เดือนแรก... ห้ามแต่งงาน!

ภายใต้การนำทางของทีมงาน ผู้ชมทั้ง 1,000 คนสำหรับการแสดงครั้งที่สามเริ่มเข้ามายังห้องโถง

ขณะที่เวทีกำลังถูกจัดเตรียม เมนเทอร์ทั้งห้าก็มารออยู่ที่ห้องรับรองแล้วเช่นกัน

หลังจากที่ผู้ชมทั้งหมดเข้ามายังหน้าเวทีแล้ว เมนเทอร์ทั้งห้าก็เริ่มเปิดตัว

วันนี้ซูฉู่จิงสวมกระโปรงยาวสีดำ กระโปรงเป็นแบบรัดรูป กระโปรงยาวประดับไปด้วยเครื่องประดับเป็นประกาย มันยิ่งทำให้เธอโดดเด่นภายใต้แสงไฟและเผยให้เห็นถึงรูปร่างที่โตเต็มวัยของเธออย่างเต็มที่

ด้วยรองเท้าส้นสูงสีดำพื้นสีแดง ทุกครั้งที่เธอก้าวไปข้างหน้า สะโพกจะสะบัดไปมาอย่างมีเสน่ห์ นอกจากนี้ยังถูกเสริมด้วยกระโปรงแบบรัดรูป ดังนั้นเมื่อเธอก้าวไปข้างหน้า ขายาวจะของเธอจะโดดเด่นขึ้นไปอีก

ราชินีซูเปอร์สตาร์คนนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายอันทรงเสน่ห์ ในวันนี้เธอยืนอยู่ตรงกลางของระหว่างเหล่าเมนเทอร์

เจียงหนิงซีและเสิ่นอี้นั่วสวมกระโปรงยาวคลุมเข่าสีขาว คนหนึ่งมีท่าทางเย็นชา ในขณะที่อีกคนดูอ่อนหวานและบริสุทธิ์

เสิ่นอี้นั่วที่เต็มไปด้วยพลังโบกมือให้กับผู้ชมอยู่บ่อยครั้งด้วยท่าทีที่เป็นมิตร

“เฮ้ พวกเธอโชคดีมากเลยที่วันนี้จะได้เห็นการแสดงระดับเทพของฉันด้วยตาของพวกเธอเอง” เธอคิดอย่างนั้นอยู่ในใจ

วันนี้เจียงหนิงซีมีท่าทางผิดปกตินิดหน่อยและไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ

สำหรับเหว่ยหรานและหลี่เกอ ทั้งคู่สวมชุดสีดำ - คำอธิบายจบแล้ว

หลังจากที่เมนเทอร์คนดังทั้งห้าปรากฏตัวบนเวที ผู้ชมก็ส่งเสียงเชียร์และเสียงกรี๊ดออกมา

เมื่อผู้ชมรู้ว่าวันนี้ยังมีการแสดงพิเศษอีก 3 รอบที่มีเหล่าเมนเทอร์เข้าร่วมด้วย มันก็ยิ่งทำให้ผู้ชมตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก!

หลังจากได้สัญญาณจากทีมงานแล้ว ซูฉู่จิงที่เป็นตัวแทนโปรดิวเซอร์แห่งชาติก็เป็นผู้นำและประกาศเริ่มรายการ

หลังจากหลี่เกอใช้การแรปในการขอบคุณสปอนเซอร์แล้ว การแสดงครั้งที่สามก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ตอนนี้รายการ "สร้างไอดอล" มาถึงช่วงที่ค่อนข้างตึงเครียดมากแล้ว เพราะว่าการคัดออกของเด็กฝึกรอบต่อไปจะกลายเป็น 30 คน!

เด็กฝึกกลุ่มแรกเริ่มปรากฏตัวบนเวที ในขณะที่เด็กฝึกที่เหลือยังคงนั่งอยู่ในห้องรอเพื่อชมการถ่ายทอดสด

ทีมนิรนามของหลัวโม่นั่งเรียงกันเป็นแถว แต่ละคนนั่งตัวตรงด้วยท่าทางที่ถูกต้องซึ่งตรงกันข้ามกับเด็กฝึกกลุ่มอื่นๆ

การฝึกทหารในรายการไอดอลนั้นช่างน่ากลัว

เซินหมิงหลิวและคนอื่นๆ มองไปที่หลัวโม่ เมื่อเห็นว่าเขายังอยู่ในสภาพปกติและไม่ได้ฟุ้งซ่านอะไร พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดอย่างลับๆ

จากข้อมูลที่เชื่อถือได้ที่พวกเขาได้รับ พวกเขาเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของหลัวโม่ดี

แม้ว่าข้างนอกจะเต็มไปด้วยพายุ แต่ชาวประมงคนนี้กลับนั่งสบายและยังทำงานจับปลาเพื่อเงินเดือนสองเท่าต่อไป

ใจนิ่งอะไรขนาดนี้

จีคังดงและเหมิงหยางกวงมองหน้ากันแล้วทั้งคู่ก็ส่ายหัวพร้อมกัน

ตรงกันข้าม ชุดของหลัวโม่ในวันนี้ทำให้พวกเขาตื่นตัว

ในทีมนิรนามวันนี้ คนอื่นๆ แต่งกายด้วยชุดเต้นรำสีดำสไตล์โบราณ ในขณะที่หลัวโม่สวมชุดสีแดงเหมือนเดิมอีกครั้ง

ชุดสีแดงครั้งนี้จะเป็นชุดเต้นแบบโบราณ ซึ่งมันแตกต่างจากชุดสีแดงที่พลิ้วไหวในเพลง "จื้อหลิง" ครั้งที่แล้วอย่างเห็นได้ชัด

แต่ชุดสีแดงในเวที "จื้อหลิง" ตอนนั้น ทุกคนยังจำมันได้เต็มตา เมื่อนึกย้อนกลับไปพวกเขาก็ยังรู้สึกตกใจไม่หาย

ยิ่งเมื่อได้มองไปยังหลัวโม่ที่ใส่ชุดสีแดงในตอนนี้ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

หลัวโม่ในชุดสีแดงเป็นเหมือนเทพเซียนในความทรงจำของทุกคน

เซินหมิงหลิวและคนอื่นๆ ไม่สามารถลืมสัปดาห์แห่งการล้างจานและสัปดาห์ที่ไม่มีโยเกิร์ตกินได้

กลุ่มเด็กฝึกกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าขึ้นไปแสดงบนเวที คุณภาพของการแสดงในรอบนี้สูงกว่าสองครั้งก่อนหน้าอย่างเห็นได้ชัด

กลุ่มเด็กฝึกที่มีความสามารถต่ำๆ ได้ออกไปแล้ว ยิ่งตอนนี้เด็กฝึกส่วนใหญ่ก็เริ่มคุ้นเคยกับเวทีที่มีผู้ชมแล้วด้วย

ตามการจัดการของรายการ ทีมของหลัวโม่จะแสดงเป็นทีมสุดท้ายในรอบนี้

เวลาได้ผ่านไปนาทีต่อนาที ต้องบอกว่าการรอคอยนั้นทรมานจริงๆ

จนในที่สุดก็ถึงคราวของทีมเซินหมิงหลิว

สไตล์การแสดงของเซินหมิงหลิวและคนอื่นๆ ยังคงเหมือนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แต่ผลลัพธ์ของเวทีนี้เข้าถึงอารมณ์ของผู้ชมได้มากกว่า

ทีมของเซินหมิงหลิวใช้ท่าพิฆาตที่สามารถปลุกอารมณ์ของผู้ชมได้ เช่นการร้องเพลงโดยเน้นโน้ตเสียงสูง หรือไม่ก็ใช้ท่าเต้นอันเร่าร้อน เช่น การตีลังกากลับหลังสุดเจ๋งและอย่างอื่นอีก

เวทีนี้เป็นเหมือนกับ "สตรีทแดนซ์" ที่สร้างความเร้าใจให้กับคนดู

แต่ถ้าพูดถึงความสุดยอดของเวทีนี้ หลัวโม่คิดว่ามันคงเป็นการแสดงของหลี่เกอซะส่วนใหญ่

เมนเทอร์สอนแรปคนนี้นั้นเหมาะสมแล้วที่จะเป็นเมนเทอร์ด้านการแรป

ในความเห็นของหลัวโม่ ระดับของหลี่เกอนั้นอยู่ในอันดับต้น ๆ ในแวดวงการแรป คนๆ นี้เหมือนกับมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องหายใจเลย สไตล์การร้องเพลงของเขาเองก็ฮาร์ดคอร์มาก สไตล์ของหลี่เกอทำให้หลัวโม่นึกถึงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในวงการแรปบนโลกเก่า

นี่ยังไม่พูดถึงด้วยการที่ทั้งสองมีหน้าตาคล้ายกันมาก

เนื้อหาการแรปมีความยาว 1 นาที การแรปของหลี่เกอนั้นเร็วมาก ผู้ชมจะรู้สึกเหมือนได้ฟังบทประพันธ์บทเล็กๆ ที่ไม่มีการเว้นจังหวะหายใจเลย

ครั้งนี้หลี่เกอแสดงออกมาอย่างสุดใจของเขา มันนับเป็นการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่

เขาต้องการให้เพื่อนที่สนิทที่สุดอย่างเหว่ยหรานเห็นถึงการแสดงสุดร้อนแรงของเขา!

เขาต้องการจะบอกเหว่ยหรานว่า : เมื่อฉันอยู่บนเวที ฉันสุดยอดมาก!

ในห้องโถงมีเสียงกรีดร้องออกมาติดต่อกัน ในขณะที่เสิ่นอี้นั่วเดินออกจากเวทีไปและมายังหลังเวทีเพื่อรวมกับหลัวโม่และคนอื่น ๆ

แน่นอนว่าเธอต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามาก่อน เธอสวมชุดสีแดงที่เกือบจะเหมือนกับหลัวโม่

ทั้งคู่ที่เป็นหนุ่มหล่อและสาวสวย พอมายืนคู่กันแล้วมีเสน่ห์มาก...ทั้งสองคล้ายกับอยู่ในงานรื่นเริงอย่างงานแต่งงาน

หลังจากทีมของเซินหมิงหลิวลงจากเวที ทีมอุปกรณ์ประกอบฉากก็ขึ้นไปบนเวทีเพื่อจัดระเบียบเวทีใหม่ เมื่อทุกอย่างพร้อม ทีมนิรนามก็จะเริ่มแสดงบนเวที

ในเวลานี้ไฟหรี่ลงและทุกคนก็มาถึงเวทีท่ามกลางความมืด

เสิ่นอี้นั่วชำเลืองมองไปที่หลัวโม่ซึ่งกำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างสับสนนิดหน่อย

เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย แต่หลัวโม่กลับยังคงสงบ การหายใจของเขานั้นสงบและผ่อนคลาย

สิ่งนี้ทำให้เสิ่นอี้นั่วรู้สึกปลอดภัยและรู้สึกว่านี่เป็นพันธมิตรที่น่าเชื่อถือ ราวกับไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาก็จะสามารถรับมือกับมันได้อย่างสมบูรณ์แบบ

"แน่นอนว่า... ฉันมีประสบการณ์บนเวทีมากกว่า!" เสิ่นอี้นั่วแลบลิ้นของเธอก่อนจะหยุดคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และปล่อยให้ตัวเองเข้าสู่สถานะพร้อมแสดง

จากนี้ไปเธอจะใส่อารมณ์ของเธอลงไปในเพลง เธอจะถือว่าหลัวโม่เป็น... คนรัก

เมื่อทุกคนประจำที่ตำแหน่งของตัวเองบนเวที จากนั้นแสงไฟก็ค่อยๆ สว่างขึ้น แต่เวทีก็ยังมีความมืดอยู่เล็กน้อย

นี่คือสิ่งที่หลัวโม่บอกต่อคนคุมแสงไฟ เขาหวังว่าเอฟเฟกต์แสงของเวทีนี้จะให้ความรู้สึกเหมือนแสงเทียนอันริบหรี่ เขาอยากให้ทุกคนมองเห็นได้ชัดเจนแต่มันก็ไม่ควรที่จะสว่างเกินไป

ผู้ชมและเมนเทอร์หลายคนมองไปยังเวทีและในไม่ช้าผู้ชมก็ส่งเสียง "ว้าว" ขึ้นมา

หลัวโม่และเสิ่นอี้นั่วต่างสวมชุดสีแดงและยืนอยู่ตรงกลางเวที

สมาชิกในทีมที่เหลือยืนกระจัดกระจายราวกับแขกผู้มาเยือน

ทั้งเวทีประดับประดาไปด้วยโคมไฟและริบบิ้นสีแดง เพียงมองแวบแรกก็จะรู้ได้ทันทีว่ามันเป็นงานแต่งงานแบบโบราณ

รูปแบบของเพลงและการเต้นรำในการแสดงแบบนี้นั้นชัดเจนอยู่ในใจของทุกคน

เหว่ยหรานและหลี่เกอมองหน้ากัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขามองเห็นถึงแววตาแห่งความสนใจในดวงตาของกันและกัน

ซูฉู่จิงยังตั้งตารอการแสดงครั้งต่อไป

พูดตามตรง เพลงของงานแต่งงานมักจะเป็นเพลงที่ไพเราะ

นอกจากนี้ เพลงประเภทนี้ยังเอาไปใช้ประโยชน์ได้อีกมากด้วย

ตัวอย่างเช่น เมื่อมีการขอแต่งงาน หมั้นหมายและหรืออาจจะเป็นการขอเป็นแฟน ผู้คนก็มักจะใช้เพลงแบบนี้

เพลงที่มีประโยชน์หลากหลายแบบนี้นั้นง่ายที่จะเผยแพร่และกลายเป็นเพลงยอดนิยมได้ง่ายมาก

ชื่อเพลงเริ่มปรากฏขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่ - "มงคลสมรส"

เสียอย่างเดียวตรงที่การออกแบบคำๆ นี้ที่ฉายออกมาบนจอใหญ่นั้นออกจะแปลกไปสักหน่อย ทุกเส้นที่เขียนนั้นตรงมาก แถมฟอนต์ที่ใช้ก็ทำให้ตัวอักษรแบนและกว้างขึ้นด้วย

ตอนนี้ บรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยความอบอุ่นและทำให้ทุกคนรู้สึกรื่นเริง หลัวโม่และเสิ่นอี้นั่วที่อยู่บนเวทีเองก็ดูดีมาก

มีเพียงเจียงหนิงซีเท่านั้นที่มีความรู้สึกผสมปนเปอยู่ในใจพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น

อะไรกัน เพื่อนสนิทของฉันกำลังจะแต่งงานกับแฟนเก่าของฉัน?

สิ่งนี้ทำให้เจียงหนิงซีรู้สึกเหมือนสูญเสียบางอย่างไป

เสียงดนตรีประกอบเริ่มก้องกังวาลขึ้น เสียงของเครื่องดนตรีโบราณของจีนหลายชนิดดังขึ้นและนำพาอารมณ์ของทุกคนไป

แต่ทว่า เมื่อบรรทัดแรกของเนื้อเพลงปรากฏขึ้น ใบหน้าของเจียงหนิงซีก็ซีดลง ร่างกายของเธอแข็งค้างไปในทันที

ทันทีที่หลี่จุนยี่เปิดปากร้องประโยคนี้ เขาก็เต้นไปบนเวทีอย่างมีความสุข ราวกับเขากำลังแสดงความยินดีให้กับเพื่อนของเขา

"【วันที่สิบแปดเดือนหนึ่งนับเป็นวันมงคล หยิบยกข้าวฟ่างขึ้น】"

เจียงหนิงซีจ้องมองไปยังหลัวโม่บนเวทีและพูดในใจ: "หลัวโม่ นายกล้าเกินไปแล้ว ... "

"เสี่ยวเจียง หรือจะมีช่องโหว่ในเนื้อเพลงของเขา?"

ตอนนั้นเองที่ซูฉู่จิงสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงบนใบหน้าของเจียงหนิงซี เธอจึงหันไปถาม

เจียงหนิงซีวางไมโครโฟนแล้วขยับเข้ามาด้านข้างของซูฉู่จิงก่อนจะทำเครื่องหมายกากบากแล้วพูดว่า:

"ตามประเพณีโบราณ เดือนแรก... ห้ามแต่งงาน!"