกว่า

ทั้งสองประการนี้มีข้อดีในตัวมันเอง ประการแรกสามารถรวบรวมกลุ่มเพื่อสร้างรากฐานได้อย่างรวดเร็ว ประการที่สองจะปลอดภัยกว่า พวกเขาจะไม่เป็นจุดสนใจของฝูงชน และไม่ดึงดูดความสนใจของศัตรูเก่าก่อนอย่างแน่นอน

ในยุคนี้ทุกคนมีโอกาส แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะเติบโตได้ ผู้ที่เคยเป็นจักรพรรดิอาจตายตั้งแต่ยังไม่ได้ผงาดขึ้นมาด้วยซ้ำ ผู้โหดเหี้ยมดั้งเดิมอาจกลายเป็นเจ้าโลกได้เช่นกัน

.....

ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ไม่แตกต่างกันมากนัก จ้าวกวงหยินซึ่งดูเหมือนจะอยู่ในวัยยี่สิบ เงยหน้าขึ้นมองความว่างเปล่าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็พูดว่า “หมู่บ้านซวนหวง ลูกหลานมังกร สายเลือดอันเข้มข้นของหวง!!”

“ชื่อเสียงมีบทบาทเล็กน้อยในระยะแรกเริ่ม ในการที่จะเติบโตและพัฒนาได้นั้น ข้ายังต้องอาศัยเหล่าผู้มีพรสวรรค์ ความสามารถ และผู้มีคุณธรรมจำนวนมากมาช่วยข้าสร้างรากฐานอันแข็งแกร่งได้ ทวีปนิรันดร์นั้นใหญ่กว่าที่ราบภาคกลางในชาติที่แล้วมากนัก ในสถานที่แห่งนี้ ข้าจะสถาปนาราชวงศ์ซ่งขึ้นมาใหม่!”

จ้าวกวงหยินกำหมัดแน่น ดวงตาของเขาเปล่งประกายแห่งความแน่วแน่ออกมา

ในฐานะจักรพรรดิผู้ก่อตั้ง จิตใจของเขามั่นคง และมีแข็งแกร่งมากกว่าคนทั่วไป ความสามารถในการยอมรับการเปลี่ยนแปลงของสิ่งต่างๆ ในโลกก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน นอกจากนี้เขายังไม่ใช่คนพิเศษเพียงคนเดียวในโลก ในทวีปนิรันดร์ยังมีจ้าวกวงหยินพี่ชายของเขาอีกด้วย

ในทวีปนิรันดร์ สงป้าวีรบุรุษผู้โด่งดังไม่ได้คิดเช่นนั้น

เขาพักความคิดเหล่านี้ไว้ชั่วคราว ตอนนี้สิ่งที่พวกเขากังวลมากที่สุดก็คือการทำให้หมู่บ้านของเขาแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไร นี่คือยุคของหมู่บ้านเช่นชนเผ่า

.....

ในขณะนี้ ภายในหุบเขา แสงสีขาวที่ปกคลุมหุบเขาได้หายไปโดยธรรมชาติ ต่อหน้าพวกเขา คฤหาสน์ที่ทำจากไม้ที่ไม่รู้จักตั้งตระหง่านอยู่บนพื้น มันตั้งอยู่ทางทิศเหนือและหันหน้าไปทางทิศใต้ ดูโอ่อ่าและเรียบง่ายมาก

ไม่ไกล ซุ้มประตูไม้ตั้งตระหง่าน และบนแผ่นป้ายของมัน มีอักขระตราประทับโบราณสองตัวปรากฏขึ้น — ซวนหวง!!

ฉากนี้ตกอยู่ในสายตาของผู้คนและทหารจำนวนมากในหุบเขา พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจอย่างมาก การสร้างบางสิ่งจากอากาศธาตุราวกับปาฏิหาริย์เช่นนี้ได้ทำให้พวกเขาตกตะลึงอย่างหนัก มันเป็นฉากที่เกือบทำให้โลกของพวกเขาพลิกตลบอย่างแท้จริง

“เป็นอย่างที่คาดไว้ เขาไม่ธรรมดาเสียจริง...”

เมื่อหวงเฉิงเยี้ยนเห็นสิ่งนี้ เขาก็ลอบพยักหน้าในใจ

“ปาฏิหาริย์! มันคือปาฏิหาริย์! ในก่อนหน้านี้มันไม่มีสิ่งก่อสร้างใดๆ แต่ตอนนี้กลับมีคฤหาสน์ และซุ้มประตูอนุสรณ์ปรากฏขึ้นจากอากาศ! นี่คือพลังของทวยเทพชัดๆ!” มีคนอุทานออกมา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้

“ตามที่คาดไว้ ท่านอี้ท่านอี้ครอบครองพลังแห่งสวรรค์ชั้นฟ้า! หากเราติดตามท่านผู้นี้ เราจะสามารถสร้างบ้านของเราขึ้นมาใหม่ และมีชีวิตที่ดีขึ้นได้อย่างแน่นอนแล้ว!”

สายตาของคนจำนวนมากเต็มไปด้วยความคาดหวัง

มันเป็นแสงแห่งความหวังที่ปรากฏขึ้นเพราะบุคคลตรงหน้า!

มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น จากนั้นอี้เทียนสิงก็เดินออกมาจากคฤหาสน์อย่างช้าๆ ภายใต้แสงแดดที่พาดผ่านร่างกายของเขา มันทำให้ตัวเขาดูสูงส่งจนผิดปกติ

“ทุกท่าน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สถานที่แห่งนี้จะเป็นบ้านของเรา หมู่บ้านซวนหวง! จากนี้ไป ไม่ว่าพวกท่านจะมีชาติกำเนิด อายุ เป็นบุรุษหรือสตรี ตราบใดที่พวกท่านเต็มใจ ทุกคนจะสามารถเป็นชาวบ้านของหมู่บ้านซวนหวงได้! ทุกคนจะเกื้อกูลกันซึ่งกันและกันเพื่อความอยู่รอดในโลกที่ป่าเถื่อนโหดร้ายใบนี้ได้! หมู่บ้านซวนหวงเป็นลูกหลานมังกรสายเลือดอันเข้มข้นของหวง! เราจะต่อสู้เพื่อลงหลักปักฐาน! เราจะต่อสู้เพื่อบ้านของเรา!” อี้เทียนสิงกล่าวขึ้น เพิ่มน้ำหนักของเสียงอย่างช้าๆ

“ข้าขอแสดงความยินดีกับท่านอี้ที่ได้เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน! เราจะเป็นครอบครัวเดียวกันในอนาคต ทุกคนถือเป็นสมาชิกของหมู่บ้านซวนหวง!” หวังต้าหู่ก้าวไปข้างหน้าและตะโกนออกมาเป็นคนแรก แม้ว่าเขาจะตัวใหญ่และดูดิบเถื่อน แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่เขลาใดๆ