เคล็ดลับความเข้าใจอย่างถ่องแท้

ซู่หยานรู้แจ้งทันที

เขาตระหนักได้ถึงความหมายที่แท้จริงของเคล็ดลับวิชานี้

เขาเตือนสติตัวเองว่า "เรื่องนี้ใจร้อนไม่ได้ ผลีผลามไปก็เท่านั้น ยังมีอีกท่อนที่รอให้ข้าเข้าใจ ตอนนี้ถึงเวลาทำอาหารแล้ว วางเรื่องฝึกฝนไว้ก่อน ผ่อนคลายจิตใจ อุทิศตัวให้กับการทำอาหารดีกว่า"

"ละทิ้งความคิดที่ยุ่งเหยิง ทำหน้าที่ตรงหน้าให้ดีที่สุด!"

ซู่หยานเก็บกวาดความคิด มุ่งหน้าไปยังห้องครัวด้วยท่าทีกระฉับกระเฉง ทั้งบุคลิกและท่าทางดูเปลี่ยนไปจากเดิม

ในตอนนี้ จิตใจของเขาปลอดโปร่งโล่งใจ และร่าเริงแจ่มใส

"ทุกคำพูด ทุกการกระทำของอาจารย์ช่างลึกซึ้ง ล้วนมีนัยยะแฝงอยู่ ในตอนนี้ ข้าถึงเข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำพูดที่ว่า จิตใจไร้สตรี ฝึกฝนดังเทพเจ้า"

"ข้าช่างโง่เขลาเสียจริง ที่เพิ่งเข้าใจ"

ซู่หยานถอนหายใจภายใน

...

หลิวเฉวียนมองศิษย์จอมซื่อบื้อด้วยความสงสัย วันนี้เจ้าหมอนี่เป็นอะไรไป ถึงได้ดูดีใจเหมือนมีงานมงคลอะไรเกิดขึ้น?

ซู่หยานเดินด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสบายใจ ทั้งตัวดูมีชีวิตชีวา ไร้ซึ่งความกังวล กลับมาเป็นเหมือนเด็กหนุ่มที่มีความสดใสร่าเริงตามเดิม

"หรือว่า... เขาจะรู้สึกได้ ว่าการฝึกฝนของเขามีความก้าวหน้า? สัมผัสพลังปราณได้แล้ว อย่างนั้นหรือ?"

"เป็นไปไม่ได้... ข้าแต่งมันขึ้นมาเอง เป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะสัมผัสพลังปราณได้จริง?"

"ช่างเถอะ... อย่างน้อยเขาก็รู้จักผ่อนคลาย บ้าง ดีกว่าปล่อยให้เขาเก็บกดไว้ เผื่อวันหนึ่งจะทนไม่ไหวจนเสียสติ"

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลิวเฉวียนก็รู้สึกว่าควรจะให้กำลังใจศิษย์จอมซื่อบื้อสักหน่อย ให้เขารู้จักผ่อนคลายบ้าง เมื่ออารมณ์ดีขึ้น จะได้ไม่ต้องกังวลว่า ฝึกฝนมาตั้งนาน แต่ยังไม่มีความก้าวหน้า แล้วเก็บกดจนเกิดปัญหาทางจิต

ดังนั้น ในระหว่างทานอาหาร หลิวเฉวียนจึงเอ่ยปากขึ้นว่า

“วันนี้เจ้าดูมีสมาธิสูง หากเป็นเช่นนี้ต่อไปเจ้าจะมีโอกาสประสบความสำเร็จ”

"ขอรับอาจารย์ ศิษย์เข้าใจแล้ว!"

ซู่หยานได้รับคำชมเชยจากอาจารย์ รู้สึกตื่นเต้นดีใจ ยืนยันความคิดของเขาว่า ความเข้าใจของเขาถูกต้อง!

น่าเสียดายที่เขาช่างโง่เขลาเกินไป

เพิ่งจะเข้าใจความหมายที่ลึกซึ้งของอาจารย์ในตอนนี้

"เอิ่ม!"

หลิวเฉวียนพยักหน้า ศิษย์จอมซื่อบื้อคนนี้เชื่อฟังคำสอนดีมาก!

สองวันต่อมา

ในหัวของซู่หยาน ปรากฏแสงสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง เขาเข้าใจความหมายที่แท้จริงของบทฝึกฝนอีกบทหนึ่งในทันที!

"ข้าเข้าใจแล้ว!”

"พลังปราณดุจดังมังกรหล่อหลอมกายทอง คือการกลั่นพลังปราณให้รวมกันเป็นมังกร พันรอบร่าง พันรอบกระดูก ไหลเวียนไปมา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสามารถทะลุผ่านการขัดเกลากระดูกทองคำได้!"

ในชั่วพริบตา ซู่หยานเข้าใจวิธีการขัดเกลากระดูกอย่างถ่องแท้

“สังเกตตนเองด้วยจิตใจที่ชัดเจน ปลูกฝังความตั้งใจที่แท้จริงของตนลงไป พลังปราณของข้าก็เหมือนกับมังกรที่หล่อเลี้ยงร่างสีทอง!”

"พลังปราณหล่อเลี้ยงกระดูกนั้น พลังปราณขัดเกลาลงลึกลงไปในไขกระดูก และข้างนอกกระดูก ยังมีพลังปราณรูปมังกรพันรอบ ด้วยวิธีนี้จึงจะสามารถขัดเกลากระดูกได้ดียิ่งขึ้น”

"งั้นก็ขัดเกลากระดูกไปจนถึงขั้นทองคำสมบูรณ์เลยแล้วกัน"

ซู่หยานตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกาย กำหมัดแน่น "จริงๆ แล้ว เคล็ดลับวิชา ข้าต้องทำความเข้าใจใหม่ด้วยตนเอง ถ้าอาจารย์บอกข้าตรงๆ แม้ว่าข้าจะรู้ความหมาย แต่ไม่ได้เข้าใจแก่นที่แท้จริง ก็ไม่มีทางขัดเกลาขั้นสูงได้ ไม่มีทางพัฒนาฝีมือไปได้ไกลกว่าคำสอน"

"มีเพียงการค้นหาความเข้าใจด้วยตนเองในบทฝึกฝนเท่านั้น จึงจะเข้าใจความหมายที่แท้จริงได้!"

เขาหายใจเข้าลึกๆ พลังปราณพลุ่งพล่าน

ซู่หยาน เริ่มฝึกขัดเกลากระดูกต่อไป

จิตใจจดจ่อ เข้าสู่สภาวะไร้ตัวตน สังเกตการไหลเวียนของพลังปราณอย่างละเอียด ค้นหาจุดอ่อนและข้อบกพร่อง

"ซี่โครงที่สอง ขัดเกลายังไม่กลมกล่อม ข้อต่อมือซ้าย การขัดเกลามีข้อบกพร่อง หัวเข่าทั้งสองข้างมีจุดอ่อน..."

เมื่อสังเกตพลังปราณอย่างละเอียด ซู่หยานก็พบจุดอ่อนของการขัดเกลากระดูกอย่างรวดเร็ว

แม้จะบรรลุขั้นกระดูกทองแดง แต่กระดูกทั่วร่างกายก็ไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากัน ยังมีบางส่วนที่อ่อนแอกว่าอยู่เสมอ

ซู่หยาน เริ่มฝึกขัดเกลาอีกครั้ง มุ่งมั่นที่จะขัดเกลากระดูกทั่วร่างกายให้แข็งแรงไร้ที่ติ

สามวันต่อมา

ในที่สุด ซู่หยานก็ขัดเกลากระดูกทองแดงจนบรรลุขั้นสมบูรณ์ กระดูกทั่วร่างกายแข็งแกร่งเท่าเทียมกัน

ไร้จุดอ่อน ไร้ข้อแตกต่าง

"ตอนนี้ ข้าคือผู้ฝึกฝนขั้นกระดูกทองแดงที่แท้จริง!"

"ต่อไป ข้าต้องขัดเกลากระดูกทองคำ ข้าเข้าใจวิธีการขัดเกลากระดูกทองคำแล้ว แน่นอนว่าข้าสามารถขัดเกลามันออกมาได้!"

"เวลาหนึ่งเดือน คงไม่มากเกินไป อย่างช้าที่สุดหนึ่งเดือน ข้าจะขัดเกลากระดูกทองคำให้ได้!"

"หลังจากขัดเกลากระดูกสำเร็จแล้ว ขั้นต่อไปคือขัดเกลาอวัยวะภายใน ข้าต้องเข้าใจหลักการภายในหนึ่งปี ไม่เช่นนั้นการประเมินจะต่ำเกินไป แล้วข้าจะเป็นศิษย์ของอาจารย์ได้อย่างไร?"

ซู่หยานมุ่งมั่นตั้งใจ

หนึ่งปีช่างรวดเร็ว

การขัดเกลาอวัยวะภายใน ย่อมช้ากว่าการขัดเกลากระดูก

อาจารย์กล่าวว่า ในการเริ่มขัดเกลาอวัยวะภายในนั้นต้องระมัดระวัง อย่าทำร้ายปอด หรืออวัยวะภายในที่บอบบาง การขัดเกลาอวัยวะภายในช่วงแรก ย่อมเชื่องช้า

แต่ถ้าต้องรีบเร่งตามเวลา เพื่อให้ทันตามข้อกำหนดของอาจารย์ ภายในหนึ่งปี การขัดเกลาทั่วร่างกายต้องทำให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด

ซู่หยานมีจิตใจมุ่งมั่น แม้อาจารย์ให้เวลาเพียงหนึ่งปี แต่เขาไม่สามารถรอจนครบเต็มปี แล้วค่อยเริ่มฝึกวิชาต่อไปได้!

ยิ่งเริ่มฝึกเร็วเท่าไหร่ ย่อมดีต่อตัวเขาเอง และอาจารย์ก็จะยิ่งมีความสุข!

ซู่หยานฝึกขัดเกลากระดูกต่อไป พลังปราณแปรเปลี่ยนเป็นสายหมอก ไหลซึมเข้าสู่กระดูกอย่างช้าๆ

ปริมาณพลังปราณแม้จะยังน้อย แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น

เมื่อพลังปราณค่อยๆ ไหลซึมเข้าสู่ไขกระดูก ความรู้สึกคันยิบที่คุ้นเคยก็กลับมาอีกครั้ง

ซู่หยานกัดฟันไม่พูดอะไร แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

ในที่สุด พลังปราณก็ไหลซึมเข้าสู่กระดูกทั่วร่างกายทีละน้อย ค่อยๆ ไหลซึมเข้าสู่ไขกระดูกทีละน้อย

"เริ่มได้แล้ว!"

ซู่หยานหายใจเข้าลึก พลังปราณทั่วร่างกายพลุ่งพล่านในทันที พลังแปรเปลี่ยนเป็นมังกรยักษ์หลายตัว พันรอบกระดูกทั่วร่าง

พลังปราณสั่นสะเทือน บีบอัดกระดูกอย่างต่อเนื่อง

ไหลเวียนและเสียดสี

ในขณะนี้ พลังปราณที่ไหลซึมเข้าสู่กระดูกก็ยังคงไหลอย่างต่อเนื่อง และหล่อเลี้ยงกระดูกทั้งภายนอกและภายใน

ทั้งหมดผสานเป็นเนื้อเดียวกัน

ซู่หยาน ท้ายที่สุดก็พบว่า กำแพงที่ทำให้หยุดชะงักไปนั้น ได้เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง

มันค่อยๆ พังทลายลง

เมื่อการขัดเกลาดำเนินไปข้างหน้า กระดูกก็เริ่มเปล่งประกายสีทองอ่อนๆ ออกมา

นี่มันกระดูกทองคำ!

ซู่หยานอดทนได้เพียงครึ่งชั่วโมง เขาก็รู้สึกว่า ถึงขีดจำกัดแล้ว

เขาหยุดฝึกทันที

ในตอนนี้ เขาเริ่มหิวแล้ว แม้จะยังไม่ถึงเวลาพักกินข้าว

"การขัดเกลากระดูกทองคำ ช่างสิ้นเปลืองพลังงานจริงๆ!"

ซู่หยานรู้สึกประหลาดใจ

"สมุนไพรใหม่เหล่านั้นหมดฤทธิ์แล้วหรือ? เฮ้อ…ข้าคิดถึงโสมพันปีและหยวนจือเก้าใบ ซึ่งตอนนี้มันก็ถูกกินไปหมดแล้ว"

"ข้าพัฒนาขีดจำกัดของกระดูกทองคำไปเล็กน้อย แต่กลับแข็งแกร่งขึ้นมาก”

"ถ้าข้าบรรลุขั้นกระดูกทองคำสมบูรณ์ ข้าจะแข็งแกร่งเพียงใด?"

ซู่หยานสัมผัสได้ถึงพลังที่พรั่งพรู จนรู้สึกตกใจภายในใจ

เคล็ดลับวิชาที่อาจารย์สอนสั่งนั้น ช่างทรงพลังและลึกลับเสียจริง

"อาจารย์เคยบอกไว้ว่า กระดูกทองคำต้องผ่านการเปลี่ยนแปลงของพลังปราณเก้าครั้ง ข้ายังไม่ผ่านแม้แต่ครั้งเดียว แต่ความแข็งแรงของกระดูกก็เพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามเท่า ถ้าข้าผ่านการเปลี่ยนแปลงของพลังปราณได้หนึ่งครั้ง..."

ซู่หยานไม่สามารถจินตนาการว่ามันจะแข็งแกร่งแค่ไหน

กระดูกทองคำฝังอยู่ในดินเป็นเวลาหมื่นปีก็ไม่เน่าเปื่อย ยังคงเป็นสีทองอร่าม แข็งแกร่งเงางามกว่าเหล็กกล้า

เห็นได้ชัดว่า กระดูกทองคำนั้นทรงพลังเพียงใด

"ส่วนพลังปราณที่ใช้ในการบรรลุกระดูกทองคำแต่ละขั้นนั้น แน่นอนว่ายิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่มีสมุนไพรล้ำค่ามาคอยช่วย ข้าจะทำอย่างไรให้ฝึกฝนเสร็จสิ้นโดยเร็ว?"

"ถึงเวลาต้องกลับบ้านอีกแล้วสินะ… เรื่องเร่งด่วนเช่นนี้รอไม่ได้!"

ซู่หยานรู้สึกว่าพรสวรรค์ของเขาไม่ได้ดีเด่นเท่าไหร่นัก หากไม่มีสมุนไพรล้ำค่ามาบำรุง เขาคงไม่สามารถฝึกขัดเกลากระดูกได้อย่างรวดเร็วเท่าอัจฉริยะในสมัยโบราณ

หากต้องการเริ่มฝึกฝนภายในหนึ่งปี เขาต้องมีสมุนไพรคอยส่งเสริม

...

เมื่อเห็นอาหารมื้อค่ำอันโอ่อ่าบนโต๊ะ หลิวเฉวียนก็รู้ว่าศิษย์จอมซื่อบื้อคนนี้กำลังจะขอกลับบ้าน

"ยังไงก็ต้องเตือนเขาหน่อย ให้เขาเก็บมันไว้เป็นความลับ... แต่ลูกศิษย์จอมซื่อบื้อคนนี้เชื่อฟัง หลังจากที่ข้าเตือนเขาไปแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร"

"เมื่อครบหนึ่งปี ข้าจะเป็นอิสระ"

“พยัคฆ์ร้ายและสัตว์ดุร้ายในป่าอาถรรพ์สามสิบลี้จะต้องได้รับการจัดการในครั้งนี้ด้วย”

“ศิษย์จอมซื่อบื้อคนนี้โชคดีมากที่เขาไม่พบอันตรายใดๆ เมื่อเขาผ่านป่าไปมา!”

หลิวเฉวียนถอนหายใจ เมื่อนึกถึงอดีตที่ผ่านมา เขาโชคไม่ดี ครั้งแรกที่เขาหนีออกจากหมู่บ้านพร้อมเพื่อน ก็พบพยัคฆ์ร้ายเสียแล้ว ซึ่งเขาเป็นคนเดียวที่หนีรอดกลับมาได้

จากนี้ไปข้าจะไม่กล้าเสี่ยงโชคอีกต่อไป ข้าต้องสามารถผ่านป่าอาถรรพ์สามสิบลี้ได้อย่างปลอดภัยและแน่นอน!