บ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรม และ จิตวิญญาณแห่งโชคชะตา

ก่อนหน้านี้เขาได้วางแผนที่จะติดตาอี้เทียนสิงไปแล้ว การติดตามบุคคลผู้แข็งแกร่งเช่นนี้เท่านั้นที่จะทำให้เขาอยู่รอดในโลกที่ป่าเถื่อนเช่นนี้ไปได้ ในเมื่อเขาตัดสินใจแล้ว เขาจึงวางแผนที่จะเดินตามเส้นทางนี้ไปให้ถึงสุดทาง

“มารดาของข้าเคยกล่าวเอาไว้ว่า ตอนที่ข้าเป็นทหารและกินเสบียงของราชวงศ์ ข้าจำต้องจงรักภักดีต่อราชสำนัก และปฏิบัติตามเจตจำนงของแม่ทัพนายพลแล้วความเป็นอยู่ของข้าจะดีขึ้นเอง... การที่จะจงรักภักดีได้นั้น ข้าจะต้องมีความมุ่งมั่นไม่สั่นคลอน มันจึงจะสร้างชื่อให้กับตัวข้าเองได้!”

หวังต้าหู่กล่าวออกมาด้วยควมามั่นใจ

นั่นคือสิ่งที่เขาเคยได้ยิน และนั่นคือสิ่งที่เขาต้องทำ ตอนนี้เขาจำคำพูดของผู้เป็นแม่ได้ หากเขาเลือกที่จะติดตามอี้เทียนสิง เขาก็จะจงรักภักดีอย่างสุดหัวใจ หลังจากนั้นไม่นาน เขาจะได้รับความไว้วางใจอย่างแน่นอน และเขาจะสามารถสร้างชื่อให้ตัวเองได้ เขาแน่ใจว่าเขาจะไม่ถูกปฏิบัติอย่างเลวร้ายเกินไป

ในโลกที่โหดร้ายป่าเถื่อนใบนี้ เขารู้ดีว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะอยู่รอดด้วยตัวเขาเองได้

ตอนนี้ เมื่อเขาเห็นอี้เทียนสิงแสดงทักษะอันน่าอัศจรรย์อีกครั้ง โดยการสร้างคฤหาสน์และซุ้มประตูอนุสรณ์ขึ้นมาจากอากาศ หลังจากที่เห็นว่าเขากำลังจะสร้างหมู่บ้าน เขาก็แสดงความภักดีออกมาทันทีโดยไม่ลังเลเลย

การกระทำของหวังต้าหู่ ทำให้อี้เทียนสิงหันมาจ้องมองเขาเป็นครั้งที่สอง ซึ่งมันทำให้หวังต้าหู่แอบมีความสุขกับมัน

“ช่างเป็นชายที่น่าสนใจยิ่งนัก..” เมื่อหวังเฉิงเยี้ยนเห็นสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะจับจ้องหวังต้าหู่ชั่วครู่ และลอบพยักหน้าให้ในใจ เพื่อให้สามารถตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด สำหรับการแสดงความจงรักภักดี และฝากความประทับใจไว้ในใจของอี้เทียนสิงในช่วงเวลานี้ได้นั้น เขาจะไม่ได้รับการปฏิบัติที่เลวร้ายในอนาคตอย่างแน่นอนแล้ว

อย่างน้อยที่สุด หวังต้าหู่ก็เป็นคนกระตือรือร้นและกระฉับกระเฉงที่สุดในหมู่ทหารแล้ว เขาได้ทิ้งความประทับใจไว้อย่างสุดซึ้ง

ด้วยการแสดงความจงรักภักดีของหวังต้าหู่ เหล่าทหารและสามัญชนที่อยู่โดยรอบก็โค้งคำนับโดยไม่ลังเลและตะโกนออกมาว่า “ขอแสดงความยินดีกับท่านอี้ที่ได้เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน! จากนี้ไป พวกเราคือคนของหมู่บ้านซวนหวง สถานที่แห่งนี้คือบ้านของเรา!”

“หมู่บ้านซวนหวงจะเป็นบ้านของเราในอนาคต มันยอดเยี่ยมเสียนี่กระไร!” สามัญชนบางคนตื่นเต้นจนตัวสั่นเทา

“หมู่บ้านซวนหวง มันคือสถานที่ที่เราต้องปกป้องตั้งแต่นี้เป็นต้นไป นี่คือบ้านของเรา แม้ว่าเราจะต้องเสียสละชีวิตของเราก็ตาม เราต้องไม่ปล่อยให้หมู่บ้านซวนหวงถูกทำลายโดยเด็ดขาด!” ทหารบางคนกำหมัดแน่น ดวงตาของพวกเขาแสดงความแน่วแน่ออกมา

หวังเฉิงเยี้ยนเพียงคำนับเล็กน้อย จากนั้นจึงเอื้อมมือไปลูบเคราใต้คาง และผงกศีรษะพยักหน้าเบาๆ มีร่องรอยการยอมรับฉายแววอยู่ในดวงตาของเขาแล้ว

ในโลกที่ป่าเถื่อนใบนี้ มันไม่ง่ายเลยที่จะมีบ้าน เมื่อมีบ้าน พวกเขาจะมีสิ่งค้ำจุนทางจิตวิญญาณ และมีเป้าหมายให้พยายามทำให้ได้

“ผู้อาวุโสหวัง หลังจากที่ทุกคนกินอิ่มแล้ว ท่านช่วยจัดแจงชายที่มีร่างกายแข็งแรงช่วยกันโค่นต้นไม้เพื่อใช้สร้างบ้าน ขณะที่กำลังโค่นต้นไม้นั้น ให้ทหารสองสามนายคุ้มกันพวกเขาเอาไว้ด้วย ไม่มีใครรู้ว่าข้างนอกมันมีอันตรายซ่อนอยู่อีกหรือไม่ สำหรับอิสตรี ให้พวกเขาจัดการทำความสะอาดหนังหนูและนำไปตากแห้ง ค่ำคืนนี้เราจะใช้มันเพื่อทำให้ร่างกายอบอุ่น หมู่บ้านซวนหวงเพิ่งถูกสร้างขึ้น ดังนั้นผมจึงหวังว่าผู้อาวุโสหวังจะสามารถช่วยผมดูแลมันได้” อี้เทียนสิงยิ้มให้กับหวังเฉิงเยี้ยน ขณะที่เขากล่าวออกมา

“ท่านหัวหน้าหมู่บ้านก็สุภาพเกินไป หวังผู้นี้ถือได้ว่าเป็นสมาชิกของหมู่บ้านซวนหวงแห่งนี้แล้ว ถ้าข้าจะไปจากที่นี่ ข้าเกรงว่าผู้ชราคนนี้จะต้องตายด้วยคมเขี้ยวของสัตว์ป่าและสัตว์ประหลาดในไม่ช้าก็เร็วอย่างแน่นอน เกี่ยวกับเรื่องนี้ข้าต้องขอขอบคุณนายท่านอี้สำหรับความช่วยเหลือของท่านยิ่งนัก ข้าอาจจะทำสิ่งใดไม่ได้มากนัก อย่างไรก็ตาม ข้ายังดูแลเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ได้อยู่บ้าง”

หวังเฉิงเยี้ยนพยักหน้าและตกลงทันที

“เราต้องให้ความสำคัญกับคนที่มีทักษะพิเศษอย่างมาก ตอนนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างรอให้จัดการ เราต้องการคนที่มีความสามารถจากทุกสายอาชีพเพื่อร่วมกันสร้างหมู่บ้านซวนหวงของเราไปด้วยกัน” อี้เทียนสิงกล่าวอีกครั้ง

“ผู้ชราคนนี้มีความคิดเห็นเฉกเช่นเดียวกันกับท่าน” หวังเฉิงเยี้ยนพยักหน้าอย่างเห็นด้วย และกล่าวออกมา

“ดี! ผมจะปล่อยที่นี่ให้ผู้อาวุโสหวังจัดการไปก่อน” อี้เทียนสิงยิ้มและพยักหน้าให้ จากนั้นเขาก็หันหลังกลับ และเดินกลับไปที่คฤหาสน์ไม้หลังน้้น

ที่อยู่อาศัยเช่นนี้เป็นโครงสร้างที่สร้างขึ้นตามธรรมชาติจากป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้าน ยิ่งไปกว่านั้น คุณภาพของป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านนั้นแตกต่างกันออกไป และคุณภาพของที่อยู่อาศัยที่มาพร้อมกับมันก็จะแตกต่างเช่นกัน ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทอบคำขาวนั้นเป็นระดับสูงสุดแล้ว

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงคฤหาสน์ไม้ และภายในมีแต่ความว่างเปล่า มีเพียงโครงสร้างพื้นฐานที่สุดของที่พักอาศัยเท่านั้น ไม่มีสิ่งของหรือของตกแต่งอยู่ภายใน พวกมันจะต้องเพิ่มเข้ามาในภายหลัง

หลังจากผ่านลานด้านหน้า เขาก็มาถึงห้องโถงใหญ่ มันว่างเปล่ามาก มีเพียงเก้าอี้พนักพิงตัวเดียวที่ตั้งอยู่ภายใน

อี้เทียนสิงเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ หลังจากนั้นร่างกายของเขาก็หายไปอย่างน่าประหลาด

เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็อยู่ในพื้นที่ลึกลับแล้ว รอบข้างว่างเปล่า แต่เบื้องหน้าของเขาคือบ่อขนาดเล็ก บ่อน้ำนี้ไม่ใหญ่มากนัก มันกว้างเพียงสิบเมตร กลางบ่อมีน้ำพุลวงตา ดูเหมือนว่ามันจะมีการสื่อสารกับสถานที่อันลึกลับ ม้นมีร่องรอยของกลุ่มควันสีเทารวมตัวกันในน้ำพุ จากนั้นหยดของเหลวสีเทาก็ไหลออกมาจากมัน และตกลงไปในบ่อน้ำ ตอนนี้ในบ่อน้ำมันมีของเหลวสีเทาเพียงหนึ่งนิ้วเท่านั้น

ของเหลวสีเทาที่ออกมาจากน้ำพุนั้นไม่เร็วมากนัก และก็มีไม่มากเช่นกัน มีเพียงชั้นบางๆ ที่ก้นบ่อ มันสูงเก้าฟุตและลึกสามเมตร ในบ่อน้ำแห่งนี้จะเห็นปลาคาร์ฟสีทองแหวกว่ายอยู่ภายใน ปลาคาร์พสีทองตัวนี้เป็นเพียงลูกปลาตัวน้อย ถึงแม้ว่าน้ำในบ่อจะมีไม่มากนัก แต่มันก็เพียงพอที่จะเลี้ยงปลาคาร์พสีทองตัวนี้ได้ชั่วคราว

อี้เทียนสิงจับจ้องมองไปที่ปลาคาร์พสีทองตัวน้อย ความรู้สึกแปลกๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา ปลาคาร์พสีทองตัวนี้ดูเหมือนจะแยกไม่ออกจากเขา และมีความเชื่อมโยงอย่างลึกลับระหว่างกัน

ปลาคาร์พสีทองตัวเล็กดูเหมือนจะเห็นการมาถึงของอี้เทียนสิง มันจึงว่ายไปรอบๆ อย่างมีความสุข สร้างความกระฉับกระเฉงในบ่อน้ำ มันกระโดดขึ้นจากน้ำ และมองดูอี้เทียนสิงด้วยความยินดีและชื่นชมในดวงตาของมัน

“นี่คือบ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรม และจิตวิญญาณแห่งโชคชะตา ปลาคาร์พสีทอง!”

อี้เทียนสิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และมองไปที่บ่อน้ำข้างหน้า เขาดูตกใจอย่างมาก

เมื่อเขาสร้างหมู่บ้านด้วยป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้าน ข้อมูลบางอย่างก็หลอมรวมเข้าไปในจิตใจของเขา ป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านไม่ได้ให้สิทธิ์คนอย่างเขาในการสร้างหมู่บ้านเพียงกลุ่มเดียวเท่านั้น ใครๆ ก็สามารถสร้างหมู่บ้านได้ ตราบใดที่พวกเขามีกำลังคน เครื่องมือ และนำกลุ่มคนไปตัดต้นไม้มาสร้างบ้าน อย่างไรก็ตาม หมู่บ้านแบบนี้เทียบไม่ได้กับหมู่บ้านที่สร้างด้วยป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านอยู่แล้ว

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านได้นำสมบัติลึกลับมาให้ — บ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรม!

นี่คือบ่อน้ำที่อยู่ตรงหน้าเขา

มันคือบ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรมที่เกิดจากป้ายคำสั่งก่อสร้างหมู่บ้านระดับทองคำขาว มันเป็นแกนหลักของทั้งหมู่บ้าน อาจกล่าวได้ว่าบ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรมเป็นรากฐานของหมู่บ้าน ด้วยบ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรม มันสามารถรวบรวมพลังแห่งโชคชะตาที่มองไม่เห็นมารวมเข้ากับบ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรมได้ ปลาคาร์พสีทองคือจิตวิญญาณแห่งโชคชะตา มันถูกสร้างขึ้นมาจากแก่นแท้โลหิตของอี้เทียนสิง และมันจดจำเจ้านายของมันได้ทันทีที่มันเกิด

นั่นหมายความว่าพลังแห่งโชคชะตาในบ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรมเป็นของอี้เทียนสิง นี่คือพลังแห่งโชคชะตาของหมู่บ้านซวนหวงทั้งหมด

ในฐานะจิตวิญญาณแห่งโชคชะตา และหัวหน้าหมู่บ้านของหมู่บ้านซวนหวง อี้เทียนสิงสามารถได้รับพรจากโชคชะตา และความเร็วในการบ่มเพาะของเขาจะเร็วกว่าปกติถึงสามเท่า นี่เป็นข้อได้เปรียบอย่างมาก

“พลังแห่งโชคชะตา บ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรม และจิตวิญญาณแห่งโชคชะตา... ถ้าฉันต้องการเพิ่มพลังแห่งโชคชะตา ฉันต้องขยายหมู่บ้านซวนหวงอย่างต่อเนื่องและรวบรวมผู้มีพรสวรรค์จำนวนมาก เมื่อนั้นฉันจะได้รับพลังแห่งโชคชะตาเพิ่มขึ้น การบริหารและการพัฒนาเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการสะสมพลังปห่งโชคชะตา ไม่มีใครสามารถรวบรวมพลังแห่งโชคชะตาได้โดยไม่มีเหตุผล ตราบใดที่ฉันสามารถเติมเต็มบ่อน้ำสวรรค์แห่งโชรชะตาได้ทั้งหมด ฉันก็จะสามารถเปลี่ยนแปลงและก้าวหน้าได้ จากหมู่บ้านสู่เมืองโบราณ พลังแห่งโชคชะตาจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น พรที่ได้รับจากโชคชะตาก็จะยิ่งทวีคูณ”

อี้เทียนสิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ดวงตาของเขาเปล่งประกาย นี่คือเส้นทางการบ่มเพาะของเต๋าแห่งโชคชะตา

ผลประโยชน์ที่มีอยู่ในนั้นมีมากเกินไป

“ฉันไม่สามารถบอกใครเกี่ยวกับพลังแห่งโชคชะตาในตอนนี้ได้ นี่เป็นความลับที่มีแต่หัวหน้าหมู่บ้านเท่านั้นที่รู้” เขาตัดสินใจเกือบจะในทันที เขาไม่สามารถบอกใครเกี่ยวกับการมีอยู่ของบ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรมได้

ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขามันมากเกินไป หากหมู่บ้านถูกทำลาย เต๋าแห่งโชคชะตาจะสิ้นสุดลง และเป็นไปไม่ได้ที่จะดำเนินการต่อในเส้นทางนี้

โชคชะตาคือพลัง ประชาชนคือรากฐาน ชีวิตที่สงบสุขและมีความสุขคือดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ และพลังแห่งโชคชะตาคือผลไม้ที่เติบโตในดินแดน

ผู้ปกครองมอบดินแดนอันสงบสุขให้แก่ประชาชน ประชาชนทั้งหมดจะให้รางวัลแก่ผู้ปกครองด้วยพลังแห่งโชคชะตา!

พลังแห่งโชคชะตาคือหัวใจของผู้คน!

เขามองดูน้ำสีเทาแห่งโชคชะตาในบ่อน้ำสวรรค์แห่งชะตากรรม ที่กำลังรวบรวมพลังแห่งโชคชะตาและเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

กระบวนการนี้ช้าอย่างมาก จิตวิญญาณแห่งโชคชะตาต้องได้รับการเลี้ยงดู ไม่ใช่ด้วยการบ่มเพาะพลังลมปราณ แต่ด้วยพลังแห่งโชคชะตาเท่านั้น เพื่อให้ปลาคาร์พสีทองสามารถเติบโตและเปลี่ยนแปลงทีละเล็กทีละน้อยจากลูกปลาตัวเล็กกลายเป็นปลาตัวใหญ่ มันจะเติบโตไปพร้อมกับการพัฒนาของหมู่บ้านซวนหวง

“ฉันไม่มีความสามารถหรือผู้ช่วยเหลือ ถ้าหลี่จื่อหลินไม่ถูกพัดหลงไปก่อนหน้านี้ เขาอาจจะสามารถช่วยเหลือฉันได้ แต่ตอนนี้ ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้รับพรจากสวรรค์เช่นกัน โดยทั่วไปแล้ว เขาควรจะอยู่รอดได้ตราบเท่าที่เขาไม่ได้รับผลกระทบทางจิตใจ หรือเขาได้ประสบพบเจอกับสิ่งที่น่ากลัวเกินไปล่ะนะ... เขาน่าจะได้ยินเกี่ยวกับฉันที่ก่อตั้งหมู่บ้านซวนหวง มันต้องมีสักวันที่เราจะได้พบกันอย่างแน่นอน...”

การเซ็นสัญญากับหลี่จื่อหลิน ทำให้เขามีความเชื่อมโยงกันที่แปลกประหลาด เขาไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากนัก เพราะอย่างน้อยเขาก็แน่ใจว่าหลี่จื่อหลินยังมีชีวิตอยู่และยังไม่ตาย ส่วนจะอยู่รอดในอนาคตได้หรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของชายหนุ่มคนนั้นเอง ไม่มีใครสามารถช่วยเขาได้

ผู้คนต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น!

“แม้ว่าจะมีเกือบพันคนในหมู่บ้านซวนหวง แต่มันก็ยังวุ่นวายเกินไป เรายังปักหลักไม่เสร็จสมบูรณ์ ทั้งหมดนี้ต้องใช้เวลา ที่สำคัญคือเราต้องการบุคคลผู้มีพรสวรรค์ เราต้องการบุคลากรเช่นนั้นจำนวนมากที่มีความสามารถในการจัดการและประสานงานภายในหมู่บ้าน ถ้าเราทำได้ไม่ดีพอ ด้วยคนจำนวนมากที่มารวมตัวกันเช่น ปัญหาจะเกิดขึ้นในไม่ช้าก็เร็ว...”

เมื่อพูดถึงบุคคลผู้มีพรสวรรค์ หวังเฉิงเยี้ยนถือเป็นหนึ่งในนั้น การจัดบุคลากร และการจัดตารางเวลา เขาทำได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอย่างแท้จริง

นี่ไม่ใช่ความสามารถที่ชายชราทั่วไปจะมีได้

“หวังเฉิงเยี้ยนยังไม่ได้ใช้ความสามารถอย่างเต็มที่ เขายังไม่ยอมรับฉันอย่างเต็มใจ มันไม่ง่ายเลยที่จะได้รับความภักดีจากคนที่มีความสามารถเช่นนี้ ตอนนี้ผู้อาวุโสท่านนั้นทำงานอย่างหนักเพราะเขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านซวนหวง เขาทำงานเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ฉันแค่ไม่รู้ว่าเขาใช่บุคคลที่มีชื่อเสียงอยู่ในประวัติศาสตร์คนนั้นหรือเปล่าเนี่ยสิ...”

ในความเข้าใจของอี้เทียนสิง ควรมีเพียงบุคคลที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งชื่อหวังเฉิงเยี้ยนที่มีลักษณะท่าทางที่ไม่ธรรมดาเช่นกัน แต่จะใช่เขาหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ นี่คือการหลอมรวมของโลกนับไม่ถ้วน มันเป็นไปได้สำหรับคนที่มีชื่อเดียวกันจะโผล่ออกมาเป็นดอกเห็ด

ยิ่งไปกว่านั้น เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสท่านนี้ยังไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ สิ่งนี้สามารถเห็นได้จากการที่เขาจะทำสิ่งต่าง ๆ หลังจากที่อี้เทียนสิงกล่าวออกมาเท่านั้น มิฉะนั้น ถ้าเขามีความสามารถจริงๆ และแสดงความภักดีของเขาอย่างจริงใจออกมา เช่นนั้นแล้วอี้เทียนสิงก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรออกมาเลยสักนิด ชายชราคนนั้นจะทำสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเอง เขาจะเริ่มแสดงความสามารถของเขาออกมาโดยไม่ต้องให้บอกให้กล่าวเลยสักคำ

อย่างไรก็ตาม ถ้าชายชราผู้นี้มีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ อี้เทียนสิงจะไม่สามารถทำให้บุคคลเช่นนั้นยอมรับเขาอย่างจริงใจด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำได้ มันเป็นเรื่องน่าประหลาดใจแล้วที่ชายชราคนนัันยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเขาได้ แม้จะทำเรื่องเล็กน้อยก็ตาม.