สิทธิ์ในโรงแรม

"พระเจ้า!"

เมื่อเห็นรางวัลของระบบ หลินอี้ก็รู้สึกประหลาดใจทันที

เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าหลังจากเสร็จสิ้นการส่งผู้โดยสารจะได้รับเงินถึง 50 ล้านหยวน!

เมื่อบวกกับเงินที่เพิ่งได้มาก่อนหน้านี้ 10 ล้านหยวน ก็จะเท่ากับว่าตอนนี้เขามีเงินอยู่ 60 ล้านหยวน

นอกจากนี้เขายังมีโรงแรมเพนนินซูลาอยู่ในครอบครองอีกด้วย

หลินอี้แตะคางของเขา แม้ว่ารางวัลสำหรับการส่งผู้โดยสารจะน่าสนใจมาก แต่โรงแรมเพนนินซูลาก็ยังคงรอให้เขาไปเซ็นสัญญา

ตอนนี้ยังไม่มีใครกดออเดอร์ผ่านแอพดีดี้ ดังนั้นเขาไปทำเรื่องกับทางโรงแรมก่อนดีกว่า

โรงแรมเพนนินซูลาเป็นโรงแรมมาตรฐานระดับ 5 ดาว และเป็นหนึ่งในโรงแรมชั้นนำของจงไห่

มีคนดังมากมายที่มาจัดงานแต่งงานที่นี่

ดีกรีความหรูหราของโรงแรมสูงส่งสวยงามตระการตา

ในอดีต ทุกครั้งที่ผ่านโรงแรมเพนนินซูลา หลินอี้ทำได้เพียงแค่มองจากระยะไกล เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตอนนี้เจ้าของโรงแรมจะกลายเป็นเขาเอง

หลังจากจอดรถเสร็จแล้ว หลินอี้ก็เดินตรงไปยังทางเข้าด้วยท่าทางสบายๆ

แต่ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาด้านในของโรงแรม เขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี

"ที่รัก ขอบคุณนะที่จัดงานวัดเกิดให้ฉันที่นี่ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้มาโรงแรมหรูหราขนาดนี้"

“มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วที่จะต้องดูแลคุณ”

ชายหนุ่มที่พูดมีหน้าตาธรรมดา แต่เขาแต่งตัวมีสไตล์และวางท่าใหญ่โต

ชื่อของเขาคือหยุนเจีย ครอบครัวของเขาทำธุรกิจเกี่ยวกับไม้ และถือว่าเป็นคนร่ำรวยในจงไห่

รถที่ขับคือเมอร์เซเดส-เบนซ์ อี-คลาส มีราคามากกว่า 500,000 หยวน ซึ่งดีกว่ารถเก่าคันก่อนของหลินอี้หลายเท่า

หลิวซื่อและหยุนเจียพบกันที่บาร์เมื่อคืนนี้

ทั้งสองวีแชทคุยกันทั้งคืน เมื่อหลิวซื่อรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ครอบครัวของเขา เธอก็ตัดสินใจทิ้งหลินอี้และเลือกที่จะอยู่กับหยุนเจียทันที

ซึ่งเขาก็ไม่ทำให้หลิวซื่อผิดหวังเลย เมื่อรู้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเธอ เขาก็รีบจองโรงแรมเพนนินซูล่าทันที

“ฉันรักคุณมากๆเลยที่รัก”

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย หลินอี้ก็หันศีรษะไปมอง และเขาก็พบว่าคนที่พูดคือหลิวซื่อ!

หลินอี้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดมาก่อนว่าเธอจะจัดงานวันเกิดที่โรงแรมเพนนินซูล่าแห่งนี้

แต่นอกจากหลิวซื่อแล้ว ยังมีอีกสองคนอยู่ด้วย และหนึ่งในนั้นหลินอี้ก็คุ้นเคยเป็นอย่างดี

เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของหลิวซื่อ เขาเคยเจอมาหลายครั้งแล้ว

แต่อีกคนหนึ่งที่เป็นผู้ชายหลินอี้ไม่รู้จักแม้แต่น้อย

“ถึงโรงแรมเพนนินซูลาจะแพงมาก แต่ด้วยทรัพย์สินของผม การจะมาที่นี่นานๆครั้งนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย”

“ที่รัก คงจะดีถ้าฉันได้พบคุณเร็วกว่านี้” หลิวซื่อพูดอย่างอ่อนโยน

“เรื่องที่ผ่านแล้วก็ผ่านไป ตอนนี้คุณอยู่กับผมแล้ว ผมจะทำให้คุณเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกเอง”

“ซื่อซื่อ นั่นหลินอี้ไม่ใช่เหรอ”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเพื่อน หลิวซื่อก็หันมองไปทางประตูทันที

ทันใดนั้น เธอก็พบว่าคนที่ยืนอยู่ตรงทางเข้าโรงแรมคือหลินอี้จริงๆ!

“หลินอี้ คุณมาทำอะไรที่นี่!”

สีหน้าของหลิวซื่อเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เธอบอกเลิกเขาอย่างชัดเจน และยังบอกด้วยว่าอย่ามายุ่งเกี่ยวกับเธออีกนับแต่นี้เป็นต้นไป

แต่กลับกลายเป็นว่าเขายังคงตามเธอมาในงานวันเกิด เป็นผู้ชายที่น่ารำคาญจริงๆ!

“ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอสักหน่อย ทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะ” หลินอี้ตอบกลับ

“ฉันบอกนายแล้วไม่ใช่หรอว่าอย่ามางานวันเกิดของฉันน่ะ แล้วนายจะมาที่นี่ทำไมอีก!” หลิวซื่อถาม

“เราสองคนจบกันแล้ว ถึงนายจะคุกเข่าอ้อนวอนฉัน มันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดี!”

ในเวลานี้ หยุนเจียเข้ามาสวมแขนหลิวซื่อและพูดติดตลกว่า:

“นายคงจะเป็นหลินอี้สินะ ซื่อซื่อเล่าเรื่องของนายให้ฉันฟังแล้วล่ะ แต่ต่อจากนี้ไป ซื่อซื่อคือคนของฉัน หวังว่านายจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับเธออีก”

“หยุนเจีย อย่าไปพูดกับคนขี้แพ้เลย มันเสียเวลาเปล่า” เพื่อนของหยุนเจียพูด

“ก็จริง มันไม่คุ้มเลยที่ฉันจะต้องเสียเวลาอันมีค่าให้กับคนแบบนี้” หยุนเจียมองไปที่หลิวซื่อด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า:

"ซื่อซื่อ ยังไงเขาก็เป็นแฟนเก่าคุณ ดังนั้นคุณควรจะจัดการเรื่องนี้เอง"

“โอเค ฉันจะรีบขับไล่เขาออกไปโดยเร็วที่สุด!”

หลิวซื่อมองไปที่หลินอี้และพูดอย่างจริงจัง:

“ฉันรู้ว่าคุณไม่เต็มใจที่จะเลิกและมาหาฉันที่นี่เพื่อจะขอคืนดี แต่ฉันจะพูดให้คุณฟังชัดๆอีกครั้ง ตอนนี้ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว คนที่ฉันรักคือหยุนเจีย ไม่ว่าคุณจะพูดอะไร มันก็ไม่สามารถสั่นคลอนความรู้สึกระหว่างเราได้ ดังนั้นคุณรีบออกไปจากที่นี่ซะ!”

"ทำไมฉันถึงต้องออกไป?" หลินอี้พูด "แล้วใครบอกว่าฉันมาที่นี่เพื่อพบเธอ"

"หึ……"

หลิวซื่อแสดงสีหน้าเย้ยหยันเย้ยหยัน:

“คุณไม่ได้มาหาฉัน ถ้างั้นคุณมาทำอะไรที่นี่ล่ะ มาเพื่อหาข้าวกินอย่างนั้นหรอ ลืมตาแล้วมองดูให้ดี ที่นี่คือโรงแรมเพนนินซูลา เป็นสถานที่ที่คนร่ำรวยเท่านั้นที่จะสามารถมาได้ ต่อให้คุณขายรถเก่าๆของคุณ เงินที่ได้มาก็ยังไม่พอจะจ่ายค่าอาหารเลยด้วยซ้ำ!"

"ซื่อซื่อพูดถูก" เพื่อนสาวของเธอพูดเสริมขึ้นมา:

"หลินอี้ แม้ว่าคุณจะหล่อ แต่ในแง่อื่น ๆ คุณเทียบกับหยุนเจียไม่ได้เลย ไม่เพียงแต่เขามีเงินมากกว่าคุณเท่านั้น แต่เขายังมีครอบครัวและงานที่ดีกว่ามาก คุณยอมแพ้ไปเถอะนะ"

“ใช่แล้วล่ะ นอกจากนี้ผู้จัดการยังให้ส่วนลดเรา 5% เพราะเห็นแก่หยุนเจียด้วย คุณมีความสามารถแบบเขาหรือเปล่า” เพื่อนสาวอีกคนพูด

"ลด 5% งั้นหรอ?" หลินอี้ยิ้ม "บอกฉันหน่อยสิว่าใครกันที่มีอำนาจยิ่งใหญ่ขนาดนี้"

ในขณะนั้นเอง ชายหญิงหลายสิบคนในชุดสูทสีดำก็วิ่งเหยาะๆตรงเข้ามา

"ฮ่าฮ่า บังเอิญเขามาอยู่ที่นี่พอดี งั้นฉันจะบอกให้เอาบุญก็ได้!" หยุนเจียพูด:

"เขาคือคนที่อยู่ข้างหลังนายตอนนี้ หวังเทียนหลง ผู้จัดการของโรงแรมเพนนินซูล่า พ่อของฉันรู้จักกับเขาเป็นการส่วนตัว และเขาก็เป็นคนที่ให้ส่วนลดกับฉัน"

"หยุนเจีย อย่าไปสนใจเขาเลย เรารีบเข้าไปทักทายผู้จัดการหวังกันก่อนเถอะ" หลิวซื่อพูด

"นั่นสินะ"

หยุนเจียจัดระเบียบเสื้อผ้าบนร่างกายของเขาและเดินไปที่หวังเทียนหลง

แต่ในขณะที่กำลังจะกล่าวทักทาย หวังเทียนหลงก็ได้ผลักเขาออกไป

"ออกไปให้พ้น!"

หยุนเจียและหลิวซื่อตกตะลึงทันที ในตอนแรกที่พบกันพวกเขาสุภาพมาก แต่ทำไมตอนนี้พวกเขาถึงเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้า?

หวังเทียนหลงและคนอื่น ๆ เลิกสนใจทั้งสองคน พวกเขาเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างหน้าหลินอี้และโค้งตัว 90 องศา

“ยินดีต้อนรับครับ(ค่ะ) ท่านประธานหลิน!”