จุดเชื่อมต่อดาร์ลัค

‘อิเฟเมลล่าเฝ้าดูการกระทำของฉันมาตลอด นั่นอธิบายได้ว่าทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเธอไว้ใจฉันมากขึ้นในทุกๆ วันที่ผ่านมา’ คัมพัสคิดและเข้าใจว่าเหตุใดเธอจึงทำเช่นนั้น

แม้ว่ามันจะเป็นการละเมิดความเป็นส่วนตัว แต่นี่เป็นโลกที่แตกต่างออกไป ในฐานะประเทศจักรวรรดินิยม ทุกคนทำงานตามคำสั่งของราชินี ราชา หรือจักรพรรดิ การที่เธอไม่ได้กักขังเขาไว้ทรมานเพื่อเค้นความลับทั้งหมดของเขาเพียงอย่างเดียว มันทำให้เขารู้สึกขอบคุณแล้ว

ยิ่งกว่านั้น เธอสนับสนุนการเติบโตของเขาอย่างแข็งขัน ทำให้เขาประหยัดเวลาได้มหาศาล และแม้แต่ให้ใช้ทรัพยากรในอาณาจักรของเธอตามความต้องการของเขา หากต้องยอมสละความเป็นส่วนตัวเพื่อตอบแทนเขาก็ไม่ถือสาใดๆ แม้แต่ในโลกของเขาเอง ปาปารัซซีก็ติดตามเขาไปทุกที่ที่เขาไปอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกแย่แต่อย่างใด

“ตามหาข้าหรือ?” อิเฟเมลล่าปิดหนังสือที่เธอกำลังอ่านอยู่ ถอดแว่นตาข้างเดียวออกขณะที่เธอพูด และสงสัยว่าเพราะเหตุใดเขาจึงเข้าหาเธอในตอนนี้

“ตอนนี้ผมมีดาร์ลัค 4 หน่วย” คัมพัสกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ผมนึกถึงการทดสอบและทำความเข้าใจพื้นฐานของหุ่นเชิด นอกจากนี้ ผมยังมีข้อสงสัยบางอย่าง หวังว่าท่านจะสามารถชี้แจงได้”

“แน่นอน” อิเฟเมลล่าพยักหน้า แสดงให้เห็นว่าเธอไม่มีปัญหากับทั้งสองอย่าง

คัมพัสเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มว่า “ผมสงสัยขณะดูหนังสือบางเล่ม ผมคิดว่าทุกคนในอาณาจักรของท่านจะครอบครองดาร์ลัคในร่างกายของพวกเขา แต่ดูเหมือนว่าทหารเท่านั้นที่มี เหตุผลที่สามัญชนถูกขัดขวางไม่ให้ใช้ดาร์ลัคเพราะกลัวว่าพวกเขาจะก่อการจลาจลใช่หรือไม่? หรือมีเหตุผลอื่นอีก?”

“ความกลัวต่อการก่อกบฏที่อาจเกิดขึ้นเป็นเพียงเหตุผลหนึ่ง” อิเฟเมลล่าพูด เธอหยิบหนังสือจากชั้นวางใกล้ๆ พลิกดูขณะที่เธอแสดงภาพแท่นบูชาและดาร์เบิ้ลทรงกลมแบบเดียวกับที่เขาใช้เพื่อปลุกให้ตื่นขึ้นในก่อนหน้านี้ “เหตุผลที่สองเป็นเพราะเราไม่สามารถที่จะทำเช่นนั้นได้”

“ดาร์เบิ้ลทรงกลมที่มีรัศมี 20 เซนติเมตรเป็นขนาดที่เหมาะสมที่สุดในการปลุกดาร์ลัคภายในร่างกายคนเรา ถ้ามันใหญ่กว่านี้ คนๆ นั้นจะถูกดาร์ลัคครอบงำและตกตายลงในที่สุด ในทำนองเดียวกัน หากดาร์เบิ้ลมีขนาดเล็กลง เวลาในการปลุกพลังก็จะใช้เวลานานเกินไป ดังนั้นดาร์เบิ้ลทรงกลมที่มีรัศมี 20 เซนติเมตรจึงเป็นขนาดที่เหมาะสมที่สุด” เธอพูด

จากนั้นอิเฟเมลล่าก็เปิดหน้าหนึ่งแสดงสถิติพื้นฐาน “สำหรับคนทั่วไปที่จะเริ่มสร้างดาร์ลัคในร่างกาย จะใช้เวลาประมาณ 3-7 วันแม้จะมีดาร์เบิลทรงกลมที่เหมาะสมที่สุดก็ตาม และดาร์เบิ้ลทรงกลมที่มีขนาดพอเหมาะเช่นนี้ก็หายากและล้ำค่าอย่างไม่น่าเชื่อ มีเพียงสามลูกเท่านั้นในปราสาทของราชวงศ์เรา ในขณะที่ตระกูลขุนนางใหญ่ทั้งสี่มีตระกูลละลูก ดังนั้นจำนวนคนที่เราสามารถปลุกพลังให้ได้จึงมีจำกัด”

“ว่าแต่ยุทธภัณฑ์ก็สร้างด้วยดาร์เบิ้ลเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? มันไม่สามารถใช้เพื่อปลุกพลังของคนอื่นๆ แม้ว่าเวลาที่ใช้จะนานกว่านั้นสักหน่อยไม่ได้เลยหรือยังไง? ท้ายที่สุดแล้วยิ่งมีผู้คนจำนวนมากปลุกพลังได้มันก็ยิ่งดีใช่ไหม? มันจะช่วยอาณาจักรได้มากขึ้นหากมีทหารมากขึ้น” คัมพัสถามด้วยความสับสนว่าทำไมพวกเขาถึงไม่ทำแบบนั้น

“เป็นเพราะแม้ว่ายุทธภัณฑ์จะทำมาจากดาร์เบิ้ลก็จริง แต่มันก็มีดาร์เบิ้ลบริสุทธิ์ในปริมาณน้อย สถานะที่ยุทธภัณฑ์ครอบครองขึ้นอยู่กับเปอร์เซ็นต์ความบริสุทธิ์ของดาร์เบิ้ล มีตั้งแต่หนึ่งถึงห้าสถานะสำหรับทุกๆ การเพิ่มปริมาณดาร์เบิ้ล 20 เปอร์เซ็นต์ในการสร้างยุทธภัณฑ์” อิเฟเมลล่าส่ายหัวพลางชี้ไปที่ส่วนหนึ่งของหนังสือ “มีเพียงดาร์เบิ้ลที่บริสุทธิ์ 100 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นจึงจะสามารถปลุกใครบางคนได้ เว้นแต่จะมียุทธภัณฑ์ห้าสถานะ ที่เหลือก็ไม่สามารถปลุกใครซักคนได้”

“นั่นสมเหตุสมผลแล้ว” คัมพัสพยักหน้า “ดังนั้น ความแข็งแกร่งของอาณาจักรขึ้นอยู่กับจำนวนดาร์เบิ้ลทรงกลมที่พวกเขามีนี่เอง”

เมื่อคลายความสงสัยได้ อิเฟเมลล่าก็พาค้มพัสไปที่ห้องหุ่นเชิด อิเฟเมลลาชี้ไปที่จุดเล็กๆ บนหน้าผากของหุ่นไม้ธรรมดา แล้วจึงกล่าวว่า “เราเรียกสิ่งนี้ว่าจุดเชื่อมต่อดาร์ลัค หากเจ้าวางนิ้วชี้หรือนิ้วหัวแม่มือของเจ้าตรงนี้ มันจะดูดดาร์ลัคของเจ้าและปรับแต่งตัวเองเป็นตราประทับของเจ้าโดยอัตโนมัติ ด้วยวิธีนี้ เจ้าจะปรับแต่งและจะสามารถควบคุมมันได้ สำหรับนักเชิดหุ่นที่จะขโมยหุ่นเชิดของใครบางคน พวกเขาต้องทำเช่นเดียวกันโดยการแทนที่การควบคุมของอีกฝ่ายอย่างอดทน”

คัมพัสวางนิ้วหัวแม่มือของเขาบนจุดเชื่อมต่อดาร์ลัคของหุ่นไม้ เขารู้สึกได้ทันทีว่าดาร์ลัคของเขาถูกดูดเข้าไป และรับรู้ได้ถึงวงจรบางอย่างภายในนั้น

และในไม่ช้า มันเป็นเช่นเดียวกับตอนที่เขาถือยุทธภัณฑ์ หลายส่วนภายในร่างกายของเขาเริ่มรู้สึกแปล๊บๆ ทำให้เขาขนลุกไปทั่วทั้งร่างกาย

เมื่อเห็นฉากนี้ อิเฟเมลล่าก็พูดว่า “การควบคุมหุ่นเชิดนั้นง่ายมาก จงจดจ่อกับความรู้สึกแปล๊บๆ บนร่างกายของเจ้า และคิดถึงการเคลื่อนไหวส่วนนั้นของร่างกาย หุ่นเชิดจะขยับตามเอง”

คัมพัสพยักหน้า จดจ่อกับความรู้สึกแปล๊บๆ ที่หลังมือขวาของเขา ตั้งใจจะขยับ มือขวาของเขาไปข้างหน้า และเขาก็สังเกตเห็นหุ่นไม้ทำเช่นเดียวกัน

มันเป็นความรู้สึกที่ลึกลับในขณะที่เขารู้สึกถึงความรู้สึกของการควบคุมใครบางคน จากนั้นเขาก็หดมือกลับ มองดูหุ่นเชิดทำเช่นเดียวกัน และเขาก็จะใช้ความคิดขยับมือขวาของหุ่นเชิดโดยไม่ขยับมือของเขาเอง

มันยากเพราะเขาไม่สามารถจินตนาการและคิดการกระทำที่ชัดเจนได้ มือขวาของหุ่นเชิดสั่นเป็นครั้งคราว มันขยับไปข้างหน้าหนึ่งนิ้วก่อนจะหยุดกลับสู่สภาพหยุดนิ่งเช่ยเคย

‘สิ่งนี้ต้องใช้เวลาพอสมควร’ เขาคิดและรู้สึกว่ามันยังไม่เผาผลาญดาร์ลัคภายในร่างกายของเขาแม้แต่ 1 หน่วย ‘ฉันไม่อาจทำให้มันเคลื่อนไหวได้ด้วยซ้ำ และนี่คือเวอร์ชันพื้นฐานที่สุด’

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ถามโดยเข้าใกล้หัวข้อที่เขาตั้งใจจะถามตั้งแต่แรก “แล้วนี่ล่ะ ผมจะควบคุมหุ่นเชิดตัวนี้ได้อย่างไร หากมันอยู่นอกสายตาของผม?”

ทันทีที่เขาถาม เขาก็สามารถรับรู้ได้ถึงคลื่นความรู้สึกผิดและความลังเลจากสายธารแสงดาวที่เล็ดลอดออกมาจากอิเฟเมลล่าได้ทันที แต่ความจริงแล้วใบหน้าของเธอยังคงนิ่งเฉย ไม่แสดงสีหน้าที่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

เขาสังเกตเห็นว่าสายธารแสงดาวถูกเปลี่ยนเป็นความรู้สึกแน่วแน่ที่จะเดินหน้าตามทางเลือกของเธอ และยังมีความเชื่อมั่นว่าหากเขาคิดจะทรยศเธอ เธอจะไม่ลังเลที่จะพาเขาลงนรกทั้งเป็น มันแตกต่างจากสายธารแสงดาวอื่นๆ ที่เขาเคยสัมผัสมาจนถึงตอนนี้ สายธารแสงดาวในปัจจุบันไม่เหมือนคลื่นแต่มีรูปร่างเหมือนดาบแทน

มันแสดงให้เห็นว่าความคิดของเธอก็แน่วแน่มาก เธอขัดเกลาความคิดให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น และใครก็ตามที่สามารถรักษาสภาพความคิดที่ชัดเจนและเฉียบคมได้อย่างสมบูรณ์นั้นต้องไม่ใช่คนธรรมดาอยู่แล้ว.