รูปแบบพลังงานจิต

เมื่อเขาเสร็จสิ้นการวางแผนการฝึกแล้ว คัมพัสก็ทำสมาธิโดยใช้เวลาส่วนหนึ่งเพื่อให้ตัวเองได้รับข้อมูลทางจิตใจเพื่อลดการต่อต้านดาร์ลัคจากก้นบึ้งของจิตใต้สำนึก ในช่วงเวลาที่เหลือ เขามุ่งเน้นไปที่พลังงานจิต

ดูเหมือนอิเฟเมลล่าจะดูการกระทำของเขาอย่างน้อยยี่สิบครั้งต่อวัน และทุกครั้งที่เธอทำเช่นนั้น สายธารแสงดาวจะปรากฏขึ้นจากจุดหนึ่งในกำแพง ในบางครั้ง สายธารแสงดาวจะโผล่ออกมาจากส่วนใดก็ได้ของผนังห้องแบบสุ่มๆ ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่เธออยู่ในพระราชวัง

ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ในใจของเธอตลอดเวลา เขารู้สึกขอบคุณสำหรับสิ่งนี้จริงๆ เนื่องจากเขาสามารถสัมผัสได้ถึงสภาวะทางอารมณ์ของเธอที่มีต่อเขาได้ ดังนั้นจึงเป็นมาตรวัดของเขาที่จะกำหนดท่าทีขององค์ราชินีที่มีต่อเขา

เมื่อวันเวลาผ่านไป ความกังวลของเธอดูเหมือนจะเพิ่มขึ้น แม้ว่าเขาจะรู้สาเหตุว่าเป็นเพราะเรกริเอลแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อเขาได้รับรายงาน คัมพัสก็ถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจเพราะเรกริเอลได้สะสมดาร์ลัคถึง 40 หน่วยเสียแล้ว

ด้วยความเร็วในปัจจุบันของเขา คัมพัสสามารถเพิ่มดาร์ลัคของเขาได้ 2 หน่วยทุกๆ สามวัน ความเร็วในการเพิ่มดาร์ลัคของเขากำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเนื่องจากร่างกายของเขาลดการต่อต้านโดยสัญชาตญาณ

และในขณะที่เขามีร่างกายเทียบเท่ากับนักกีฬาหลายด้านรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ความได้เปรียบของเขาก็เริ่มแสดงให้เห็นเมื่อปริมาณของดาร์ลัคเปลี่ยนไปจากการกินอาหารของเขาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบัน เขาสามารถฟื้นฟูดาร์ลัค 15 หน่วยได้ด้วยอาหารเพียงมื้อเดียว

คัมพัสจดจ่อกับพลังงานจิตทั้งหมด ลืมเลือนทุกสิ่ง ต้องขอบคุณความรู้ความเข้าใจของเขา (ระดับ 9) และประสาทสัมผัสทั้งห้า (ระดับ 10) เขาจึงรับรู้ทุกสิ่งภายในและรอบตัวเขา และเข้าใจทุกการเคลื่อนไหวอย่างชัดเจน

และต้องขอบคุณค่าความฉลาด (ระดับ 7) เขาสามารถไตร่ตรองเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เขาสัมผัสได้ในระดับที่ลึกล้ำมากกว่าเดิม ในขณะที่ความคิดมากมายปะทะกันในใจของเขา มันทำให้เกิดความคิดและไอเดียมากมายนับไม่ถ้วน

ในไม่ช้า เขาก็ลืมความรู้สึกจากร่างกายของเขา ตอนนี้เขารับรู้ถึงพลังงานลึกลับในร่างกายของเขาเท่านั้น มันเป็นส่วนหนึ่งของระบบทำเงินที่กลายเป็นของเขา ดูเหมือนว่ามันจะถูกสร้างขึ้นโดยใช้พลังงานจิต ในขณะที่รับรู้ถึงพลังงานจิต เขาก็สามารถรับรู้ถึงระบบได้เช่นกัน

มันเป็นรูปแบบของแสงดาวภายในร่างของเขา และตรงแกนกลางที่ควบแน่นมาจากแสงดาวซึ่งหนาแน่นที่สุดคือปืนแอนโธซัวของเขา ดูเหมือนว่าตราบใดที่ปืนยังไม่เสียหาย มีโอกาสที่เขาจะไม่สูญเสียความทรงจำภายใต้อิทธิพลภายนอก

ปืนทำหน้าที่เหมือนหัวใจของรูปแบบพลังงานจิตของเขา โดยมีเส้นประสาทหลายชนิด กระแสพลังงานจิตที่รวมตัวกันหนาแน่นแต่บางจนดูเหมือนเส้นประสาท เดินทางจากมัน เชื่อมต่อกับวัตถุประเภทต่างๆ ภายในนั้น

ในหมู่พวกมัน ส่วนที่ใหญ่และสว่างที่สุดคือแขนขวาของเขา คัมพัสรู้ได้จากข้อมูลความทรงจำที่เพิ่มขึ้นจากตอนที่เขาใช้ปืนแอนโธซัวเป็นชิ้นส่วนระบบส่วนตัวของเขา และตอนนี้เขาก็รู้สึกว่าแขนขวานี้คือ ‘แขน’ ที่แสดงในหน้าต่างสถานะของเขา

มันเป็นสิ่งที่จะเก็บชิ้นส่วนระบบในอนาคตหากเขาได้รับมา จากนั้นคัมดัสก็ย้อนกลับมาตรวจสอบเส้นประสาทแสงดาวจนไปถึงปืน เขาจดจ่ออยู่กับมันโดยสังเกตเห็นว่ามีดอกตูมหนาห้าดอกล้อมรอบ มีเส้นรอบวงและความหนาแน่นเท่ากับเส้นประสาทแสงดาวที่เชื่อมต่อ ‘แขน’ เพียงหนึ่งเดียวของเขา

ทันใดนั้น เขาก็เข้าใจทันทีว่ามันคืออะไร ‘ดังนั้น ฉันจึงสามารถมีอาวุธได้สูงสุด 6 ชิ้น? ซึ่งหมายความว่าฉันสามารถมีชิ้นส่วนระบบได้สูงสุด 6 ชิ้น เยี่ยมมาก’ (นับรวมปืน)

‘ตอนนี้ ฉันจะปลูกมันให้เป็นอาวุธได้อย่างไร?’ เขาคิดและจดจ่อกับเส้นประสาทอื่นๆ แต่ละเส้นมุ่งหน้าไปยังส่วนต่างๆ ภายในร่างกายของเขาก่อนที่จะเชื่อมต่อกับวัตถุแปลกๆ เมื่อนับดูแล้ว เขาสังเกตเห็นว่ามีวัตถุดังกล่าว 9 ชิ้น

มันสอดคล้องกับทักษะที่เกี่ยวข้องกับร่างกายทั้งเก้าที่เขายังคงรักษาเอาไว้

[ร่างกาย: สุขภาพ (ระดับ 10), ความแข็งแกร่ง (ระดับ 10), ความคล่องแคล่ว (ระดับ 8), ความอึด (ระดับ 7), ความฉลาด (ระดับ 7), ความรู้ความเข้าใจ (ระดับ 9), การฟื้นฟูตามธรรมชาติ (ระดับ 6), ประสาทสัมผัสทั้งห้า (ระดับ 10), การพักผ่อน (ระดับ 10)]

วัตถุทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็น 10 ส่วน ซึ่งเห็นได้จากระดับสูงสุดที่ 10 สำหรับทักษะของเขา และจำนวนส่วนของวัตถุจะมีความสมจริงตามระดับของทักษะ ในขณะที่ส่วนที่เหลือโปร่งใส

เมื่อเขาสังเกตพวกมัน เขาก็พิจารณาว่าวัตถุใดสอดคล้องกับทักษะของเขา

[สุขภาพ: เครื่องวัดอุณหภูมิ]

[ความแข็งแกร่ง: อิฐ]

[ความคล่องแคล่ว: แหวน]

[ความอึด: แบตเตอรี่รูปทรงกระบอก]

[ความฉลาด: ลูกโอ๊ก]

[ความรู้ความเข้าใจ: หนังสือ]

[การฟื้นฟูตามธรรมชาติ: ขวดโหล]

[ประสาทสัมผัสทั้งห้า: ขลุ่ย]

[พักผ่อน: หมอน]

‘เหตุใดความฉลาดจึงแสดงเป็นลูกโอ๊กล่ะ?’ เขาสงสัยและละความสนใจรูปร่างของมัน ในขณะที่เขาสังเกตแสงดาวโดยรวมภายในร่างของเขา จากนั้นเขาก็มุ่งความสนใจไปทางสายธารแสงดาวที่โผล่ออกมาจากที่ต่างๆ แล้วหลั่งไหลเข้ามาหาเขา

มันเหมือนกับว่าเขาเป็นแจกันที่แตกหัก ด้านหนึ่งแสงดาวส่องเข้ามาหาเขา แต่อีกด้านหนึ่ง มันรั่วไหลออกจากร่างของเขาไป ‘เดี๋ยวก่อนนะ... ถ้ามันได้ผลอย่างที่ฉันคิด งั้นก็...’

คัมพัสรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก ในขณะที่เขาจดจ่อกับสายธารแสงดาวที่ไหลออกไป โดยตั้งใจให้พวกมันอยู่ภายในร่างกายของเขา ในช่วงเริ่มต้นมันยาก แต่เมื่อเขาตั้งสมาธิมากขึ้น แสงดาวที่ไหลออกก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

แต่ในขณะที่สายธารแสงดาวยังคงหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา คัมพัสกลับรู้สึกปวดหัวอย่างมาก เขารู้สึกว่ามันยากขึ้นเรื่อยๆ สำหรับเขาที่จะควบคุมพวกมันทั้งหมด และป้องกันไม่ให้พวกมันออกจากร่างกายของเขาแล้ว ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถยั้งไว้ได้อีกต่อไป แสงดาวทั้งหมดที่เขายัดไว้ในร่างกายของเขาพุ่งออกมาทันที มันทำให้เขาหลุดออกจากสมาธิ

เขาล้มตัวลงนอนบนเตียง หอบหายใจอย่าฃหนักหน่วง ในขณะที่เขารู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นแรงถี่ยิบ เนื่องจากฝืนตัวเองมากเกินไป ‘ฉันจะควบคุมพวกมันได้อย่างไร?’

ขณะที่เขาคิดเช่นนั้น เขาก็ได้ยินเสียงการเต้นของหัวใจดังก้องอยู่ในหู เขาวางมือบนหน้าอกรับรู้ถึงการเต้นของหัวใจที่เต้นแรง จู่ๆ ความคิดบางอย่างก็วาบเข้ามาในกัวของเขา ในขณะที่เขาลุกขึ้นพร้อมกับออกแสดงความตื่นเต้นออกมา

‘ใช่แล้ว หัวใจสูบฉีดเลือดไปทั่วร่างกาย หลอดเลือดแดงขนส่งเลือดเข้าสู่อวัยวะจากหัวใจ ในขณะที่หลอดเลือดดำขนส่งเลือดเข้าสู่หัวใจจากอวัยวะ ด้วยวิธีนี้ พวกมันจึงสร้างวงจรปิดได้!’