เจ้าทำให้ข้าแก้แค้นได้รึ?

ทิศทางที่เขากำลังมุ่งหน้าไป ตงกู่รู้ว่ามีเมืองหนึ่งอยู่ ซึ่งมันเหมาะสมกับการหาศิษย์มาก

แม้เขาจะเป็นบุคคลจากระบบ แต่ด้วยการที่เจียงหมิงอัญเชิญออกมา

ทำให้ในความทรงจำของเขา มีเรื่องราวของทวีปมนุษย์และทวีปรอบๆในระยะเวลา200,000ปี

ซึ่ง200,000ปี มีเรื่องราวมากมายที่ทำให้ตงกู่รู้สึกตกตะลึง แต่เขาก็ไม่ได้สนใจกับมันมากนัก

เนื่องจากมันผ่านไปนานแล้ว และอาจจะไม่เกิดขึ้นอีก

ด้วยการที่เขาเป็นปรมาจารย์เทพ ทำให้ระยะทางที่เขาสามารถเคลื่อนที่ได้สูงสุด มันไกลถึง50ล้านลี้

ผ่านไปได้ไม่นาน ตงกู่ก็มาถึง

เนื่องจากระยะทางจากสำนักของตน มาเมืองนี้มีระยะห่างอยู่ที่200ล้านลี้ ทำให้เขาต้องใช้เวลาในการเดินทางเล็กน้อย

เมื่อตงกู่มาถึง เขาก็ลงจอดใกล้ๆและเลือกเดินเท้าแทน “เมืองเซินเจิ้น เป็นเมืองที่มีบุตรแห่งสวรรค์ปรากฏเกือบทุกๆสิบปี และเมื่อ8ปีที่แล้วก็มีบุตรแห่งสวรรค์ปรากฏ แม้ปีนี้โอกาสจะน้อย แต่มันก็ยังมีโอกาสที่บุตรแห่งสวรรค์จะปรากฏขึ้น”ตงกู่พึมพำและเดินมายังประตูเมือง

เนื่องจากตงกู่พึ่งมาถึงเมืองเซินเจิ้น ทำให้เขาต้องจ่ายค่าเข้าเป็นเงิน 10 หินวิญญาณ

10 หินวิญญาณ เป็นค่าเพียงค่าเข้าเท่านั้น

เขาค่อยๆหยิบหินวิญญาณออกมา และให้มันกับทหารยาม

“ถ้าข้าไม่ได้เจอสมบัตินั้น ข้าคงไม่มีหินวิญญาณแน่นอน”ตงกู่นึกถึงสมบัติที่ตนพบ

มันเป็นสมบัติที่ค่อนข้างน่าดึงดูด ทำให้ตงกู่เปิดมันและได้รับหินวิญญาณนับพันและสมบัติอีกเล็กน้อย

เมื่อจ่ายค่าเข้า ตงกู่ก็มองหาผู้คนที่น่าสนใจ

ด้วยการที่เขามาจากระบบ ทำให้สามารถใช้ฟังก์ชั่นตรวจสอบพรสวรรค์ได้

นี่คือหนึ่งในข้อดีของการอัญเชิญ

สายตาของตงกู่กวาดไปทั่วบริเวณรอบๆ ทุกสิ่งทุกอย่างถูกเขาตรวจสอบทั้งหมด

[ ชื่อ : หยางโม่

อายุ : 150 ปี

พรสวรรค์ : กลาง ]

[ ชื่อ : ซูเซียว

อายุ 38 ปี

พรสวรรค์ : กลางค่อนข้างสูง ]

[ ชื่อ : ..... ]

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างถูกตงกู่ตรวจสอบทั้งหมด แต่ไม่ว่าเขาจะตรวจสอบมากเท่าไหร่

พรสวรรค์ที่ปรากฏสูงสุด ก็เป็นเพียงกลางค่อนข้างสูงเท่านั้น

ตงกู่มองท้องฟ้า ในตอนนี้พระอาทิตย์เริ่มหายไปแล้ว“ข้ามองหามานานเพียงนี้เชียวรึ?”

แม้ตงกู่จะสามารถมองหาต่อได้ แต่เนื่องจากมันเป็นเมือง

การเดินไปทั่วในเมืองตอนกลางคืน มันสะดุดตาเกินไปและจะเกิดข้อสงสัยได้

ตงกู่ไม่ชอบความวุ่นวาย และไม่อยากให้มีปัญหาเกิดขึ้น

เขาเลยเลือกหาที่พักใกล้ๆ และรอให้เช้าวันใหม่มาถึง

กาลเวลาค่อยๆผ่านไป เช้าวันใหม่ก็ปรากฏ

ในเช้าวันนี้ตงกู่ตัดสินใจไปมองหาในทิศใต้ของเมือง

ตงกู่เดินลัดเลาะมาตามทาง จนมาโผล่ที่ถนนทิศใต้

เทียบกับถนนหน้าประตูเมือง ถนนทิศใต้มีคนน้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด

แม้แต่ร้านค้าหรือบ้านก็มีไม่มาก

ตงกู่ไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านี้ และเปิดฟังก์ชั่นการตรวจจับพรสวรรค์

แต่ไม่ว่าเขาจะหาอย่างไร ก็ไม่อาจพบเจอผู้มีพรสวรรค์เหมาะสมกับสำนักของตนเลย

แถมพรสวรรค์ของคนในทิศใต้ยังแย่กว่าอีกด้วย

ตงกู่ส่ายหัว และเตรียมไปยังทิศทางอื่น

เขาค่อยๆเดินอย่างช้าๆและตรวจจับพรสวรรค์ไปพร้อมๆกัน

เมื่อเดินมาเกือบจะพ้นถนนทิศใต้แล้ว ตงกู่ก็พบเจอคนที่เหมาะสม

[ ชื่อ : ฉูเสวี่ยชิง

อายุ : 21 ปี

พรสวรรค์ : สูง (ฟีนิกซ์หลากสี) ]

ตงกู่มองไปยังฉู่เสวี่ยชิงที่มีหน้าตามอมแมม เสื้อผ้าฉีกขาด พลังชีวิตร่อยหรอ มีบาดแผลตามตัวร้ายแรง

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของตงกู่ เขาเดินเข้าไปหาฉูเสวี่ยชิงอย่างช้าๆ “อยากแก้แค้นรึไม่?”

เมื่อฉูเสวี่ยชิงได้ยิน นางก็เงยหน้าขึ้นมองตงกู่“เจ้าเป็นใคร?”นางไม่ได้เลือกตอบ แต่กลับถามอีกฝ่ายกลับ

ตงกู่ส่ายหัว “ไม่สำคัญว่าข้าเป็นใคร ข้าแค่ถามว่าเจ้าต้องการแก้แค้นหรือไม่?”

เมื่อได้ยินคำว่าแก้แค้นรอบ2 สายตาของฉูเสวี่ยชิงก็มีเจตนาสังหารปรากฏ

เจตนาสังหารที่ปลดปล่อยออกมา มันรุนแรงมากราวกับนางปลดปล่อยความเครียดแค้นออกมาทั้งหมด

นางเงียบไปสักพัก และถามขึ้น“ถ้าข้าบอกอยาก แล้วเจ้าจะทำอย่างไรให้ข้าได้แก้แค้นล่ะ?”

“ข้าจะทำให้เจ้าแข็งแกร่งพอสำหรับการแก้แค้น”ตงกู่ตอบตรงๆ

“หึ! ฮ่าๆๆๆๆ”ฉูเสวี่ยชิงหัวเราะออกมา และจ้องมองไปยังตงกู่ราวกับคนโง่เขลา“ข้าที่สูญเสียตันเถียนสำหรับการบ่มเพาะไปแล้ว จะสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไร? แม้เจ้าจะสามารถทำให้ข้ากลับมาฝึกฝนได้อีกครั้ง แต่แล้วมันยังไง? เจ้าคิดว่าข้าจะสามารถแก้แค้นได้รึ เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่ข้าต้องการแก้แค้นนั้นน่ากลัวขนาดไหน?!!”

คำพูดของฉูเสวี่ยชิง ทำให้ตงกู่เงียบ

เขาไม่รู้ว่าคนที่นางต้องการแก้แค้นแข็งแกร่งขนาดไหน มีกำลังรบมากเพียงใด มีอิทธิพลกว้างใหญ่สักแค่ไหน หรือแม้แต่มีพันธมิตรมากเท่าใด

แต่สำหรับในความคิดของตงกู่ มันก็เป็นเพียงแท่นเหยียบเพื่อให้สำนักของตนโด่งดัง และสามารถเชิดหน้าชูตาขึ้นมาได้

ยิ่งการที่ศัตรูของฉูเสวี่ยชิงแข็งแกร่งมาก สำนักเหนือฟ้าก็ยิ่งจะมีอิทธิพลมากยิ่งกว่า

รอยยิ้มบนใบหน้าของตงกู่ยังคงไม่หายไป “ไม่ว่าศัตรูของเจ้าจะแข็งแกร่งเพียงใด มันก็เป็นเพียงฝุ่นผงที่สามารถปัดกวาดได้ตามต้องการสำหรับพวกเรา”คำตอบของเขาไม่มีน้ำเสียงแห่งความหวาดเกรงเลย

ฉูเสวี่ยชิงตกตะลึง ก่อนจะก้มหน้าเล็กน้อย“ในเมื่อเจ้าตัดสินใจเช่นนั้น ข้าก็จะตอบคำถามที่เจ้าถาม ข้าอยากแก้แค้น!!! แก้แค้นมันที่ทำลายครอบครัวของข้า แก้แค้นมันที่ไม่ยอมฟังเหตุผลทั้ง2ฝั่ง!!”เจตนาสังหารปะทุออกมาอีกรอบ สายตาแดงฉานจ้องไปยังตงกู่ราวกับเห็นศัตรูที่อยากแก้แค้น

ตงกู่เริ่มสนใจฉูเสวี่ยชิงเล็กน้อย “ดี!! งั้นข้าจะทำให้เจ้าได้แก้แค้นสมใจอยาก!!”