ยังไม่ได้ตั้งชื่อตอน

เย่เสี่ยวสัมผัสไข่มุกด้วยพลังวิญญาณเขารู้สึกสายตาพร่ามัวอย่างกะทันหัน เมื่อสายตากลับมาเป็นปกติ เขาพบว่าตัวเองอยู่ในอีกโลกหนึ่ง
เย่เสี่ยวอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าที่สวยงาม


มีทั้งป่า ภูเขา แม่น้ำขนาดใหญ่ พื้นที่หญ้าโล่งกว้างห้อมล้อมด้วยดอกไม่สวยงาม และทางเดินทำจากหยกบริสุทธิ์ไปยังทิศทางทั้ง 4
เขามองไปยังทางเดินหยกที่ไปยังทิศทางทั้ง 4 แตกต่างกัน ทางเดินหยกด้านซ้ายมุ่งตรงไปยังภูเขาและแม่น้ำ ทางเดินหยกด้านขวามุ่งหน้าตรงไปยังป่ารก


เขาไม่รู้ว่าทางเดินหยกที่มุ่งไปด้านหน้าและด้านหลังนำไปสู่ที่ใดเนื่องจากไม่สามารถเห็นอะไรได้จากที่นี่


เขาเริ่มเดินลงจากทางเดินหยกที่ตรงไปยังที่ไหนสักแห่งเขากำลังยืนพร้อมกับเพลิดเพลินไปกับทิวทัศน์ตรงหน้า


"เกิดอะไรขึ้น? ความจริงแล้วข้าอยู่ที่ไหน" เย่เสี่ยวเริ่มพิจารณาไตร่ตรอง


เมื่อเขาตื่นขึ้น เขาพบว่าตัวเองอยู่ในพื้นที่ที่มีหญ้าสีดำสนิท เขาไม่พบอะไรผิดปกติ หลังจากนั้นเขาพบว่าตัวเขายังไม่ตาย ยังคงมีชีวิตอยู่ แม้กระทั่งชีพจรลมปราณและตันเถียนที่เสียหายกลับได้รับการฟื้นฟู มีไข่มุกประหลาดอยู่ที่หัวใจ มันถูกสลักด้วยรูปจักรวาลหรือบางอย่าง

เมื่อเขาลองตรวจสอบด้วยพลังวิญญาณกลับทำให้เขาไปโผล์ที่โลกประหลาดใบหนึ่ง


ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด เศษเสี้ยวของข้อมูลปรากฎขึ้นในใจของเขา


"ไข่มุกสวรรค์"


"ไข่มุกสวรรค์ เจ้าสิ่งนี้คืออะไรกัน? หรือนี่จะเป็นชื่อของไข่มุกที่อยู่ในใจของข้า?"


"หรือว่านี่จะเป็นโลกในไข่มุกสวรรค์ ข้ามาที่นี่ได้อย่างไร แล้วข้าจะออกไปได้ยังไง?"


นี่เป็นคำถามที่เขาคิดหลังจากรู้ชื่อของไข่มุก เขาเดินไปตามทางเดินหยกราวๆ 2 ถึง 3 ชั่วโมง เขาพบเข้ากับเจดีย์เก้าจักรวาลที่ปลายสุดทางเดิน


เขาเดินไปยังด้านหน้าของเจดีย์เก้าจักรวาล ด้านซ้ายของประตูเจดีย์มีเสาศิลาสูงราวๆ 1 เมตรด้านบนของเสาศิลา ด้านบนมีรอยฝ่ามืออยู่
เมื่อเขาเห็นรอยฝ่ามือ เขาสัมผัสได้ว่าทั้งความสูง ความยาว และแม้แต่ความหนากลับเหมือนกับฝ่ามือของเขา


"ข้าต้องประทับฝ่ามือลงบนรอยฝ่ามือนี้งั้นรึ?"


หลังไตร่ตรองเรื่องนี้ เขาประทับฝ่ามือลงไปยังรอยฝ่ามือและการเปลี่ยนแฟลงก็เกิดขึ้น เขารูสึกว่ามีข้อมูลมากมายหลั่งไหลเข้าสู่จิตของเขา และเสียงที่ดังขึ้นในจิต


"ผู้สืบทอดไข่มุกสวรรค์ โชคชะตาแห่งผู้ปกครองสวรรค์ เมื่อเจ้าเป็นผู้สืบทอดไข่มุกสวรรค์ ดังนั้นตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเจ้าจะต้องสร้างทางเดินแห่งโชคชะตาด้วยความเพียรพยามอย่างหนักของเจ้า เจ้าไม่สามารถก้มหัวให้กับผู้ใดได้อีก เจ้าเป็นผู้กำหนดสิ่งที่ตัวเจ้าเป็นและเป็นผู้ควบคุมชะตาของตน จงจำไว้ ไม่มีใครสามารถดูถูกเจ้าได้ ไม่มีใคร ไม่เว้นแม้แต่สวรรค์


"ไม่มีใครมาดูถูกข้าได้ แม้แต่สวรรค์ก็ตาม" เย่เสี่ยวพึมพำประโยคนี้ เลือดของเขาเริ่มเดือด ดวงตาของเขามองขึ้นไป เขากล่าวเสียงดังเมื่อมองไปยังท้องฟ้า "ใช่แล้ว ข้าเย่เสี่ยวจะเป็นผู้กำหนดทั้งชีวิตและโชคชะตาของข้าด้วยตัวเอง ไม่มีใครสามารถดูถูกข้าได้และจะไม่มีใครขัดขวางเส้นทางที่มุ่งไปสู่จุดสุดยอดแห่งสิลปะการต่อสู้ได้"


"หากปีศาจขัดขวางข้า ข้าจะสับมันเป็นพันชิ้น หากเทพเจ้าขัดขวางข้า ข้าจะฆ่าเทพเจ้าทิ้งซะ และหากสวรรค์ขัดขวางข้า ข้าเย่เสี่ยวจะทำลายสวรรค์ทิ้งซะ"


หลังจากที่เขาสงบสติลง เขาได้ยินเสียงของประตูที่เปิดขึ้นกะทันหัน


"ครืน ครืน"


เขามองไปยังประตูและเริ่มเดินมุ่งหน้าไปหามัน เมื่อเขามาถึงหน้าประตูของเจดีย์เก้าจักรวาล เขาหยุดและมองไปยังด้านใน มันไม่สิ่งใน มีเพียงความมืดเท่านั้น


"ข้าควรเข้าไปหรือไม่?"


เขาคิดชั่วครู่ก่อนตัดสินใจ


"ช่างมันเถอะ เมื่อข้าเป็นผู้สืบทอกไข่มุกสวรรค์ ข้าควรจะเข้าไปสำรวจดูสักหน่อย"


เขาก้าวไปข้างหน้าและผ่านประตูไปเข้าสู่ชั้นแรกของเจดีย์เก้าจักรวาล เขาปิดตาหลังจากเข้ามา เพราะแสงสว่างจ้าปรากฎขึ้นต่อหน้าเขา
หลังจากผ่านไปไม่กี่ลมหายใจ เขาเปิดตาขึ้นและไม่เห็นสิ่งอื่นใดนอกจากเตาหลอมที่มีมังกรตัวหนึ่งโคจรอยู่รอบๆ เตาหลอม


เย่เสี่ยวค่อยๆ เดินไปยังเตามหลอม ชั่วขณะที่เขาสัมผัสเตาหลอม ข้อมูลมากมายปรากฎขึ้นในจิตของเขา


จากความรู้ที่ได้รับมา เขาพบว่าที่ชั้นแรกของเจดีย์เก้าจักรวาลการไหลของเวลาช้ากว่าข้างนอก ที่นี่ 3 วันเท่ากับด้านนอก 1 วัน หรือในความหมายว่าการไหลของเวลาที่มีอัตราส่วน 3 ต่อ 1 ของโลกภายนอก


จากความรู้ที่ได้รับมา เย่เสี่ยวพบว่าภายในเตาหลอมที่อยู่ตรงกลางของขั้นมีความทรงจำสามประเภทเก็บไว้ เขาสามารถนำมันมาใช้ได้
เขารีบเปิดฝาของเตาหลอมแลพบเข้ากับแสงสว่าง 3 แบบภายในม่านพลังที่ต่างกัน


จากความทรงจำที่ได้รับมา เข้ารู้ว่าแสงสว่างสีแดงมีความทรงจำเกี่ยวกับการปรุงยาของเทพเจ้าโอสถบรรพกาล แสงสีน้ำเงินมีความทรงจำเกี่ยวกับข่ายอาคมของเทพเจ้าข่ายอาคมบรรพกาล และสุดท้าย แสงสีม่วงมีความทรงจำเกี่ยวกับการหลอมสร้างอาวุธของเทพเจ้าแห่งการหลอมสร้าง

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠
นอกจากนั้นยังมีความทรงจำของเทพเจ้าโบราณ มีอีกอย่างที่อยู่ตรงนั้น เป็นบอลขนาดเล็กของแสงที่ลอยอยู่ในช่องว่างของเตาหลอมมังกร

ตอนก่อน

จบบทที่ ยังไม่ได้ตั้งชื่อตอน

ตอนถัดไป