ตอนที่ 10 : ฆ่าลอร์ดพอตส์! ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว!

ตอนที่ 10 : ฆ่าลอร์ดพอตส์! ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว!




ดวงตาของโจวโจวเปล่งประกาย



ผู้เชี่ยวชาญทั้งสองคนนี้สุดยอดไปเลย



ลู่ฉงคือพลหอกคนแรกในดินแดนของเขา!



ส่วนเป่าซิ่วเอ๋อร์ก็ไม่ใช่แค่ช่างตัดเย็บเสื้อผ้าระดับเหล็กดำขั้นสูงเท่านั้น ศักยภาพของเธอไปได้จนถึงระดับทองคำเหลืองขั้นสูงเลย!



แม้ว่าระดับศักยภาพนี้จะเทียบไม่ได้กับอัจฉริยะระดับแพลตตินั่มขาวที่เป็นสุดยอดอัจฉริยะแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่นี่ก็ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย



เธอคือคนที่มีศักยภาพสูงสุดในดินแดนของเขา ถ้าไม่นับรวมตัวของเขาเอง!



สิ่งที่น่าเสียดายเพียงอย่างเดียวก็คือเขาอัญเชิญสถาปนิกออกมาไม่ได้ แต่ก็ไม่เป็นไร เต็นท์ชั่วคราวยังคงใช้งานได้อยู่



ในเวลานั้นเอง เขาก็สังเกตเห็นว่าหญิงสาวกำลังจ้องมองมาที่เสื้อผ้าของเขา



เป่าซิ่วเอ๋อร์: จ้อง~



?



โจวโจวเหลือบมองเสื้อผ้าของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ



มันไม่ได้สกปรก แค่ขาดนิดหน่อย…



มันถือเป็นเรื่องปกติหลังจากต่อสู้กับมอนสเตอร์ไปมากมายขนาดนั้น



“ท่านลอร์ด ให้ข้าช่วยซ่อมแซมเสื้อผ้าของท่านให้ไหม?” เป่าซิ่วเอ๋อร์อดถามออกมาไม่ได้



โจวโจว “ไม่จำเป็น มันแค่ขาดนิดหน่อย”



เป่าซิ่วเอ๋อร์: มอง~



โจวโจว “...เอานี่ๆ”



โจวโจวถอดเสื้อของเขาออกมาและส่งให้เธอ เป่าซิ่วเอ๋อร์รับเสื้อไปอย่างมีความสุขและมองไปยังร่างกายอันสมส่วนของโจวโจว



จากนั้นเธอก็เดินไปที่ก้อนหินเพื่อนั่งและหยิบอุปกรณ์เย็บผ้าออกมาจากเอวของเธอ เธอเริ่มมันอย่างจริงจัง



โจวโจวไม่สนใจเธอ



เขาบอกให้ลู่ฉงไปหาไป่อี้และรับคำสั่งจากเธอ จากนั้นเขาก็เปลี่ยนชายอีก 4 คนที่เหลือให้กลายเป็นทหารดาบโล่



ส่วนลูกน้องผู้หญิงอีกสองคน โจวโจวได้บอกให้พวกเธอไปช่วยฉินกว่างและภรรยาของเขา ด้วยลูกน้องที่มากกว่า 200 คนในดินแดนของเขา มันก็เป็นเรื่องลำบากนิดหน่อยสำหรับฉินกว่างและภรรยาของเขาในการเตรียมอาหารให้กับทุกคน ลูกน้องใหม่สองคนนี้น่าจะพอช่วยสองสามีภรรยาได้



หลังจากนั้นเขาก็กลับไปยังบ้านไม้ของลอร์ดเพื่อพักผ่อน เขารู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยหลังจากทำงานอย่างหนักมาตลอดทั้งวันทั้งคืนแม้ว่าเขาจะอยู่ในระดับเหล็กดำขั้นกลางแล้วก็ตาม



โจวโจวตื่นขึ้นมาในอีก 3 ชั่วโมงให้หลัง



“ดูเหมือนว่าสภาพร่างกายและสภาพจิตใจของฉันจะแตกต่างจากตอนที่ฉันเป็นคนธรรมดานะ ฉันนอนไปแค่สามชั่วโมงนิดๆ เอง แต่ฉันรู้สึกเหมือนได้นอนไปแปดชั่วโมงเลย”



เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากและจิตใจของเขาก็ปลอดโปร่ง เขาไม่รู้สึกว่าตัวเองนอนไม่พอเลย



โจวโจวหยุดคิดถึงมัน ยืนขึ้น และเดินออกไปจากบ้านไม้ของลอร์ด



เขาเห็นทหารจำนวนมากมารวมตัวกันอยู่ด้านนอก



พวกเขาต่างก็กำลังพักผ่อนและจับกลุ่ม 3-5 คนเพื่อพูดคุยกัน ทุกคนต่างยืนขึ้นและมองมาที่โจวโจวด้วยความเคารพเมื่อเขามาถึง



ไป่อี้กำลังเช็ดคันธนูและลูกธนูของเธออยู่เพียงลำพัง เธอเดินเข้ามาทันทีเมื่อเธอเห็นโจวโจว



“ท่านลอร์ด!” เธอกล่าวด้วยความเคารพ



“การพักผ่อนเป็นยังไงบ้าง? มีอะไรเกิดขึ้นไหม?” โจวโจวถาม



“ท่านลอร์ด พวกเราพักผ่อนกันเต็มที่แล้วและพร้อมที่จะสู้ศึกได้ทุกเมื่อ!”



“สำหรับเหตุการณ์ต่างๆ… มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”



“ช่างตัดเย็บคนใหม่ ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอชอบจ้องชุดของทหาร” ไป่อี้ลังเลอยู่ชั่วขณะก่อนที่จะพูดออกมา



โจวโจวมองไปยังทหารที่กำลังต่อสู้กับกิ้งก่าหมอกทะเลทรายและครุ่นคิด



“ไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องของเธอ เธอไม่ได้คิดร้ายอะไรหรอก”



“นอกจากนี้ ถ้าพวกเราทุกคนพักผ่อนกันแล้ว… ก็ให้จัดกองทัพทันที! เตรียมออกจากดินแดนและไปทำศึกกับลอร์ดจากต่างเผ่าพันธุ์!” โจวโจวพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก



“ท่านลอร์ดจะไปด้วยงั้นหรือ? อันที่จริงพวกมันมีจำนวนแค่ไม่เท่าไรเอง ให้พวกเราจัดการก็ได้เจ้าค่ะ” ไป่อี้ลังเล



“ข้าจะไปด้วย” โจวโจวส่ายหัว



แน่นอนว่าเขารู้ว่าการอยู่ในดินแดนคือสิ่งที่ปลอดภัยที่สุด แต่เขาก็มีเหตุผลให้ต้องไป



นอกจากนี้ ด้วยทหารมากกว่า 200 คนที่คอยปกป้องเขาและความเข้าใจในความสามารถทางเผ่าพันธุ์ของอีกฝ่าย โอกาสที่เขาจะตกอยู่ในอันตรายระหว่างการเดินทางครั้งนี้ก็มีไม่สูงนัก



“รับทราบเจ้าค่ะ!” ไป่อี้หยุดโน้มน้าวเขา และเชื่อมั่นในการตัดสินใจของโจวโจว



หลังจากนั้น เป่าซิ่วเอ๋อร์ก็ส่งเสื้อที่ซ่อมแล้วมาให้และมอบไอเท็มอีก 2 ชิ้นให้กับโจวโจว



“ท่านลอร์ด! ไอเท็ม 2 ชิ้นนี้ข้ายกให้ท่าน พวกมันเป็นผลงานในอดีตของข้าและเป็นสัญลักษณ์แทนความขอบคุณของข้า ขอให้ท่านกลับมาพร้อมกับชัยชนะ!” เป่าซิ่วเอ๋อร์อวยพร



“ขอบใจนะ” โจวโจวรับไอเท็มมาด้วยความประหลาดใจ



มันคือเสื้อหนังสีน้ำเงินและหมวกลายเสือสีน้ำเงิน



เขามองไปที่พวกมันและเลิกคิ้วขึ้น



[ชื่อไอเท็ม: หนังปกปักษ์]



[ระดับไอเท็ม: ระดับเหล็กดำขั้นสูง]



[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: ถึกทน–ลดความเสียหายทางกายภาพที่ได้รับจากอาวุธระดับเหล็กดำลง 30% อาวุธระดับเหล็กดำไม่สามารถทะลวงร่างของผู้สวมใส่ได้]



[รายละเอียด: การสวมใส่เสื้อหนังนี้จะทำให้ผิวหนังของท่านหนาขึ้นมาก]





[ชื่อไอเท็ม: หมวกลายเสือ]



[ระดับไอเท็ม: ระดับเหล็กดำขั้นสูง]



[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: พยัคฆ์คุ้มกาย–ลดความเสียหายทางจิตใจและทางวิญญาณระดับเหล็กดำลง 30% เมื่อเผชิญหน้ากับความสามารถในการควบคุมจิตใจหรือความสามารถอื่นๆ มีโอกาส 30% ที่จะไม่ได้รับผลกระทบจากการควบคุมที่เกี่ยวข้อง]



[รายละเอียด: อุปกรณ์ป้องกันที่ทำจากหนังของพยัคฆ์หมอกมายา มันมีประสิทธิภาพอย่างมากต่อความสามารถทางจิตใจและวิญญาณ]



“เอฟเฟกต์ของไอเท็มทั้งสองชิ้นนี้ใช้ได้เลย”



โจวโจวประหลาดใจเล็กน้อย



จากนั้นโดยไม่พูดอะไรอีก เขาก็ได้นำทุกคนและสองกิ้งก่าหมอกทะเลทรายที่เขาควบคุมไว้ออกไปจากเมืองตะวันสาดแสง



ผ่านไปกว่า 1 ชั่วโมง ในที่สุดทุกคนก็พบดินแดนของลอร์ดพอตส์ บ้านไม้ของลอร์ดและประตูอัญเชิญมองเห็นได้อย่างชัดเจนผ่านบาเรียป้องกันของลอร์ดมือใหม่



นอกจากนี้ยังมีสิ่งปลูกสร้างพิเศษที่ดูเหมือนกับโรงงานอยู่ข้างๆ บ้านไม้ของลอร์ดด้วย



มันมีคนจากเผ่าโคโรร่านั่งอยู่ตรงหน้าสิ่งปลูกสร้าง นอนอาบแดดบนเก้าอี้โดยมีกิ้งก่าหมอกทะเลทรายระดับเหล็กดำขั้นกลางอยู่ข้างๆ มัน



“ดูเหมือนจะมีพวกมันอยู่แค่คนเดียว”



“คนอื่นๆ ในเผ่าคงจะออกไปล่า ดังนั้นมันผู้นั้นก็น่าจะเป็นลอร์ดพอตส์ที่ท่านลอร์ดพูดถึง”



“ดินแดนนี้คงไม่ต่างอะไรจากดินแดนที่ถูกทำลายแล้วถ้าพวกเราสามารถล่อมันออกมาจากบาเรียป้องกันของลอร์ดมือใหม่และฆ่ามันได้ แต่คำถามก็คือข้าจะล่อมันออกมาและฆ่ามันยังไง?”



ไป่อี้นอนอยู่ข้างๆ โจวโจวด้านหลังเนินทรายและวิเคราะห์



เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย และไม่สามารถคิดหาวิธีได้



“ข้ามีความคิดแล้ว” โจวโจวพูดก่อนที่จะกระซิบบางสิ่งกับไป่อี้



“ข้าคิดว่าวิธีของท่านลอร์ดมีโอกาสสำเร็จสูงมากเลย!” ใบหน้าของไป่อี้แดงขึ้นเล็กน้อย แต่ดวงตาของเธอก็ยังเป็นประกายขึ้นมา



ไม่แปลกเลยที่ท่านลอร์ดยืนกรานที่จะมาด้วย แผนการนี้มีแต่เขาเท่านั้นที่ทำได้



“งั้นมาลองกันเถอะ” โจวโจวพยักหน้า





ภายในเมืองพอตส์



ลอร์ดพอตส์กำลังเพลิดเพลินไปกับแสงแดด



ในฐานะชาวโคโรรัน มันไม่จำเป็นต้องดื่มกิน พวกมันแค่ต้องการพลังงานจากแสงแดดที่เพียงพอต่อการเคลื่อนไหวในแต่ละวันและการเติบโตทางร่างกาย



“เมื่อข้าเรียกชาวโคโรรันออกมาอีกและควบคุมกิ้งก่าหมอกทะเลทรายได้มากกว่านี้ ข้าจะออกค้นหาดินแดนของไอ้ต่างเผ่าผู้นั้นในทันที!”



“ตำนานอันยิ่งใหญ่ของลอร์ดพอตต์จะเริ่มต้นขึ้นด้วยการจัดการกับลอร์ดต่างเผ่าพันธุ์คนแรก!” พอตส์คิดเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์อื่นที่เขาพบเมื่อวาน และหัวใจของเขาก็ลุกโชนไปด้วยความทะเยอทะยาน



ปัง!



ปัง!



“โฮก!”





“หืม?”



พอตส์ยืนขึ้นและมองไปยังต้นตอของเสียง



กิ้งก่าหมอกทะเลทรายที่ได้รับบาดเจ็บซึ่งดูเหมือนจะผ่านการต่อสู้มาหลายร้อยครั้งกำลังชนเข้ากับบาเรียป้องกันของดินแดนของเขา



“ไม่ใช่ว่ากิ้งก่าหมอกทะเลทรายที่อยู่รอบๆ ถูกจัดการไปหมดแล้วเหรอ? นี่มันตัวใหม่งั้นเหรอ?” พอตส์อึ้งไป



จากนั้นเขาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อเขาเห็นอาการบาดเจ็บของมัน



“มอนสเตอร์แห่งหมอกช่างโง่ซะจริง มันกล้ามาที่ดินแดนของข้าด้วยสภาพที่บาดเจ็บเช่นนั้นงั้นเหรอ? ถ้าข้าวิเคราะห์ไม่ผิด มอนสเตอร์แห่งหมอกตัวนี้ก็คงไม่ได้มีสติปัญญาอะไรเท่าไร” เขาสั่งให้กิ้งก่าหมอกทะเลทรายสองตัวที่เขาควบคุมอยู่ออกไปด้านหน้าของบาเรียป้องกัน



“มันคือกิ้งก่าหมอกทะเลทรายขั้นกลาง เคี๊ยกๆ แกนหมอกมาส่งถึงหน้าประตูเลย” มันถอนหายใจออกมา



จากนั้นมันก็ให้กิ้งก่าหมอกทะเลทรายสองตัวออกไปนอกบาเรียป้องกันและฆ่าเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ที่ได้รับบาดเจ็บผู้นี้



กิ้งก่าหมอกทะเลทรายสามตัวเริ่มต่อสู้กันอย่างรวดเร็ว จากนั้นพอตส์ก็เห็นกิ้งก่าหมอกทะเลทรายที่ได้รับบาดเจ็บหันหลังและหนีไปในทันที



“ตามไป!”



เมื่อวานพอตส์เห็นเหตุการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว ดังนั้นมันจึงสั่งโดยไม่ลังเล



กิ้งก่าหมอกทะเลทรายทั้งสองตัวไล่ตามไป



พอตส์เองก็เดินออกไปนอกบาเรียป้องกันด้วยเนื่องจากมันต้องรักษาระยะห่างเพื่อควบคุมกิ้งก่าหมอกทะเลทราย มันไม่กังวลว่าจะตกอยู่ในอันตรายเลยเนื่องจากมอนสเตอร์แห่งหมอกที่อยู่รอบๆ ได้ถูกลูกน้องของมันกวาดล้างไปนานแล้ว



ในเวลานั้นเอง มันก็มีเสียงกรอบแกรบเหมือนหินกรวดชนกันดังขึ้นจากทางด้านหลังของมัน



จู่ๆ ความรู้สึกอันตรายรุนแรงก็ปรากฏขึ้นในใจของพอตส์



ในทันทีที่มันหันมา มันก็เห็นลูกน้อง 4 คนของพวกต่างเผ่าที่กำลังถือดาบและโล่พุ่งเข้าใส่มันจากทางด้านหลัง



มันกรีดร้องออกมา



อึดใจต่อมาก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น



ดาบฟันลงมานับครั้งไม่ถ้วนและพอตส์ก็ตายคาที่ มันจ้องมองท้องฟ้าด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ราวกับว่ามันไม่คิดว่าชีวิตของมันจะจบลงอย่างรวดเร็วเช่นนี้



จางคังเดินไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญและแทงมันอีกสองครั้ง จากนั้นเขาก็กล่าวด้วยความเคารพว่า



“ท่านลอร์ด! ลอร์ดต่างเผ่าถูกสังหารแล้ว!”



สามสี่อึดใจต่อมา พื้นทรายก็ยุบตัวลงโดยอัตโนมัติและแยกออกจากกันข้างๆ ร่างของลอร์ดพอตส์



ร่างที่อาบไปด้วยทรายค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากพื้น



มันคือโจวโจวนั่นเอง!



เขามองไปยังศพของอีกฝ่าย และข้อมูลเกี่ยวกับศพของอีกฝ่ายก็ปรากฏขึ้น



[ชื่อไอเท็ม: ศพของลอร์ดพอตส์]



[ระดับไอเท็ม: ระดับเหล็กดำขั้นกลาง]



[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: บรรจุไอเท็มเอาไว้]



[รายละเอียด: ลอร์ดแห่งเผ่าพันธุ์โคโรร่าที่ประสบความสำเร็จในการบ่มเพาะจิตวิญญาณ มันถูกวางอุบายและสังหารโดยลอร์ดแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์จากดาวเคราะห์สีน้ำเงิน]



[ไอเท็มดรอป: แกนหมอกระดับเหล็กดำ 4 หน่วย (อัตราการดรอป: 100%), ยาฟื้นพลังชีวิตระดับเหล็กดำขั้นต้น 1 ขวด (อัตราการดรอป: 100%), ยาฟื้นพลังงานระดับเหล็กดำขั้นต้น 1 ขวด (อัตราการดรอป: 100%), หนังสือทักษะเผ่าพันธุ์ประเภทเติบโต-การควบคุมจิต (อัตราการดรอป: 0.01%), หนังสือทักษะเผ่าพันธุ์ประเภทเติบโต-การรับรู้ทางจิต (อัตราการดรอป: 0.001%), ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว 1 อัน(อัตราการดรอป: 0%)]




ตอนก่อน

จบบทที่ ตอนที่ 10 : ฆ่าลอร์ดพอตส์! ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว!

ตอนถัดไป