ตอนที่ 49

สองสามวันต่อมาในที่สุดผลคะแนนการวัดระดับของ toeic และ hsk ก็ออกมาแน่นอนว่าวีผ่านได้อย่างสบายๆ เท่านี้เขาก็สามารถนำผลคะแนนไปขอยื่นละเว้นรายวิชาทั้งสองวิชานี้ได้แล้ว

ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาวีใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในกองถ่ายเนื่องจากเขายังเป็นนักเรียนอยู่ ฉะนั้นเวลาการทำงานของเขาจึงน้อยกว่าคนอื่นๆ แต่ถึงอย่างงั้นวีก็ยังชดเชยมันด้วยการทำงานหนักกว่าคนอื่นๆ

ในตอนนี้วีกำลังนั่งอยู่ในห้องของสาขาการแสดงพร้อมกับอ่านนิยายและกินขนมไปด้วยอย่างสบายใจ เนื่องจากวันนี้ไม่มีคิวถ่ายและเขาก็ยังมีเรื่องที่ต้องประชุมร่วมกับสมาชิกภายในห้องในตอนเย็นอีก

แต่เนื่องจากวีนั้นมีการละเว้นรายวิชา ทำให้ชีวิตในรั้วโรงเรียนของเขาวันนึงค่อนข้างจะว่างดังนั้นวีจึงฆ่าเวลาด้วยการมานั่งอ่านนิยายภายในห้องของสาขาการแสดง

และเนื่องจากภายในห้องนั้นเต็มไปด้วยขนมและน้ำทำให้ห้องของสาขาการแสดงนั้นเหมาะมากสำหรับสถานที่ที่เอาไว้พักผ่อนในช่วงที่มีเวลาว่างมากเกินไป

แถมที่นี่ยังมีแอร์อีกด้วย อ๊า ~ เหมาะกับการพักผ่อนจริงๆ

“น่าเสียดายที่ไม่สามารถติดเน็ตได้ ไม่งั้นคงดีกว่านี้”

วีบ่นพึมพัมขณะกำลังพลิกหน้าหนังสือ จังหวะนั้นเองประตูของห้องก็ถูกเปิดออกวีเงยหน้าขึ้นไปมองเล็กน้อยก่อนจะพบกับนิดาประธานสุดสวยนั่นเอง

เมื่อเธอเห็นวีกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ห้องก็อดไม่ได้ที่จะถามอย่างแปลกใจ

“วันนี้ไม่มีเรียนหรอ ?”

วีส่ายหน้าเล็กน้อยพร้อมกับตอบกลับ

“พอดีว่าผมทำเรื่องละเว้นรายวิชานะ ก็เลยว่าง”

นิดาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะและเดินไปเลือกหนังสือมานั่งอ่าน บรรยากาศภายในห้องเงียบเชียบจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเคี้ยวขนมและเสียงพลิกหน้ากระดาษเท่านั้น

วีไม่ค่อยจะชอบบรรยากาศแบบนี้เท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่รู้จะพูดคุยอะไรกับอีกฝ่ายดีจึงได้แต่เงียบและนั่งอ่านหนังสือของตัวเองต่อไป

หลังจากนั้นไม่นานวีที่ทนความเงียบไม่ไหวก็พูดออกมา

“แล้วรุ่นพี่วันนี้ไม่มีเรียนงั้นเหรอครับ ?”

นิดาพยักหน้าเล้กน้อยก่อนจะตอบกลับ

“ก็นะช่วงนี้ ม.6 กำลังอยู่ในช่วงติวเพื่อสอบเข้ามหาลัย วิชาต่างๆนอกเหนือจากการติวแล้วก็แทบจะไม่มีอะไรเลย ก็เลยว่างเป็นพิเศษ”

วีที่ได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะถาม

“แล้วรุ่นพี่ไม่ไปติวเตรียมตัวสอบงั้นเหรอครับ ?”

นิดาส่ายหน้า

“ตอนนี้แค่คะแนนทั่วไปก็เพียงพอจะยื่นเข้ามหาลัยแล้ว อีกอย่างฉันจะไปต่อที่มหาลัยของดรุณคริสเตียน จึงสามารถเอาคะแนน ม.6 ไปเทียบเพื่อเป็นโควต้าพิเศษได้เลยไม่มีปัญหาในการสอบ”

วีพยักหน้าเข้าใจเนื่องจากมหาลัยดรุนคริสเตียนเป็นมหาลัยในเครือเดียวกันกับโรงเรียนดรุณคริสเตียนดังนั้นจึงสามารถใช้เกรดจากตอน ม.6 ไปเทียบเพื่อเอาโควต้าพิเศษในการเข้าเรียนที่มหาลัยได้ และยังลดปัญหาในการสอบแข่งขันกับเด็กจากโรงเรียนอื่นอีกด้วย

อย่างวีเองหลังจากจบม.6 ที่นี้แล้วก็จะไปเรียนต่อที่มหาลัยนี้เช่นเดียวกัน เนื่องจากไม่ต้องมีปัญหาสำหรับการสอบเข้าจากได้โควต้าพิเศษ และยังมีคณะที่ตัวเขาต้องการเรียนอีก

วีจึงอดไม่ได้ที่จะถามกับนิดา

“แล้วรุ่นพี่จะเข้าคณะอะไรงั้นเหรอครับ ?”

“นิเทศฯ น่ะ”

นิดาตอบกลับอย่างเรียบง่าย วีได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจก่อนจะยิ้มพร้อมกับพูดว่า

“งั้นในอนาคตก็ยังจะได้เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันอีกเหมือนเดิมสินะครับ”

นิดาที่ได้ยินแบบนั้นก็มองหน้าวีเล็กน้อยก่อนจะยิ้มพร้อมกับพูดว่า

“เดียวจะเตรียมบทรับน้องแสนสนุกเอาไว้ให้โดยเฉพาะเลย”

วีที่ได้ยินคำพูดของนิดาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแห้งๆ ก่อนที่ข้อความไลน์ของวีจะเด้งเป็นข้อความแชทของห้อง ม.5/2 ซึ่งเรียกให้ทุกคนมาประชุมกันและช่วยกันตกแต่งห้องสำหรับงานเทศกาลที่จะถึงในอีกไม่กี่วัน

วีถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะลุกไปเก็บหนังสือ

“ผมคงต้องไปแล้วละครับ พอดีที่ห้องเรียกประชุมแล้ว”

นิดาที่ได้ยินก็พยักหน้าจะโบกมือเล็กน้อยเพื่อส่งวี