ระบบยอดยุทธตอนที่ 6
[ภารกิจที่ 3 เสร็จสิ้นท่านได้รับระบบปรุงโอสถอัตโนมัติ]
“มาแล้วสูตรโกงที่ 2 ของฉัน จะลองปรุงโอสถก่อนกลับไปที่เขต ก่อนดีไหมนะ สมุนไพรมีก็เยอะ ต้องลองแล้วละแบบนี้ ระบบฉันสามารถ ปรุงโอสถได้ยังไง หรอ” หลินฝานที่อยากลองของใหม่กล่าวถามระบบออกมา
[นายท่านเพียงนำสมุนไพรใส่ลงไปในช่อง ตามหน้าต่างที่ปรากฏและกดปุ่มหลอมโอสถได้เลย จากนั้นระบบจะเป็นคนตัดสินใจว่าท่านจะได้โอสถอะไรจากการหลอมโดยระดับของโอสถจะแบ่งออกได้ 10 ระดับ จาก 1 ไปถึง 10 ระดับ 1 เป็นระดับต่ำที่สุดและระดับ 10 จะเป็นระดับสูงที่สุด แต่ระบบจะปรุงออกมาได้นั้นคือระดับ 11 ก็คือระดับตำนาน]
“หะ เจ้าว่าอะไรนะ ระบบสามารถหลอมโอสถระดับตำนาน ออกมาได้อย่างงั้นหรอ แบบนี้หากฉันนำไปขาย งานจะเข้าฉันอะสิแบบนี้”
หลินฝานที่โลภเมื่อเห็นความสามารถของระบบ แต่ต้องระงับความโลภในทันทีเพราะมันจะเป็นความชิบหายแทนหากโอสถระดับ 11 ปรากฏขึ้นมา
[ท่านสามารถเลือกระดับได้เองหากท่านไม่ต้องการระดับที่สูงเกินไป เพียงแต่หากท่านลืมระบุรับกับ โอสถที่จะหลอมออกมานั้นจะอยู่ที่ระดับ 11 ทุกเม็ดและทุกการหลอม]
“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีสิ ฉันคิดว่าจะทำมาหากินไม่ได้แล้วเห้อ” จากนั้นหลินฝานกลับไปสนใจหน้าต่างที่ปรากฏ เป็นรูปหม้อหลอมโอสถและมีช่องใส่สมุนไพร 5 ช่องที่ว่างเปล่า
“สมุนไพรที่ฉันมีสูงสุดแค่ระดับ 3 ที่เหลือก็ 2 และ 1 ถ้าอย่างงั้น หลอมมันทีเดียวให้หมดไปเลย”
หลินฝานใส่สมุนไพรทั้งหมดที่เขามี เหลือไว้เพียง 10 เอาไว้ส่งภารกิจเท่านั้น จากนั้นกดหลอมโอสถในทันที
[ทำการหลอมโอสถ ท่านไม่ได้ระบุระดับ กำหนด ระดับ 11 อัตโนมัติ]
[ ท่านได้รับโอสถ ฟื้นฟูพลังลมปราณระดับ 11 500 เม็ด ส่งมอบไปที่กระเป๋ามิติในทันที]
เมื่อระบบหลอมโอสถสำเร็จจึงแจ้งเตือนหลินฝานในทันทีและส่งโอสถเข้าไปในกระเป๋ามิติอัตโนมัติ หลินฝานที่เฝ้ารอคอย รีบเปิดกระเป๋ามิติและนำโอสถฟื้นฟูพลังลมปราณออกมาสำรวจในทันที
“ว้าว นี่นะหรอโอสถ ฉันเพิ่งเคยจับมันเป็นครั้งแรกเลยเนี่ย 1 เม็ด ระดับ 5 500 เครดิต ตามท้องตลอด แต่ชุดนี้ฉันไม่สามารถไปขายได้แน่นอน เพราะมันเป็นระดับ 11 สังเกตง่ายๆอีกด้วย เส้นปราณที่เม็ดโอสถนั้นปรากฏขึ้นมา 11 เส้น”
หลินฝานกล่าวออกมาด้วยความเสียดาย พร้อมกับเดินทางกลับเพื่อส่งภารกิจในทันที
สมาคมนักล่าอสูร
“ส่งภารกิจหาสมุนไพร”
หลินฝานส่งหน้ารับภารกิจและสมุนไพรออกไปในทันที
“รอตรวจสอบสักครู่นะครับ….. ยืนยันภารกิจเสร็จสิ้นเรียบร้อย”พนักงานยื่นเงินรางวัลมาให้หลินฝานในทันที
“ขอบคุณครับ” หลินฝานกล่าวขอบคุณและเดินออกไปในทันที
“นี้เด็กคนเมื่อกี้ ใช่หลินฝานหรือไม่” พนักงานเดินเข้ามากล่าวถาม
“ใช่ครับ” พนักงานที่ยืนยันให้หลินฝานกล่าวตอบ
“เห้อ งานเข้าแล้วฉันลืมบอกนายไปว่าหากเด็กคนนั้นมาให้ไปตามหัวหน้าไป๋มาด่วน ไม่เป็นไรเดียวอีกไม่นานเด็กคนนั้นก็คงมาอีกครั้ง อย่าลืมไปเรียกหัวหน้าไป๋ละ”
พนักงานชายกล่าวออกมาและเดินกลับไปในทันที
“พี่กลับมาแล้ว เอ๊ะน้องหลินไม่อยู่หรอ สงสัยยังไม่กลับจากสถาบัน ไปนอนดีกว่า”
[ ครบ 1 วันแล้ว ท่านจะรับ EXP เลยหรือไม่ ]
ระแบบแจ้งเตือนหลินฝาน เมื่อครบ 1 วัน
“รับสิ เอามาเลย ฉันกำลังต้องการ EXP ตอนนี้”
[ท่านได้รับ EXP x 172800 ]
[ ยินดีด้วยท่านเลยเวลอัพ 1 เลเวล ]
[สถานะปัจจุบัน]
[ เจ้าของ : หลินฝาน ]
[ เผ่า : มนุษย์ ]
[เขตแดน : ก่อตั้งรากฐานขั้น 1 86300/409600 ]
[พลังโจมตี : 5000 ]
[พลังป้องกัน : 4000]
[ ความว่องไว : 4000 ]
[ พรสวรรค์บ่มเพาะ : โคตรกาก ]
[ ทักษะบ่มเพาะ : ระดับแดงเพลิงแห่งพระเจ้า ]
[ แต้มยอดยุทธ : 5,100 ]
“นี้นะหรอ พลังของเขตแดนใหม่ ก่อตั้งรากฐานขั้นที่ 1 ทรงพลังมากกว่าเขตแดนปรับแต่งร่างกายหลายเท่าตัว เหมือนกับที่คนอื่น ๆ กล่าวเอาไว้ เพียงแค่ข้ามเขตแดนความแข็งแกร่งก็ต่างกันราวฟ้ากับเหว เป็นแบบนี้เอง”
หลินฝานหล่าวออกมา พร้อมกับชมเฉยตัวเอง ต่างๆนาๆ ด้วยความแข็งแกร่งของตัวเอง
แต่ในขณะนั้นเอง ได้มีประกาศแจ้งเป็นสีแดงขึ้นมาที่เขตของหลินฝาน
“แจ้งเตือนนักล่าทุกคนให้ไปรวมตัวกันที่ สถาบันนักล่า ด่วน เนื่องจากมีหลุมมิติปรากฏขึ้นภายในสถาบันนักล่า แจ้งเพื่อทราบ”
หลินฝานที่ตั้งใจฟัง แต่เมื่อประกาศจบ กลับไม่พบหลินฝาน ในบ้านแล้ว
“ระบบ นี้มันเหตุการณ์อะไรกัน ทำไมในสถาบันนักล่ามันมีหลุมมิติได้”หลินฝานกล่าวถาม ระบบออกมา
[แจ้งนายท่าน เนื่องจาก พลังป้องกันมิติในเขตของท่านมีช่องโหว่ เมื่อสักครู่จึงทำให้หลุมมิติเกิดขึ้นในทันที หรือมีคนแอบทำให้หลุมมิติเกิดขึ้น]
หลินฝานที่ฟังคำอธิบายจากระบบ ก็โกรธขึ้นมาในทันที
“บัดซบ ใครหน้าใหนมันเป็นทำวะ อย่าให้น้องสาวฉันเจออันตรายก็แล้วกันไม่อย่างนั้น ฉันจะไปกระทืบแกให้ตาย”
ฟิ้ว
หลินฝานที่รีบวิ่งไปยังสถาบันนักล่า อย่างรวดเร็ว แต่เมื่อไปถึงกับพบซากศพมากมายของนักศึกษา ที่นอนตายอยู่มากมาย
“น้องหลิน เจ้าอยู่ที่ไหน หลินฝานตะโกนเสียงดังออกมาและรีบวิ่งเข้าไปในสถาบันนักล่าในทันที”
“ท่านอาจารย์ พวกเราจะทำอย่างไรดี พวกสัตว์อสูรมันจะเข้ามาแล้ว”
นักศึกษา กลุ่มหนึ่งกล่าวออกมา โดยมีอาจารย์คนหนึ่งยืนป้องกันอยู่
“ไม่ต้องเป็นห่วง อีกไม่นาน สมาคมนักล่าก็น่าจะมากันแล้ว พวกต้องรอดแน่ ๆ ไม่ต้องกลัวไป”
อาจารย์กล่าวออกมาเพื่อปลอบใจนักศึกษากลุ่มนั้นทันที