หย่าร้างไม่ได้เด็ดขาด

"นี่คือสภาพแวดล้อมการเรียนการสอนในโรงเรียนของคุณหรอ"

เมื่อเสียงของชายคนนั้นเงียบลง

เซี่ยหมินก็อดไม่ได้ที่จะกำมือที่จับชายกระโปรงของเธอเอาไว้จนแน่น

ทันใดนั้น ความทรงจำเกี่ยวกับการแต่งงานของร่างนี้ก็ผุดขึ้นมา

เมื่อเซี่ยหมินอายุสิบแปดปี เธอได้แต่งงานอย่างลับๆตามข้อตกลงระหว่างสองครอบครัว แต่เธอไม่ชอบบุคลิกเย็นชาของชายคนนั้นเลย ตลอดที่แต่งงานสามปีเธอจึงพยายามหนีออกจากบ้านอยู่เป็นประจำ จนท้ายที่สุดก็ถูกขู่ว่าหากเธอไปยุ่งกับชายอื่นจะทำเรื่องหย่าร้างทันทีที่จบมหาวิทยาลัย

ตลอดเวลาตั้งแต่แต่งงาน พวกเขาอาศัยอยู่กันคนละห้องตลอด และแทบไม่เคยใช้ชีวิตของคนที่แต่งงานร่วมกันเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่เซี่ยหมินไม่สามารถทนอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกันกับเขาได้

"ผู้อำนวยการหลัว โรงเรียนของเราจะตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียดแน่นอน ฉันจะรีบสืบสวนเรื่องนี้และลงโทษคนที่ก่อเรื่องให้ไวที่สุด" เสียงเจิ้งชิงซานทำให้เซี่ยหมินกลับมามีสติอีกครั้ง

ซึ่งเธอก็นึกถึงพล็อตเบื้องหลังของนวนิยายเรื่องนี้ในทันที

หลังจากร่างเดิมถูกใส่ร้ายและโดนเจิ้งชิงซานจับได้ในห้องแต่งตัว สามีของเธอที่เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนก็จะปรากฏตัว และพอได้รู้เรื่องอื้อฉาวนี้ เขาก็รู้สึกโกรธอย่างมาก จากนั้นเขาก็พาเธอไปที่สำนักงานกิจการพลเรือนเพื่อยื่นฟ้องหย่าในวันรุ่งขึ้น

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ร่างเดิมที่ควรจะเป็น "ภรรยาของมหาเศรษฐี" ระดับแนวหน้าก็ต้องพบเจอชีวิตที่ยากลำบากและตายในท้ายที่สุด

ในช่วงหลังของนวนิยายเรื่องนี้ ร่างเดิมต้องการทรัพยากรทางการเงินจำนวนมหาศาล แต่เธอไม่มีทรัพยากรทางการเงินเลยและชื่อเสียงก็ไม่ดี เธอจึงถูกกลั่นแกล้งโดยกลุ่มตัวประกอบหญิง และทำให้เธอต้องจบลงด้วยการฆ่าตัวตายอย่างน่าอนาถ

เซี่ยหมินตัวสั่นและขนลุกซู่ไปทั่วทั้งร่างกาย!

แต่งงานครั้งนี้...เธอจะหย่าไม่ได้เด็ดขาด!

การหย่าร้างเป็นเหตุผลหลักว่าทำไมร่างเดิมถึงต้องตกเป็นเหยื่อของการถูกรังแก และนำไปสู่ความตกอับจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต

หากฉันไม่หย่า ร่างเดิมก็จะสามารถเพลิดเพลินกับชีวิตที่งดงามเป็นพิเศษได้ ตราบใดที่ฉันกลับบ้านเป็นประจำและทำหน้าที่ของ "ภรรยา" ชีวิตของฉันก็จะสุขสบายตลอดไป

อยู่ในบ้านที่มีคนรับใช้คอยดูแล...วันๆไม่ต้องทำอะไรเลย และแค่นอนรอเฉยๆบางทีก็อาจจะได้รับบทนักแสดงนำ!

ร่างเดิมมีไพ่ดีอยู่ในครอบครอง แต่เธอแค่ใช้ไม่เป็น

เซี่ยหมินหายใจเข้าลึก ๆ

เธอต้องอธิบายให้ชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องในวันนี้ จะยอมให้นำพาไปสู่การหย่าไม่ได้เด็ดขาด!

เมื่อกี้เธอโยนโทรศัพท์ออกไปทางหน้าต่าง และเขาก็น่าจะเก็บมันมาจากแปลงดอกไม้ที่อยู่ข้างล่างไม่ไกล

แต่เขากับบอกว่าเห็นโทรศัพท์ตรงทางเดิน นี่หมายความว่าเขากำลังช่วยฉันอยู่ใช่หรือเปล่า?

เขาเชื่อว่าฉันบริสุทธิ์จริงๆใช่ไหม?

"ผู้อำนวยการหลัว ขอบคุณมากนะคะที่เก็บโทรศัพท์ของฉันมาให้ ก่อนหน้านี้ฉันเผลอหลับไป และเหมือนว่าจะมีใครบางคนใช้โอกาสนี้ขโมยโทรศัพท์ของฉันไปส่งข้อความ..."

ขณะที่เซี่ยหมินพูด เธอก็แสดงท่าทางหวาดกลัว และหันหน้าไปด้านข้างเล็กน้อยเพื่อแสดงให้เห็นถึงรอยกดทับของกระดุม

จากนั้นเธอก็ก้าวไปข้างหน้าและโค้งคำนับเพื่อแสดงความขอบคุณ

ในทางเดินทั้งหมด อากาศดูเหมือนจะเย็นลง

ตรงกันข้าม หัวใจของเซี่ยหมินนั้นร้อนรุ่มและเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

เขาเห็นเครื่องหมายบนใบหน้าที่บ่งบอกว่าฉันนอนหลับจริงๆหรือเปล่า?

ถ้าเขาเชื่อสิ่งที่พูด วันรุ่งขึ้นเขาจะไม่หย่ากับฉันเหมือนในนวนิยายใช่ไหม

ในขณะที่เธอกำลังจะสิ้นใจด้วยความกระวนกระวาย เสียงที่เต็มไปด้วยความเย็นชาของชายคนนั้นด็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ตรวจสอบทางเดินอย่างละเอียด"

ทันทีที่สิ้นเสียง สีหน้าของทุกคนในห้องล็อกเกอร์ก็เปลี่ยนไป

ใบหน้าของหลิวฉี่เฉินดำมืดและกำมือแน่น

ใบหน้าของหมี่หลิงเต็มไปด้วยความผิดหวังและความกลัว!

ส่วนเซี่ยหมินที่หลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อถอนหายใจด้วยความโล่งอก