ตอนที่ 40
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
วีเคาะไปที่กล้องพร้อมกับพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“ตื่นเถอะครับ”
จากนั้นวีในลุคเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงขายาวสีดำก็เดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ที่อยู่ไม่ไกลพร้อมกับเริ่มชงกาแฟสองแก้ว ก่อนจะยื่นแก้วหนึ่งให้กับกล้อง
และยกอีกแก้วที่เหลือขึ้นมาทำท่าทางดมกลิ่นและเริ่มดื่ม จากนั้นก็หันมายิ้มให้กล้องพร้อมกับพูดขึ้นมาว่า
“เริ่มเช้าวันใหม่ด้วยเอสกาแฟ เบลนด์ แอนด์ บรู”
“คัต !!”
ผู้กำกับตะโกนออกมาก่อนที่จะตัดฉาก วีถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะวางแก้วกาแฟลงและเดินออกจากฉาก จากนั้นผู้กำกับก็เดินเข้ามาเอ่ยชมวี
“เยี่ยมมาวี”
วีกล่าวขอบคุณก่อนจะถามกลับไปว่า
“มีอะไรต้องแก้ไขอีกไหมครับ ?”
ผู้กำกับส่ายหน้า
“ไม่ต้องแล้ววี เดียววีแค่อัดเสียงอีกนิดหน่อยตรงส่วนบทคำพูด แค่นั้นก็เสร็จแล้ว”
“งั้นเหรอครับ”
วีพยักหน้าก่อนจะจัดการไปอัดเสียงบทพูดตามที่ผู้กำกับได้บอกไว้ก่อนหน้านี้ และด้วยการที่ทีมงานและวีนั้นก็ต่างเป็นมืออาชีพทำให้งานนั้นเสร็จอย่างรวดเร็ว
ก่อนกลับทางเลขาของผู้กำกับก็เดินเข้ามาคุยกับวี
“พี่ให้โอนเงินค่าตัวไปที่บัญชีของพี่แก้วเขาแล้วนะ ส่วนสลีปเดียวพี่จะส่งให้วีในไลน์ส่วนตัวอีกทีนึง”
วีพยักหน้าพร้อมกับไหว้ขอบคุณ
“ขอบคุณมากครับพี่”
จากนั้นคุณเลขาก็ถามต่อด้วยความสงสัย
“ว่าแต่ทำไมวันนี้พี่แก้วถึงไม่มาด้วยล่ะ ?”
วีที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาพร้อมกับตอบกลับ
“พอดีว่าพี่แก้วเขาจะต้องไปดูแลพี่เบลนะครับ อีกอย่างพี่แก้วก็เป็นผู้จัดการส่วนตัวของพี่เบล แค่พี่เขาช่วยเหลือเรื่องติดต่องานให้ก็ดีมากแล้ว คงเรียงร้องอะไรไม่ได้หรอกครับ”
เมื่อเลขาของผู้กำกับได้ยินก็พยักหน้าเล็กน้อย
“ก็จริงของวีนะ”
วียิ้ม
“ถ้าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”
“โอเค จ๊ะ”
“สวัสดีครับ”
วีไหว้เล็กน้อยก่อนจะกล่าวลากับทุกคนและกลับบ้าน หลังวีออกไปผู้กำกับก็เดินมาคุยกับเลขาของตนเอง
“เป็นยังไงบ้างเด็กคนนี้ ?”
คุณเลขาขยับแว่นเล็กน้อยพร้อมตอบกลับ
“ดูแล้วเป็นเด็กดีนะคะ แล้วฝีมือของเขาเป็นยังไงบ้างคะพี่ ?”
ผู้กำกับที่ได้ยินแบบนั้นก็คิดเล็กน้อย
“อืม… มันเป็นแค่การถ่ายโฆษณาอะนะ คงพูดอะไรไม่ได้แต่ถ้าจะให้พูดแล้วเขาก็ดูจะเป็นเด็กที่มีฝีมือทีเดียว แค่บลีฟงานครั้งเดียวก็สามารถทำได้อย่างไร้ที่ติ”
คุณเลขาพยักหน้าก่อนจะหันไปถามกับผู้กำกับ
“แล้วเขาจะเหมาะกับงานนั้นไหมคะ ?”
“ก็น่าจะได้นะ ยังไงก็ลองติดต่อเขาก่อนแล้วกัน ให้เขามาลองเทสบทดู”
คุณเลขาพยักหน้า
“เข้าใจแล้วค่ะ เดียวยังไงจะลองถามวีเขาดู”
ผู้กำกับที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มพร้อมกับพูดขึ้นว่า
“เขาตอบรับแน่นอนอยู่แล้วล่ะ”
“งั้นหรอคะ ว่าแต่เราจะส่งบทไหนให้เขาดีคะ ?”
ผู้กำกับคิดอยู่สักพัก
“อืม… เดียวฉันจะลองคิดดูก่อนนะ เพราะเขานั้นเหมาะกับหลายตัวละครอยู่”
“เข้าใจแล้วค่ะ”
คุณเลขาพยักหน้า
ทางด้านวีเองที่กำลังนั่งรถกลับบ้านก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปดูชาแนลยูทูปของตัวเองเพื่อเช็คดูยอดวิวสักเล็กน้อย ก่อนที่วีจะแสดงสีหน้าตกใจออกมาเมื่อเห็นยอดวิว
ไม่ใช่ว่ามันน้อยจนน่าตกใจ แต่มันกลับเยอะจนน่าตกใจมากกว่า ที่พึ่งผ่านมาได้ไม่กี่วันก็มียอดวิวเกือบสองแสนวิวแล้ว
วีตกใจเป็นอย่างมากที่คลิปของเขานั้นได้รับการตอบรับไปในทางที่ดีแบบนี้ เขาจึงอดไม่ได้ที่เลื่อนไปดูคอมเมนต์ เพื่อดูว่าคนอื่นเขาคิดเห็นอย่างไรกับคลิปของตัวเองบ้าง
-น่ารักจัง
-น่ากินจังเลย ~
-ดูน่าอร่อยจัง
-โอ้ ~ นี่ใช่นายแบบที่ลงนิตยสารคู่กับเบลหรือเปล่านะ ?
-น่าทำตาม
คิ้ววีถึงกับขมวดกันเป็นปมเมื่อได้ไล่อ่านคอมเมนต์ต่างๆใต้คลิป เพราะส่วนใหญ่จะพูดถึงรูปลักษณ์ของเขามากกว่าฝีมือการทำอาหาร แต่จะไปว่าคนเหล่านี้ก็ไม่ได้เพราะคลิปแรกนั้นเป็นเมนูกระเพราที่ใครๆก็น่าจะทำได้
วีถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะมองไปที่หน้าจอมือถือของตัวเอง
‘แม้จะไม่ได้เป็นไปตามที่หวังก็เถอะ แต่ก็ถือว่าเริ่มต้นได้ดีละนะ’
วีปลอบใจตัวเองเล็กน้อยก่อนที่แจ้งเตือนข้อความไลน์จะเด้งขึ้นมา เป็นเบลที่ส่งข้อความมาแสดงความยินดีเรื่องคลิปของเขาพร้อมกับพูดอีกว่าเมื่อไหร่จะเชิญเธอไปเป็นแขกรับเชิญ เพราะเธออยากกินอาหารฝีมือวี
ทางวีเองก็ได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะตอบกลับ
[ รอหาเทปที่เหมาะกับพี่ก่อนแล้วกัน พี่ชอบอาหารแนวไหนล่ะ ? ]
จากนั้นพี่แก้วก็ทักมาหาวีและถามถึงเรื่องงานในวันนี้ ก่อนจะแนบสลีปเงินค่าตัวที่พึ่งจะโอนให้วีมาพร้อมกันด้วย วีจึงตอบพี่แก้วกลับไปว่า
[ งานวันนี้เรียบร้อยดีครับ ขอบคุณพี่แก้วมากที่เป็นธุระจัดการให้ ]
จากนั้นพี่แก้วก็ตอบกลับมา
[ ไม่เป็นไรหรอกวี ว่าแต่วีสนใจเล่นละครหรือซีรี่ย์หรือเปล่า ? ]
วีที่ได้อ่านข้อความก็ตกใจเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าเขาจะได้งานแสดงรวดเร็วแบบนี้ นี่พึ่งมายังไม่ถึงสองเดือนเลยหลังจากที่เขาเริ่มที่จะเข้ามาในวงการ
นี่ถือเป็นอะไรที่เร็วมากที่หน้าใหม่ที่ไม่มีใครรู้จักอย่างวีได้รับเลือก ดังนั้นวีจึงถามกลับไปว่า
[ ก็สนอยู่นะครับ ว่าแต่มันเป็นละครหรือซีรี่ย์ล่ะครับ ? ]
[ ดูเหมือนว่าจะเป็นมินิซีรี่ย์นะ ว่าไงล่ะสนใจไหม ? ]
เมื่อเห็นพี่แก้วตอบมาแบบนั้นวีก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยพร้อมกับนึกย้อนกลับไปในความทรงจำของเขา ว่าในช่วงเวลานี้ิซีรี่ย์หรือมินิซีรี่ย์อะไรบ้างที่กำลังฉายอยู่
แต่ไม่ว่าวีจะนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก แต่เพียงครู่เดียวเท่านั้นวีก็เลิกล้มความตั้งใจนี้ไป เพราะยังไงมันก็เป็นถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเกือบสิบปีก่อนใคร๊มันจะไปจำได้กัน