ตอนที่ 50

วีเดินกลับเข้ามาด้านในอาคารเรียนก่อนจะตรงไปที่ห้อง ม.5/2 เมื่อมาถึงก็พบว่าเพื่อนร่วมห้องกำลังนั่งประชุมกันอยู่ เมื่อพวกเขาเห็นวีเปิดประตูเข้ามาก็รีบโบกมือเรียกให้วีมานั่งรวมกัน

วีเลือกที่นั่งด้านหลังเนื่องจากหน้าที่ของเขาในงานเทศกาลไม่ได้มีอะไรมากนัก เพราะงั้นเขาจะฟังหรือไม่ฟังก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่

โดยรวมสรุปแล้วก็เป็นการแจกแจงหน้าที่ของแต่ละคนในวันงานและระหว่างนั้น ซึ่งทางห้องของวีได้ทำการเปิดคาเฟ่ร้านขนมหวาน ซึ่งมีวีรับหน้าที่เป็นพ่อบ้านคอยดูแลเหล่าลูกค้าผู้หญิงและก็มีเพื่อนผู้หญิงหน้าตาดีคนอื่นๆที่ทำหน้าที่ดูแลลูกค้าผู้ชาย

ในตอนแรกที่วีเห็นว่าสมาชิกภายในห้องลงคะแนนเสียงกันเรื่องที่จะทำร้านขนมหวานก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยและกังวลว่ามันจะออกมาแย่แต่หลังจากที่เฝ้าดูการเตรียมการของสมาชิกแล้วดูเหมือนทุกอย่างจะออกมาดีกว่าที่คาดไว้

หลังจากการประชุมเรียบร้อยแล้วทุกคนก็เดินลงมาที่สนามหญ้าด้านล่างเพื่อช่วยกันตกแต่งสถานที่ให้เหมาะกับการเป็นร้านขนม

ในตอนแรกพวกเขาประชุมกันว่าจะใช้ห้องเรียนของห้อง 2 และห้อง 3 เป็นร้านแต่ก็ต้องยกเลิกไปเนื่องจากปัญหาเรื่องพื้นที่และก็ความปลอดภัยเรื่องฝืนไฟ

ในขณะที่วีกำลังช่วยคนอื่นกางเต้นท์อยู่นั้นมิ้นก็เดินเข้ามาหาวี

“วี พอดีว่าชุดที่เราได้ขอให้สาขาแฟชั่นช่วยตัดให้เรียบร้อยแล้วนะ วีจะว่างไปลองชุดหน่อยได้ไหม ?”

วีพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะตอบรับจากนั้นก็เดินไปที่ห้องสาขาแฟชั่น เมื่อมาถึงวีก็พบกับความรคึกคักของบรรดาเด็กสาวที่กำลังขยันขันแข็งในการตัดชุดของพวกเธอที่สำหรับงานแฟชั่นโชว์อย่างสุดความสามารถ

เมื่อพวกเธอเห็นว่าวีเดินเข้ามาก็อดไม่ได้ที่จะเข้ามารุมล้อมเขาพร้อมกับขอร้องให้วีช่วยลองชุดของพวกเธอ วีทำตัวไม่ถูกเล็กน้อยก่อนจะบอกให้พวกเธอใจเย็นๆลงก่อน

“ใจเย็นๆก่อนสิ”

พวกเธอเริ่มสงบลงเล็กน้อยวีจึงยิ้มพร้อมกับพูดว่า

“เดียวผมจะมาช่วยทีหลังก็แล้วกันนะ แต่ว่าพอดีผมมารับชุดที่ห้อง 5/2 สั่งตัดนะอยู่ตรงไหนงั้นเหรอ ?”

จุ๊บแจงหนึ่งในนักเรียนสาขาแฟชั่นที่ได้ยินแบบนั้นก็ชี้ไปทางห้องเก็บเสื้อด้านหลังก่อนจะบอกกับวี

“อยู่ในห้องเก็บเสื้อตรงนั้นน่ะจ๊ะ มันจะมีเทปแปะบอกเลขห้องอยู่ วีลองไปหาเอานะ”

“ขอบคุณบครับ”

วีกล่าวขอบคุณพร้อมกับเดินตรงไปที่ห้องเก็บเสื้อ เมื่อเข้ามาด้านในวีก็อดไม่ได้ที่จะที่ต้องตกใจเพราะด้านในห้องนั้นมีชุดมากมายถูกแขวนเอาไว้อยู่

นับจากสายตาแล้วน่าจะมีมากกว่าร้อยชุดเลยทีเดียวทำเอาวีอดสงสัยไม่ได้ว่าเหล่าสาวๆสาขาแฟชั่นนี่ช่างขยันเสียเหลือเกิน

โชคยังดีที่มีการแบ่งหมวดหมู่เอาไว้ครบถ้วนทำให้สามารถหาได้อย่างง่ายดาย แต่ละโซนถูกแบ่งออกไปตามชั้นปีมีตั้งม.ต้นยันม.ปลายเลยทีเดียว

วีเดินไปยังโซนของม.ปลาย ก่อนจะมองหาชุดของห้องเขา วีงมหาอยู่สักพักก่อนจะพบกับชุดพ่อบ้านที่ถูกแขวนเอาไว้ตรงด้านใน

วีหยิบออกมาดูก่อนจะพบว่าเป็นชุดพ่อบ้านที่เคยเห็นตามหนังหรือซีรี่ย์ฝรั่งทั่วไปซึ่งมีเทปแปะไว้ว่า ‘วี 5/2’ จากนั้นวีก็เห็นชุดอื่นๆของเพื่อนในห้องเขา มีชุดพ่อบ้านอีกสองตัวและก็ชุดเมดอีกสามตัว

วีหยิบชุดของเขาออกมาก่อนจะเดินออกมาด้านห้องเก็บเสื้อ เมื่อออกมาวีก็ถูกล้อมด้วยสาวๆอีกครั้งก่อนที่วีจะพูดกับพวกเธอไปว่า

“ผมขอยืมห้องเปลี่ยนเสื้อหน่อยนะครับ”

สาวๆพยักหน้ากันรัวๆเพราะพวกเธอก็อยากจะเห็นวีในชุดพ่อบ้านเหมือนกัน หลังจากที่วีหายเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อพักใหญ่ๆเขาก็เดินออกมาพร้อมกับชุดทักซิโดสีดำแบบหางยาวและโบว์หูกระต่ายประกอบกับหน้าตาอันหล่อเหลาและมีเสน่ห์ของวีทำให้ภาพลักษณ์ของวีในตอนนี้ราวกับออกมาจากหนังสือนิยาย

เมื่อสาวๆสาขาแฟชั่นต่างเห็นวีในชุดพ่อบ้านพวกเธอก็อดไม่ได้ที่จะกรี๊ดกร๊าดและรีบเข้ามาขอถ่ายรูปคู่กับวี

วีถูกรุมอีกครั้งก่อนจะยอมให้ถูกจับถ่ายรูปอยู่นาน ในที่สุดวีก็หลุดออกมาจากเงื้อมมือของสาวๆสาขาแฟชั่น สุดท้ายแล้ววีก็ถูกดึงเข้าแชทไลน์ของกลุ่มสาขาแฟชั่นในฐานะหุ่นลองเสื้อประจำสาขา

วีอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยอ่อน

“ทำไมผู้หญิงพวกนี้ถึงพลังเหลือล้นกันจัง แย่งตัวฉันหยั่งกะเป็นตุ๊กตา”

วีเดินกลับมาที่สนามหญ้าด้านหน้าด้วยชุดที่ใส่อยู่ทำให้ระหว่างทางเขานั้นต้องตกเป็นเป้าสายตาจากนักเรียนทุกคนอย่างช่วยไม่ได้

เมื่อกลับมาถึงทุกคนภายในห้องก็ต่างมองวีเป็นตาเดียวกัน รวมถึงมิ้นหัวหน้าห้องด้วยเช่นกัน เมื่อเธอเดินเข้ามาหาวีเขาก็ถามเธอออกไปว่า

“เป็นไงบ้าง ?”

มิ้นพยักหน้าพร้อมกับชูนิ้วโป้งให้กับวี

“หล่อมากเลยล่ะ”

วีที่ได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะถามต่อว่า

“มีอะไรตรงไหนที่จะต้องแก้ไหม จะได้กลับไปบอกทางนู้นได้ทัน”

มิ้นพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินวนรอบๆตัววีเพื่อตรวจดูความเรียบร้อยของชุดก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อย

“ทุกอย่างโอเคแล้วละ ไม่คิดเลยว่าพวกเธอจะทำออกมาได้ดีขนาดนี้สามารถเอาไปขายได้หลายตังค์เลยนะเนี้ย”

วีพยักหน้าเห็นด้วย

“นั่นนะสิ หากเอาไปขายให้คนที่ชอบคอสเพลย์นะคงได้เงินเยอะเลยทีเดียว”

ทั้งคู่พยักหน้าเห็นด้วยจากนั้นมิ้นก็เข้ามากระซิบกับวีเบาๆว่า

“เอ่อ… วีถ้าไม่ว่าอะไรขอถ่ายรูปคู่ด้วยหน่อยได้ไหม ?”

มิ้นพูดออกมาด้วยท่าทีเขินๆเล็กน้อย วีเองที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาก่อนจะตอบตกลงก่อนที่ทั้งคู่จะถ่ายรูปคู่ด้วยกัน การกระทำของมิ้นทำให้ผู้หญิงในห้องคนอื่นที่กำลังจัดสถานที่อยู่นั้นเข้ามาร่วมขอถ่ายรูปกับวี

จากนั้นวีก็โพสต์รูปของตัวเองในชุดพ่อบ้านสุดเนี๊ยบลงในเฟสบุ๊คและIGของตัวเอง ก่อนจะกลับไปเปลี่ยนเป็นชุดนักเรียนเหมือนเดิมและกลับมาช่วยเพื่อนจัดสถานที่ต่อ