หุ่นเชิด

มันเป็นห้องที่ใหญ่กว่าห้องก่อนหน้า และประกอบด้วยหุ่นเชิดมนุษย์ซึ่งส่วนใหญ่ทำจากไม้ในขณะที่บางส่วนทำด้วยเหล็ก มีพวกมันหลายร้อยตัวในสถานที่แห่งนี้ เมื่อเห็นพวกมันยืนนิ่งโดยมีดาบอยู่ในมือ คัมพัสก็สะดุ้งครั้งหนึ่ง กลัวว่าพวกมันจะพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างกระทันหัน

องค์ราชินีอิเฟเมลล่ายิ้มอย่างขบขันเล็กน้อยเมื่อเห็นการตอบสนองของเขา เธอพูดและชี้ไปที่หุ่นเชิดไม้ตรงหน้า “และนี่คือทักษะสายที่สองที่เราใช้กัน: หุ่นเชิด เราสามารถควบคุมหุ่นเชิดได้อย่างอิสระตามที่เราต้องการ มันไม่เหมือนกับยุทธภัณฑ์ แต่เหมือนกับมีหน่วยทหารไม่กลัวตายภายใต้เราเพื่อตอบสนองทุกความต้องการของตัวเราเอง ดังนั้น นักเชิดหุ่นทุกคนจึงมีค่า เพราะเราสามารถยกกองทัพไปพร้อมกับพวกเขา และชนะการต่อสู้โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อแต่อย่างใด”

“พวกมันใช้ดาร์ลัคได้ด้วยเหรอ?” คัมพัสแตะหุ่นไม้และกล่าวถามอย่างลังเล เขารู้สึกว่าไม้ที่ใช้นั้นเรียบ ให้ความรู้สึกที่หนักมาก

“ใช่ เจ้าเพียงแค่ต้องส่งดาร์ลัคให้กับพวกมัน ยิ่งพวกมันใช้งานดาร์ลัคมากเท่าไหร่ ดาร์ลัคของเจ้าก็จะยิ่งถูกเผาผลาญมากขึ้นเท่านั้น” ราชินีตรัสว่า “และยิ่งพวกมันอยู่ห่างจากท่านมากเท่าไหร่ เจ้าก็จะยิ่งต้องใช้ดาร์ลัคมากขึ้นเพื่อควบคุมพวกมันเช่นกัน”

“นักเชิดหุ่นโดยเฉลี่ยสามารถส่งหุ่นเชิดออกไปได้ไกลแค่ไหน?” คัมพัสถาม

“ประมาณ 30 เมตร” ราชินีตรัส “นอกเหนือจากนั้น การเผาผลาญดาร์ลัคจะมากเกินไป ดังนั้น พวกเขาส่วนใหญ่จึงไม่ส่งหุ่นเชิดของพวกเขาไปไกลขนาดนั้น”

จากนั้นเธอก็คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดว่า “และการเผาผลาญก็ขึ้นอยู่กับความเชื่อมโยงกับทักษะของเราอีกด้วย ด้วยความเชื่อมโยงระดับต่ำ เราจะต้องใช้พลังงานมากขึ้นเพื่อให้หุ่นเชิดดำเนินการตามคำสั่งพื้นฐาน ด้วยค่าความเชื่อมโยงระดับสูง เราจะสามารถขยับหุ่นเชิดได้เหมือนกับที่ท่านบริหารร่างกายของตัวเอง บางครั้งอาจดีกว่านั้นด้วยซ้ำ”

“จะลองดูได้อย่างไร?” คัมพัสอยากรู้อยากเห็นเกีายวกับมันอย่างมาก

“ยังไม่ใช่ตอนนี้” อิเฟเมลล่าส่ายหัว “วันนี้ข้าเพียงแค่โชว์หุ่นเชิดให้เจ้ามาดูชม เจ้าต้องมีดาร์ลัคอย่างน้อย 1 หน่วยก่อนที่เจ้าจะสามารถขยับแขนขาของมันได้ มิฉะนั้นเจ้ายังไม่สามารถขยับมันได้ด้วยซ้ำ แต่กลับพบว่าดาร์ลัคในกายของเจ้าถูกสูบไปจนหมดเสียแล้ว ดังนั้นเวลานี้เจ้ายังไม่มีดาร์ลัคเพียงพอ”

“เข้าใจแล้ว” คัมพัสพยักหน้า เขากล่าวถามอีกครั้งในขณะที่เขามองไปรอบๆ “ผมเห็นว่าไม่ใช่หุ่นไม้ทั้งหมด พวกมันถูกสร้างขึ้นมาได้อย่างไร?”

“อืม” อิเฟเมลล่าแตะคางของเธอ คิดเล็กน้อยขณะที่เธอพูดขึ้นมาว่า “วัตถุดิบหลักสำหรับทั้งยุทธภัณฑ์และหุ่นเชิดคือดาร์เบิ้ล สำหรับยุทธภัณฑ์ เปอร์เซ็นต์ของดาร์เบิ้ลในการสร้างยุทธภัณฑ์จะกำหนดจำนวนสถานะที่สามารถถือครองได้ สามารถมีหนึ่งสถานะที่ความบริสุทธิ์ของดาร์เบิ้ล 20 เปอร์เซ็นต์ โดยมันจะเพิ่มขึ้นหนึ่งสถานะสำหรับทุกๆ การเพิ่มความบริสุทธิ์ 20 เปอร์เซ็นต์ และที่ความบริสุทธิ์ 100 เปอร์เซ็นต์ มันสามารถมีได้ห้าสถานะ”

“สำหรับหุ่นเชิด มันแตกต่างกันเล็กน้อย” อิเฟเมลล่ากล่าวต่อ “ในหุ่นเชิดมีแกนกลางที่ทำมาจากดาร์เบิ้ลอยู่ในตำแหน่งเดียวกันกับหัวใจของเรา และเส้นประสาทของดาร์เบิ้ลเคลื่อนผ่านแขนขาของมัน ดังนั้น เมื่อเราใช้งานมัน ดาร์ลัคจากร่างกายของเราจะไหลไปในอากาศเหมือนกระแสน้ำพุ่งเข้าสู่แกนกลางของหุ่นเชิด และเพิ่มพลังให้กับมัน จากนั้นมันจึงจะเคลื่อนไปตามความปรารถนาของเรา”

“วัสดุสามารถเป็นอะไรก็ได้” เธอกล่าว “แต่หากวัสดุที่ใช้ไม่มีความเชื่อมโยงกับดาร์เบิ้ลมากนัก หุ่นเชิดก็จะเคลื่อนไหวไม่เร็วเท่าที่เราต้องการ โชคดีที่วัสดุบางอย่างมีความเชื่อมโยงกับดาร์เบิ้ลสูง ความล่าช้าในการเคลื่อนไหวขณะใช้หุ่นเชิดที่สร้างจากวัสดุดังกล่าวจะมีน้อยมาก”

“ไม้ฮวอร์ตี้เป็นวัสดุที่ใช้กันทั่วไปในหุ่นไม้” เธอพูดพร้อมกับเคาะหุ่นไม้ข้างๆ เขา “มีสวนบางส่วนในอาณาจักรที่ปลูกไม้ชนิดนี้ หุ่นไม้ฮวอร์ตี้หนักประมาณ 45-50 กิโลกรัม ดังนั้นพวกมันจึงแข็งแกร่ง”

คัมพัสจึงกล่าวตามความเข้าใจของเขา “ดังนั้น พลังที่พวกมันแสดงออกมาขึ้นอยู่กับระดับน้ำหนักของมันนี่เอง”

นัยน์ตาขององค์ราชินีเบิกกว้างขึ้น ในขณะมองดูเขาชั่วครู่หนึ่งเหงื่อไหลท่วม ภายในใจกับคิดว่า ‘เขาเข้าใจแก่นแท้ของหลักการนี้เร็วยิ่งนัก โชคยังดีบุคคลดังกล่าวเป็นพันธมิตรของข้า เขามีชีวิตเช่นไรจนถึงตอนนี้กันแน่? แม้ว่าเขาจะเหมือนเด็กน้อยไร้ประสบการณ์ในแง่ของการต่อสู้ แต่เขาก็ให้ความรู้สึกเหมือนไม่ใช่ลูกมนุษย์ แต่เป็นลูกมังกรที่เฝ้ารอการเติบโตเท่านั้น’

เธอปรับเปลี่ยนอารมณ์ของเธอในทันที ให้มีสภาพปกติในขณะที่เธอพยักหน้า “อันที่จริง พวกมันเป็นหุ่นเชิด เราสามารถขยับพวกมันได้ตามต้องการ และยิ่งพวกมันหนักเท่าไหร่ การโจมตีของพวกมันก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แม้ว่าการเผาผลาญดาร์ลัคจะเพิ่มขึ้นตามน้ำหนักของหุ่นเชิดก็ตาม นักเชิดหุ่นมักจะมีหุ่นเชิดที่มีความหนักเบาแตกต่างกันออกไป แต่ละตัวมีหน้าที่ของตน”

“เช่นเดียวกับยุทธภัณฑ์ มีการแบ่งแยกระหว่างหุ่นเชิดด้วย และโดยทั่วไปแล้วเราจำแนกพวกมันออกเป็นสามประเภท: หุ่นไม้ หุ่นเหล็ก และหุ่นดาร์เบิ้ล” เธอชี้ไปที่ปลายสุดของห้องซึ่งมีหุ่นเหล็กอยู่ “หุ่นไม้สร้างง่ายราคาถูก พวกมันถูกที่สุดแล้ว ดังนั้น นักเชิดหุ่นจำนวนมากจึงใช้หุ่นไม้เท่านั้น สำหรับหุ่นเหล็กวัตถุดิบนั้นหายากมาก และการสร้างมันก็ต้องใช้เงินทุน เวลา และแรงงาน”

“ดังนั้น” เธอถอนหายใจออกมา “การสร้างหุ่นเหล็กเป็นเรื่องยาก แม้แต่คลังหลวงก็มีหุ่นเหล็กทั้งหมด 10 ตัว และ 5 ตัวนั้นเป็นของใช้ส่วนตัวของข้า นี่เป็นเพราะวัสดุที่เราใช้สร้างหุ่นเหล็ก อย่างเหล็กสตราวน์มันหาได้ยากมาก”

“หุ่นเหล็กขนาดเท่ามนุษย์ที่สร้างจากเหล็กสตราวน์มีน้ำหนักประมาณ 520-570 กิโลกรัม และพวกมันแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ ดังนั้นพลังที่พวกมันสามารถแสดงออกมาจึงไม่มีใครเทียบได้ ดาบพลังงานส่วนใหญ่แทบจะไม่สามารถทิ้งรอยขีดข่วนไว้ได้เลยจริงๆ” เธอพูด

“ดังนั้น นักเชิดหุ่นจึงแข็งแกร่งที่สุดในที่แห่งนี้ ถ้าเรามีหุ่นเชิดร้อยตัว เราก็สามารถทำลายอาณาจักรได้ด้วยตัวคนเดียวเลยไม่ใช่หรือ?” คัมพัสขมวดคิ้วเล็กน้อย และคิดว่าสเกลพลังนั้นดูงี่เง่ามาก เขารู้สึกว่ายุทธภัณฑ์อ่อนแอเกินไปเมื่อเทียบกับหุ่นเชิด แม้ว่าพวกมันจะใช้พลังงานเท่ากันก็ตาม

“นักเชิดหุ่นส่วนใหญ่สามารถควบคุมหุ่นเชิดได้เพียงตัวเดียว” อิเฟเมลล่ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “นายพลอาร์ติก้า นางเป็นนายพลที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรของข้ายังควบคุมหุ่นเหล็กได้เพียงสามตัวเท่านั้น และสำหรับข้า ข้าควบคุมหุ่นเหล็กได้เพียงห้าตัวเท่านั้น ไม่ว่าหุ่นเหล็กจะแข็งแกร่งเพียงใด มันก็ไร้ประโยชน์เมื่อข้าไม่มีดาร์ลัคเพียงพออยู่ดี”