"เดินไปร้องไป" ออกอากาศ

ในห้องพากย์มีเสียงสูดลมหายใจออกมาเป็นระยะๆ

ไม่รู้ว่าทำไม แต่ภาพที่แสดงอยู่บนหน้าจอที่ตั้งใจจะทำออกมาให้ตลกขบขันกลับทำให้ทุกคนตาแดง

ราวกับว่า “กระต่ายในปีนั้น” มีพลังวิเศษบางอย่าง

เหอหยวนกวงมองดูปฏิกิริยาของทุกคนพร้อมกับชื่นชมบทของหลัวโม่ในใจ

นักพากย์มืออาชีพสองคนในที่นี้ล้วนมี "ดอกไม้" อยู่ในชื่อของตัวเอง

นักพากย์หญิงที่มีรูปลักษณ์ที่เย้ายวนเล็กน้อยและหุ่นดีมีชื่อว่าชุนฮวา

นักพากย์ชายดูซื่อๆ ใสๆ ชื่อว่าหลวนกัง

ทั้งสองมองหน้ากันและทั้งคู่ก็เห็นความตกใจและโหยหาในแววตาสีแดงของกันและกัน

สิ่งที่น่าตกใจก็คือเนื้อหา ธีมและก็คุณภาพของอนิเมชันเรื่องนี้

ความปรารถนาของพวกเขาก็คือต้องการเข้าร่วมกับทีมผู้ผลิตอนิเมชันเรื่องนี้!

เช่นเดียวกับเหอหยวนกวาง เมื่อเขาอ่านบทครั้งแรก นักพากย์ทั้งสองรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มีส่วนร่วมในการผลิตอนิเมชันเรื่องนี้!

พวกเขาไม่สนใจเรื่องเงินเลย!

การพากย์อนิเมชันเรื่องนี้จะมีประโยชน์เป็นอย่างมากในอนาคต

ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็รู้สึกว่าหากคุณภาพของอนิเมชันเรื่องนี้ดีพอ ในอนาคตมันจะทำให้พวกเขาโด่งดังเป็นพุแตก!

ในอีกด้านหนึ่ง ลูกพี่ลูกน้องของติงเซียวหยูมองไปที่หลัวโม่อย่างว่างเปล่า เธออยากจะออกไปข้างนอกห้องและโทรหาแม่กับผู้จัดการของติงเซียวหยูตอนนี้เลย

เหตุผลที่แม่และผู้จัดการของติงเซียวหยูเห็นด้วยกับการมาของติงเซียวหยู นั้นเป็นเพียงเพราะตอนนี้หลัวโม่กำลังโด่งดัง แถมติงเซียวหยูยังบอกอีกด้วยว่าเธอนับถือเขาเป็นอาจารย์และต้องการรักษาความสัมพันธ์กับหลัวโม่

ดูอย่างตงชู เพราะเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับหลัวโม่ มันเลยทำให้เขาได้รับแฟนคลับตัวแม่มากมาย แฟนคลับเหล่านั้นมักจะพูดว่า "ตงชู แม่รักลูก"

บอกเลยว่าตอนนี้ตงชูได้รับความนิยมอย่างมาก

ติงเซียวหยูเดิมเป็นน้องสาวแห่งชาติ ดังนั้นทุกคนจึงรักเธอมาก ยิ่งหากมีโอกาศออกสื่อกับหลัวโม่มากขึ้น เธออาจดึงดูดผู้คนได้เป็นจำนวนมาก ซึ่งมันจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาในอนาคต

สำหรับคนดังที่มาพากย์แอนิเมชันประเภทนี้นั้นไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นงานขนาดใหญ่ได้ เพราะตลาดอนิเมชันในปัจจุบันไม่ได้ร้อนแรงเหมือนบนโลกเก่า

วงการนี้เพิ่งได้รับแรงผลักดันขึ้นมา ดังนั้นความคิดของทุกคนจึงยังไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก

ในตลาดปัจจุบัน วงการหนังนั้นถือเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ เพราะคนดังหลายคนจึงเต็มใจที่จะไปเล่นหนังแม้ว่าจะไม่ได้รับเงินก็ตาม พวกเขาพยายามที่จะมีบทบาทสมทบเล็กๆ ในต่างๆ

ทีมงานของติงเซียวหยูเองก็มีความคิดนี้เหมือนกัน เดิมมีหนังเรื่องหนึ่งที่ติงเซียวหยูจะได้ไปเล่น แต่เธอก็ถูกตัดออกมากลางคัน สาเหตุหนึ่งเป็นเพราะทีมงานของเธอยังไม่เป็นมืออาชีพและไม่แข็งแกร่งพอจนทำอะไรไม่ได้

ประโยชน์ที่อนิเมชัน "กระต่ายในปีนั้น" จะสามารถมอบให้กับนักพากย์ได้นั้นไม่ได้เลวร้ายไปกว่าภาพยนตร์ดังๆ เลย!

สำหรับติงเซียวหยู ในหัวใจเธอไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไป เธอแค่รู้สึกตกใจและประทับใจ เธอแค่... อยากจะร้องไห้

"เขาน่าทึ่งมาก!" ติงเซียวหยูไม่สามารถเข้าใจได้เลยว่าหลัวโม่คิดอย่างไรถึงได้สร้างแอนิเมชันในรูปแบบนี้ออกมา

หลัวโม่กระแอมเบาๆ และพูดว่า "ให้ทุกคนดูอีกรอบ แล้วเราจะเริ่มการทดลองพากย์กันเลย"

หลวนกังกระพริบตาสีแดงพร้อมกับกลืนน้ำลายและสงบสติอารมณ์ "ผมอาจต้องใช้เวลาห้านาที ไม่สิ สองนาทีเพื่อปรับตัวนิดหน่อย ได้ไหม?"

เขาต้องการที่จะพากย์อนิเมชันเรื่องนี้ออกมาให้ดีที่สุด!

เขารู้สึกว่าเขาต้องแสดงสถานะที่ดีที่สุดของตัวเองออกมาเพื่อให้ผ่านการทดสอบ

ชุนฮวาเองก็พูดขึ้นมาเช่นกัน: "ฉันเองก็ต้องเวลาทำใจเหมือนกัน เห็นกันไหมว่าฉันกำลังร้องไห้?"

ชุนฮวาชี้ตรงไปยังอายไลเนอร์ของเธอที่เลอะเพราะน้ำตา

หลัวโม่ยิ้มและพยักหน้า

เหอหยวนกวงออกไปข้างนอกและนำน้ำแร่มาสองสามขวด

หลังจากกำหนดบทให้ทั้งสามแล้ว ทั้งสามก็เดินไปยังอุปกรณ์และเริ่มการทดสอบการพากย์อย่างเป็นทางการ

ทันทีที่ชุนฮวาและหลวนกังเริ่มพากย์ หลัวโม่ก็รู้สึกว่าทั้งสองทำได้ไม่เลวเลย

เหอหยวนกวงเป็นนายใหญ่ในวงการนี้ เขาสามารถพูดได้เลยว่าสองคนนี้เป็นนักพากย์ระดับสัตว์ประหลาด

สำหรับติงเซียวหยู เธอทำให้หลัวโม่ประหลาดใจอย่างมาก ทักษะการแสดงของนักแสดงตัวน้อยคนนี้แข็งแกร่งจริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่ผู้ใหญ่หลายคนในวงการจะบอกว่าเธอคนนี้จะกลายเป็นราชินีของวงการภาพยนตร์ในอนาคต

"ลูกศิษย์ของฉันคือราชินีของวงการภาพยนตร์ นี่น่าสนใจมาก" หลัวโม่ยิ้มบางๆ

เมื่อมาถึงจุดนี้ หลัวโม่ก็พยักหน้าให้เหอหยวนกวงซึ่งแสดงว่าเขาคิดว่าติงเซียวหยูเหมาะสม

เหอหยวนกวงเองก็พยักหน้าเล็กน้อยให้หลัวโม่เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาก็รู้สึกว่าไม่มีปัญหาเช่นกัน

จากนั้นทุกอย่างก็ได้ข้อสรุปพื้นฐาน จากนั้นเป็นขั้นตอนของการเจรจาสัญญา

ในขณะนี้เองลูกพี่ลูกน้องของติงเซียวหยูก็ยืนขึ้นและพูดกับหลัวโม่: "หลัวโม่ ฉันขอโทรหาแม่และผู้จัดการของเซียวหยูก่อนได้ไหม?"

เธอไม่สามารถตัดสินใจเกี่ยวกับการเซ็นสัญญาได้ เธอต้องการส่งรายละเอียดไปให้คนที่มีอำนาจตัดสินใจดูก่อน

เธอจะอธิบายความสำคัญและคุณค่าของอนิเมชันเรื่องนี้ให้ชัดเจน

หลัวโม่พยักหน้าและทำท่าทางพอใจ

ติงเซียวหยูที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดของลูกพี่ลูกน้องแล้วก็กำหมัดแน่นเล็กน้อย

"อะไรกัน เธอกังวลว่าแม่และตัวแทนจะไม่เห็นด้วยรึไง?" หลัวโม่ยิ้มและพูดต่อ "เธอต้องการพากย์เสียงมากๆ เลยงั้นหรอ?"

ในครั้งนี้ติงเซียวหยูไม่ปฏิเสธ เธอพยักหน้าเบาๆ

“ไม่ต้องห่วง เธอจะได้พากย์เรื่องนี้อย่างแน่นอน” หลัวโม่ยิ้มอย่างมั่นใจ

ติงเซียวหยูมองไปที่รอยยิ้มของหลัวโม่อย่างงุนงงอยู่สองวินาที ในที่สุดเธอก็พยักหน้าอย่างแรงอีกครั้ง

หลังจากนั้นไม่นาน ลูกพี่ลูกน้องของเธอก็เข้ามาอีกครั้งและทำมือโอเคให้เธอ

ในเวลาเดียวกัน ลูกพี่ลูกน้องของติงเซียวหยูก็เดินไปหาหลัวโม่และพูดว่า "แม่และผู้จัดการของเซียวหยูขอให้ฉันขอบคุณคุณแทนพวกเขา ขอบคุณที่ดูแลเซียวหยูเป็นอย่างดี"

"ไม่เป็นไร" หลัวโม่กล่าวตอบ

ขั้นตอนการเซ็นสัญญาเป็นไปอย่างราบรื่น นักพากย์อีกสองคนก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรเพิ่มเติม

เงินจากการพากย์จะได้รับตามราคาตลาด เหอหยวนกวงรู้ว่ามันไม่ง่ายสำหรับนักพากย์ นักพากย์เหล่านี้ไม่ถือว่าเป็นกลุ่มที่มีรายได้สูง

เหอหยวนกวงเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับประสิทธิภาพมากกว่า ดังนั้นเขาจึงเริ่มพูด: "เอาล่ะ...เราจะเริ่มอย่างเป็นทางการในวันนี้เลยไหม?"

ไม่มีใครคัดค้านใดๆ

หลัวโม่คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดกับติงเซียวหยู: "เซียวหยู ฉันต้องไปที่บริษัทเพื่อเตรียมเพลงในรายการ ‘ราชาเพลงรัก’ ก่อน หากงานทางนี้ใกล้เสร็จแล้วก็ส่งข้อความวีแชทมาหาฉัน ฉันจะให้คนขับมารับไปบ้านฉันเพื่อกินหม้อไฟเป็นมื้อค่ำ ฉันจะเชิญผู้กำกับหนิงไปด้วย เพราะยังไงรายการ ‘เดินไปร้องไป’ ก็จะออกอากาศในคืนนี้"

ติงเซียวหยูรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าหลัวโม่กำลังจะจากไป แต่เมื่อเธอได้ยินว่าเขาจะชวนเธอไปกินข้าวที่บ้านของเขาในตอนเย็น จากนั้นก็นั่งดูรายการ "เดินไปร้องไป" อีก เธอก็พยักหน้าอย่างแรง

คนดังมักทานอาหารที่บ้านมากกว่า เพราะพวกเขามักมีปัญหาเยอะเวลาที่ต้องออกไปทานอาหารนอกบ้าน

ในอดีตรายการวาไรตี้ส่วนใหญ่จะเลือกออกอากาศตั้งแต่วันศุกร์ถึงวันอาทิตย์เพื่อเพิ่มเรตติ้ง

รายการ "เดินไปร้องไป" เป็นรายการวาไรตี้ออนไลน์ จึงมีกำหนดออกอากาศในวันพฤหัสบดีซึ่งเป็นวันสบายๆ

แม้ว่ารายการวาไรตี้นี้จะไม่ค่อยได้รับความนิยมมาก แต่มันก็มั่นคง ตอนนี้รายการนี้ดำเนินมาถึงซีซันที่สามแล้วและชื่อเสียงก็ยังดีอยู่

ด้วยเหตุนี้เองฉีเอ๋อจึงคิดที่จะอาศัยความนิยมของหลัวโม่เพื่อเพิ่มความนิยมของรายการวาไรตี้นี้ให้สูงขึ้น!

หลังจากหลัวโม่จากไป ลูกพี่ลูกน้องของติงเซียวหยูก็ถามติงเซียวหยูเบาๆ ว่า "ผู้กำกับคนไหนกันที่หลัวโม่เพิ่งพูดถึง?"

ติงเซียวหยูพูดว่า "น่าจะเป็นผู้กำกับหนิงตัน"

แม้ว่าในวงการของผู้กำกับ ผู้กำกับรายการวาไรตี้จะอยู่ในระดับล่างและถูกดูถูกอยู่บ่อยครั้ง

แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา รายการวาไรตี้ได้เป็นกระแสและตัวเลขต่างๆ ก็แซงหน้ากระแสของภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ไปแล้วด้วยซ้ำ หลายๆ คนที่ไม่ชอบดูละครจึงหารายการวาไรตี้สบายๆ ดู

ในแวดวงรายการวาไรตี้ หนิงตันคือผู้กำกับอันดับต้น ๆ

ในสายตาของเธอ เซียวหยูจะได้รับประโยชน์มากมาย!

ลูกพี่ลูกน้องของติงเซียวหยูหายใจติดขัด เธอรู้สึกว่าเซียวหยูเลือกอาจารย์ได้ดี อาจกล่าวได้ว่าเซียวหยูโชคดีมาก!

หลัวโม่ยังเด็กมาก แม้ว่าเขาจะแก่กว่าเซียวหยูมาก แต่เขาก็เพิ่งอายุเพียง 24 ปีเท่านั้น

แต่ใครจะคิดละว่าชายหนุ่มวัย 24 ปีจะสามารถมีบทบาทถึงขนาดนี้ เส้นสายการติดต่อและแหล่งทรัพยากรที่นำมาให้เซียวหยูนั้นล้วนแต่เป็นผลงานระดับแนวหน้า

เธอมีสัญชาตญาณว่าการเริ่มต้นทำความรู้จักกับหลัวโม่จะทำการเส้นทางของเซียวหยูไปสู่จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่

……..

……..

ในตอนบ่าย หลัวโม่ใช้เวลาทั้งหมดในห้องบันทึกเสียงของเขาเอง

เขาได้คอนเฟิร์มเพลงแข่งขันในรายการ "ราชาเพลงรัก" รอบแรกแล้ว

ธีมของรอบแรกก็คือ [เพลงรักสุดพิเศษ] เพลงที่เขาเลือกจึงเป็นเพลงที่มีมุมมองพิเศษ

ในขณะเดียวกันมันก็เป็นเพลงที่เขาชอบมากเป็นการส่วนตัวด้วย

ในช่วงแรกที่เพลงนี้ออกมา มันยังไม่เป็นที่นิยมมากนัก เขาได้เปิดฟังเพลงนี้ซ้ำ ๆ อยู่นับครั้งไม่ถ้วน จนต่อมาเพลงนี้ก็ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ และเขาก็ไม่เคยเบื่อที่จะฟังมันเลย

นอกจากนี้ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งสำหรับการเลือกเพลงนี้ เมื่อพูดคุยกับผู้กำกับเค่อหมิงแล้ว ผู้กำกับเค่อหมิงก็มีคำขอเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับการเล่นเปียโนไปและร้องเพลงไปด้วย

ผู้กำกับเค่อหมิงมีความคิดนี้เพราะเขาต้องการใช้ประโยชน์จากผลพวงของรายการ "สร้างไอดอล"

เพราะตอนที่หลัวโม่เปิดตัวในรายการ "สร้างไอดอล" เขาก็เล่นเปียโนและร้องเพลง "ความอ่อนโยน" ไปด้วย

ตอนนี้ ถ้าหลัวโม่เล่นเปียโนอีกครั้งบนเวทีของรายการ "ราชาเพลงรัก" มันจะทำให้เกิดคลื่นแห่งความทรงจำอย่างแน่นอน

เดิมทีหลัวโม่ยังลังเลระหว่างเพลงสองเพลง แต่เมื่อผู้กำกับเค่อหมิงแนะนำให้เขาเล่นเครื่องดนตรีและร้องเพลงไปด้วย เขาก็ตัดสินใจเลือกเพลงได้ในที่สุด

"เพลงนี้ จากมุมมองหนึ่งนั้นถือได้ว่าเป็นการตอบแทนกลุ่มโม่เซิงเหรินที่สร้างทางช้างเผือกให้กับฉันในรอบชิงชนะเลิศ" หลัวโม่คิด

ในรอบชิงชนะเลิศของรายการ "สร้างไอดอล" ในวันนั้น ผู้คนหลายพันคนเปิดไฟฉายโทรศัพท์มือถือและสร้างทางช้างเผือกขึ้นมา ทางช้างเผือกสะท้อนในดวงตาของหลัวโม่และตราตรึงอยู่ในหัวใจของเขา

ตอนห้าโมงเย็น หลัวโม่ได้รับข้อความวีแชทจากติงเซียวหยู เขาจึงส่งคนไปที่สตูดิโอของเหอหยวนกวงเพื่อรับเธอมา ในขณะเดียวกันเขาก็นั่งรถกับเสิ่นอี้นั่วและเจียงหนิงซีเพื่อกลับไปยังตึกซีเฉิง

ทันทีที่เสิ่นอี้นั่วได้ยินว่าหลัวโม่กำลังจะไปทานหม้อไฟที่บ้าน เธอก็พูดขึ้นมาทันทีว่าเธอจะมาทานอาหารเย็นด้วย แน่นอนว่าเจียงหนิงซีไม่ได้พูดอะไรและขึ้นรถมาเงียบ ๆ

เพราะอย่างนี้เอง เมื่อรวมลูกพี่ลูกน้องของติงเซียวหยูไปด้วยแล้ว มันก็จะกลายเป็นผู้ชายหนึ่งคนต่อผู้หญิงห้าคน

ปฏิกิริยาแรกของหลัวโม่ก็คือ: "ฟู่— กลายเป็นว่ามีคนมาเยอะมาก"

ดูเหมือนว่าเขาจะต้องเตรียมอาหารมากกว่านี้

เวลาห้าโมงครึ่ง ติงเซียวหยูและลูกพี่ลูกน้องของเธอก็มาถึง ทันทีที่ทั้งสองเข้าไปในห้อง พวกเธอก็เห็นเสิ่นอี้นั่วและเจียงหนิงซีอยู่ข้างในแล้ว

ทั้งสองมองไปที่เรียวขาขาวเรียวยาวทั้งสี่ข้างและรู้สึกว่าพี่สาวสองคนนี้มีเสน่ห์ที่แตกต่างกัน

ติงเซียวหยูได้ดูรายการ "สร้างไอดอล" ทุกตอนแล้ว แม้ว่าเธอจะคิดว่าอาจารย์ของเธอและเมนเทอร์วงเกิร์ลกรุ๊ปจะคุ้นเคยกันมาก แต่เธอก็ไม่คิดว่าทั้งสองจะสนิทกันมากขนาดนี้

ยิ่งมีคนมากเท่าไหร่ ติงเซียวหยูก็ยิ่งระมัดระวังมากขึ้นเท่านั้น

"นั่งลงก่อนสิ" หลัวโม่ทักทาย: "เมื่อผู้กำกับหนิงลงมาแล้ว เราจะเริ่มรับประทานอาหารกันเลย"

ติงเซียวหยูพยักหน้าและทักทายอย่างสุภาพ เจียงหนิงซีและเสิ่นอี้นั่วเองก็ดูประหม่าขึ้นเล็กน้อย

เจียงหนิงซีไม่พูดมาก เธอเป็นเหมือนหงส์ที่เย่อหยิ่งจนทำให้ผู้คนอยากจะละเลงสีใส่ขนนกสีขาวของเธอสักสองสามครั้ง

ติงเซียวหยูเองก็ไม่ค่อยพูดและเงียบอยู่ตลอด ซึ่งมันตรงกันข้ามกับเสิ่นอี้นั่วที่เกือบจะเต็มไปด้วยพลังอยู่เสมอ

“ติ๊งต๊อง” เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เจียงหนิงซีรู้สึกกระตือรือร้นที่จะไปเปิดประตูด้วยตัวเอง

ทันทีที่ประตูเปิดออก หนิงตันก็เห็นว่าเจียงหนิงซีและคนอื่น ๆ อยู่ข้างในหมดแล้ว เธออดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลงเล็กน้อยและในไม่ช้าก็แสดงรอยยิ้มจาง ๆ

ที่โต๊ะอาหารค่ำบรรยากาศค่อนข้างกลมกลืน หนิงตันถามคำถามสองสามข้อเกี่ยวกับอัลบั้มเปิดตัวของหลัวโม่และรายการ "ราชาเพลงรัก"

เรื่องนี้ทำให้เสิ่นอี้นั่วรู้สึกว่าผู้กำกับหนิงนั้นกังวลเกี่ยวกับหลัวโม่มากเกินไป

เจียงหนิงซีเองก็หรี่ตาของเธอลง

หม้อไฟถูกกินช้าลงเพราะทุกคนเริ่มคุยกันมากขึ้น

ในระหว่างการคุยนี้ มีเพียงหนิงตันและหลัวโเท่านั้นที่สังเกตเห็นว่าติงเซียวหยูแทบไม่ได้กินอะไรเลย แถมยังพูดคุยกับทุกคนแค่สองสามคำ ส่วนใหญ่เธอจะคอยเพิ่มเนื้อและผักลงในหม้อไฟอย่างเงียบ ๆ

จนกระทั่งเวลาประมาณ 19:30 น. หลัวโม่ก็ลุกขึ้นและหั่นผลไม้ให้ทุกคนได้ทานเพื่อคลายความเลี่ยน

ในความเป็นจริงแม้ว่าคนจำนวนมากจะกินหม้อไฟด้วยกัน แต่พวกเขาก็ไม่ได้กินมากเกินไป คนอย่างเจียงหนิงซีต้องบริหารร่างกาย

ไอดอลหญิงต้องควบคุมน้ำหนักอย่างเคร่งครัด นี่คือคุณสมบัติพื้นฐานของการเป็นเกิร์ลกรุ๊ป

ทุกวันนี้ ความวิตกกังวลเกี่ยวกับรูปร่างหน้าตาของผู้หญิงและความกังวลเกี่ยวกับร่างกายนั้นรุนแรงเกินไป ไม่ต้องพูดถึงดาราหญิงเลย แค่คนธรรมดาก็ยังพยายามอย่างหนักในการควบคุมสัดส่วนร่างกาย

"เกือบจะสองทุ่มแล้ว รายการ ‘เดินไปร้องไป’ กำลังจะออกอากาศ" หลัวโม่ตรวจสอบเวลาก่อนจะเปิดทีวีในห้องนั่งเล่น

ในขณะเดียวกัน มันก็หมายความว่าเพลง "ความอ่อนโยน" และเพลง "ปีแสงกลางฤดูร้อน" เวอร์ชันแสดงสดจะถูกอัปโหลดอย่างเป็นทางการในฉีเอ๋อมิวสิกในคืนนี้ด้วย

ตอนนี้เองติงเซียวหยูก็รู้สึกประหม่านิดหน่อย

แม้ว่าหลัวโม่จะบอกว่าไม่ต้องกังวล แต่ในอนาคตเธอจะสามารถตีกลองต่อไปได้หรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับความคิดเห็นที่ได้รับจากผู้ชมหลังจากที่ตอนนี้ออกอากาศ

อีกประเด็นหนึ่งก็คือความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์และศิษย์ระหว่างเธอกับหลัวโม่จะถูกเปิดเผยต่อสาธารณชนและผู้ชมทั่วประเทศ

........