ตอนที่ 11 : โรงแปรธาตุโนม! ประกาศโลก!

ตอนที่ 11 : โรงแปรธาตุโนม! ประกาศโลก!



โจวโจวมองไปยังศพใต้เท้าของเขาและอดถอนหายใจออกมาไม่ได้



ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นเกินไป



เขาชนะการต่อสู้ครั้งแรกกับลอร์ดเผ่าพันธุ์อื่นแบบนี้งั้นเหรอ? มันช่างน่าตลกจนดูราวกับเป็นความฝันเลย



อย่างไรก็ตาม หลังจากคิดเกี่ยวกับมัน เขาก็รู้สึกว่ามันก็เข้าใจได้



ลอร์ดพอตส์คงไม่คิดว่าลอร์ดคนอื่นจะมีทักษะเผ่าพันธุ์เหมือนกับมัน และใช้มันควบคุมกิ้งก่าหมอกทะเลทรายที่ได้รับบาดเจ็บเพื่อล่อมันออกมาจากบาเรียของลอร์ดมือใหม่



นี่คือแกนหมอกระดับเหล็กดำที่ส่งตรงมาถึงหน้าประตูบ้านของเขา! แม้แต่โจวโจวที่คิดว่าตัวเองขี้ขลาดก็ยังอาจจะถูกล่อลวงได้เหมือนกัน นับประสาอะไรกับพอตส์



นอกจากนี้เขายังได้ใช้ทักษะมุดทรายเพื่อตัดทางหนีของมันและซุ่มโจมตีมันจากทิศทางที่คาดไม่ถึงที่สุดด้วย



วิธีการของพวกเขาเหนือกว่าที่พอตส์จะคาดคิดได้เลย



ถ้าพอตส์ไม่ตาย โจวโจวคงจะเรียกมันว่าบุตรแห่งความรอบคอบเลยด้วยซ้ำ!



เขาได้สติกลับมาและมองไปยังแจ้งเตือนการสังหาร



[ลูกน้องของท่าน จางคัง ได้สังหารลอร์ดพอตส์แห่งเผ่าพันธุ์โคโรร่า พลังงานเสริมแกร่ง+2! ได้รับไอเท็มดรอป!]



[เมืองพอตส์กลายเป็นเมืองไร้ลอร์ด บาเรียป้องกันลอร์ดมือใหม่หายไป ท่านสามารถเลือกปล้นหรือพิชิตดินแดนนี้ได้]



เขาหันไปมองดินแดนของลอร์ดพอตส์



บาเรียป้องกันลอร์ดมือใหม่ที่ปกคลุมดินแดนอยู่ได้หายไปแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงแค่บ้านไม้ของลอร์ด และประตูอัญเชิญที่สูญเสียแสงสว่างของมันไป



สิ่งปลูกสร้างพิเศษก็หายไปด้วย



ดูเหมือนว่าสิ่งปลูกสร้างพิเศษเหล่านั้นจะมาจากพรสวรรค์ของลอร์ดเท่านั้น



โจวโจวครุ่นคิด



นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมมันถึงหายไปเมื่อลอร์ดตาย



ในเวลานั้นเอง มันก็มีเสียงฝีเท้าดังสนั่นขึ้นจากระยะไกล โจวโจวเงยหน้าขึ้น



ไป่อี้และคนอื่นๆ รีบวิ่งมาจากระยะไกล และนำศพของกิ้งก่าหมอกทะเลทราย 3 ตัวมาด้วย



“ท่านลอร์ด ลอร์ดต่างเผ่าตายแล้วเหรอเจ้าคะ?!” เธอมองไปยังลอร์ดพอตส์ด้วยความเหลือเชื่อ



“อย่าประเมินศัตรูสูงเกินไป พวกเราไม่ได้อ่อนแอเลย” โจวโจวพูดอย่างใจเย็น



“เจ้าค่ะ!” ไป่อี้ก้มหัวลงด้วยความเคารพ



“ไปค้นดินแดนและดูว่ามีอะไรที่พวกเราสามารถเอากลับไปได้ไหม” โจวโจวสั่ง



“เจ้าค่ะ” ไป่อี้พยักหน้าและนำทหารคนอื่นเข้าไปในเมืองพอตส์



โจวโจวย่อตัวลงและวางมือขวาของเขาลงบนศพของลอร์ดพอตส์



การแจ้งเตือนสีทองปรากฏขึ้น



[ท่านต้องการเก็บไอเท็มดรอปหรือไม่?]



“เก็บ!”



[รายละเอียดพรสวรรค์แห่งลอร์ด: ท่านได้รับไอเท็ม–แกนหมอก 4 หน่วย (ระดับเหล็กดำ), ยาฟื้นพลังชีวิต 1 ขวด (ระดับเหล็กดำขั้นต้น), ยาฟื้นพลังงาน 1 ขวด (ระดับเหล็กดำขั้นต้น), หนังสือทักษะเผ่าพันธุ์-การควบคุมจิต (พัฒนาได้), หนังสือทักษะเผ่าพันธุ์-การรับรู้ทางจิต (พัฒนาได้), ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ด 1 อัน (ระดับบรอนซ์เขียว)!]



หวือ



ศพกลายเป็นกองไอเท็มในทันที



โจวโจวเก็บขวดยาสีแดงอ่อนหนึ่งขวดและขวดสีขาวซีดหนึ่งขวดที่อยู่ข้างๆ แกนหมอกขึ้นมา



[ชื่อไอเท็ม: ยาฟื้นพลังชีวิต]



[ระดับไอเท็ม: ระดับเหล็กดำขั้นต้น]



[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: มันสามารถรักษาอาการบาดเจ็บทางกายภาพหลังจากดื่มได้ มันได้ผลเป็นอย่างมากต่อผู้ใช้ในระดับเหล็กดำหรือต่ำกว่า! เมื่อระดับความเสียหายเพิ่มขึ้น ผลการรักษาจะค่อยๆ ลดลง]



[รายละเอียดไอเท็ม: ยาฟื้นพลังชีวิตระดับพื้นฐาน เป็นของต้องมีสำหรับการเดินทางและการผจญภัย!]





[ชื่อไอเท็ม: ยาฟื้นพลังงาน]



[ระดับไอเท็ม: ระดับเหล็กดำขั้นต้น]



[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: มันสามารถฟื้นฟูพลังงานในร่างกายของผู้ใช้ได้]



[รายละเอียดไอเท็ม: หนึ่งขวดทำให้จิตใจสดชื่น สองขวดจะทำให้ท่านสดชื่นอยู่เสมอ และท่านจะไม่แก่ลงถ้าดื่มสามขวด]



“ของดี!”



“แย่จังที่มีแค่สองขวด” โจวโจวรู้สึกว่ามันน่าเสียดาย



เขาคุ้นเคยกับทักษะการควบคุมจิตอยู่แล้ว ดังนั้นสิ่งที่ทำให้โจวโจวสนใจได้ก็คือทักษะการรับรู้ทางจิต



[ชื่อทักษะเผ่าพันธุ์: การรับรู้ทางจิต]



[คุณภาพทักษะ: พัฒนาได้]



[รายละเอียดทักษะ: ควบคุมพลังวิญญาณเพื่อบุกรุกจิตสำนึกของสิ่งมีชีวิตอื่น ท่านสามารถสัมผัสได้ถึงความคิดที่คลุมเครือในใจของอีกฝ่าย ระดับการรับรู้ขึ้นอยู่กับพลังวิญญาณของผู้ใช้!]



ทักษะนี้ไม่เลวเลย



โจวโจวเลือกที่จะเรียนรู้มันทันที จากนั้นเขาก็มองไปยังไอเท็มชิ้นสุดท้าย



มันคือลูกบอลแสงที่เปล่งแสงสีบรอนซ์เขียวออกมา!



[ชื่อไอเท็ม: ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ด–โรงงานแปรธาตุโนม]



[ระดับไอเท็ม: ระดับบรอนซ์เขียว]



[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: หลังจากดูดซับมัน ลอร์ดจะได้รับพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว–โรงแปรธาตุโนม]



[รายละเอียดไอเท็ม: ไอเท็มที่ไม่สามารถดรอปได้ แต่มันถูกบังคับให้ดรอปภายใต้การขับเคลื่อนของพลังลึกลับบางอย่าง]



ดวงตาของโจวโจวเบิกกว้างขึ้น



แม้แต่พรสวรรค์แห่งลอร์ดก็สามารถดรอปได้?! ไม่ใช่ว่าอัตราการดรอปของสิ่งนี้คือ 0% ‘งั้นเหรอ?



ว้าว!



โจวโจวได้เรียนรู้สิ่งใหม่เกี่ยวกับพรสวรรค์แห่งลอร์ดของเขาอีกครั้ง



ทันใดนั้นเองเขาก็บังเกิดความคิดบ้าๆ ขึ้นมา พรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเงินขาวและระดับทองคำเหลืองสามารถดรอปออกมาได้เนื่องจากเขาสามารถทำให้พรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียวดรอปออกมาได้ใช่ไหม?



แล้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับตำนานล่ะ?! หรือกระทั่งพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเทวะ พวกมันจะดรอปได้ไหม?



โจวโจวสงสัยเกี่ยวกับระดับของพรสวรรค์ของเขาอีกครั้ง



นี่ไม่ใช่พรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเทวะจริงๆ เหรอ?



เขาเพลิดเพลินกับความคิดอยู่นาน



เขาไม่ได้ใช้ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดในทันทีเนื่องจากสถานที่แห่งนี้ยังไม่ปลอดภัย เขาวางแผนที่จะใช้มันเมื่อเขากลับไปยังดินแดนของเขา



หลังจากนั้นโจวโจวก็หยิบไอเท็มเหล่านั้นขึ้นมาและเดินเข้าไปยังเมืองพอตส์



ณ เวลานี้ เมืองพอตส์ก็ถูกล้อมไว้ด้วยทหารดาบโล่ที่กำลังแบกวัสดุพื้นฐานจำนวนมากกลับไปกลับมา



ในเวลานั้นเอง ไป่อี้ก็เดินออกมาจากบ้านไม้ของลอร์ดและรีบวิ่งเข้ามาเมื่อเธอเห็นโจวโจว



“ข้ามีเรื่องมารายงานท่านลอร์ด! พวกเราได้รวบรวมไอเท็มทั้งหมดในดินแดนนี้แล้ว!”



“หลังจากการตรวจสอบไอเท็ม พวกเราพบวัสดุพื้นฐานทั้งหมด 1,000 หน่วย ประกอบไปด้วยหิน 500 หน่วย ไม้ 300 หน่วย เหล็ก 100 หน่วย ทรายละเอียด 100 หน่วย และแกนหมอกระดับเหล็กดำ 20 ชิ้น พวกเรายังพบตราดินแดนของลอร์ดต่างเผ่าพันธุ์ในบ้านไม้ด้วย!” ไป่อี้รายงาน



“เอาไอเท็มทั้งหมดกลับไปยังดินแดนของพวกเรา” โจวโจวพูดขึ้นมาในทันที



“เจ้าค่ะ!” ไป่อี้พูดด้วยความเคารพ แต่เธอก็ไม่ได้จากไปในทันที



“ท่านลอร์ด พวกเราควรเตรียมซุ่มโจมตีที่ด้านนอกเพื่อกวาดล้างผู้คนในเมืองพอตส์ที่เหลืออยู่ทั้งหมดเลยหรือไม่เจ้าคะ?”



“ชาวเมืองพอตส์ที่ออกไปล่าน่าจะรู้แล้วว่าดินแดนของพวกมันถูกทำลาย พวกมันน่าจะอยู่ระหว่างทางกลับมายังเมืองพอตส์ ทะเลทรายกว้างใหญ่มากจนพวกมันไม่น่าจะมีชีวิตอยู่ได้นานถ้าพวกมันไม่มีที่อยู่อาศัย พวกมันคงไม่ยอมทิ้งที่นี่ไปง่ายๆ แน่” ไป่อี้คาดเดา



“จัดการให้เรียบร้อย ระวังตัวด้วย” โจวโจวตกลงในทันที



“เจ้าค่ะ!” ไป่อี้ตอบก่อนที่เธอจะนำคนของเธอไปเตรียมซุ่มโจมตี เธอเคยเป็นนักล่ามาก่อนที่จะเข้าร่วมกองทัพ เนื่องจากเธอต้องล่าสัตว์เพื่อหาเลี้ยงชีพและรู้วิธีการติดตั้งกับดัก เธอจึงคุ้นเคยกับการซุ่มโจมตีเป็นอย่างดี



ทหารดาบโล่ที่เหลืออยู่คอยคุ้มกันอยู่ใกล้ๆ หลังจากที่ไป่อี้จากไป



โจวโจวเรียกทหารดาบโล่ 5 คนเข้ามาและให้เดินเข้าไปในบ้านไม้ของลอร์ดพร้อมกับเขา



ในบ้านมีแค่เตียง โต๊ะ เก้าอี้ และแผ่นตราดินแดนสีขาว



มันเป็นรูปแบบมาตรฐานของบ้านไม้ของลอร์ดระดับเหล็กดำ



“ทำลายแผ่นตราดินแดนนี่ซะ!” โจวโจวสั่ง



“ขอรับท่านลอร์ด!” ทหารดาบโล่ทั้งห้าคนรับคำสั่ง พวกเขาชักดาบออกมาและฟันแผ่นตรา



ความทนทาน 1,000 หน่วยของแผ่นตราดินแดนลดลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า



แผ่นตราดินแดนแหลกสลายในอึดใจต่อมา



มันเปล่งแสงสีดำจางๆ ในขณะที่มันลอยขึ้นไปในอากาศ



โจวโจวเดินไปข้างหน้าและวางมือลงบนตราดินแดน



[ท่านต้องการรับตราดินแดนหรือไม่]



“รับ!” โจวโจวกล่าว



ในทันทีที่เขาพูดจบ ตราดินแดนที่ลอยอยู่ก็ดูเหมือนจะสูญเสียพลังของมันไปและตกลงมาที่มือของเขา



ก่อนที่เขาจะได้ดูข้อมูลของตราดินแดน จู่ๆ ก็มีข้อความสีทองปรากฏขึ้นตรงหน้าของโจวโจว



นอกจากนี้มันยังปราฏขึ้นตรงหน้าของลอร์ดแห่งดาวเคราะห์สีน้ำเงินนับพันล้านคนด้วย



[ประกาศโลกดาวเคราะห์สีน้ำเงิน: ขอแสดงความยินดีกับเจ้าตะวันสาดแสงในการเป็นลอร์ดคนแรกที่ยึดครองดินแดนของลอร์ดคนอื่นได้ รางวัลที่ได้รับคือกล่องสมบัติระดับสูงสุด+1, อันดับชื่อเสียง+1!]



[ประกาศโลกดาวเคราะห์สีน้ำเงิน: ขอแสดงความยินดีกับเจ้าตะวันสาดแสง…]



[ประกาศโลกดาวเคราะห์สีน้ำเงิน: ขอแสดงความยินดีกับเจ้าตะวันสาดแสง…]



[อันดับชื่อเสียงถูกเปิดใช้งาน ลอร์ดสามารถดูได้แล้ว!]



โจวโจวอึ้งไปเลย



กระดานสนทนาของดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งหมดอยู่ในความโกลาหล



ตอนก่อน

จบบทที่ ตอนที่ 11 : โรงแปรธาตุโนม! ประกาศโลก!

ตอนถัดไป