คิดว่าจะรังแกพวกเราได้ง่ายๆ งั้นหรอ?

ราชินีแห่งสวรรค์ชวนร้องเพลงด้วย เรื่องนี้ทำให้ทุกคนตกใจ

คำชวนเชิญดังกล่าวมีค่าประเมินมากกว่าคำประเมินนับพันคำซะอีก

เพราะความหมายของมันแตกต่างกันอย่างมาก

ภายใต้สถานการณ์ปกติ สำหรับนักร้องระดับเธอ คนที่จะมาร้องคอรัสจะต้องเป็นคนดังระดับเดียวกัน

หากเป็นการรวมกันของดารารุ่นเก่าและใหม่ โดยทั่วไปแล้วจะเรียกกันว่า "คนเก่านำทางเด็กใหม่"

ปรากฏการณ์นี้มักเกิดขึ้นในวงการบันเทิงยุคปัจจุบัน ตัวอย่างเช่นเมื่อดาราใหญ่ได้เล่นบทนำในภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง บริษัทจะส่งนักแสดงหน้าใหม่สองสามคนจากบริษัทเดียวกันหรือคนที่ไม่ค่อยโด่งดังมาเป็นตัวประกอบ

ในแวดวงของดนตรี ปรากฏการณ์ "คนเก่านำทางเด็กใหม่" ค่อนข้างหายาก แต่ก็ยังมีให้เห็นอยู่บ้าง

แต่ซูฉู่จิงนั้นเลือกที่จะนำทางเด็กใหม่ที่ยังไม่ได้แม้แต่จะเดบิวต์ด้วยซ้ำ เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

นอกจากนี้แล้ว ซูฉู่จิงเป็นใคร?

ชื่อเสียงของเธอเป็นที่รู้จักของทุกคนในวงการและแฟนคลับของเธอมีอยู่ทั่วประเทศ

นอกจากนี้เธอยังมีสตูดิโอส่วนตัวอีกด้วย

สตูดิโอส่วนตัวของเธอเป็นเหมือนบริษัทนายหน้าเล็กๆ ที่มีนักร้องและศิลปินในสังกัดมากมาย

ปรากฏการณ์แบบนี้พบได้ทั่วไปบนโลกนี้ อย่างสตูดิโอในโลกเก่าของหลี่ปิงปิง จ้าวเหว่ยและคนอื่นๆ ก็ได้เซ็นสัญญากับศิลปินหลายคนและบางคนก็ได้รับความนิยมอย่างมาก

ตอนนี้ซูฉู่จิงเต็มใจที่จะร้องเพลงกับหลัวโม่ แม้ว่าหลัวโม่จะไม่ได้เงินจากการที่เธอร่วมร้องด้วย แต่ผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นอยู่ในแง่มุมอื่น ๆ

ก่อนอื่นเลย แฟนคลับของซูฉู่จิงมีเยอะมาก!

ซูฉู่จิงไม่เพียงแต่มีแฟนคลับผู้ชายจำนวนมากเท่านั้น แต่เธอยังมีแฟนคลับผู้หญิงจำนวนมากอีกด้วย ความนิยมของเธอไม่ได้จำกัดอยู่ที่เพศและอายุ

ถ้าหลัวโม่ร้องเพลงกับเธอ เขาอาจจะเอาชนะใจแฟนๆ ของเธอได้ก็ได้

นอกจากนี้มันยังมีประโยชน์อีกอย่างคือการทำให้คนมองเห็น [ความแตกต่าง]

สิ่งนี้สามารถยกระดับชื่อเสียงของหลัวโม่ได้

ราชินีผู้สง่างามยินดีที่จะร้องเพลงคู่กับเด็กฝึกที่ยังไม่เดบิวต์ นี่คือ [ความแตกต่าง] สูงสุด!

เด็กฝึกหลายคนถึงกับคิด: "นี่คือะไร? การเดบิวต์เดี่ยวที่ได้ร้องเพลงคู่กับซูฉู่จิงไม่ได้เลวร้ายไปกว่าการเดบิวต์ไปเป็นกลุ่มเลย"

แม้แต่ในสายตาของหลายๆ คน การเดบิวต์เดี่ยวไปพร้อมมีเพลงที่ร้องคู่กับซูฉู่จิงนั้นดีกว่าการได้เดบิวต์ไปเป็นกลุ่มซะอีก

หลังจากได้ยินคำพูดของซูฉู่จิง เซินหมิงหลิวและคนอื่นๆ ที่อยู่ในห้องรออยู่ก็หายใจแรงด้วยความอิจฉา

ความอิจฉาทำให้พวกเขาเริ่มเกิดความริษยา ความริษยาทำให้สีหน้าของพวกเขากลายเป็นน่าเกลียด...

จากนี้ไป ผลของการแสดงครั้งที่สองนี้กลายเป็นไม่สำคัญอีกแล้ว

ความโปรดปรานของซูฉู่จิงมุ่งไปยังหลัวโม่และเขาจะกลายเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!

ไลอ้อน แดนซ์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ที่ซึ่งเซินหมิงหลิวและจีคังดงเซ็นสัญญาอยู่นั้นเป็นบริษัทชั้นนำในอุตสาหกรรมการบังเทิง

มีนักร้องแนวหน้าหลายคนที่เซ็นสัญญาอยู่กับบริษัท แต่พวกเขาก็ยังเทียบไม่ได้กับซูฉู่จิง!

สิ่งนี้ทำให้ขวัญกำลังใจของทีมเซินหมิงหลิวลดลงไปอย่างมากก่อนที่จะขึ้นแสดง

บนเวที หลัวโม่อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นและมองไปยังซูฉู่จิง

คำพูดของซูฉู่จิงไม่เพียงแต่ทำให้เขาตกใจ แต่มันยังทำให้เมนเทอร์อีกสี่คนตกตะลึงไปด้วย

"หากเธอตัดสินใจเช่นนั้น งั้นฉันก็คงพอมีโชคอยู่พอสมควร กล่าวได้ว่าฉันอยู่ถูกที่ ถูกเวลาและถูกคน" หลัวโม่เป็นคนหัวไวและตกใจอยู่ไม่นาน

หากซูฉู่จิงต้องการใช้รายการ "สร้างไอดอล" เพื่อโปรโมตภาพยนตร์ของเธอ เธอก็ต้องทิ้งระเบิดบางอย่างไว้ในรายการ

นอกจากนี้หนัง "ปีศาจแมว" ยังเกี่ยวกับครอบครัว ประเทศและความยุติธรรม ดังนั้นแม้ว่า "จื้อหลิง" จะไม่ใช่เพลงโปรโมต ทั้งเขาและซูฉู่จิงก็สามารถร้องเพลงร่วมกันเพื่อสร้างกระแสได้

ถ้าผู้ชมชอบเพลงนี้ ก็เหมือนกับพวกเขาต้องชอบหนังที่มีธีมคล้ายกันด้วย

สำหรับความปรารถนาส่วนตัวและความคิดภายในใจของซูฉู่จิง หลัวโม่รู้สึกไม่เข้าใจอยู่นิดหน่อย

เขาไม่เข้าใจผู้หญิงคนนี้เลย

ในความเป็นจริง หลังจากที่ซูฉู่จิงพูดประโยคนี้ออกไป เธอก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อยเช่นกัน

เธอไม่ได้เสียใจกับการตัดสินใจครั้งนี้ เธอรู้ว่ามันเป็นการตัดสินที่ถูกต้อง

แต่ที่เธอเสียใจนั้นเป็นเพราะสัญชาตญาณของผู้หญิงกำลังเตือนเธอว่าหลัวโม่เป็นตัวอันตราย!

พูดตามตรง เธอไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าเด็กฝึกที่ยังไม่ได้เดบิวต์แบบเขาจะเป็นอันตรายอะไรต่อราชินีอย่างเธอได้ยังไง?

เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมทัศนคติของเธอที่มีต่อเขาถึงได้ซับซ้อนเช่นนี้ ความคิดชั่ววูบทำให้เธออยากเข้าใกล้เขา แต่เหตุและผลในหัวของเธอบอกให้เธอถอยห่างจากเขาโดยเร็ว

แต่ไม่ว่ายังไงคำพูดที่ได้เปล่งออกไปแล้วไม่สามารถเก็บกลับคืนได้

หลัวโม่มองดูเธอก่อนจะตอบรับคำเชิญร้องเพลงของเธออย่างง่ายดาย "ตกลง ฉันเต็มใจที่จะลองดู"

ความประทับใจของเขาที่มีต่อเพลง "จื้อหลิง" อีกหลายๆ เวอร์ชันเองก็ดีมาก

นอกจากเวอร์ชันดั้งเดิมแล้ว ยังมีเวอร์ชั่นของหลี่อวี่กัง เพลงคัฟเวอร์ของนักร้องทางอินเทอร์เน็ตและ... เวอร์ชันของถันจิง

หลัวโม่เคยได้ฟังเพลงที่ซูฉู่จิงร้องมาก่อน เขาคิดว่าการร้องของเธอนั้นคล้ายกับสไตล์ของถันจิงนิดหน่อย แต่เขาก็คิดว่าซูฉู่จิงอาจจะร้องเพลงในแบบที่ต่างออกไปได้อีก

"ถ้าเราต้องการอัดเพลงด้วยกัน ก็หมายความว่าฉันต้องติดต่อกับเธอไปสักพัก" หลัวโม่คิดในใจ

อาจมีโอกาสที่เขาจะได้ใช้เวลาอยู่กับเธอ

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขามีความปรารถนาอย่างมากที่จะได้ตรวจสอบราชินีที่อยู่เบื้องหน้าของเขา

แม้ว่าเธอจะมีออร่าที่แข็งแกร่งและยากที่จะเข้าใกล้ แต่หลัวโม่ก็ยังมีความปรารถนาที่จะสำรวจตรวจสอบเธอ

ถึงตอนนี้ การแสดงชุดที่สองของทีมนิรนามได้สิ้นสุดลงแล้ว หลัวโม่ได้นำตงชูและคนอื่นๆ ลงจากเวทีท่ามกลางเสียงโห่ร้องของผู้ชม

เมื่อลงจากเวที พวกเขาก็บังเอิญเดินผ่านทีมของเซินหมิงหลิว

หลัวโม่ลงจากเวทีและถึงเวลาที่เซินหมิงหลิวจะต้องขึ้นไป

อย่างไรก็ตาม บรรยากาศของทั้งสองทีมในตอนนี้นั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เมื่อเทียบกับบรรยากาศที่ผ่อนคลายของทีมนิรนาม ทุกคนในทีมของเซินหมิงหลิวนั้นดูเคร่งเครียดกันมาก

แม้แต่เหมิงหยางกวงซึ่งเป็นศัตรูกับหลัวโม่ก็ไม่ได้มองมาที่เขาในครั้งนี้ เหมิงหยางกวงก้าวขึ้นไปบนเวทีด้วยความสิ้นหวัง

หลัวโม่มองไปที่พวกเขาแต่ไม่ได้พูดอะไร เขาเป็นคนใจดีมาก แม้ว่าทุกคนจะมีเดิมพันกันอยู่ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอย่างเช่น "ยอมแพ้ซะแล้วฉันจะลดโทษให้ครึ่งหนึ่ง"

เขาต้องการดื่มโยเกิร์ตต่ออีกสักสัปดาห์ แค่ครึ่งสัปดาห์นั้นไม่เพียงพอ

……..

……..

หลัวโม่นำทีมเดินไปที่ห้องรออย่างรวดเร็ว

เด็กฝึกหลายคนที่แสดงเสร็จแล้วยืนขึ้นและปรบมืออย่างแข็งขันทีละคน

เมื่อสมาชิกทั้งหกคนของทีมนิรนามนั่งลง ช่องว่างของจำนวนนั้นปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนในทันที บางทีมมีคนเต็ม 12 คนทำให้ที่นั่งเรียงกันไม่พอเลยต้องเพิ่มเก้าอี้อีก

เด็กฝึกหลายคนเคยคิดว่าสไตล์ของหลัวโม่นั้นยากที่จะยอมรับ พวกเขาเลยใช้ชื่อเล่น "อาจารย์หลัว" เพื่อเป็นการเยาะเย้ย

ตอนนี้ความคิดเดียวที่อยู่ในใจของพวกเขาก็คือ—อาจารย์หลัว ได้โปรดฝึกฝนผมด้วย!

“ผมจะเลิกฝึกการแสดงงี่เง่า ให้ผมฝึกทหารด้วย!”

“ฉันไม่อยากเต้นแล้ว ฉันชอบการฝึกทหาร ล้างจานและวิดพื้น”

“ผมให้โยเกิร์ตหมดเลย ผมจะไม่ดื่มมันไปตลอดชีวิต”

หลัวโม่ซึ่งยังคงสวมชุดสีแดงอยู่ เขานั่งลงตรงที่นั่งของเขาและมองดูหน้าจอขนาดใหญ่ในห้องรอที่มีการถ่ายทอดสด

หลัวโม่มองไปยังฉากบนหน้าจออย่างว่างเปล่า

เนื่องจากสถานการณ์ในห้องโถงตอนนี้นั้นวุ่นวายอยู่นิดหน่อย

ในตอนที่หลัวโม่และคนในทีมก้าวลงจากเวที หลายคนในกลุ่มผู้ชมยังคงตะโกนเรียกชื่อของหลัวโม่ไม่หยุด

ตอนนั้นเองที่แฟนคลับของเซินหมิงหลิว จีคังดงและคนอื่นๆ เห็นว่าไอดอลของพวกเธอกำลังจะขึ้นเวที ดังนั้นพวกเธอจึงรีบเปิดไฟเพื่อให้กำลังใจกับไอดอลของตัวเอง!

ในแวดวงแฟนคลับฉากนี้เป็นเรื่องปกติมาก

“เซินหมิงหลิว!!”

"อา!!! จีคังดง!!!"

เสียงตะโกนดังขึ้นในหมู่ผู้ชมแม้ว่าทีมของเซินหมิงหลิวจะยังไม่มีใครมาถึงเวทีก็ตาม

เรื่องนี้ทำให้กลุ่ม [โม่เซิงเหริน] หลายคนขมวดคิ้วอย่างเงียบๆ การตะโกนนี้สร้างความไม่พอใจให้กับผู้ชมอีกหลายคนด้วย

ทีมนิรนามเพิ่งก้าวลงจากเวทีตามขั้นตอน ตอนนี้พวกเขากำลังส่งเสียงเชียร์ทีมนิรนามหลังจบการแสดง

แต่พวกเธอรีบอะไร?

ไม่เห็นหรอว่าสมาชิกคนสุดท้ายของทีมนิรนามยังไม่ทันได้ก้าวลงจากเวทีเลย?

ผู้คนในกลุ่ม [โม่เซิงเหริน] มองหน้ากัน พวกเขามองไปยังป้ายไฟที่แฟนคลับเหล่านั้นถือไว้และรู้สึกไม่ชอบใจอยู่ภายใน

"ใช่ ใช่แล้ว เราไม่มีป้ายไฟเพราะมันเกินงบ 1 หยวน แต่เราก็สามารถตะโกนกันสุดเสียงได้"

"ใช่แล้ว การตะโกนเชียร์ 2-3 ครั้งนั้นไม่เสียเงิน! แต่ถ้าไม่ต้องการเสียเงินก็ตะโกนให้ดังกว่านี้!"

“ถ้าพวกเธอส่งเสียงเรียกไอดอลของตัวเองช้ากว่านี้สักสองนาที พวกเรายอมรับได้”

“แต่พวกเธอเลือกที่จะตะโกนเรียกทันที แบบนี้เรียกว่าสุภาพหรอ?”

“เฮ้! นี่พวกเธอคิดว่าพวกเราสู้ไม่ได้รึไง? คิดว่าจะรังแกพวกเราได้ง่ายๆ งั้นหรอ?”

ทันใดนั้นสถานการณ์ก็กลายเป็นวุ่นวาย

เดิมทีทุกคนไม่ได้ตะโกนชื่อของหลัวโม่แล้ว พวกเขาพร้อมที่จะหยุดและแสดงความเคารพต่อผู้เข้าแข่งขันคนอื่น

แต่ด้วยความไม่พอใจในเวลานี้ กลุ่ม [โม่เซิงเหริน] จึงเริ่มตะโกนเรียกชื่อหลัวโม่อีกครั้ง

ผู้คนที่ไม่ได้เป็นแฟนคลับของใครเป็นพิเศษก็เริ่มตะโกนและร่วมสนุกโดยเรียกชื่อหลัวโม่ด้วยกัน

ทุกคนสามารถบอกได้เลยว่าการแสดงเมื่อสักครู่เป็นการแสดงที่น่าทึ่งมาก ดังนั้นพวกเขาเลยเต็มใจที่จะผสานเสียงและตะโกนไปด้วยกัน!

"หลัวโม่! หลัวโม่! หลัวโม่!"

อยากสู้ก็สู้

พวกเราไม่กลัว

ฉากที่เต็มไปด้วยพลังเกิดขึ้นโดยบังเอิญ

เมื่อเซินหมิงหลิว จีคังดงและคนอื่นๆ ก้าวขึ้นมาบนเวที พวกเขาก็ได้ยินผู้ชมกลุ่มใหญ่ตะโกนคำว่า "หลัวโม่" หรือไม่ก็คำว่า "ทีมนิรนาม" ออกมาดังลั่น

วินาทีนั้น เด็กฝึกทั้งสิบคนนี้... จิตใจของพวกเขาก็ได้พังทลายลง!