006 - หมีทรราชย์

เขาพยามสงบใจลงอย่างยากลำบาก ใครก็ตามที่ได้รับอนาคตเช่นนี้ ย่อมเป็นตัวตนที่ไร้เปรียบ

มังกรศักดิ์สิทธิ์กลืนสวรรค์มีความสามารถยอดเยี่ยมมากมาย แต่เย่เสี่ยวยังคงไม่สามารถใช้ได้เนื่องจากความแข็งแกร่งน้อยเกินไป

หลังจากนั้น เขาออกจากทะเลความรู้ เย่เสี่ยวลืมตาขึ้น ขณะมองไปยังความทรงจำเทพเจ้าบรรพกาลที่แตกต่างกันทั้งสาม

"น่าเสียดายอะไรเช่นนี้ ข้ายังมีความแข็งแกร่งไม่พอในตอนนี้ มิฉะนั้นข้าคงหลอมรวมความทรงจำหนึ่งในสามเข้ากับตัวข้าได้"

จากข้อมูลความทรงจำที่เขาได้รับหลังจากมาเจดีย์เก้าจักรวาล เข้ารู้ว่าหากต้องได้รับความทรงจำของเทพเจ้าบรรพกาลทั้งสาม เขาจำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งเพียงพอสำหรับเปิดม่านพลัง

เพื่อเปิดม่านพลังความทรงจำของเทพเจ้าโอสถบรรพกาลจำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งในระดับเขตแดนรวมปราณขั้นแรกเป็นอย่างน้อย

เพื่อเปิดม่านพลังความทรงจำของเทพเจ้าข่ายอาคมบรรพกาล จำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งในระดับเขตแดนกำเนิดแก่นแท้ขั้นแรกเป็นอย่างน้อย

เพื่อเปิดม่านพลังความทรงจำของเทพเจ้าจารึกบรรพกาล จำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งในระดับเขตแดนกษัตริย์ยุทธขั้นแรกเป็นอย่างน้อย
ตอนนี้เย่เสี่ยวมีระดับการบ่มเพาะเพียงเขตแดนปรับแต่งร่างกายระดับสาม หากเขาต้องการเปิดม่านพลังหนึ่งในสาม เขาจำเป็นต้องฝึกฝนอย่างหนักเพื่อเพิ่มพูนความแข็งแกร่งให้มากขึ้น

ในทวีปชิงหลง มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้น ไม่ว่าตัวตนจะเป็นเช่นไร หากไร้ซึ่งความแข็งแกร่ง อนาคตของเจ้ามีเพียงถูกเหยียบย่ำจากผู้แข็งแกร่ง ใช่แล้ว มีอีกหนทางหนึ่ง หากเจ้าไม่แข็งแกร่งพอแต่เจ้าจะต้องมีผู้สนับสนุนที่ทรงพลังอยู่เบื้องหลัง

เย่เสี่ยวส่ายหัวด้วยความผิดหวัง และออกจากเจดีย์เก้าจักรวาล อีกครั้งที่โลกอันสวยงามปรากฎขึ้นตรงหน้าเขา

จากความรู้ความทรงจำที่ได้รับมาหลังจากประทับมือที่เสาศิลา เขารู้ว่าโลกใบนี้และเจดีย์เก้าจักรวาลสามารถเก็บสิ่งของไว้ด้านในได้ ทั้งยังสามารถเลี้ยงสัตว์อสูรไว้ในโลกของไข่มุกสวรรค์ได้

เขาสามารถปลูกสมุนไพรและให้มันเจริญเติบโตอยู่ภายในโลกของไข่มุกสวรรค์

ภายในทวีปชิงหลง มีเครื่องมือชนิดหนึ่งเรียกว่าถุงเก็บของ หากต้องการ มันสามารถเก็บของได้มากมายภายในถุงเก็บของ มีเพียงแหวนมิติ สามารถเก็บของได้มากมายและสามารถใส่ไว้บนนิ้วได้

แต่แหวนมิติเป็นของหายาก ราคาของมันสูงเทียมฟ้า มีเพียงน้อยคนที่สามารใช้งานมันได้

หากต้องการเก็บพืชสมุนไพรที่ยังมีชีวิตและสดใหม่ จำเป็นต้องใช้แหวนมิติแบบพิเศษเรียกว่าแหวนมิติชีวิต แต่มันกลับหายากและราคาสูงกว่าแหวนมิติธรรมดามาก

เย่เสี่ยวตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เขาหัวเราและตะโกนไปยังท้องฟ้า หากมีใครสักคนอยู่ที่นี่ เขาจะต้องหาว่าเย่เสี่ยวเป็นบ้าแน่นอน
"แล้วข้าจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไงกัน?"

ขณะเย่เสี่ยวคิด ตาของเขาเห็นภาพตรงหน้าเบลอไปหมด อีกครั้งที่เขากลับมาเห็นทุกอย่างได้ชัดเจน เขาพบว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางหญ้าสีดำสนิท เขารู้ว่าตัวเองอยู่ในส่วนลึกของเหวที่เขาเห็นก่อนหน้านี้จากหน้าผาของป่าเมฆาทมิฬ

ปีกมังกรสีดำทมิฬลวดลายสีทองสวยงามคู่หนึ่งปรากฎออกมาที่หลังของเย่เสี่ยว เขากระพือปีกมังกรและเริ่มบินไปยังทั้งฟ้า

เมื่อเขามาถึงยอดหน้าผา เขารีบลงมาและเริ่มหอบอย่างหนัก

"ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบัน ข้าไม่สามารถใช้ปีกมังกรได้นาน"

เมื่อเขาปรับลมหายใจสักครู่ เขาเริ่มเดินทางไปยังเมืองหลินซิงอีกครั้ง

"ตู้มมมมม"

ขณะที่เขากำลังมุ่งหน้าไปยังเมืองหลินซิง เขาได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้น

"มีใครกำลังสู้อยู่ตรงนั้นรึป่าวนะ? ไปดูหน่อยแล้วกัน"

จากเสียงของการต่อสู้ เย่เสี่ยวเคลื่อนไหวไปยังสถานที่หนึ่งในป่า

การต้อสู้ด้านหน้านั้น เขาเข้าใกล้มากขึ้นและมากขึ้น ทั้งไม้และหินต่างกระเด็นไปทั่ว สามารถจินตนาการได้เลยว่าการต่อสู้รุนแรงขนาดไหน
ไม่นานหลังจากนั้น สัตว์อสูรขนาดใหญ่ปรากฎต่อสายตาของเย่เสี่ยว มันสูงสามเมตร มีรูปร่างเป็นสัตว์อสูรหมีด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งและขนหนาสีน้ำตาล

"หมีทรราชย์!" เย่เสี่ยวตกตะลึง ตาของเขามองไปรอบๆ ช่างเป็นอสูรหมีที่ดุดัน

หมีทรราชย์เป็นสัตว์อสูรระดับสาม สัตว์อสูรระดับสามเทียบได้กับผู้เชี่ยวชาญเขตแดนกำเนิดแก่นแท้

สิ่งที่ทำให้เย่เสี่ยวแปลกใจมากที่สุดคือคนที่สู้กับหมีทรราชย์

เด็กสาวอายุราว 16 หรือ 17 ปี นางสวมชุดดอกไม้สีเขียว นางดูงดงามยิ่ง มือสีขาวราวหยก ขายาว และสิ่งที่น่าภูมิใจมากที่สุดคือรูปลักษณ์ที่ยอดเยี่ยม

"โลกนี้ช่างโหดร้าย" เย่เสี่ยวไม่อยากจะเชื่อส่าอะไรที่เกิดขึ้นต่อหน้าเขานี้เป็นความจริง เขาสำรวจพื้นที่รอบๆ อย่างระวังเพื่อยืนยันว่าเด็กสาวอยู่คนเดียวจริงๆ ไม่มีผู้ช่วยคนอื่นอีก

มันยากที่จะเชื่อว่าสาวน้อยอายุ 16-17 ปีมีความแข็งแกร่งถึงเขตแดนกำเนิดแก่นแท้ เย่ส่วนทำอะไรไม่ได้นอกจากรู้สึกพ่ายแพ้

"โร๊ววววว"

หมีทรราชย์ทุบหน้าอกของมันและโจมตีต่อด้วยอุ้งเท้าคล้ายฝ่ามือ ทุกครั้งที่ลงปะทะ ต้นไม้ถูกทำลาย พื้นดินกลายเป็นหลุมลึก
สาวน้อยบอบบางราวกับผีเสื้อตัวน้อย นางหลบหลีกการโจมตีได้อย่างว่องไว ในมือของนางมีกระบี่ยาวสีเขียวมรกต คลื่นพลังแผ่ออกมาจากมือของนาง ปราณกระบี่ที่แหลมคมพุงไปยังดวงตาของหมีทรราชย์ซึ่งเป็นจุดอ่อน ท้อง และส่วนอื่นๆ

"ปังงงงง!"

หมีทรราชย์ถูกฟันด้วยปราณกระบี่พร้อมกับต้นไม้ใหญ่ ต้นไม้กลายเป็นเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อย

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠
ผ่านไปสักระยะ ร่างของหมีทรราชย์เต็มไปด้วยบาดแผลลึกตึื้นมากมาย เลือดที่ไหลออกมาย้อมขนกลายเป็นสีแดง