พ่อตา
ใบหน้าของจีฉิงหยานปกคลุมไปด้วยความมืดม่น
เป็นเรื่องปกติที่จะจ่ายค่าแท็กซี่ แต่คนอย่างเขาจำเป็นต้องสนใจเรื่องแบบนี้ด้วยอย่างนั้นหรอ?
“เงินจำนวนเล็กน้อยนี้ไม่เพียงพอที่จะนำไปเติมน้ำมันด้วยซ้ำ คุณจะสนใจไปทำไม”
"แม้จะเป็นจำนวนเล็กน้อย แต่มันก็มีค่าสำหรับผมครับ เพราะผมยังต้องหาเงินเพื่อซื้อบ้านในจงไห่อยู่"
จีฉิงหยานรู้สึกขบขันทันที
"มีปากานีขับเล่นบนท้องถนนแบบนี้ ผีที่ไหนจะเชื่อล่ะว่าคุณไม่มีเงินซื้อบ้าน"
พูดจบ จีฉิงหยานก็ทำการจ่ายค่าโดยสาร
หลินอี้แอบถอนหายใจอย่างลับๆ แต่ผมจนจริงๆนะ ในบัญชีมีเงินอยู่เพียงแค่ 60 ล้านหยวนเท่านั้นเอง!
หลังจากลงรถ ทั้งสองคนก็เดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน
พื้นที่ของวิลล่าไม่ใหญ่เกินไป รวมด้านบนและด้านล่างเข้าด้วยกันแล้วมีพื้นที่ประมาณ 400 ตารางเมตรเท่านั้น สไตล์การตกแต่งทันสมัยแต่ก็เรียบง่าย และตัวบ้านก็สะอาดอย่างมาก
มีกลิ่นหอมมะลิจางๆ
“คุณอยากดื่มอะไร กาแฟหรือว่าชา?”
"ขอเป็นชาก็แล้วกันครับ" หลินอี้ไม่สุภาพ
ในไม่ช้าจีฉิงหยานก็ชงชาและนำมาเสิร์ฟให้หลินอี้
บรรยากาศในห้องตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ
“คุณต้องการดูตอนนี้เลยหรือเปล่า” จีฉิงหยานถามอย่างเขินอาย
“เชิญทำตอนนี้เลยก็ได้ครับ เพราะหลังจากนี้ผมมีเรื่องต้องไปทำต่อด้วย”
ปาร์ตี้เลิกราที่เพื่อนร่วมงานของเขาจัดขึ้นจะเริ่มในอีกไม่นาน ในฐานะตัวเอก เขาจะไปสายไม่ได้เด็ดขาด
“บอกไว้ก่อนนะว่าฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน ถ้าทำออกมาไม่ดีก็อย่าว่าฉันล่ะ”
“ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมเชื่อว่าคุณทำได้แน่นอน” หลินอี้พูดด้วยรอยยิ้ม
จากนั้นจีฉิงหยานก็เดินไปที่โต๊ะกาแฟ พิงเก้าอี้ และนึกถึงท่าทางการเต้นในวิดีโอ
ไม่นาน การเต้นรอบแรกก็เริ่มต้นขึ้น
ขาขาวเรียวยาวยื่นมาด้านหน้า และเอวโยกสายขวาอย่างพลิ้วไหว
แม้ว่าท่าทางการเต้นของเธอจะยังไม่ได้มาตรฐาน แต่หลังจากดูการเต้นของจีฉิงหยานแล้ว หลินอี้รู้สึกว่าผู้หญิงคนอื่นๆในแอปถ่ายทอดสดไม่สามารถสู้เธอได้เลย!
หลินอี้ดื่มชา ดูจีฉิงหยานเต้นยั่วยวน และสูดลมหายใจเข้าอย่างมีความสุข
นี่แหละคือชีวิต!
“นั่นลูกกำลังทำอะไรอยู่น่ะ!”
ในขณะที่จีฉิงหยานกำลังเต้นรอบที่สอง เสียงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาด้วยความตกใจ
ทั้งสองคนผงะและหันไปมองชายวัยชราในเสื้อโปโลสีดำที่ยืนอยู่ตรงประตูด้วยความประหลาดใจทันที
“พ่อ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่!”
ชายวัยชราชื่อจีอันไถ เขาเป็นพ่อของจีฉิงหยาน
“ทำไม พ่อมาที่นี่ไม่ได้งั้นหรอ?”
หลินอี้แทบจะกระอักเลือด สถานการณ์ตอนนี้เลวร้ายสุดๆ
“พ่อ อย่าเพิ่งเข้าใจหนูผิดนะ เขาเป็นครูสอนโยคะคนใหม่ของหนู และเขากำลังสอนท่าโยคะใหม่ๆ ให้หนูอยู่” จีฉิงหยานอธิบาย
"ครูสอนโยคะที่ไหนจะมานั่งไขว่ห้างดื่มชามองดูนักเรียนของตัวเองเต้นอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้" จีอันไถพูดว่า “ตามปกติแล้วเขาจะต้องทำท่าทางไปพร้อมกันกับลูกด้วยไม่ใช่หรอ?”
หลินอี้:? ? ?
พ่อของคุณจีฉลาดมากจริงๆ!
"เขาเป็นครูสอนโยคะที่ค่อนข้างแตกต่างไปจากปกติ การสอนของเขาส่วนใหญ่จะเป็นการให้คำแนะนำทางวาจา" จีฉิงหยานแก้ตัวอย่างกระวนกระวายใจ
“อย่ามาหลอกพ่อเลย ลูกคิดว่าพ่อไม่ได้ดูพวกแอปถ่ายทอดสดอย่างงั้นหรอ?”
หลินอี้:? ? ?
นี่พ่อของคุณจีติดตามผู้หญิงเต้นยั่วยวนด้วยหรือเนี่ย?
แล้วภรรยาของเขารู้เรื่องนี้หรือเปล่า?
“พ่อ ฟังหนูนะ...”
“หยุดพูดและถอยออกไป พ่อมีเรื่องจะต้องคุยกับเขา” จีอันไถชี้ไปที่หลินอี้
“ลุงจีมีเรื่องอะไรจะคุยกับผมอย่างนั้นหรือครับ”
เมื่อเผชิญหน้ากับหลินอี้ การแสดงออกของจีอันไถก็อ่อนน้อมลงอย่างมาก
ชายคนนี้อาจจะเป็นลูกเขยในอนาคตของเขา ดังนั้นเขาจึงต้องรักษามารยาทเอาไว้
“หนุ่มน้อยชื่ออะไร?”
“ผมชื่อหลินอี้ครับ”
"ตอนนี้คุณทำงานอะไรอยู่อย่างนั้นหรอ?"
ท่าทางของจีอันไถเต็มไปด้วยความจริงจัง
“เป็นนักขับดีดี้ครับ” หลินอี้ตอบตามความเป็นจริง
“คุณพูดอะไรนะ นักขับดีดี้อย่างนั้นหรอ?” จีอันไถถามอีกครั้งด้วยความไม่เชื่อ
“ใช่ครับ” หลินอี้ตอบกลับอย่างช่วยไม่ได้
เกิดอะไรขึ้นกับโลกนี้ ทำไมถึงไม่มีคนเชื่อทั้งๆที่พูดความจริง?
“เลิกโกหกได้แล้ว คนขับดีดี้จะทำให้ลูกสาวของฉันสนใจได้ยังไง” จีอันไถพูด “เว้นแต่คุณจะขับดีดี้ด้วยรถสปอร์ต”
"คุณลุงคาดเดาถูกต้องแล้วครับ รถสปอร์ตที่จอดอยู่หน้าประตูเป็นรถของผมเอง"
"หมายความว่าคุณขับดีดี้โดยการใช้รถสปอร์ตคันนั้นใช่หรือเปล่า?" จีอันไถรู้สึกประหลาดใจ
ก่อนเข้ามา เขาเห็นรถสปอร์ตคันหนึ่งจอดอยู่ที่หน้าประตูแล้ว
แต่ตอนแรกเขาคิดว่ามันเป็นรถคันใหม่ของลูกสาว ไม่ได้คิดว่าจะเป็นรถของแฟนเธอ
"ถูกต้องครับ ผมใช้รถสปอร์ตคันนั้นในการเป็นนักขับดีดี้"
"แบบนี้นี่เอง ฉันเข้าใจแล้ว" จีฉิงหยานพูดด้วยรอยยิ้ม:
"การใช้รถสปอร์ตขับรถรับส่งดีดี้ได้นั้นจะต้องเป็นคนที่มาจากครอบครัวร่ำรวยไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ฉันมั่นใจแล้วว่าสามารถปล่อยลูกสาวให้อยู่กับคุณได้”
หลินอี้พูดไม่ออก
แค่ดูลูกสาวของคุณเต้นก็ด่วนสรุปไปแล้วว่าเป็นแฟนกันอย่างนั้นหรอ?
จีฉิงหยานใบหน้าแดงก่ำและทรุดตัวลงกับพื้น
ตอนนี้เธอไม่สามารถอธิบายอะไรออกมาได้เลย
“เสี่ยวอี้ อีกไม่กี่วันจะถึงวันเกิดครบรอบอายุ 80 ปีของพ่อแล้ว ตอนนี้พ่อรู้เรื่องที่ทั้งสองคนกำลังคบหากัน ดังนั้นไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไปแล้วล่ะ ลูกต้องมาร่วมงานวันเกิดของพ่อให้ได้นะ วันนั้นจะได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการให้ทุกคนในครอบครัวได้รู้จักด้วย”
“แบบนั้นจะดีหรือครับ” หลินอี้ขัดขืนเล็กน้อย เพราะระหว่างเขากับซูจิงหยานไม่ได้มีความสัมพันธ์พิเศษต่อกัน
"ทำไมจะไม่ดีล่ะ ตอนนี้ลูกสองคนอาศัยอยู่ด้วยกันแล้ว มันไม่ใช่เรื่องผิดแปลกเลยที่จะมาเข้าร่วมงานวันเกิดของพ่อ" จีอันไถพูดด้วยรอยยิ้ม:
“เอาล่ะ พ่อจะไม่พูดอะไรไปมากกว่านี้ ลูกสองคนเชิญทำกิจกรรมร่วมกันต่อได้เลย”
เมื่อพูดจบ จีอันถิงก็ลุกขึ้นและจากไปทันที
ทิ้งให้จีฉิงหยานต้องนั่งเขินอายอยู่คนเดียว
"หลินอี้ คุณไม่ต้องไปฟังเรื่องไร้สาระของพ่อฉันนะ" จีฉิงหยานแสร้งทำเป็นสงบ
หลินอี้พยักหน้าและดูเวลาบนโทรศัพท์ของเขา "คุณจี ผมมีเรื่องอื่นต้องไปทำต่อ ดังนั้นขอตัวกลับก่อนนะครับ"
“จะไปแล้วเหรอ แต่ฉันยังเต้นไม่ครบตามจำนวนที่สัญญาไว้เลยนะ”
หลังจากพูดจบ จีฉิงหยานก็ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทำไมฉันถึงพูดแบบนั้นออกมา ปล่อยให้การกระทำที่น่าละอายนี้จบลงก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง
"จริงด้วย เกือบลืมเลย" หลินอี้พูด:"งั้นติดอีกแปดรอบเอาไว้คราวหลังนะครับ"
"โอเค"
หลังจากพูดเช่นนั้นออกไป จีฉิงหยานจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับ
เมื่อมองดูหลินอี้จากไปแล้ว จีฉิงหยานก็หันกลับมาที่วิลล่า และกดหมายเลขโทรศัพท์ของเลขาฯ
“เลขากั่ว มีคนชื่อหลินอี้อยู่ในแผนกขายหรือเปล่า ช่วยส่งสำเนาข้อมูลของเขามาให้ฉันที”
หลังจากพูดความต้องการทั้งหมด จีฉิงหยานก็วางสายโทรศัพท์
เธอต้องการสอบสวนเรื่องการเลิกจ้างของหลินอี้
หลังจากออกจากบ้านของจีฉิงหยาน หลินอี้ก็ขับรถไปที่อี๋ปินจูทันที
เนื่องจากการปรากฏตัวของจีอันไถ การเดินทางจึงล่าช้ากว่าปกติ
"ฉันขอโทษจริงๆ พอีมีรถติดบนถนนน่ะก็เลยมาถึงช้า"
เมื่อเขาเข้าไปในห้อง เขาก็พบว่าฝ่ายขายทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้ว
“ไม่เป็นไร พวกเราเองก็เพิ่งมาถึงได้ไม่นานเหมือนกัน”
คนที่พูดคือหวางหยิง ซึ่งเป็นคนที่ดูแลหลินอี้เป็นอย่างดีมาโดยตลอด
เธออายุประมาณสามสิบกว่าๆ ผมยาวสลวย สวมชุดลายดอกสีเขียว
“มานั่งตรงนี้สิเสี่ยวอี้ ฉันจองที่นั่งไว้ให้แล้ว”
หวางหยิงยกเสื้อผ้าที่วางไว้ด้านข้างขึ้นและโบกมือให้หลินอี้มานั่งข้างๆ เธอ