วิลล่าทั้งเก้าหลังเป็นของฉันทั้งหมด

หลินอี้ได้แต่ยิ้มและไม่พูดอะไรอีก

ขับรถไปด้วย ชมทิวทัศน์ยอดเขาไปด้วยเป็นอะไรที่ค่อนข้างเพลิดเพลินอย่างยิ่ง

ประมาณ 30 นาทีต่อมา หลินอี้ก็ขับรถมาถึงยังคังจิงโฮมแล้ว

หวางหยิงสวมเสื้อคลุมอีกครั้งแล้วกล่าวว่า: “เสี่ยวอี้ ไว้เมื่อไหร่สามีของพี่ไปทำธุระแล้ว พี่จะโทรหานะ”

“โอเคครับ ไว้เจอกันครับ”

ไม่นานหลังจากที่หวางหยิงจากไป หลินอี้ก็ได้รับคะแนนความชื่นชมระดับห้าดาว และความคืบหน้าของภารกิจก็ได้เพิ่มขึ้นมาอีก 21 กิโลเมตร

แม้ปลายทางจะยังห่างไกล แต่ก็ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกขั้นแล้ว

ระหว่างทางกลับไปที่จิ่วโจวพาวิลเลียน โทรศัพท์ของหลินอี้ก็ดังขึ้น และนั่นคือฉินฮั่น

“นายอยู่ไหนเพื่อน มาเจอกันหน่อยสิ”

“อยู่ที่จิ่วโจวพาวิลเลียน แล้วตอนนี้ฉันก็ยังไปไม่ได้ คงจะต้องรอรถมาส่งอีกสักพัก”

ต้องรู้ว่า รถยนต์ที่ซื้อในงานหยางเฉิงมอเตอร์โชว์จะถูกจัดส่งโดยพนักงาน ซึ่งกำหนดการที่ตกลงกันไว้ก็คือวันนี้

ดังนั้นหากต้องการประชันความเร็วกันก็ต้องรอจนกว่ารถที่สั่งไว้จะมาถึง

“ว้าว มีออเดอร์ให้ไปส่งจิ่วโจวพาวิลเลียนซะด้วย” ฉินฮั่นพูดด้วยรอยยิ้ม

เขาไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

เพราะหลินอี้เองก็เคยบอกไว้ว่ามาขับดีดี้เพื่อประสบการณ์ชีวิต ดังนั้นเขาเลยไม่คาดคิดว่านั่นจะเป็นบ้านของหลินอี้แต่คิดเพียงว่าหลินอี้อยู่ที่นั่นก็เพื่อไปส่งลูกค้า

ท้ายที่สุด บ้านที่ถูกที่สุดก็มีมูลค่ามากกว่า 800 ล้านหยวน ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะสามารถซื้อได้

อย่างน้อยก็เขาแล้วคนนึงที่ไม่มีความสามารถเพียงพอที่จะซื้อมัน

“โอเค เดี๋ยวฉันไปหานายเอง”

"ได้สิ งั้นออกมาเลย"

เมื่อกลับถึงบ้าน หลินอี้ก็นอนแช่ในอ่างอาบน้ำอย่างสบายใจ จากนั้นก็เรียกแผงระบบขึ้นมา

"เริ่มต้นอาชีพใหม่!"

[อาชีพเก่าถูกปิด (ระดับความสำเร็จในวิชาชีพ 85 %) อาชีพให้ถูกเปิดแล้ว 】

[กรุณายืนยันเพื่อเปิดใช้งานแพ็คเกจของรางวัลสำหรับโฮสต์】

"ยืนยัน"

[ติ๊ง! เงินจำนวน 10 ล้านหยวนเข้าบัญชีโฮสต์แล้ว! 】

[กรุณายืนยันเพื่อใช้โพชั่นเพิ่มสมรรถนะ! 】

[กรุณายืนยันเพื่อรับสติปัญญาอันชาญฉลาด! 】

"ยืนยัน!"

ทันใดนั้นเอง หลินอี้ก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเขาทันที

ในเวลนี้ ดูเหมือนว่าความคิดนับไม่ถ้วนได้หลั่งไหลเข้ามาในจิตใจของเขา รวมไปถึงความรู้และความเข้าใจต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ภาษาต่างประเทศ ฯลฯ

หลินอี้สามารถมั่นใจได้ว่านี่คือผลของสติปัญญาอันชาญฉลาด

หลังจากนั้นไม่นาน ภายใต้กระบวนการของระบบ หลินอี้ก็พบว่าความเข้าใจและการรับรู้เกี่ยวกับโลกของเขาได้เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

เรื่องไหนไม่เข้าใจก็ได้เข้าใจ เรื่องไหนเคยเข้าใจแล้วก็เข้าใจได้แจ่มแจ้งกว่าเดิม

แต่อย่างไรก็ตาม หลินอี้ก็ได้ค้นพบอีกว่าสิ่งที่เรียกว่าสติปัญญาอันชาญฉลาดไม่ใช่ปัญญาขั้นสูงสุดของมวลมนุษยชาติ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็มากเกินพอที่จะรับมือกับอาชีพการเป็นอาจารย์ในระดับมหาวิทยาลัยได้

ซึ่งนอกจากผลของสติปัญญาอันชาญฉลาดแล้ว หลินอี้ก็ยังสังเกตเห็นว่าร่างของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน

มวลกล้ามเนื้อดูหนาขึ้น เส้นริ้วที่หน้าท้องก็ดูกระชับกว่าเดิม

ยิ่งไปกว่านั้นหลินอี้ก็ยังค้นพบว่าความแข็งแกร่ง ความคล่องตัว และการรับรู้ของประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาก็พัฒนาขึ้นเช่นกัน!

หากไม่มีอะไรอื่น นี่น่าจะเป็นผลจากโพชั่นเพิ่มสมรรถนะ

"สุดยอดเลย!"

เมื่อรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของตนเอง หลินอี้ก็มีความสุขเป็นพิเศษ

ซึ่งเมื่อเทียบกับรางวัลในแง่ของทรัพย์สินแล้ว หลินอี้กลับชอบความรู้สึกในตอนนี้มากกว่า

ท้ายที่สุดสำหรับบางอย่างเงินก็ไม่สามารถซื้อมันได้

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง——

ในเวลานี้ โทรศัพท์ของหลินอี้ดังขึ้น และพบว่าเป็นหมายเลขที่ไม่คุ้นเคย

“สวัสดีครับ” หลินอี้กล่าวหลังจากรับสาย

“สวัสดีค่ะ กำลังเรียนสายกับคุณหลินอี้อยู่ใช่ไหมคะ? ” เสียงที่ดูสุภาพดังมาจากปลายสาย

"ครับ ผมเอง"

“ฉันคือผู้อำนวยการคณะกรรมการองค์กรนักศึกษาของมหาวิทยาลัยจงไห่ คุณได้ผ่านการสัมภาษณ์ทั้งหมดของเราแล้วและสามารถเริ่มงานอย่างเป็นทางการได้เลยในวันพรุ่งนี้”

และแล้วสถานที่ที่เขาได้ทำงานเป็นอาจารย์ก็คือมหาวิทยาลัยจงไห่!

อย่างไรก็ตาม หลินอี้ไม่แปลกใจนักเมื่อได้รับสายจากอีกฝ่าย เพราะทุกย่างถูกจัดเตรียมโดยระบบและเป็นไปตามคาด

“เข้าใจแล้วครับ พรุ่งนี้ผมจะไปถึงให้ตรงเวลา”

หลังจากวางสายแล้ว หลินอี้ก็วางโทรศัพท์ไว้ข้าง ๆ

อย่างไรก็ตาม เขาเคยคิดว่าระบบจะให้เขาทำงานในมหาวิทยาลัยชั้นนำกว่านี้ เช่นมหาวิทยาลัยฟู่ตั้นหรือมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง

ซึ่งเขาไม่คาดคิดว่าจะเป็นเพียงมหาวิทยาลัยจงไห่ธรรมดาแบบนี้ และดูเหมือนจะไม่ใช่มหาวิทยาลัยที่ติดอันดับท็อปเลยด้วยซ้ำ

เป็นไปได้หรือไม่ว่าเขาต้องไต่เต้าตนเองจากมหาวิทยาลัยธรรมดาแห่งนี้ไปสู่จุดสูงสุด?

เมื่อคิดเช่นนี้ก็มีสมเหตุสมผลและมีความเป็นไปได้สูง

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง——

ทันใดนั้นเอง ฉินฮั่นก็โทรมา

“เพื่อนนายอยู่ไหน ทำไมฉันไม่เห็นนายเลย”

“ฉันอยู่บ้าน แล้วนายล่ะอยู่ไหน?”

“ปัดโธ่ แล้วทำไมก่อนหน้านี้ไม่บอกฉันว่านายจะกลับบ้าน ฉันอยู่หน้าจิ่วโจวพาวิลเลียนเนี่ย” ฉินฮั่นบ่น

“ก็จิ่วโจวพาวิลเลียนนี่แหละบ้านฉัน”

อึก!

ฉินฮั่นแทบจะสำลักน้ำลาย "ว่าไงนะ? บ้านของนายคือจิ่วโจวพาวิลเลียนหรอ?"

“มันก็แค่บ้าน จะตกใจอะไรขนาดนั้น?”

“นี่มันวิลล่าที่หรูหราที่สุดในจงไห่เลยนะ และหลังที่ถูกที่สุดก็มีราคามากกว่า 800 ล้านหยวน นายกล้าพูดออกมาได้ไงว่ามันก็แค่บ้าน?”

“เอาล่ะ หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว เข้ามาแล้วก็บอกรปภ.ว่ามาหาฉัน ”

"ได้ ๆ" ฉินฮั่นพูดว่า “แล้วนายอยู่วิลล่าหลังไหน?”

"วิลล่าหมายเลข 1"

"กำลังเข้าไป"

หลังจากทราบเกี่ยวกับที่อยู่บ้านของหลินอี้แล้ว ฉินฮั่นและเพื่อนหลายคนของเขาก็เดินเข้ามาด้วยกัน

แม้ว่าตัวเขาเองจะเป็นถึงมหาเศรษฐีพันล้าน แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉินฮั่นเข้ามาที่นี่

ไม่ต้องพูดถึงแง่มุมอื่น ๆ แค่ทิวทัศน์เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะอธิบายในมุมมองที่แตกต่างจากวิลล่าทั่วไปได้แล้ว

"นายน้อยฉินเพื่อนของคุณเป็นใครกันแน่? เขาสามารถซื้อบ้านในจิ่วโจวพาวิลเลียนได้เลยหรือ? สุดยอดเกินไปแล้ว"

หญิงสาวในชุดกระโปรงสั้นกล่าว

“ฉันก็ไม่รู้ที่มาของเขาเหมือนกัน แต่แนวคิดการใช้ชีวิตของเขาแตกต่างจากเรามาก ไม่แปลกที่เขาสามารถซื้อบ้านในจิ่วโจวพาวิลเลียนได้”

“ไม่เห็นจะเข้าใจเลย”

“เอาเป็นว่าวิลล่าหมายเลข 1 ในจิ่วโจวพาวิลเลียนมีมูลค่าถึง 1.2 พันล้านหยวน ซึ่งพวกเศรษฐีหลายคนในจงไห่ก็สามารถซื้อกันได้อยู่แหละ แต่มันสิ้นเปลืองเกินไปที่จะสูญเสียเงิน 1.2 ล้านหยวนไปกับบ้านหลังเดียว ส่วนเพื่อนของฉันเขาเป็นคนชอบเอาแต่ใจและแตกต่างจากฉันโดยสิ้นเชิง เดี๋ยวเจอเขาเธอก็คงเข้าใจสิ่งที่ฉันพูดเอง”

"โอเค ๆ" หญิงสาวในชุดกระโปรงสั้นกล่าวว่า: “เขาคงจะเป็นคนประเภทที่ใช้เงินโดยไม่เสียดายและไม่สนว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไรสินะ”

"จะพูดแบบนั้นก็ได้"

เดิมที หญิงสาวในชุดกระโปรงสั้นมีความหวังกับหลินอี้อยู่บ้าง

แต่พูดตามตรง เมื่อเธอได้ยินเรื่องของหลินอี้ เธอก็พบว่าเธอไม่ต่างไปจากพวกเศรษฐีที่เย่อหยิ่ง ฟุ่มเฟือยและไม่มีเหตุผลในการใช้เงินเหมือนนายน้อยฉินเลย

ซึ่งตามวิธีการใช้เงินเช่นนี้ ภายในไม่กี่ปี ไม่ว่าภูมิหลังของเขาจะยิ่งใหญ่แค่ไหนสักวันมันก็ต้องหมดไป

หลังจากเดินชมทิวทัศน์ของวิลล่า ฉินฮั่นและเพื่อนของเขาก็มาถึงที่วิลล่าหมายเลขหนึ่งในที่สุด

ในขณะนั้นเอง พวกเขาพบว่าหลินอี้ได้ยืนอยู่ที่หน้าประตูแล้ว

“มาช้าจังนะ” หลินอี้กล่าว

“ว้าว หน้าท้องของเขาสวยมาก!”

เนื่องจากหลินอี้เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ร่างกายส่วนล่างของเขาจึงถูกพันด้วยผ้าขนหนู โดยเผยให้ท่อนบนทั้งหมดโดยเฉพาะส่วนของกล้ามเนื้อหน้าท้องที่สวยงาม

ซึ่งฉากนี้ทำให้หญิงสาวสองคนที่มากับฉินฮั่นต่างตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

"เพราะว่าที่นี่มันใหญ่เกินไป และวิลล่าหมายเลข 1 ของนายก็ไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่าย ๆ"

“อันที่จริง นายจะไปรอฉันที่วิลล่าหลังไหนก็ได้ เดี๋ยวฉันไปหา”

“เดี๋ยวสิ ถ้าฉันเข้าไปมั่วซั่วจะไม่โดนข้อหาบุกรุกพื้นที่ส่วนตัวหรอ?”

“ไม่ต้องห่วง วิลล่าทั้งเก้าหลังเป็นของฉันเป็นของฉันทั้งหมด ไม่ใช่พื้นที่ส่วนตัวของใครทั้งนั้น”