“บทกวีหลานถิง”

บนอินเทอร์เน็ตมีการพูดคุยกันมากมายเกี่ยวกับตัวอย่างเพลงใหม่ของหลัวโม่

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

หวงซีชานและจ้าวเสวี่ยฉินเองก็ให้ความสนใจเช่นกัน

พวกเขากำลังกลัวอะไรบางอย่าง

แม้ว่าดูจากสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว เพลงที่หลัวโม่ออกใหม่น่าจะเป็นเพลงที่มีองค์ประกอบของงิ้ว

แต่ในทางกลับกันแล้ว พวกเขากลับกลัวเพลงสไตล์จีนของหลัวโม่มากกว่าอีก

อย่างน้อยนี่ก็ไม่ใช่สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดไม่ใช่หรอ?

....

....

อีกด้านหนึ่ง

ฉีเอ๋อมิวสิกกำลังติดต่อกับหลัวโม่สตูดิโอ

ในวันจันทร์ พวกเขาจะโปรโมตเพลงใหม่ของหลัวโม่ให้อย่างทั่วถึง คราวนี้พวกเขาจะเข้ามามีส่วนร่วมในกิจกรรมเพลงใหม่โดยตรงและจะให้การสนับสนุนหลัวโม่จากหน้าจอหลักและหน้าต่างป๊อปอัป

ฉีเอ๋อมิวสิกจึงอยากถามความคิดเห็นของหลัวโม่ว่าจะสปอยล์เพิ่มตอนโปรโมทมั้ย เช่น เป็นเพลงแนวไหน!

ในมุมมองของฉีเอ๋อ นี่คือจุดในการดึงดูดที่ใหญ่ที่สุด

หากเพลง "สายลมร้าวรานแห่งตะวันออก" เป็นผลงานบุกเบิกสไตล์จีน งั้นเพลงใหม่ถัดไปของ หลัวโม่ อาจกล่าวได้ว่ามีพื้นฐานมาจากงานบุกเบิก

ใช่แล้ว นี่คือเพลงสไตล์จีนที่มีองค์ประกอบของงิ้ว!

นอกจากนั้นยังมีองค์ประกอบของอักษรประดิษฐ์อีกด้วย!

อัลบั้มนี้มีชื่อว่า "สีแดง" ชื่อหมายถึง "สีแดงของประเทศจีน" ความสมบูรณ์ของอัลบั้มนี้สูงมาก แถมสไตล์และแนวเพลงยังเป็นหนึ่งเดียวกันมากอีกด้วย

ผู้ประสานงานของสตูดิโอถามหลัวโม่เพื่อขอความเห็น หลังจากคิดถึงเรื่องนี้หลัวโม่ก็เห็นด้วยโดยคิดว่าจะมีปัญหาใหญ่อะไร

“ในวงการดนตรีมักมีนักยิงปืนเร็วอยู่ไม่ขาด ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เพลงสไตล์จีนปลอมๆ ได้ปรากฏขึ้นทีละเพลง” หลัวโม่พูดในใจ

เพลงที่มีคุณภาพต่ำบางเพลงต้องการอาศัยร่มธงของสไตล์จีนเพื่อเรียกกระแส

แน่นอนว่าเรื่องนี้นั้นไม่เพียงแต่ไม่ส่งผลกระทบต่อความนิยมของหลัวโม่ แต่มันยังทำให้ผู้ชมรู้สึกว่า "หากมาฟังเพลงสไตล์จีน เราต้องฟังเพลงบรรพบุรุษ!"

เพราะงั้นตลาดจึงมีความคาดหวังสูงสำหรับเพลงสไตล์จีนใหม่ของหลัวโม่

“ถ้าอย่างนั้นเรามาเปลี่ยนแนวคิดของทุกคนอีกครั้งกัน” หลัวโม่พูดในใจ

"เพื่อให้โลกดนตรีในโลกนี้รู้ว่ามีสิ่งต่าง ๆ มากมายที่สามารถรวมเข้ากับแนวเพลงสไตล์จีนได้"

"เราสามารถผสมผสานและสร้างสรรค์แนวคิดต่างๆ ในแนวเพลงนี้ได้"

อาจารย์หลัวกลับมาทำงานอีกครั้ง ตอนนี้ถึงเวลาฝึกทหารแล้ว

....

....

เช้าตรู่ของเช้าวันจันทร์ ฉีเอ๋อมิวสิกได้เปลี่ยนรูปโปสเตอร์ใหญ่ในหน้าแรกตรงเวลา

ครั้งที่แล้ว หลัวโม่และจ้าวเสวี่ยฉินอยู่ในโปสเตอร์เดียวกัน แต่คราวนี้มันมีเพียงแค่หลัวโม่คนเดียว

แน่นอนว่าเพลงของราชาสวรรค์จ้าวเองก็ต้องได้รับการโปรโมตด้วย แต่จะถูกโปรโมตในโปสเตอร์แบบเลื่อนที่อยู่ถัดจากหลัวโม่

ในความเป็นจริง ทางฝั่งของหลานเซียนั้นเอนเอียงยิ่งกว่า ทางแพลตฟอร์มหลานเซียมีการโปรโมตให้หลัวโม่น้อยมาก ในทางกลับกันกลับโปรโมตให้จ้าวเสวี่ยฉินและหวงซีชานอย่างล้นหลาม

เมื่อตัวอักษรที่เป็นคำว่า [การประดิษฐ์ตัวอักษรงิ้วสไตล์จีน] ปรากฏบนโปสเตอร์ ชาวเน็ตที่ไม่ได้นอนมาตั้งแต่เมื่อคืนก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที!

“เมื่อวานฉันวางเดิมพันว่าเพลงใหม่ของหลัวโม่นั้นไม่เป็นเพลงเกี่ยวกับงิ้วและก็ต้องเป็นเพลงที่เกี่ยวกับการประดิษฐ์ตัวอักษร ฉันไม่คิดเลยว่าเกมการพนันบนอินเทอร์เน็ตนั้นจะไม่มีใครตอบถูกเลย”

“คงไม่มีใครคิดว่าจะไม่มีผลลัพธ์ในเกมการพนันนี้!"

"ไม่มีผลลัพธ์ อ่า ไม่มีตัวเลือกไหนถูกเลย!"

"สไตล์จีนพร้อมกับงิ้วหรอ ฮ่าๆ มันทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันทีเลย!"

“ได้โปรดออกเพลงเร็วๆ เถอะ ฉันอยากให้เพลงสไตล์จีนมาล้างหูแล้ว ช่วงนี้มีแต่เพลงอะไรก็ไม่รู้ ฟังแล้วปวดหู”

“ถูกเลย มันน่าปวดหูและปวดหัวจริงๆ ฉันทนฟังเพลงที่ต้องการตามกระแสเหล่านั้นไม่ไหวแล้ว”

หากมองไปที่หวงซีชาน เมื่อเขารู้ว่าหลัวโม่ได้รวมเพลงทั้งสองประเภทที่พวกเขากลัวที่สุดเข้าด้วยกัน พวกเขาจะรู้สึกยังไงในใจ?

แต่ด้วยการที่เพลง "มงคลสมรส" และ "รักของสตรี" เป็นเพลงเก่าและความนิยมจะต่ำกว่ามาก คาดทั้งสองเพลงนี้คงจะไม่สามารถแข่งขันกับเพลงใหม่ของจ้าวเสวี่ยฉินในชาร์ตเพลงยอดนิยมได้

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าเพลงจีนของหลัวโม่ ว่าจะสามารถกำจัดทั้งสามเพลงของราชาสวรรค์ได้หรือไม่

มันเป็นคืนที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายอีกคืน ไม่ว่าจะเป็นคนวงในหรือผู้คนในอินเทอร์เน็ต สายตาของผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนก็หันไปมองที่หลัวโม่โดยไม่ได้ตั้งใจอีกครั้ง

วันรุ่งขึ้น นักวิจารณ์เพลงชื่อดังอย่าง [ป้าเล่อเซิน] ตื่นแต่เช้า

เธอเรียนเครื่องดนตรีจีนมามากมายตั้งแต่ยังเด็กและเชี่ยวชาญทฤษฎีดนตรีด้วย เธอเป็นนักวิจารณ์เพลงตัวจริง ไม่เหมือนกับคนบางคนที่หาเงินได้จากการถูกจ้างให้เขียนในสิ่งที่ไม่เป็นความจริง

สิ่งที่น่าเสียใจที่สุดอย่างหนึ่งของป้าเล่อเซินเมื่อเร็ว ๆ นี้ก็คือ: "ฉันคงเสียสติไปแล้ว ฉันเพิ่งปฏิเสธคำเชิญของรายการ ‘ราชาเพลงรัก’ ”

ใช่แล้ว ทีมงานรายการ “ราชาเพลงรัก” ก็เชิญเธอเข้าร่วมไปเป็นคณะกรรมการมืออาชีพด้วย

ตอนนั้นเธอปฏิเสธกลับไปโดยตรงเพราะเธอไม่ต้องการแสดงหน้าให้ใครเห็น

แต่พอมาตอนนี้ เมื่อเธอคิดว่าหลัวโม่เองก็ได้เข้าร่วมในรายการ "ราชาเพลงรัก" เธอก็แอบเสียใจ

เพราะตอนนี้เธอมีแนวโน้มจะเป็นแฟนคลับของหลัวโม่เข้าแล้ว

“ฉันเคยหัวเราะเยาะผู้ที่ไล่ตามศิลปินหรือดารา แต่ก็น่าหัวเราะนิดหน่อยนะ ก็มันเป็นเพราะพวกเขานั้นไล่ตามผิดคน” เล่อเซินคิดในใจ

พอใกล้เที่ยง เธอก็เป็นเหมือนกับสุนัขเฝ้าบ้านที่รอคอยเพลงใหม่ที่จะอัปโหลดอย่างใจจดใจจ่อ

ในที่สุดก็ถึงเวลา 12.00 น. และเพลงใหม่ในอัลบั้มใหม่ของหลัวโม่ก็ถูกอัปโหลดลงบนแพลตฟอร์มหลักทั้งหมดพร้อมกัน

เล่อเซินคลิกผ่านแบนเนอร์หน้าแรกของฉีเอ๋อมิวสิกและเห็นเพลงสามเพลงของหลัวโม่ได้อย่างรวดเร็ว

เธอเคยได้ฟังเพลง "มงคลสมรส" และ "รักของสตรี" มาก่อน เพลงเดียวที่เธอยังไม่เคยได้ฟังก็คือ "บทกวีหลานถิง"

"บทกวีหลานถิง?" เล่อเซินมองไปที่ชื่อและรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“คนดี มันเกี่ยวกับการประดิษฐ์ตัวอักษรจริงๆ ด้วย!” เล่อเซินรู้สึกว่าหลัวโม่กล้าที่จะเล่นจริงๆ

คนอื่นๆ ยังคลำอยู่ในแนว [สไตล์จีน] อยู่เลย แต่คนที่เป็นต้นกำเนิดกลับกำลังขยายภูเขาออกไปแล้ว

พูดตามตรงถ้าเป็นคนที่คิดเพลงชื่อนี้ออกมา หลายๆ คนคงจะสนใจมันน้อยลงนิดหน่อย

แต่เนื่องจากเป็นหลัวโม่ มันจึงแตกต่างออกไป

เล่อเซินถูมือที่ขาวและเรียบเนียนของเธอและก่อนที่จะสวมหูฟัง เธอก็คลิกดาวน์โหลดก่อนและหลังจากการดาวน์โหลดเสร็จสิ้นเธอก็เริ่มฟังเพลง

ทันทีที่เสียงดนตรีนำดังขึ้น เธอก็รู้สึกว่าตัวเธอได้เข้าถึงอารมณ์ของเพลงทันที

"มันฟังดูไม่เศร้าเท่าเพลง ‘สายลมร้าวรานแห่งตะวันออก’ แต่การผสานเสียงระหว่างเครื่องดนตรีจีนและคลาสสิกนั้นดีมาก!"

เธอรู้สึกเสมอว่าเพลงที่หลัวโม่แต่งออกมาเหล่านี้นั้นยอดเยี่ยมมาก!

หลังจากดนตรีนำขึ้นมาแล้ว เสียงร้องเพลงก็ดังขึ้น

"[คัดบทกวีหลานถิง บรรจงเขียนดั่งเมฆลอยสายน้ำไหล

ผลักประตูไปใต้แสงจันทร์ คล้ายเรียวเท้าบอบบางของเจ้ายามก้าวเดิน

แม้จะเร่งตวัดพู่กันให้สวยแค่ไหน

แต่กลับยากที่จะทาบความงามของเจ้าออกมา

กระประดิษฐ์ตัวอักษรได้สูญหายไปตามกาล ความจริงใจของข้านี้จะมอบให้ใครได้]"

หลังเล่อเซินฟังเพลงท่อนนี้จบ เธอคิดว่าเพลงนี้เองก็ติดหูเธอมาก แถมมันยังมีเรื่องราวและให้ความรู้สึกที่แข็งแกร่ง

เพลงคลาสสิกผสานกับเพลงสไตล์จีนได้จริงๆ นอกจากนี้ยังเป็นการเขียนเนื้อซึ่งเป็นเรื่องราวเบื้องหลังของเพลงด้วย

แก่นเรื่องและเนื้อหาของ "บทกวีหลานถิง" นี้ชัดเจนมาก

ในขณะเดียวกัน จังหวะของเพลงตอนเริ่มต้นก็เร็วกว่าเพลง "สายลมร้าวรานแห่งตะวันออก"

“บางทีอาจเป็นการเร่งจังหวะเพื่อว่าในตอนที่องค์ประกอบของงิ้วปรากฏขึ้นในภายหลัง ทั้งสองจะสามารถรวมเข้าด้วยกันได้อย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น” เล่อเซินคาดเดาในใจของเธอ

เพลงยังคงดำเนินต่อไป

"[บรรเลงขลุ่ยผิว ร่ำสุขาและกับแกล้มหลายจาน

แสงตะวันใกล้ลาฟ้า คล้ายกับใบหน้าของเจ้าที่เขินอายยามเมามาย

อักษรคัดลอกได้ง่าย กลิ่นหอมของน้ำหมึกไม่คลายกับกลิ่นหอมของเจ้าที่ยังคงตราตรึง

เส้นหมึกสีชาด ตกลงแล้ววาดไว้ให้ผู้ใดกัน]"

เมื่อเล่อเซินได้ยินท่อนนี้ แววตาของเธอก็สว่างขึ้น

ท่วงทำนองในเพลงก็สูงขึ้นเรื่อยๆ

ในทางตรงกันข้าม เพลง "สายลมร้าวรานแห่งตะวันออก" ไม่ได้ใช้เสียงแหลมสูงมาก

แต่ก็ไม่ใช่ว่า "สายลมร้าวรานแห่งตะวันออก" ไม่ดี แต่มันเป็นเพียงการพิสูจน์ว่าทั้งสองเพลงนั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ทั้งในแง่ของสไตล์การร้องและช่วงเสียงร้องก็มีความแตกต่างกันชัดเจน

"อัจฉริยะก็คืออัจฉริยะ" นี่คือการประเมินหลัวโม่โดยส่วนตัวของเล่อเซิน

“ใกล้จุดไคลแม็กซ์ของเพลงแล้ว ถึงเวลาที่องค์ประกอบของงิ้วจะต้องมา!” เล่อเซินคาดเดาแบบนี้

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์จริงแตกต่างไปจากที่เธอจินตนาการ

เสียงเพลงดังขึ้นอีกครั้ง

"[ข้าเขียนบทนำที่ไร้ซึ่งความรัก เพื่อรอให้เจ้าหวนกลับมา

ตวัดพู่กันจนจบ คลื่นนับพันถาโถมเข้าใส่ใจ

จะเข้าใจคำว่ารักได้อย่างไร จรดพู่กันลงไปก็ล้วนแต่เขียนไม่ถูก

สิ่งที่ข้าขาดไป คือความเข้าใจในชีวิตของเจ้า]”

ความเห็นส่วนตัวของเล่อเซิน เธอชอบประโยคที่ว่า [ จะเข้าใจคำว่ารักได้อย่างไร จรดพู่กันลงไปก็ล้วนแต่เขียนไม่ถูก ] ที่สุด

80,000 คำบนโลก แต่คำว่ารักกลับเป็นคำที่เจ็บที่สุด

จู่ๆ ก็มีภาพผุดขึ้นมาในใจของเธอ ชายคนหนึ่งยืนถือพู่กันอยู่ในศาลากว้าง ในเวลานี้เขาหันหลังและจะทำให้ผู้คนมองเห็นได้แค่เพียงแผ่นหลังเท่านั้น

แน่นอนว่าภายใต้สถานการณ์ปกติ หากเปิดฟังเพลงงิ้ว เสียงร้องจะไปทางเสียงสูง ทำนองของเพลงจะดังขึ้นต่อไปเรื่อย ยิ่งร้องก็ยิ่งสูง เพลงแบบนี้จะกระทบหูของทุกคนโดยตรง

เล่อเซินที่สวมหูฟังเริ่มขนลุกไปทั่วทั้งร่างกายโดยไม่มีเหตุผล!

"มีความรู้สึกของการเขียนด้วยพู่กันและหมึกในเพลงจริงๆ ด้ว!" เล่อเซินกล่าวในใจ

โดยส่วนตัวแล้วนี่คือส่วนที่เธอชอบที่สุดในเพลง

“สุดยอด! หลัวโม่สุดยอดเกินไปแล้ว!”

“เขายังสามารถสร้างเพลงแบบนี้ออกมาได้อีก!”

เมื่อท่อนงิ้วจบลง มันก็ไม่มีการหยุดกลางคันและเนื้อหาของเพลงส่วนหลังก็ตามมาทันที มันเป็นการร้องเพลงตามปกติ

เนื้อหาและเนื้อเพลงของส่วนหลังแตกต่างจากส่วนแรกมาก

หลังจากเพลง "บทกวีหลานถิง" ทั้งเพลงจบลง เล่อเซินก็ถอดหูฟังออกแล้วถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

“แค่ได้ฟังมันแค่ครั้งเดียว ฉันก็คิดหาวิธีเขียนรีวิวเพลงได้แล้ว” เธอพูดในใจ

เล่อเซินนั้นมีความต้องการที่จะเขียนเรื่องราวสำหรับเพลงนี้อีกด้วย!

เธอคิดว่าเรื่องราวความรักในเพลงนี้จะต้องถูกเขียนออกมาได้ดีมากแน่!

เล่อเซินถึงกับพึมพำอยู่ในใจ: "ทำไมหลัวโม่ไม่ถ่ายเอ็มวีล่ะ?"

เธอรู้สึกว่าด้วยรูปลักษณ์และอารมณ์ของหลัวโม่ ถ้าเขาสวมชุดยาวพลางยืนอยู่ในศาลากว้าง ในมือของเขาจับพู่กัน ภาพนี้มันจะต้องระเบิดแน่น!

“แฟนๆ ของเขาคงอดไม่ได้ที่จะเลียหน้าจอเลยมั้ง?” เล่อเซินยิ้มและเช็ดน้ำลายจากมุมปากของตัวเอง

เธอสวมหูฟังอีกครั้งและฟัง “บทกวีหลานถิง” ซ้ำอีกครั้งสองครั้ง

จากนั้น ด้วยความเป็นมืออาชีพของเธอเอง เธอจึงต่อต้านความอยากที่จะฟังต่อและคลิกไปที่เพลง "ผีเสื้อ" ของราชาจ้าวเสวี่ยฉิน

เพลงของจ้าวเสวี่ยฉินเพลงนี้เองก็มีองค์ประกอบของงิ้ว ถ้าฟังทั้งสองเพลงแล้ว คนฟังจะสามารถตัดสินได้

หลังจากฟังครั้งหนึ่ง เล่อเซิน ก็ถอดหูฟังออกโดยตรง

"ถ้าฉันฟังเพลง ‘ผีเสื้อ’ ก่อน ฉันคงคิดว่ามันเป็นเพลงที่ดีและสามารถเอาชนะเพลงส่วนใหญ่ในตลาดที่มีองค์ประกอบของงิ้วด้วยได้"

"เสียงของราชาจ้าวนั้นพิเศษมาก เพลงรักของเขาสุดยอดเสมอ ฉันสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดในเสียงของเขาตอนที่เขาร้องเพลงเลย”

"อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเราจะไม่ได้เปรียบเทียบทักษะงิ้วของทั้งสองก็ตาม แต่จากมุมมองของการสร้างสรรค์เพลง มันยังด้อยกว่า ‘บทกวีหลานถิง’ มาก!”

หากคุณต้องการฟังเพลงที่มีองค์ประกอบงิ้ว คุณต้องฟังเพลงของหลัวโม่ซึ่งเป็นผู้สืบทอดที่แท้จริง

อยากฟังเพลงสไตล์จีนก็ต้องฟังหลัวโม่ผู้ให้กำเนิด

——หลัวโม่ จงเป็นเทพตลอดไป!

เมื่อเพลงสไตล์จีนเพลงที่สองของหลัวโม่ออกมา ผลงานที่ออกมาอย่างลวกๆ ในตลาดก็ถูกฆ่าหมด

เพลงนี้จับเพลงอื่นๆ แขวนคอและทุบตีอย่างบ้าคลั่ง มันเหมือนกับฉากฝึกทหารขนาดใหญ่ของอาจารย์หลัวหลังจากที่เขากลับมาทำงานอีกครั้ง!

เพลงเดียวก็อยู่ยงคงกระพัน!

ปรมาจารย์วัย 24 ปีผู้บุกเบิกสไตล์จีนคนนี้ได้สอนบทเรียนที่ดีให้กับวงการดนตรี

…