ระบบยอดยุทธตอนที่ 7

ผ่านไปไม่นานหลังจากที่หลินฝาน เข้าไปในสถาบันนักล่า กลุ่มนักล่าจากสมาคมนักล่าก็มากัน มากมาย

“แจ้งไปยัง หน่วยกู้ภัยและโรงพยาบาล ให้นำหน่วยฉุกเฉินมากที่สถาบันนักล่าเดี๋ยวนี้” ไป๋ชิงหัวหน้าสมาคมนักล่ากล่าวออกมาเสียงดัง

“รับทราบครับ”

“ใครสามารถอธิบายเหตุการณ์ได้บ้าง รีบๆมารายงานฉันด่วน”

“ท่านหัวหน้าไป๋ มีเด็กนักศึกษา สามารถหนีรอดออกมาได้กลุ่มหนึ่ง พวกเขาเล่าว่าอยู่ ๆ ก็มีหลุมปรากฏกลางสนามกีฬา และมีอสูรมากมาย ออกมาจากหลุ่มมิตินั้น และเข่นฆ่านักศึกษามากมาย รวมไปถึงอาจารย์ที่สอนด้วยครับ”

“แล้วตอนนี้ มีหน่วยล่าสังหารเข้าไปหรือยัง”

“มีเพียงเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่วิ่งมาตะโกนชื่อเรียก ใครคนหนึ่งและรีบวิ่งเข้าไปในสถาบันนักล่า ผมจะเข้าไปห้ามแต่ไม่ทันเขานั้นเร็วมาก และไม่เคยพบเห็นมาก่อน”

“บัดซบเอ้ย รีบ ๆ เข้าไปสังหารสัตว์อสูรทั้งหมดและรีบ ๆ ช่วยคนที่อยู่ภายในออกมาโดยด่วน”

“รับทราบครับ” เหล่านักล่าทั้งหมดวิ่งกันเข้าไป ด้านในและพยายามสังหารสัตว์อสูรที่พบทั้งหมด

กลับมาทางด้านหลินฝาน เขานั้นผ่านสัตว์อสูรมามากมาย และสังหารพวกมันไปนับไม่ถ้วน ในตอนนี้เขาได้รับ EXP มามากแล้ว

“ทำไมสัตว์อสูรมันมากแบบนี้ หรือแหล่งที่มาของสัตว์อสูรนั้นจะเป็นคลื่นอสูร แบบนี้ไม่ดีแน่ ๆ”

หลินฝานรีบรวบรวมปลังลมปราณ เพื่อตรวจจับสิ่งมีชีวิตรอบๆในทันที ในขณะนั้นเอง

“เจอแล้ว อย่าเป็นอะไรนะ พี่กำลังไปช่วยน้องแล้ว”

หลินฝานรีบวิ่งมุ่งไปยังอาคารเรียนแห่งหนึ่ง ที่ตอนนี้กำลังมีสัตว์อสูร หมาป่าโลหิตระดับ 3 และ 4 รวมกันอยู่พยายามทำลายอาคารแห่งนี้อยู่

“พวกเราคงไม่รอดแน่ ๆ หมาป่าโลหิตพวกนั้นมันระดับ 3 และ 4 ต่อให้พวกนักล่ามา ก็ไม่สามารถช่วยพวกเราได้ทันแน่ ๆ ยกเว้นเพียงแต่หัวหน้าสมาคมจะมาที่นี่เอง” นักล่าฝึกหัดคนหนึ่งกล่าวออกมา (เปลี่ยนจากนักศึกษา เป็นนักล่าฝึกหัดดีกว่านะครับ)

“ไม่ต้องห่วง พี่ชายของฉันเขาจะต้องมาช่วยฉันแน่นอน” หลินปิงกล่าวออกมา

“พี่ชายขยะของเธอนะหรอ จะมาช่วยเธอ ให้เขามาเป็นอาหารให้พวกมันมากกว่าละมั้ง พ่อของฉันต่างหากละที่จะมาช่วยพวกเรา คอยดูเถอะ” ชายหนุ่มแต่งตัวดูรวยกล่าวออกมา

“พอเถอะ ใครจะมาช่วยยังไงก็ช่าง ขอให้พวกเราปลอดภัยไว้ก่อน แต่ตอนนี้พวกเราต้องเข้มแข็งเอาไว้ก่อน หากสัตว์อสูรเข้ามาพวกเจ้าต้องใช้วิธีที่อาจารย์เคยสอนไป เข้าใจไหม” อาจารย์กล่าวขึ้นมาในทันที

“แต่นี้มันสัตว์อสูร ระดับ 3 และ 4 เลยนะท่านอาจารย์ หากพวกเราไปสู้กับมันจะไหวหรอ” ชายหนุ่มคนเดิมกล่าวออกมา ทำให้ทั้งกลุ่มนั้นหวาดกลัวขึ้นมาอีกในทันที

ตูม โฮก

ขณะนั้นเอง หมาป่าโลหิต ได้พังกำแพงเข้ามาในอาคารเรียนเป็นที่เรียบร้อย

กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด

นักล่าฝึกหัดที่เป็นเด็กสาวกรี๊ด เสียงดังขึ้นมา ทำให้หมาป่าโลหิต รีบมุ่งหน้ามาที่กลุ่มนักล่าฝึกหัดในทันที

“พวกเจ้าจะส่งเสียงดังไปทำไม รีบ ๆ หนีเร็วอาจารย์จะพยายามสกัดมันไว้” อาจารย์กล่าวขึ้นมา ขณะที่หมาป่าโลหิต ระดับ 3 และ 4 กำลังใกล้เข้ามา

“พวกเราไม่รอดแน่ พ่อจ๋าแม่จ๋า ลูกรักพ่อจ๋าแม่จ๋านะ”นักล่าฝึกหัดต่างพากันกล่าวบอกลาพ่อและแม่

“ท่านพี่เมื่อไหร่ ท่านจะมาช่วยน้อง น้องคงไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าของท่านพี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ ลาก่อน” หลินปิงกล่าวออกมาขณะที่หมาป่าโลหิตทั้ง 2 ตัวกำลังจะขย้ำมาที่เธอ ขณะนั้นเอง

“ตายไปสะ ไอพวก หมานรก”

ตูม ตูม เอ็ง เอ็ง

เสียงดังมาจากด้านหน้าของหลินปิง พร้อมกับชายหนุ่มที่ยืนบังเธอเอาไว้ ในมือถือดาบยาวเล่มหนึ่ง

“พี่ นั่นพี่ใช่ไหม” หลินปิงกล่าวจบเธอหมดสติไปในทันที ความรู้สึกหวาดกลัวของเธอนั้นหายไปในทันทีเมื่อมองเห็นพี่ชายของตัวเอง

“ใครเป็นผู้นำกลุ่มนักล่านี้” หลินฝานกล่าวถามออกมา

“ฉันเอง” อาจารย์ได้กล่าวอกมา

“อืม คุณช่วยแบกน้องสาวผมไปด้วยหน่อย หากจะให้ผมนำไป ผมไม่สามารถต่อสู้ไปด้วยได้หากแบกน้องสาวผมไปด้วย”

หลินฝานกล่าวจุดประสงค์ออกไป เมื่ออาจารย์ได้รับฟังก็ไปรับหลินปิงแบกขึ้นมาที่หลังในทันที

“คุณคือ พี่ชายของ หลินปิงหรือค่ะ” เพื่อนของหลินปิงกล่าวถามออกมา

“ใช่แล้ว ฉันคือพี่ชายของหลินปิง” หลินฝ่านกล่าวตอบ

“เอาละ ที่เหลือตามผมมา อย่าแตกแถว ตอนนี้สมาคมนักล่ากำลังสังหารสัตว์อสูรอยู่ด้านหน้า อีกไม่นานก็คงจะมาแต่หาก มีสัตว์อสูรระดับ 5 มาดูท่าจะรอดยาก เพราะฉะนั้นตามผมมา”