ผู้หญิงสวยเป็นของมหาเศรษฐีเท่านั้น

ทั้งสองหันกลับไปมองและพบว่าคนที่พูดเป็นชายหนุ่ม

เขาสวมชุดสูทลำลองและใส่ถือนาฬิกาวาเชอรอง คอนสแตนตินซึ่งดูหรูหราอย่างมาก

หลินอี้รู้จักกับผู้ชายคนนี้ดี เขาเป็นเจ้าของเนวิเกชั่นกรุ๊ปตั้งแต่อายุน้อย ชื่อหลี่หยุนหาง

บริษัทของเขาขนาดมีขนาดใหญ่กว่าเฉาหยางกรุ๊ป และในช่วงหกเดือนที่ผ่านมาจีฉิงหยานก็ถูกเขาไล่ตามจีบอย่างบ้าคลั่ง

แต่จีฉิงหยานไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลยแม้แต่น้อย

"ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?" จีฉิงหยานพูดอย่างเย็นชา

"ฉันมาที่นี่เพื่อจะคุยเรื่องต่างๆกับคุณ และบังเอิญเห็นว่ารถของคุณพัง ฉันเพิ่งซื้อลัมบอร์กีนี ฮูราคานมา ซึ่งมีราคามากกว่า 2 ล้านหยวน ถ้าคุณต้องการใช้รถ ก็เอารถของฉันไปใช้ได้ตามใจ"

มาเซราติของจีฉิงหยานนั้นมีราคาไม่แพง มูลค่าของมันอยู่ที่ 1 ล้านหยวนเท่านั้น ซึ่งถือว่าน้อยกว่าลัมบอร์กีนีของหลี่หยุนหางถึงสองเท่า

อย่างไรก็ตาม หลินอี้คิดว่าเหตุการณ์นี้ค่อนข้างแปลก

รถของจีฉิงหยานถึงพัง

หลี่หยุนหางปรากฏตัว

เป็นไปได้หรือเปล่าว่าเขาคือคนที่อยู่เบื่องหลังเหตุการณ์นี้

“ไม่จำเป็น เพื่อนร่วมงานของฉันก็มีรถเหมือนกัน ฉันจะนั่งไปกับเขา”

ในขณะที่เธอพูด จีฉิงหยานก็หันไปมองหลินอี้ "เราไปกันเถอะ"

"ได้ครับ"

“ประธานจี ฉันได้ยินที่คุณพูดกันเมื่อกี้แล้ว ชายคนนั้นเป็นเพียงพนักงานตัวเล็กๆ ในบริษัทของคุณ ดังนั้นรถที่เขาขับจะต้องเป็นรถสัญชาติจีนธรรมดาแน่นอน มันเทียบกับลัมบอร์กีนี ฮูราคานของฉันไม่ได้หรอกนะ”

"รถสัญชาติจีนแล้วทำไมล่ะ" จีฉิงหยานพูด "ฉันแค่ต้องการนั่งเท่านั้น"

จีฉิงหยานเลิกสนใจหลี่หยุนหางและเดินไปยังที่จอดรถโซนซีกับหลินอี้

ทันทีที่พวกเขาเดินมาถึงโซนซี จีฉิงหยานและหลี่หยุนหางต่างก็หยุดชะงัก

ทั้งหมดถูกดึงดูดโดยปากานี ซอนดา สีเงิน

จีฉิงหยานสงสัยเล็กน้อยว่านี่คือรถของใครและทำไมถึงมาจอดอยู่ที่นี่?

ถ้าเป็นรถของคนสำคัญที่ขับมาเพื่อทำธุระ เธอก็ควรจะต้องรู้ก่อนสิ

“ประธานจี ปากานี ซอนดาคันนี้มีราคามากกว่า 28 ล้านหยวน คุณคงไม่ได้ซื้อมันมาหรอกใช่มั้ย”

หลี่หยุนหางหันไปมองจีฉิงหยาน

รถคันนี้เพียงพอที่จะซื้อลัมบอร์กีนี ฮูราคานสิบคัน หากเป็นของเธอจริง ๆ เขาคงจะรู้สึกอับอายไม่น้อยเลย

“รถคันนี้ไม่ใช่ของฉัน”

หลี่หยุนหางกลับมามีชีวิตชีวิอีกครั้ง "งั้นไปกับลัมบอร์กีนีของฉันเถอะ มันเร็วกว่ารถสัญชาติจีนหลายเท่า"

"ฉันไม่สนใจรถสปอร์ต ฉันชอบนั่งรถธรรมดา"

จีฉิงหยานมองไปที่หลินอี้ "รถของคุณอยู่ที่ไหน เราไปกันเถอะ"

"ก็อยู่ตรงนี้ไงครับ" หลินอี้ชี้ไปที่ปากานี

แต่จีฉิงหยานและหลี่หยุนหางต่างก็เข้าใจผิด พวกเขาคิดว่าหลินอี้หมายถึงรถยนต์สภาพเก่าใกล้พัง

ท้ายที่สุดแล้ว หลินอี้ก็เป็นเพียงพนักงานตัวเล็ก ๆ เขาจะขับรถหรูได้อย่างไร

"ฮ่าฮ่า ดูจากระดับความทรุดโทรมของรถคันนี้ คาดว่าคงมีอายุการใช้งานมามากกว่าสิบปีแน่นอน มูลค่าของมันต่ำกว่ายางรถของฉันอีกมั้งเนี่ย ฮ่าฮ่าฮ่า”

หลินหนุนหางหัวเราะทั้งน้ำตา "ประธานจี คุณจะเข้าไปนั่งในรถสภาพทรุดโทรมแบบนี้จริงๆน่ะหรอ"

“ฉันไม่สนใจเรื่องไร้สาระพรรค์นั้นหรอกนะ ขอแค่วิ่งบนถนนได้ก็เป็นพอ”

พูดจบ จีฉิงหยานก็เดินไปหารถทรุดโทรมคันเก่าของหลินอี้

"เราขึ้นรถกันเลยเถอะ" จีฉิงหยานพูดขณะยืนอยู่ข้างที่นั่งคนขับ

หลินอี้ไม่ได้พูดอะไรและกดกุญแจรถในกระเป๋าของเขา

ติ๊ด——

ไฟรถของปากานีสว่างขึ้น และประตูปีกนางนวลก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ

ฉากนี้ทำให้จีฉิงหยานและหลี่หยุนหางตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

เจ้าของรถอยู่ที่นี่หรือไม่?

"ประธานจี คุณยืนผิดที่แล้ว ผมจะขับปากานีไปส่งคุณ ไม่ใช่รถคันนั้นนะครับ"

“คุณพูดอะไร ปากานีคนนี้เป็นของคุณอย่างนั้นหรอ” จีฉิงหยานถามด้วยน้ำเสียงตกตะลึง

เขาเป็นเพียงพนักงานตัวเล็กในแผนกขาย แล้วเขาจะขับรถหรูขนาดนี้ได้อย่างไร?

มันไม่น่าเป็นไปได้ใช่มั้ย?

“ปากานีคันนี้เป็นของผมจริงๆ ไม่อย่างนั้นผมจะเปิดประตูได้ยังไงล่ะครับ” หลินอี้พูดด้วยรอยยิ้ม

ในขณะที่เดินไปยังที่นั่งข้างคนขับของรถปากานี จีฉิงหยานก็ยังไม่อยากจะเชื่อ

สำหรับเธอที่เป็นถึงประธานบริษัท การจะหาเงินมาซื้อรถหรูแบบนี้นั้นยังถือว่าเป็นเรื่องที่ยากอย่างมาก แล้วทำไมพนักงานของบริษัทเธอถึงมีรถคันนี้ได้?

"พี่ชายอุตส่าห์วางแผนซื้อลัมบอร์กีนี ฮูราคานมาพิชิตใจคุณจี น่าเสียดายจริงๆที่มันไม่สำเร็จ”

หลินอี้ตบไหล่ของหลี่หยุนหางเบาๆ จากนั้นก็นั่งลงในที่ของคนขับหลัก

หลี่หยุนหางตกตะลึงและรู้สึกปวดแสบปวดร้อนบนใบหน้า

มันเหมือนกับว่าเขาถูกตบหน้าอย่างแรง!

"จีฉิงหยาน ไหนคุณบอกว่าไม่ชอบนั่งรถสปอร์ตไง แล้วทำไมคุณถึงยอมนั่งรถของชายคนนี้!" หลี่หยุนหางถามอย่างไม่เต็มใจ

“ฉันไม่ชอบรถสปอร์ตของคนอื่น แต่ฉันเลยชอบนั่งรถสปอร์ตของเขา!”

สิ้นสุดเสียง ประตูรถก็ปิดลงทันที

มันทำให้หลี่หยุนหางรู้สึกเหมือนกับถูกตบหน้าอีกครั้ง

ในรถ หลินอี้รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เพราะท้ายที่สุดแล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้ขับรถสปอร์ต

โชคดีที่เขาเคยดูวิดีโอทดลองขับรถสปอร์ตมากมายจึงรู้วิธีขับรถ ไม่อย่างนั้นเขาคงได้อับอายต่อหน้าจีฉิงหยานแน่นอน

“หลินอี้ คุณไม่ใช่พนักงานฝ่ายขายหรอกหรอ ทำไมคุณถึงมีรถหรูแบบนี้ขับได้ล่ะ?”

จีฉิงหยานเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามในหัวและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

“ผมแค่อยากสัมผัสชีวิตของคนธรรมดาน่ะครับก็เลยมาทำงานที่บริษัท และผมก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะโดนไล่ออกอย่างไม่มีเหตุผลในวันนี้”

หลินอี้ถอนหายใจ "ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมจะต้องปิดบังตัวตนอีกต่อไป อันที่จริง ผมเป็นลูกมหาเศรษฐี และตอนนี้ก็วางแผนเป็นนักขับรถรับส่งดีดี้เพื่อสัมผัสกับชีวิตของผู้คนทั่วไป"

จีฉิงหนานตกตะลึงไปชั่วขณะก่อนจะหัวเราะออกมา

“อย่าล้อเล่นสิ คุณคิดว่าฉันจะเชื่อเรื่องนี้จริงๆ หรือไง”

"ถ้าคุณไม่เชื่อ ผมก็ไม่มีความจำเป็นต้องอธิบายอีกต่อไป"

“เอาล่ะ เรารีบไปกันเถอะ ฉันมีเรื่องด่วนอยู่”

"ได้เลย อย่าลืมให้คะแนนห้าดาวหลังจากผมส่งถึงที่หมายด้วยนะครับ" หลินอี้พูด

“ดูเหมือนคุณจะชอบแสดงเป็นคนขับรถรับส่งดีดี้สินะ”

“ผมไม่ได้แสดง ผมเป็นคนขับรถรับส่งดีดี้จริงๆ”

ขณะพูด หลินอี้ก็หยิบโทรศัพท์ออกมา

ซึ่งเมื่อจีฉิงหยานเห็นหน้าจอ เธอก็ผงะทันที เขาเป็นคนขับรถรับดีดี้ส่งจริงๆอย่างนั้นหรอเนี่ย? !

มหาเศรษฐีมาสัมผัสชีวิตธรรมดา? มันไม่แปลกเกินไปหน่อยหรือไง?

“หลิวอี้ คุณเป็นคนขับรถรับส่งดีดี้จริงๆ หรอ”

"จริงครับ คุณเป็นผู้โดยสารคนแรกของผมเลย เดี๋ยวรบกวนคุณจีกดออเดอร์ให้ด้วยนะครับ"

จีฉิงหยานหัวเราะเบา ๆ "ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง"

จากนั้นเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและดาวน์โหลดแอพรับส่งดีดี้ ภายใต้การแนะนำของหลินอี้ การลงทะเบียนบัญชีและกดออเดอร์ก็เป็นไปอย่างรวดเร็ว

ตามหลักการทำงาน ออเดอร์ของจีฉิงหยานถูกหลินอี้ที่อยู่ใกล้เคียงรับไปโดยตรง

การเดินทางของเขาในฐานะนักขับรถรับส่งดีดี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

หลินอี้เหยียบคันเร่ง และเสียงคำรามเหมือนสัตว์ร้ายก็ดังขึ้น

จีฉินหยานอดไม่ได้ที่จะสั่นกลัวและรีบคาดเข็มขัดนิรภัยทันที

หลินอี้มองไปที่จีฉินหยานด้วยรอยยิ้ม

“มองอะไร เราไปกันได้แล้ว” จีฉินหยานพูด

"รับทราบครับ."

ปากานี ซอนดาที่ขับอยู่บนท้องถนนกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในทันที

"ให้ตายเถอะ ปากานี ซอนดา! ว่ากันว่ามันมีมูลค่าถึง 28 ล้านหยวน!"

"ดูผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างคนขับสิ เธอสวยยิ่งกว่ารถอีก"

"น่าอิจฉาจริงๆ"

……

ท่ามกลางความอิจฉาของฝูงชน หลินอี้ได้ขับมาส่งจีฉิงหยานถึงที่ปลายทาง

"ขอบคุณที่มาส่งนะ"

ตอนนี้หลินอี้ไม่ใช่ลูกจ้างของเธออีกต่อไป ดังนั้นเธอควรจะต้องสุภาพกับเขาให้มากกว่าเมื่อก่อน

"เรื่องแค่นี้เล็กน้อยมาก ขากลับถ้าไม่อยากนั่งแท็กซี่ก็กดออเดอร์ได้นะครับ แล้วคนขับรถดีดี้จะมาบริการคุณด้วยใจจริง"

"เพื่ออำนวยความสะดวกในการติดต่อ ฉันขอเพิ่มวีแชทได้หรือเปล่า?"

"ได้แน่นอนครับ"

ทั้งสองเพิ่มวีแชทซึ่งกันและกัน จากนั้นหลินอี้ก็ขับรถออกไป

หลังจากขับออกมาได้ไม่นาน เสียงระบบก็ดังขึ้นในใจของหลี้นอี้

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ขับรถรับส่งดีดี้ออเดอร์แรกสำเร็จ ให้รางวัล 50,000 คะแนนความชำนาญ]

[ระดับความสำเร็จของวิชาชีพคือ 5% รางวัล 50 ล้านหยวน!]