ใช้ชีวิตในวัยเยาว์

"จงรักภักรัก" เป็นเพลงสุดท้ายที่หลัวโม่ใส่ไว้ในอัลบั้มใหม่ของเขาอย่าง "สีแดง"

เมื่อพิจารณาจากประเภทของเพลง เพลงนี้เกี่ยวกับการต่อสู้และดูไม่ค่อยเข้ากับเพลงก่อนหน้าอย่าง "สายลมร้าวรานแห่งตะวันออก" และ "บทกวีหลานถิง" ซึ่งผู้คนอาจจะมองว่าเพลงนี้ได้ทำลายความสมบูรณ์ของอัลบั้มลง

แต่จริงๆ แล้วนั้นไม่ใช่

อย่าลืมว่าเพลง "จื้อหลิง" เองก็รวมอยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย เพลง "จื้อหลิง" นั้นมีเนื้อหาเกี่ยวกับครอบครัว ประเทศและโลกด้วย

นอกจากนี้ เหตุผลที่ต้องคำนึงถึงความสมบูรณ์เป็นหนึ่งเดียวกันของเพลงในอัลบั้มก็เพราะในยุคนี้ทุกคนต่างซื้อเพลงเป็นอัลบั้มและฟังเพลงตั้งแต่ต้นจนจบ

ก่อนเพลงสไตล์จีนอย่าง "จงรักภักดี" และ "จื้อหลิง" ที่ประกอบด้วยเนื้อหาที่พูดถึงครอบครัว ประเทศและโลก อัลบั้มสีแดงยังมีหนึ่งในผลงานชิ้นเอกสไตล์จีนสมัยเก่าที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน ชื่อของมันก็คือ - "หัวเราะให้กับทะเลสีคราม"!

จากมุมมองนี้ อัลบั้มนี้ได้ควบรวมเพลงสมัยโบราณและสมัยใหม่เข้าด้วยกัน!

เมื่อปิดท้ายด้วยเพลง “จงรักภักดี” ที่ทำให้ทุกคนรู้ถึงความหมายที่ว่าทำไมอัลบั้มนี้ถึงชื่อ “สีแดง”

“สีแดง” จากสีแดงของจีน!

อัลบั้มนี้มีงิ้ว มีการคัดอักษร มีรัก มีโลก มีครอบครัวและประเทศ...

จนบัดนี้ในโลกดนตรีไม่เคยมีอัลบั้มใดที่กล้าทำอัลบั้มที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้มาก่อน!

ด้วยอัลบั้มแรกของหลัวโม่จะเป็นอัลบั้มแรกในประวัติศาสตร์!

นี่คือความทะเยอทะยานของหลัวโม่!

……..

……..

งานวันชาติปีนี้ ภายใต้แนวคิด “จงรักภักดี” เรียกได้ว่าผลักดันบรรยากาศมาถึงจุดสูงสุดแล้ว!

ในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง ชายหนุ่มที่ชื่อหลิวเว่ยกำลังดูทีวีอยู่

เขาเพิ่งเรียนจบจากโรงเรียนอาชีวศึกษาและวางแผนจะนอนเล่นที่บ้านสักสองสามเดือนก่อนที่จะออกไปหางานทำ

พ่อแม่ของหลิวเว่ยต้องไปทำงานไกล เขาจึงถูกเลี้ยงดูโดยปู่และย่า

ปกติปู่และย่าจะชอบเล่นไพ่กัน แน่นอนว่าหลิวเว่ยก็มักจะร่วมเล่นด้วยในบางครั้ง

แต่เพราะเขาเล่นไม่เก่ง ทุกทีปู่ก็มักจะให้เขากินเงินสักร้อยหยวน

เมื่อเวลาสองทุ่มห้าสิบ หลิวเว่ยพูดขึ้น: "คุณปู่และคุณย่า อย่าเพิ่งทะเลาะกัน ผมจะดูรายการวันชาติก่อน"

หลิวเว่ยคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนในกลุ่ม [โม่เซิงเหริน] เขารู้สึกว่าเขาไม่ใช่แฟนคลับที่ไล่ตามดาราแบบนี้

แต่แม้จะเป็นอย่างนั้น แต่หลิวเว่ยก็ชอบเพลงของหลัวโม่มาก เขาคิดว่าตัวเองเป็นแฟนตัวยงคนหนึ่งเลย ดังนั้นเขาจึงตั้งตารอเพลงใหม่ของหลัวโม่อย่างใจจดใจจ่อ

คุณปู่อยากดูงานวันชาติมานานแล้ว เขาจึงทิ้งไพ่ในมือและเพิ่มระดับเสียงในทีวีเพราะเขามีปัญหาเรื่องการได้ยิน

แม้ว่าย่าจะยังอยากเล่นไพ่ต่อ แต่เธอก็รักหลานชาย ถ้าหลานชายอยากดู เธอก็จะดูกับเขา

หลังจากนั้นทันที ภาพของหลัวโม่ก็ปรากฏขึ้นบนทีวี “บ้าจริง ฉันจะหล่อเหมือนกับเขาได้ไหมนะ?”

หลิวเว่ยมองไปที่หลัวโม่ด้วยสีหน้าอิจฉา เขารู้สึกว่าเขาไม่จำเป็นต้องหล่อขนาดนี้ แต่ขอให้หล่อได้สักครึ่งหนึ่งของหลัวโมก็เพียงพอที่จะตกสาวในโรงเรียนอาชีวศึกษาได้แล้ว

หากเขาหล่อได้สักครึ่งหนึ่งของหลัวโม่ เขาจะยังต้องกังวลว่าจะหาแฟนไม่ได้อีกหรอ?

เมื่อเสียงกลองใหญ่ดังขึ้น ดวงตาของหลิวเว่ยก็สว่างขึ้น ความรู้สึกแบบนี้ อารมณ์แบบนี้ทำให้ผู้ชายส่วนใหญ่ทนไม่ไหว

หลิวเว่ยเหลือบมองปู่และย่าของตัวเองก่อนจะพบว่าพวกเขาก็มองไปที่หน้าจออย่างจริงจังเช่นกัน

ตอนนั้นเองที่คุณปู่หันกลับมาแล้วถามว่า: "เสี่ยวเว่ย ดาราตัวน้อยคนนี้คือใคร"

ชายชราเรียกหลัวโม่ว่าดาราตัวน้อยเพราะหลัวโม่ดูเด็กและไม่มีออร่าหยิ่งยโสของคนดัง

หลิวเว่ยพูดตอบทันที: "ชื่อของเขาคือหลัวโม่ คุณปู่ เขาฝึกงิ้วมาตั้งแต่ชั้นประถม อาจารย์ของเขาชื่อ ตงชิงหลิน"

"โอ้!" คุณปู่และคุณย่าพูดพร้อมกัน: "ตงชิงหลินที่น่าทึ่งคนนั้นหรอ!”

ทั้งสองคนเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน

จริงๆ แล้วมีประวัติมากมายที่เกี่ยวข้องกับตงชิงหลิน

เรื่องนี้ทำให้ความประทับใจครั้งแรกของผู้สูงอายุสองคนที่มีต่อหลัวโม่นั้นสูงขึ้นมาก

ทันทีที่หลัวโม่เปิดปากร้อง หลิวเว่ยก็ตกใจอีกครั้ง

"[ควันไฟพวยพุ่ง ทอดมองแผ่นดินทางเหนือ

ธงมังกรโบกสะบัด ม้ากู่ร้องยาว ไอกระบี่ดั่งน้ำแข็ง!]"

เพลงนี้ยิ่งใหญ่มาก!

ในความทรงจำของหลิวเว่ย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเพลงที่ไพเราะแบบนี้

เพียงแค่ดนตรีเริ่มเพลงก็สามารถเอาชนะเพลงส่วนใหญ่ในตลาดได้ภายในไม่กี่วินาที!

แต่ถึงอย่างนั้น ยิ่งหลิวเว่ยฟังมันมากเท่าไร เขายิ่งตระหนักได้ว่าเขาประเมินหลัวโม่และเพลงนี้ต่ำเกินไป

เมื่อเขาคิดว่าเพลงนี้มาถึงจุดสูงสุดแล้ว แต่มันกลับกลายเป็นว่านี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

เมื่อหลัวโม่ร้องท่อน "[รัฐกลางอันเข้มแข็งเกรียงไกรต้องการให้ทั้งสี่ทิศ…มาร่วมยินดี]" หลิวเหว่ยก็ขนลุกไปทั้งตัว

ความน่าตกใจของการดูรายการสดและความยิ่งใหญ่ของภาพและเสียงประกอบนั้นไม่มีใครเทียบได้

ที่สำคัญคือคุณปู่ที่หูหนวกนั้นเปิดเสียงทีวีดังมาก!

เพลงแบบนี้ยิ่งเปิดเสียงดังก็ยิ่งสุดยอด!

มันไม่เพียงดังก้องอยู่ในหูเท่านั้น แต่มันยังไปกระตุ้นหัวใจและสมองของผู้คนอีกด้วย!

“ตุบ! ตุบ! ตุบ!” หลิวเว่ยรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้น

เมื่อดูฉากในทีวี ดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยอารมณ์

ถ้าปู่และย่าของเขาไม่ได้อยู่ตรงนี้ เขาอาจจะร้องไห้ออกมาก็ได้

“มันสุดยอดมาก ฟังที่เขาร้องสิ ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกับตอนที่ได้ดูเรื่องกระต่ายในปีนั้นเลย” หลิวเว่ยพูดในใจ

สำหรับผู้ชมจำนวนมาก อารมณ์ของพวกเขาเป็นแบบนี้

ราวกับพวกเขาได้ย้อนกลับไปตอนดู "กระต่ายในปีนั้น" อีกครั้ง

ยิ่งเมื่อได้ฟังเพลง "จงรักภักดี" ยิ่งเมื่อได้ยินเนื้อเพลงเกี่ยวกับความเป็นมาของชาติ ทุกคนก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นและภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง!

กระต่ายทุกตัวมีความฝันถึงดินแดนอันยิ่งใหญ่

หากปราศจากความทุ่มเทของคนสมัยก่อน เราจะประสบความสำเร็จอย่างทุกวันนี้ได้อย่างไร?

หนึ่งร้อยปีผ่านไป โลกเปลี่ยน หนึ่งร้อยปีเปลี่ยนโลก หนึ่งร้อยปีทำให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ รวมถึงท้องฟ้าเปลี่ยน!

เสียงเพลงสลับฉากดังขึ้น ตอนนั้นหลัวโม่ก็พลิกตัวและกระโดดขึ้นไปบนกลองใหญ่

การกระทำนี้ทำให้หลิวเว่ยตกใจ

หลัวโม่ไม่ได้รับความช่วยเหลือจากอุปกรณ์ช่วยใดๆ เลย เขากระโดดขึ้นไปในอากาศที่สูงมาก

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือระหว่างนี้ เขาหยิบดาบยาวที่วางอยู่บนกลองขึ้นมาขณะพลิกตัวกลางอากาศ!

เสื้อผ้าสีแดงปลิวไสว การเคลื่อนไหวทั้งเฉียบคมและเป็นระเบียบ จากนั้นเมื่อดาบถูกชักออกจากฝัก ไอเย็นก็พุ่งออกมาจากมัน

เอฟเฟกต์พิเศษบนเวทีในวันนี้ไม่ได้ล้าสมัยเหมือนกับเมื่อสองสามปีที่แล้ว ทุกครั้งที่หลัวโม่ตวัดดาบ เอฟเฟกต์พิเศษบนเวทีที่ปรากฏจะให้ความรู้สึกเหมือนกับเป็นดาบในเพลง เป็นดาบที่เย็นราวกับน้ำแข็งจริงๆ

คุณยายอุทาน: "ดาราชายคนนี้หล่อมาก!"

คุณปู่พูดต่อ: "เป็นไปตามคาด สมแล้วที่เป็นศิษย์ของตงชิงหลิน!"

หลิวเว่ยเฝ้าดูอย่างตั้งใจและพูดไม่ออกเพราะความหล่อเหลาของหลัวโม่

ในความเป็นจริง มีผู้ชายที่รู้สึกคล้ายกับหลิวเว่ยจำนวนมากทั่วประเทศ

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหลัวโม่ถึงมีฐานแฟนคลับเป็นผู้ชายเป็นจำนวนมาก

เขาไม่ใช่ศิลปินหรือดาราที่ดึงดูดแค่แฟนๆ ผู้หญิงเท่านั้น!

“เขาหล่อมาก ฉันอยากจะเห็นเขาแสดงละครแนวศิลปะการต่อสู้หรือละครแนวเทพนิยายจริงๆ!” หลิวเว่ยพูดในใจ

ความคิดนี้เป็นเหมือนเมล็ดพันธุ์ที่ฝังอยู่ในใจของผู้ชมนับไม่ถ้วน

เครื่องแต่งกายโบราณของหลัวโม่นั้นน่าทึ่งมาก แถมการรำดาบของเขาก็เจ๋งสุดยอด

ยังจะมีชายหนุ่มคนไหนที่สามารถสร้างฉากต่อสู้แบบนี้ได้? ยังมีคนไหนทำได้อีก!?

คาดว่านักแสดงจำนวนมากยังแสดงได้แย่ยิ่งกว่านักร้องคนนี้ซะอีก!

เมื่อท่อน B ของเพลงดังขึ้น การร้องเพลงของหลัวโม่ก็เปลี่ยนไปทันที

เพลงครึ่งเพลงแรกเป็นเพลงของคนรุ่นก่อน ส่วนเพลงท่อนหลังคือความตั้งใจของคนหนุ่มสาว!

——"[ข้าใคร่ปกปักและฟื้นฟูเขตแดน!]"

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ดวงตาของหลิวเว่ยจึงแดงขึ้นเรื่อยๆ

——“มาตุภูมิจงเจริญ!”

ในตอนท้ายของเพลง มีวิดีโอของกลุ่มคนหนุ่มสาวปรากฏขึ้น

แต่ละคนมีอายุพอๆ กับหลิวเว่ย เมื่อมองจากด้านหน้า พวกเขานั้นดูเหมือนกับเด็กนักเรียน แต่เมื่อพวกเขาหันหลังกลับ พวกเขาจะกลายเป็นคนจีนที่มีจิตใจเข้มแข็ง!

“ทุกท่าน!”

“สวัสดี!”

ในขณะนี้ หลิวเว่ยรู้สึกว่าการหายใจของเขาเร็วขึ้น

ในหูของเขา เขาได้ยินเพียงเสียงตะโกนของกลุ่มคนที่มองไปบนท้องฟ้า เสียงตะโกนที่ไม่สั่นคลอน เสียงตะโกนที่แจ้งให้ผู้คนในมาตุภูมิทราบทางรายการสดทางโทรทัศน์!

"เราขอให้เยาวชนของเราปกป้องจีนในยุคที่เจริญรุ่งเรืองนี้!"

"เรารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับใช้ประเทศ ขอให้เยาวชนของเรามีชีวิตอยู่ต่อไป!!!”

คำไม่กี่คำเหล่านี้ราวกับระเบิดที่ระเบิดขึ้นในใจของหลิวเว่ย!

"เรารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับใช้ประเทศ ขอให้เยาวชนของเรามีชีวิตอยู่ต่อไป!"

"เรารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับใช้ประเทศ ขอให้เยาวชนของเรามีชีวิตอยู่ต่อไป!!!"

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจ

เขารู้ว่านี่อาจเป็นเพียงแรงกระตุ้นชั่วคราว แต่แน่นอนว่าเขาเชื่อว่าเขาจะไม่เสียใจกับมันในอนาคต

หลิวเว่ยมองไปที่ปู่และย่าของเขาพร้อมกับพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้พวกท่านตกใจ

“คุณปู่ คุณย่า ผมอยากเข้ากองทัพ!” ....

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าเพลงหรือการแสดงบนเวทีจะมีผลเหมือนกับการโฆษณารับสมัครงาน

ประโยชน์ของมันมากมายจนเกินกว่าจะจินตนาการได้

ทุกย่างก้าวของหลัวโม่นั้นมั่นคงมาก

"จงรักภักดี" ได้รับความนิยมอย่างมาก เรตติ้งของงานวันชาติรวมถึงปริมาณแชร์และพูดถึง อีกทั้งยังมีความนิยมบนอินเทอร์เน็ตที่พุ่งถึงจุดสูงสุด!

เฉียนชิงหยุนตกตะลึงมากเมื่อเขาได้ดูข้อมูลเรตติ้งแบบเรียลไทม์

...