ก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยนครั้งแรก

อย่างที่เขาคาดไว้ สถาปัตยกรรมของสถานที่นั้นแตกต่างไปจากที่เขาคิดอย่างสิ้นเชิง พระราชวังตั้งอยู่บนยอดเนินเทียมที่สร้างขึ้นโดยการซ้อนวัสดุที่คล้ายกับหินแกรนิต ดังนั้นมันจึงแข็ง หนัก และมีรูปลักษณ์ที่โอ่อ่า

‘จากระดับพื้นดิน พระราชวังตั้งอยู่ที่ความสูง 200 เมตร มันสูงมาก’ คัมพัสชื่นชมความยิ่งใหญ่ของสถานที่ โดยปกติแล้วความสูง 200 เมตรนั้นไม่น่าแปลกใจเลย

เนินเขาสุ่มใดๆ ก็มีสูงเท่านั้นเยอะแยะ แต่เนินส่วนใหญ่เป็นเนินดินตามธรรมชาติ พวกมันไม่เหมือนพระราชวังที่แหลมสูงจากพื้นดินที่ลาดยางอย่างดี ความแตกต่างที่ลงตัวทำให้เกิดผลลัพธ์ที่น่าประทับใจ ปลดปล่อยความกดดันที่ไม่มีรูปแบบในจิตใจของผู้คน

คัมพัสเพียงแค่เหลือบมองเพียงครั้งเดียวก็เข้าใจถึงความสำคัญของโครงสร้าง ในทางเทคนิคแล้ว มันง่ายที่จะตั้งรับและบุกเข้าไปได้ยากอย่างยิ่ง นอกจากนี้ยังอนุญาตให้ผู้ที่อยู่ในวังใช้ระดับความสูงของมันเพื่อประโยชน์ของตน อีกทั้งยังสามารถสำรวจสภาพของเมืองได้ทุกเมื่อเท่าที่ต้องการ

แต่ในทางจิตวิทยาแล้ว พระราชวังตั้งอยู่บนแท่นตามธรรมชาติ เมื่อใดก็ตามที่ประชาชนต้องมองไปที่พระราชวัง พวกเขาต้องเงยหน้าขึ้นมอง และสิ่งนี้ได้สร้างอุปาทานทางจิตวิทยาขึ้นในจิตใจของพวกเขา ส่งผลให้ทุกคำสั่งที่องค์ราชินีประกาศมีมีความหมายในจิตใจของพวก้ขามากขึ้นทันที

พลเมืองมีแนวโน้มที่จะปฏิบัติตามคำสั่งของเธอและปฏิบัติตามโดยไม่มีข้อตำหนิใดๆ เป็นเพราะไม่ว่าพวกเขาจะต้องการหรือไม่ก็ตาม ต้องขอบคุณการจ้องมองมันทุกวัน สถานะของพระราชวังจึงสูงส่งในความคิดของพวกเขา พวกเขากลายเป็นพลเมืองที่ภักดีโดยไม่ได้ตั้งใจ โครงสร้างที่เรียบง่ายและการจัดวางทางธรณีวิทยาสามารถบรรลุสิ่งนี้ได้

อนุสาวรีย์บนโลกถูกสร้างขึ้นเพื่อตอบสนองข้อเท็จจริงนี้ ทุกอย่างต้องส่งอิทธิพลต่อจิตใจของผู้คนอย่างละเอียดลออ

มีทางเข้าพระราชวังสี่ทาง มีบันไดเป็นทางเดินยาว 200 เมตรเพื่อไปยังทางเข้าแต่ละทาง ค้มพัสมาพร้อมกับเฟลต้า และเคธี่ ลงมาทางประตูทิศเหนือ

เป้าหมายของพวกเขาคือดันเจี้ยนเอลลิปสเตอร์ ซึ่งเป็นดันเจี้ยนที่อยู่ห่างจากพระราชวังไปทางเหนือ 1 กิโลเมตร จากข้อมูลที่เขารวบรวมมา ดูเหมือนว่าดันเจี้ยนทุกแห่งจะถูกตั้งชื่อตามเมืองที่ตั้งอยู่

“ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นล่ะ?” เขาสอบถามด้วยความสงสัย

“เมืองของเราถูกสร้างขึ้นรอบๆ ดันเจี้ยน นั่นเป็นเหตุผลที่ทั้งสองจึงมีชื่อเหมือนกัน” เฟลต้าพูดห้วนๆ “โดยมากแล้ว แต่ละดันเจี้ยนจะอยู่ห่างไกลจากกัน แต่ในบางกรณีก็มีดันเจี้ยนมากกว่าหนึ่งแห่งในสถานที่เดียวกัน เมืองดังกล่าวมักจะกลายเป็นเมืองหลวงของอาณาจักร”

“ดันเจี้ยนเอลลิปสเตอร์เองก็เหมือนกัน” เคธี่พูดพลางเหลือบมอง เฟลต้าและขยับตาไม่ให้พูดโดยไม่จำเป็น “ดันเจี้ยนที่สองตั้งอยู่ภายในพระราชวัง ดันเจี้ยนเป็นแหล่งทรัพยากรล้ำค่าที่เราสามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตมากมายได้ เศรษฐกิจทั้งหมดของเราขึ้นอยู่กับพวกมัน”

คัมพัสพยักหน้า และมองไปรอบๆ สังเกตเห็นว่าบ้านเรือนต่างๆ ก็ดูเหมือนจะเป็นไปตามการออกแบบของพระราชวังในระดับหนึ่งเช่นกัน บ้านทุกหลังตั้งอยู่เหนือระดับพื้นดินอย่างน้อยหนึ่งหรือสองเมตร มีบรรไดก่อสร้างขึ้นจากพื้นไปสู่ทางเข้า

กำแพงเป็นเสาขดเป็นชุด ปีนขึ้นไปจากพื้นดินเหมือนเถาวัลย์ พวกมันดูมีสุนทรียภาพแปลกๆ สำหรับเขา ยิ่งเขามองพวกมันมากเท่าไหร่ พวกมันก็ยิ่งเจริญตามากขึ้นเท่านั้น ด้วยเหตุผลบางอย่างเขาจึงมีความคิดอย่าง ‘ฉันชินกับพวกมันแล้วเหรอ? ไวขนาดนี้เลย?’

ส่วนรูปแบบของที่อยู่อาศัยนั้นผนังทำด้วยวัสดุคล้ายหินแกรนิตอย่างหนาแม้แต่กับบ้านเรือนของประชาชนทั่วไป เมื่อสังเกตเห็นรูปแบบในสถานที่เช่นนีเนั้น คัมพัสก็เอ่ยปากสอบถามว่า “ทุกคนในเมืองหลวงร่ำรวยไหม?”

“ในระดับหนึ่ง ใช่” เฟลต้าพยักหน้า “ครอบครัวส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงมาจากสายเลือดของผู้ให้กำเนิด นักรบ และ นักเชิดหุ่น ส่วนที่เหลือจะเป็นส่วนของวิศวกร และตลอดประวัติศาสตร์นั้น นักรบและนักเชิดหุ่นทุกคนได้รับเงินเดือนจำนวนมากอยู่แล้ว ดังนั้นครอบครัวของพวกเขาจึงมีฐานะการเป็นอยู่ที่ดี”

“และ” เคธี่พูดเสริมพร้อมกับยักไหล่ “มีสายเลือดด้วย ผู้ที่มาจากตระกูลนักรบ หรือตระกูลนักเชิดหุ่นที่มีชื่อเสียง จะได้รับความสำคัญสูงกว่าปกติในการปลุกดาร์ลัค และทุกคนที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงคือจุดแข็งของอาณาจักรทั้งในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคตก็ตาม”

‘น่าสนใจ’ คัมพัสคิดพลางมองดูรถม้าแล่นผ่านไป นอกจากนี้ยังมียานพาหนะที่ดูเหมือนจักรยานแล่นไปตามท้องถนน แต่มีจำนวนน้อยกว่า และทุกครั้งที่จักรยานแล่นผ่านพวกเขาไป เคธี่จะตะคอกใส่ แสดงท่าทีดูถูกเหยียดหยามออกมา

หลังจากเดินเพียงยี่สิบนาที ทั้งสามคนก็มาถึงหน้าแท่นบูชารูปร่างแปลกๆ แท่นหนึ่งมีรูปร่างคล้ายลูกบาศก์อยู่บนยอดซึ่งมีเสาทรงกระบอกทอดรัศมี 30 เมตร และสูง 20 เมตร สำหรับลูกบาศก์นั้น ด้านข้างของมันมีความยาว 60 เมตร

ดูเหมือนจะมีทางเข้าอยู่ด้านหนึ่ง เป็นประตูโค้งที่มีประตูบานคู่ขนาดใหญ่ มีการสร้างเครื่องกีดขวางที่ทางเข้าเพื่อป้องกันไม่ให้ใครล่วงล้ำเข้าไป ทหารที่ประจำอยู่ที่นั่นตรวจสอบหลักฐานประจำตัวของทุกคนที่ต้องการเข้าไป และพวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะแข็งแกร่งอยู่พอสมควร

เมื่อคัมพัสเข้าใกล้พวกเขา ทหารคนหนึ่งจึงบอกให้เขาหยุด โดยขอหลักฐานระบุตัวตนของเขา แต่เมื่อเหลือบมองไปที่เฟลต้าและเคธี่ เขาก็หลีกทางให้ “โปรดดำเนินการต่อได้”

‘พวกเขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงในอาณาจักรแห่งนี้หรือเปล่า?’ คัมพัสคิดและสงสัยเกี่ยวกับคนรับใช้สองคนที่มากับเขา แต่เมื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่ว่าองค์ราชินีส่งคนทั้งสองไปกับเขา มันก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่าพวกเธอแข็งแกร่ง แข็งแกร่งพอที่เธอจะไว้วางใจให้เขาอยู่ในการดูแลของคนทั้งสองได้

มีห้องอยู่ด้านในของลูกบาศก์ และมีประตูอีกบานขวางทางเขา ทหารที่ประจำการอยู่สั่งให้พวกเขาเดินผ่านประตูเล็กๆ ด้านข้าง และพวกเขาก็ทำความเคารพเมื่อเห็นคนรับใช้ทั้งสองที่มาพร้อมกับเขา

เมื่อผลักประตูเปิดออก คัมพัสก้าวเข้าไปในสถานที่ยืนนิ่งอยู่ตรงจุดนั้น ในขณะที่ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เขาจ้องมองไปยังทิวทัศน์ที่งดงามเบื้องหน้าและกล่าวว่า “บ้าไปแล้ว!”