ภารกิจที่ซ่อนอยู่
[ โชค : -2 ]
หวังชี่ที่กำลังชมตัวเอง ก็หันมองแผงค่าสถานะที่ปรากฏขึ้นมา
เมื่อหวังชี่เห็นสีหน้าของเขาก็หม่นหมองในทันที
หวังชี่ “หมายความว่าไงที่ว่า-2นะ!! ระบบเจ้าคำนวณค่าโชคของข้าผิดรึป่าว!!”
“มันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะ-2 !!”
ระบบ [ การคำนวณของระบบไม่มีผิดพลาด ]
หวังชี่โกรธ “แต่ครั้งนี้มันผิดไง!! โชคของข้ามันไม่น่าจะอัป...ขนาดนี้!!”
ระบบ [ ถ้าโฮสต์ยังคงไส่ร้ายระบบอยู่ โฮสต์จะโดนลงโทษจากระบบ ]
หวังชี่รีบปิดปากทันทีและเดินเข้าไปในเส้นทางลับ
ถึงแม้หวังชี่จะไม่รู้ว่าการลงโทษจากระบบคืออะไร แต่เขาก็ไม่ได้อยากโดน
เมื่อหวังชี่เดินมาเรื่อยๆตามทาง เขาก็เห็นลูกศรมากมายปักอยู่ตามกำแพง
หวังชี่ “ดูเหมือนจะมีบางคนที่เจอทางลับก่อนข้าสินะ”
หลังจากเดิมมาเรื่อยๆ หวังชี่ก็เห็นกับดักมากมายที่ถูกเปิดใช้งาน
ไม่ว่าจะเป็นพื้นหนาม ฝนดาบ ใบมีดหลายสิบอันที่ทำงานอยู่
หวังชี่ขนลุกเล็กน้อย “ข้าไม่ได้คาดคิดว่ามันจะมีกับดักมากมายถึงเพียงนี้”
“แต่ดูเหมือนจะใกล้สุดทางแล้วสินะ”
หวังชี่มองไปที่ประตูหินขนาดใหญ่ด้านหน้า
หวังชี่เงยหน้ามอง “ช่างเป็นประตูที่ใหญ่อะไรขนาดนี้ คนที่สร้างมันขึ้นมาคงเป็นยักษ์อย่างแน่นอน”
“และเด็กคนนี้ คงเป็นคนที่เจอเส้นทางลับก่อนข้าดูเหมือนจะยังไม่ตายสินะ แต่บาดแผลขนาดนี้คงใกล้ตายเต็มที”
“ช่างน่าสงสารยิ่งนัก”
หวังชี่มองหม่าหงเซี่ยที่นอนสลบอยู่ เขาค่อยๆหยิบยารักษาในช่องเก็บของของตนออกมาและป้อนให้กับหม่าหงเซี่ย
หวังชี่ “ถือว่าเป็นโชคชะตาที่เรามาพบกัน”
ยารักษาค่อยๆละลายในปากของหม่าหงเซี่ย และหายไปในทีสุด
ระบบ [ ติ่ง!! โฮสต์ทำภารกิจที่ซ่อนอยู่ได้สำเร็จ ]
เมื่อหวังชี่ได้ยินเสียงของระบบ เขาก็ลืมเหตุผลในการมาในถ้ำนี้ทันที
หวังชี่ “ภารกิจที่ซ่อนอยู่ ฮ่าๆๆข้าบอกแล้วว่าข้าคือลูกของเทพแห่งโชคชะตา”
“ระบบ เจ้าคงต้องเปลี่ยนค่าโชคของข้าใหม่แล้วล่ะ”
เปรี้ยง!!
หวังชี่ “ฟ้าผ่า!! ฟ้าจะผ่าลงมาในถ้ำได้ยังไงกัน!!”
ระบบ [ ระบบไม่เคยผิดพลาด โปรดระวังคำพูดของโฮสต์ด้วย ]
หวังชี่ “โอเคๆ ทีหลังข้าจะระวัง”
“ว่าแต่ในเมื่อมันเป็นภารกิจงั้นก็แปลว่ามันมีรางวัลด้วยสิ ข้าชักอยากรู้แล้วว่ารางวัลของภารกิจที่ซ่อนอยู่นั้นจะดีขนาดไหน”
[ ภารกิจที่ซ่อนอยู่
เนื้อหา : ช่วยบุตรแห่งโชคชะตารอดพ้นความตาย
เวลา : ไม่มี
รางวัล : ฐานการบ่มเพาะขั้นใหญ่+1 บัตรเพิ่มเวลาภารกิจ1ใบ คะแนนประสบการณ์+1000
ความคืบหน้า : สำเร็จ ]
หวังชี่มองดูรางวัลด้วยความตื่นเต้น “ฐานการบ่มเพาะ+1 และมันยังเป็นขั้นใหญ่ งั้นก็แปลว่าข้าก็สามารถเป็นเซียนหยังรากได้แล้วสิ!”
“แถมยังมีบัตรเพิ่มเวลาภารกิจด้วย! ของดีนี้มันของดี”
หวังชี่กดรับรางวัลโดยไม่ลังเล
ระบบ [ รับรางวัลไม่ได้ ]
หวังชี่โกรธเล็กน้อย “ทำไมถึงรับไม่ได้กัน”
หวังชี่กดรับรั่วๆ
[ รับรางวัลไม่ได้ ]
[ รับรางวัลไม่ได้ ]
[ รับรางวัลไม่ได้ ]....
เมื่อผ่านมา2นาที
หวังชี่ก็หอบหนัก“ระบบทำไมมันถึงรับรางวัลไม่ได้!”
ระบบ [ เนื่องจากท่านยังไม่ได้หลอมรวมแก่นแท้แห่งภูติ ซึ่งท่านได้รับมาก่อนหน้าทำให้ท่านไม่อาจรับรางวัลเพิ่มได้ ]
หวังชี่ตัวแข็งทื่อ “มันมีอย่างนี้ด้วยรึ? แก่นแท้แห่งภูติมันคืออะไร”
ระบบ [ แก่นแท้แห่งภูติคือ แก่นแท้ที่ภูติทุกตัวต้องมี ]
หวังชี่งุนงงยิ่งกว่าเดิม “แต่ข้าไม่ใช่ภูตินิ แล้วทำไมข้าถึงต้องหลอมรวมด้วยกัน”
ระบบ [ เนื่องจากท่านมีสายเลือดของภูติ ทำให้ตัวของท่านนั้นเป็นภูติอยู่ครึ่งหนึ่ง ]
หวังชี่ “แต่ข้าก็ไม่ได้เป็นภูตินิ”
ระบบ [ ถ้าท่านไม่ได้สายเลือดของภูติ ท่านคงตายไปแล้ว ]
หวังชี่พยักหน้า “ก็ถูกของเจ้า งั้นก็ช่างมัน”
“แล้วข้าจะหลอมรวมมันยังไง”
ระบบ [ ท่านต้องกลับมาที่มิติว่างเปล่า ถึงจะสามารถหลอมรวมได้ ]
หวังชี่โกรธ “ข้ากลับไม่ได้โว้ยยย!!”
ระบบ [ ถ้าท่านอยากกลับ ระบบสามารถพาท่านกลับมาได้ทุกเมื่อ ]
หวังชี่ “แล้วทำไมเจ้าไม่บอกข้ากัน!!”
ระบบ [ ก็ท่านไม่ได้ถาม ]
หวังชี่หมดอารมณ์ที่จะพูดกับระบบในทันที และหันมองหม่าหงเซี่ยที่ยังคงนอนสลบอยู่
หวังชี่ “ระบบ เปิดค่าสถานะของชายหนุ่มคนนี้ให้ข้าที”
เมื่อหวังชี่กล่าวจบ แผงค่าสถานะของหม่าหงเซี่ยก็ค่อยๆปรากฏออกมา
[ ชื่อ : หม่าหงเซี่ย
อายุ : 17
ฐานการบ่มเพาะ : เปิดทะเลลมปราณขั้น5
สายเลือด : ไม่มี
กายา : มนุษย์ปุถุชนระดับต่ำ
ภูมิหลัง : บุตรแห่งโชคชะตา บุตรชายของเจ้านิกายไทอี้ .....]
หวังชี่ที่เห็นคำว่าบุตรแห่งโชคชะตา เขาก็รู้สึกโกรธเล็กน้อย
ในตอนแรกที่หวังชี่เห็นเนื้อหาของภารกิจเขาก็ยังไม่ค่อยเชื่อ และต้องการดูให้ชัดเจน
แต่ในตอนนี้หวังชี่รับรู้แล้ว และเขาก็รู้สึกโกรธและอิจฉา
หวังชี่ “บุตรแห่งโชคชะตา!! ทำไมถึงไม่เป็นข้ากัน”
ระบบ [ นี้คือเหตุผลที่โฮสต์เปิดดูค่าสถานะของหม่าหงเซี่ยสินะ ]
หวังชี่ “ก็ใช่นะสิ!”
ระบบ [...]
เมื่อผ่านมาได้สักพัก หวังชี่ก็ส่ายหน้า “เห้อ.. ถึงแม้ข้าจะไม่ได้เป็นบุตรแห่งโชคชะตาแต่ข้าก็มีระบบล่ะนะ”
ระบบ [ดีแล้วที่โฮสต์คิดได้!]
หวังชี่มีเส้นเลือดปรากฏออกมาตามใบหน้า “ระบบส่งข้ากลับ ข้าอยากไปหลอมรวมแก่นแท้แห่งภูติแล้ว!!”
ระบบ [ได้!]
พรึ่บ!!
เมื่อหวังชี่หายไปได้ไม่กี่ชั่วโมง หม่าหงเซี่ยก็ลืมตาตื่นขึ้น.....