010 - โชคอันยิ่งใหญ่
เย่เสี่ยวเดินไปรอบๆ ภูเขา และเลือกที่จะค้นหาที่ภูเขาลูกเล็กเพราะมันมีแสงส่องประกายออกมา
ภูเขาลูกเล็กลูกนั้นอยู่ตรงกลางของภูเขาใหญ่ทั้งสิบสองที่ล้อมรอบจากทุกทิศทาง มันดูเหมือนภูเขาลูกใหญ่ทั้งสิบสองกำลังปกป้องภูเขาขนาดเล็กเอาไว้
เมื่อเย่เสี่ยวมาถึงภูเขาขนาดเล็ก เขาพบถ้ำขนาดเล็กอยู่ล้อมรอบเป็นวงกลมรอบภูเขาขนาดเล็ก หลังจากนับแล้ว พบว่ามันมีทั้งหมดสิบสองถ้ำ
ยกเว้นถ้ำอันหนึ่ง ประตูถ้ำอันอื่นล้วนปกคลุมด้วยม่านพลัง มันเป็นม่านพลังเดียวกันกับที่ครอบคลุมความทรงจำของเทพเจ้าบรรพกาลทั้งสาม
เห็นเช่นนี้ เย่เสี่ยวเข้าใจได้ทันที หากเขาต้องการเข้าถ้ำอื่นๆ เขาจำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งในระดับต่างๆ ที่มากพอเพื่อทำลายม่านพลัง
แสงที่นำเขามายังภูเขาขนาดเล็ก เป็นแสงที่ออกมาจากถ้ำแรกที่ไม่มีม่านพลัง
เมื่อไม่มีม่านพลังที่ประตูของถ้ำแรก เขาจึงเข้าไป หลังจากเดินไปสักพัก เขาจ้องมองไปยังกำแพงของถ้ำ หินเรืองแสงจำนวนมากส่องประกายราวดวงดาวยามค่ำคืนกำลังฝังตัวอยู่
“คริสตัลวิญญาณ”
เมื่อเย่เสี่ยวมองหินเหล่านั้น เขาตะโกนเสียงดังออกมาด้วยความแปลกใจ
“มันเป็นเหมืองคริสตัลงั้นหรือ?”
เย่เสี่ยวตกตะลึงเป็นอย่างมาก เขาไม่สามารถกลับมาเป็นปกติได้ในเวลาสั้นๆ นี่คือเหมืองคริสตัลที่ผลิตหินวิญญาณมันสคัญมากกว่าเหรียญทองหลายเท่า
เย่เสี่ยวยอมคุ้นเคยกับหินวิญญาณ ครั้งหนึ่ง เขาเคยเห็นมันในมือของอาวุโสห้าเย่ฟานของนิกายจันทราเงิน
ในเวลานั้น เมื่อเขาถามว่านั่นหินอะไร อาวุโสห้าเย่ฟานอธิบายทุกสิ่งทุกอย่างแก่เขาเกี่ยวกับหินวิญญาณ เขากล่าวว่าเขาโชคดี ในตอนที่เขาออกไปข้างนอกนิกายเพื่อทำธุระส่วนตัว เข้าได้เจอมันเข้า
หินวิญญาณเป็นคริสตัลชนิดหนึ่งที่มีพลังวิญญาณของสวรรค์และปฐพี พลังภายในคริสตัลไม่สามารถดูดกลืนด้วยร่างกายของมนุษย์ได้ นอกจากนี้ มันยังเป็นวัตถุดิบที่ขาดไม่ได้สำหรับสร้างอาวุธวิญญาณและสามารถใช้เพื่อเป็นพลังงานให้กับข่ายอาคมที่ทรงพลัง หากใช้หินวิญญาณในการติดตั้งข่ายอาคม มันจะช่วยลดเวลาและเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก
หินวิญญาณสามารถใช้งานได้อย่างหลากหลายและยังมีค่าสูงอีกด้วย
หินวิญญาณแบ่งออกเป็นสามระดับ หินวิญญาณระดับต่ำ หินวิญญาณระดับกลางและหินวิญญาณระดับสูง
หินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งก้อนเทียบเท่ากับหนึ่งร้อยเหรียญทอง หรือเท่ากับหนึ่งหมื่นเหรียญเงิน ในทางกลับกัน หินวิญญาณระดับกลางเทียบเท่าหนึ่งพันเหรียญทอง หินวิญญาณระดับสูงเทียบเท่าหนึ่งหมื่นเหรียญทอง
“ข้ารวยแล้ว ข้ารวยแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า เย่เสี่ยวหัวเราะออกมาราวกับคนบ้า
เขามองไปยังคริสตัลวิญญาณด้วยความระวัง เย่เสี่ยวพบว่าคริสตัลวิญญาณเหล่านี้ล้วนเป็นระดับต่ำ
แม้จะเป็นหินวิญญาณระดับต่ำ แต่กลับมีจำนวนนับไม่ถ้วนในถ้ำนี้
เย่เสี่ยวขุดหินวิญญาณระดับต่ำออกมาจำนวนหนึ่งพันก้อน หลังจากเก็บหินวิญญาณเสร็จเขาก็ออกจากถ้ำ
หลังจากออกมาเขาหันไปมองถ้ำทั้งสิบสองที่ล้อมรอบภูเขาน้อยและภูเขาใหญ่ทั้งสิบสองที่ล้อมรอบภูเขาน้อยทุกทิศทางอีกครั้ง
มองอย่างรอบคอบไปยังภูเขาใหญ่ทั้งสิบสองและถ้ำทั้งสิบสองในภูเขาน้อยเย่เสี่ยวได้ข้อสรุปว่าถ้ำทั้งสิบสองเชื่อมต่อกับภูเขาลูกใหญ่ทั้งสิบสอง เหมืองคริสตัสวิญญาณควรอยู่ภายในภูเขาลูกใหญ่ ประตูเป็นเพียงเส้นทางนำไปสู่เหมืองเท่านั้น ดังนั้นสิบสองภูเขาลูกใหญ่ก็คือสิบสองถ้ำในภูเขาน้อยนั่นเอง
เมื่อเย่เสี่ยวคิดได้เช่นนี้ เขาย่อมเข้าใจได้ถึงความลึกลับของไข่มุกสวรรค์อย่างล้มหลาม
“ความจริงแล้ว ไข่มุกสวรรค์มาจากที่ไหนกัน? ไข่มุกสวรรค์เป็นสมบัติประเภทใดกัน?” ความคิดอื่นโถมเข้ามาอย่างไม่ได้พัก
“ช่างมันเถอะ หวังว่าในอนาคตข้าจะได้รับคำตอบสำหรับคำถามของข้า แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอน คือข้าต้องซ่อนมันไว้ให้ดี หากมีใครรู้เรื่องไข่มุกสวรรค์เข้า คงมีเพียงสิ่งเดียวที่รอข้าอยู่ นั่นคือการถูกทำลาย
หลังจากถอนหายใจยาว เขามองไปยังถ้ำที่เหลืออีกสิบเอ็ดถ้ำ
“ถ้ำแรกเป็นเหมืองหินวิญญาณ นั่นหมายความว่าถ้ำที่สองที่สามย่อมเป็นเหมืองหินวิญญาณระดับกลางและระดับสูง ถ้ำทั้งเก้าจะนำเราไปพบกับอะนะ”
“มีอะไรอยู่ในภูเขาลูกใหญ่ทั้งเก้ากันนะ?”
“อ๊ะ........ช่างมัน เมื่อข้ามีความแข็งแกร่งมากพอที่จะทำลายม่านพลัง ข้าย่อมรู้ได้เองว่ามีสิ่งใดอยู่”
คิดแล้วเย่เสี่ยวก็ส่ายหัวและกลับไปยังทุ่งหญ้า
เขานั่งลงทำสมาธิสักครู่เพื่อปรับร่างายและออกจากโลกของไข่มุกสวรรค์
เขาพบว่าตัวเองอยู่บนเตียงอีกครั้ง เวลาต่อมา เย่เสี่ยวออกมาจากห้องและไปยังภัตตาคารเพื่อกินและดื่ม
เสี่ยวเอ้อนำอาหารมาให้ เมื่อเสี่ยวเอ้อกำลังจะจากไป เย่เสี่ยวถามขึ้นว่า “เสี่ยวเอ้อ การประมูลของตระกูลจางเริ่มขึ้นเมื่อไหร่?”
ขณะที่เย่เสี่ยวถาม เขาหยิบเหรียญเงินให้ ตอนที่เขาอยู่ในโลกของไข่มุกสวรรค์ เขาลืมเรื่องการไหลของเวลาที่ต่างกัน จนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปแค่ไหนตั้งแต่ที่เขาเข้าไปในโลกของไข่มุกสวรรค์
มองไปยังเหรียญเงิน เสี่ยวเอ้อเบิกตากว้าง เขารีบเก็บเหรียญเอาไว้ในกระเป่าตัวเอง “ท่านลูกค้า การประมูลจะเริ่มในอีกสองชั่วโมง ท่านมีคำถามอื่นอีกหรือไม่ขอรับ?”
“ไม่ละ” เย่เสี่ยวกล่าวกับเสี่ยวเอ้อ เสี่ยวเอ้อจึงถอยออกไป
เย่เสี่ยวเดินไปรอบๆ ภูเขา และเลือกที่จะค้นหาที่ภูเขาลูกเล็กเพราะมันมีแสงส่องประกายออกมา
ภูเขาลูกเล็กลูกนั้นอยู่ตรงกลางของภูเขาใหญ่ทั้งสิบสองที่ล้อมรอบจากทุกทิศทาง มันดูเหมือนภูเขาลูกใหญ่ทั้งสิบสองกำลังปกป้องภูเขาขนาดเล็กเอาไว้
เมื่อเย่เสี่ยวมาถึงภูเขาขนาดเล็ก เขาพบถ้ำขนาดเล็กอยู่ล้อมรอบเป็นวงกลมรอบภูเขาขนาดเล็ก หลังจากนับแล้ว พบว่ามันมีทั้งหมดสิบสองถ้ำ
ยกเว้นถ้ำอันหนึ่ง ประตูถ้ำอันอื่นล้วนปกคลุมด้วยม่านพลัง มันเป็นม่านพลังเดียวกันกับที่ครอบคลุมความทรงจำของเทพเจ้าบรรพกาลทั้งสาม
เห็นเช่นนี้ เย่เสี่ยวเข้าใจได้ทันที หากเขาต้องการเข้าถ้ำอื่นๆ เขาจำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งในระดับต่างๆ ที่มากพอเพื่อทำลายม่านพลัง
แสงที่นำเขามายังภูเขาขนาดเล็ก เป็นแสงที่ออกมาจากถ้ำแรกที่ไม่มีม่านพลัง
เมื่อไม่มีม่านพลังที่ประตูของถ้ำแรก เขาจึงเข้าไป หลังจากเดินไปสักพัก เขาจ้องมองไปยังกำแพงของถ้ำ หินเรืองแสงจำนวนมากส่องประกายราวดวงดาวยามค่ำคืนกำลังฝังตัวอยู่
“คริสตัลวิญญาณ”
เมื่อเย่เสี่ยวมองหินเหล่านั้น เขาตะโกนเสียงดังออกมาด้วยความแปลกใจ
“มันเป็นเหมืองคริสตัลงั้นหรือ?”
เย่เสี่ยวตกตะลึงเป็นอย่างมาก เขาไม่สามารถกลับมาเป็นปกติได้ในเวลาสั้นๆ นี่คือเหมืองคริสตัลที่ผลิตหินวิญญาณมันสคัญมากกว่าเหรียญทองหลายเท่า
เย่เสี่ยวยอมคุ้นเคยกับหินวิญญาณ ครั้งหนึ่ง เขาเคยเห็นมันในมือของอาวุโสห้าเย่ฟานของนิกายจันทราเงิน
ในเวลานั้น เมื่อเขาถามว่านั่นหินอะไร อาวุโสห้าเย่ฟานอธิบายทุกสิ่งทุกอย่างแก่เขาเกี่ยวกับหินวิญญาณ เขากล่าวว่าเขาโชคดี ในตอนที่เขาออกไปข้างนอกนิกายเพื่อทำธุระส่วนตัว เข้าได้เจอมันเข้า
หินวิญญาณเป็นคริสตัลชนิดหนึ่งที่มีพลังวิญญาณของสวรรค์และปฐพี พลังภายในคริสตัลไม่สามารถดูดกลืนด้วยร่างกายของมนุษย์ได้ นอกจากนี้ มันยังเป็นวัตถุดิบที่ขาดไม่ได้สำหรับสร้างอาวุธวิญญาณและสามารถใช้เพื่อเป็นพลังงานให้กับข่ายอาคมที่ทรงพลัง หากใช้หินวิญญาณในการติดตั้งข่ายอาคม มันจะช่วยลดเวลาและเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก
หินวิญญาณสามารถใช้งานได้อย่างหลากหลายและยังมีค่าสูงอีกด้วย
หินวิญญาณแบ่งออกเป็นสามระดับ หินวิญญาณระดับต่ำ หินวิญญาณระดับกลางและหินวิญญาณระดับสูง
หินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งก้อนเทียบเท่ากับหนึ่งร้อยเหรียญทอง หรือเท่ากับหนึ่งหมื่นเหรียญเงิน ในทางกลับกัน หินวิญญาณระดับกลางเทียบเท่าหนึ่งพันเหรียญทอง หินวิญญาณระดับสูงเทียบเท่าหนึ่งหมื่นเหรียญทอง
"ข้ารวยแล้ว ข้ารวยแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า" เย่เสี่ยวหัวเราะออกมาราวกับคนบ้า
เขามองไปยังคริสตัลวิญญาณด้วยความระวัง เย่เสี่ยวพบว่าคริสตัลวิญญาณเหล่านี้ล้วนเป็นระดับต่ำ
แม้จะเป็นหินวิญญาณระดับต่ำ แต่กลับมีจำนวนนับไม่ถ้วนในถ้ำนี้
เย่เสี่ยวขุดหินวิญญาณระดับต่ำออกมาจำนวนหนึ่งพันก้อน หลังจากเก็บหินวิญญาณเสร็จเขาก็ออกจากถ้ำ
หลังจากออกมาเขาหันไปมองถ้ำทั้งสิบสองที่ล้อมรอบภูเขาน้อยและภูเขาใหญ่ทั้งสิบสองที่ล้อมรอบภูเขาน้อยทุกทิศทางอีกครั้ง
มองอย่างรอบคอบไปยังภูเขาใหญ่ทั้งสิบสองและถ้ำทั้งสิบสองในภูเขาน้อยเย่เสี่ยวได้ข้อสรุปว่าถ้ำทั้งสิบสองเชื่อมต่อกับภูเขาลูกใหญ่ทั้งสิบสอง เหมืองคริสตัสวิญญาณควรอยู่ภายในภูเขาลูกใหญ่ ประตูเป็นเพียงเส้นทางนำไปสู่เหมืองเท่านั้น ดังนั้นสิบสองภูเขาลูกใหญ่ก็คือสิบสองถ้ำในภูเขาน้อยนั่นเอง
เมื่อเย่เสี่ยวคิดได้เช่นนี้ เขาย่อมเข้าใจได้ถึงความลึกลับของไข่มุกสวรรค์อย่างล้มหลาม
“ความจริงแล้ว ไข่มุกสวรรค์มาจากที่ไหนกัน? ไข่มุกสวรรค์เป็นสมบัติประเภทใดกัน?” ความคิดอื่นโถมเข้ามาอย่างไม่ได้พัก
“ช่างมันเถอะ หวังว่าในอนาคตข้าจะได้รับคำตอบสำหรับคำถามของข้า แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอน คือข้าต้องซ่อนมันไว้ให้ดี หากมีใครรู้เรื่องไข่มุกสวรรค์เข้า คงมีเพียงสิ่งเดียวที่รอข้าอยู่ นั่นคือการถูกทำลาย
หลังจากถอนหายใจยาว เขามองไปยังถ้ำที่เหลืออีกสิบเอ็ดถ้ำ
“ถ้ำแรกเป็นเหมืองหินวิญญาณ นั่นหมายความว่าถ้ำที่สองที่สามย่อมเป็นเหมืองหินวิญญาณระดับกลางและระดับสูง ถ้ำทั้งเก้าจะนำเราไปพบกับอะไรกันนะ”
“มีอะไรอยู่ในภูเขาลูกใหญ่ทั้งเก้ากันนะ?”
“อ๊ะ........ช่างมัน เมื่อข้ามีความแข็งแกร่งมากพอที่จะทำลายม่านพลัง ข้าย่อมรู้ได้เองว่ามีสิ่งใดอยู่”
คิดแล้วเย่เสี่ยวก็ส่ายหัวและกลับไปยังทุ่งหญ้า
เขานั่งลงทำสมาธิสักครู่เพื่อปรับร่างายและออกจากโลกของไข่มุกสวรรค์
เขาพบว่าตัวเองอยู่บนเตียงอีกครั้ง เวลาต่อมา เย่เสี่ยวออกมาจากห้องและไปยังภัตตาคารเพื่อกินและดื่ม
เสี่ยวเอ้อนำอาหารมาให้ เมื่อเสี่ยวเอ้อกำลังจะจากไป เย่เสี่ยวถามขึ้นว่า “เสี่ยวเอ้อ การประมูลของตระกูลจางเริ่มขึ้นเมื่อไหร่?”
ขณะที่เย่เสี่ยวถาม เขาหยิบเหรียญเงินให้ ตอนที่เขาอยู่ในโลกของไข่มุกสวรรค์ เขาลืมเรื่องการไหลของเวลาที่ต่างกัน จนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปแค่ไหนตั้งแต่ที่เขาเข้าไปในโลกของไข่มุกสวรรค์
มองไปยังเหรียญเงิน เสี่ยวเอ้อเบิกตากว้าง เขารีบเก็บเหรียญเอาไว้ในกระเป่าตัวเอง “ท่านลูกค้า การประมูลจะเริ่มในอีกสองชั่วโมง ท่านมีคำถามอื่นอีกหรือไม่ขอรับ?”
“ไม่ละ” เย่เสี่ยวกล่าวกับเสี่ยวเอ้อ เสี่ยวเอ้อจึงถอยออกไป