เจ้ามีสิ่งนี้ได้อย่างไร?!

เจียงหมิงเพียงส่ายหัวเล็กน้อย และจับจ้องไปยังการต่อสู้

ด้วยการต่อสู้ที่ดำเนินมาค่อนข้างนาน ทำให้ออร่าที่ทั้ง2ปลดปล่อยออกมานั้นเบาบางลงเป็นอย่างมาก

ไม่นาน เหนือท้องนภา ริ้วแสงเส้นหนึ่งก็หายไป พร้อมกับมีร่างๆหนึ่งค่อยๆตกลงมา

ร่างนี้หาใช่ใครอื่นนอกจาก ต้าซันเทียน

ด้วยฐานการบ่มเพาะที่ต่ำกว่าหนึ่งขั้นเล็ก ทำให้ต้าซันเทียนไม่อาจต่อกรกับต้าซูได้มากนัก

ร่างของเขาร่วงลงสู่ท้องทะเลอย่างรวดเร็ว

บูม!!!

เสียงตกกระทบดังกึกก้อง คลื่นน้ำสาดกระเด้นไปทั่วบริเวณรอบๆ

ต้าซูจ้องมองไปยังท้องทะเลด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

ถึงนางจะชนะ แต่สภาพของนางก็ไม่แตกต่างจากต้าซันเทียนมาก

ด้วยการต่อสู้ ทำให้พลังปราณของนางเหลือเพียง30เปอร์เซ็นต์เท่านั้น

พลังปราณเพียง30เปอร์เซ็นต์ ทำให้ต้าซูไม่อาจรอช้าได้

ร่างของนางกลายเป็นริ้วแสง และตรงไปยังทิศทางตรงข้ามทันที

หลังจากต้าซูจากไปได้ไม่นาน คลื่นน้ำขนาดใหญ่ก็แหวกออก พร้อมกับมีร่างของต้าซันเทียนเดินออกมา

ร่างของต้าซันเทียนในตอนนี้ แตกต่างจากร่างก่อนหน้ามาก

ผิวสีม่วงดำทมิฬ ใบหูที่ยื่นออกมาทั้ง2ข้าง หน้าผากมีเขาขนาดเล็กโผล่ออกมา

ร่างของเขาในตอนนี้ หาใช่มนุษย์ไม่

มันราวกับสัตว์ประหลาดที่น่ารังเกียจและน่าขยะแขยง

ต้าซันเทียนจ้องมองไปยังเส้นทางที่ต้าซูหนีไป “บังอาจทำให้ข้าต้องใช้ร่างแบบนี้ ต้าซู!!! ข้าจะทำให้เจ้าตายแบบทรมานอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเลย!!”กล่าวจบ ร่างของเขาก็ตรงไปยังทิศทางต้าซูอย่างรวดเร็ว

ความเร็วของเขานั้น ทำให้ภายในไม่ถึง10วินาที ก็มาโผล่ด้านหลังของต้าซูแล้ว

ต้าซูที่สัมผัสได้ถึงออร่าพลังอันแข็งแกร่ง ก็ขนลุกซู่ก่อนจะฟันหลังไปมอง“นั้นมันตัวอะไร?”สายตาของนางจ้องมองไปยังต้าซันเทียนด้วยความตกตะลึง

ความหวาดกลัว แผ่ซ่านไปทั่วร่างของนาง

ด้วยรูปลักษณ์ และพลังที่ต้าซันเทียนปลดปล่อยออกมา ทำให้ต้าซูไม่กล้าหันกลับไปมองเป็นรอบที่2

ความเร็วของนางถูกเร่งจนสุด จนชั้นบรรยากาศแหวกออกจากกัน

ริ้วแสงทั้ง2 พุ่งผ่านมณฑลแล้วมณฑลเล่า สายตามากมายของเหล่ามหาอำนาจระดับญาณทิพย์จ้องมองไปยังริ้วแสงด้วยความหวาดกลัว

“เป็นผู้ใดกัน?”คำถามนี้ถูกถามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

แม้แต่ผู้บ่มเพาะระดับก่อเกิด เมื่อเส้นริ้วแสงทั้ง2ความหวาดกลัวที่ไม่เคยมีมาก่อนก็ปรากฏแทบจะในทันที

ส่วนผู้บ่มเพาะระดับรวมปราณ ไม่รับรู้ถึงเหตุการณ์นี้เลย

เนื่องจากความเร็วของทั้ง2นั้นรวดเร็วมาก ทำให้ผู้บ่มเพาะระดับต่ำเช่นนี้ไม่อาจมองเห็นได้

ต้าซันเทียนยกกระบี่ของตนขึ้นตวัดไปด้านหน้าหลายสิบครั้ง

ทุกการตวัด คลื่นกระบี่มากมายก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและพุ่งไปยังต้าซู

ต้าซูที่สัมผัสได้ถึงคลื่นกระบี่มากมายก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ก็รีบหลบในทันที

เมื่อเห็นต้าซูสามารถหลบกระบี่ของตนได้ ต้าซันเทียนก็ไม่ได้หยุดและยังคงตวัดต่อไป

เมื่อคลื่นกระบี่มีจำนวนที่มากขึ้น ต้าซูก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหยิบกระบี่ของตนและฟันไปยังคลื่นกระบี่เหล่านั้น

เสียงของกระบี่ตกกระทบกันจนดังกึกก้องไปทั่วทุกที่ที่ทั้ง2ผ่าน

ด้วยเสียงกระบี่ ทำให้เกิดคลื่นเสียงกระจายไปรอบๆ

คลื่นเสียงนี้ทำลายสิ่งปลูกสร้างและธรรมชาติมากมาย ไม่ว่าจะเป็นภูเขา น้ำตก หน้าผา หรือแม้แต่ก้อนเมฆบนท้องนภา

ผู้บ่มเพาะมากมายต่างบาดเจ็บ เพียงแค่คลื่นเสียงตัดผ่านมายังตน

ไม่นาน ต้าซูและต้าซันเทียนก็มาถึงชายขอบของราชวงศ์ต้าฮวง

อีกฟากหนึ่งของราชวงศ์ต้าฮวงนั้น เป็นราชวงศ์หลี่ ซึ่งเป็นศัตรูคู่แค้นกันมานาน

ต้าซูจ้องมองไปยังเส้นทางด้านหน้า “เกือบจะถึงอาณาเขตของราชวงศ์หลี่แล้ว”ความรังเกียจเล็กน้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนาง

ต้าซันเทียนหัวเราะ “ฮ่าๆๆ ท่านจักรพรรดินี ด้านหน้าเป็นอาณาเขตของราชวงศ์หลี่ ซึ่งเป็นศัตรูคู่แค้นกับราชวงศ์ต้าฮวง ถ้าจักรพรรดิหลี่รับรู้ว่าท่านเข้าไปในอาณาเขตของเขา แม้ท่านจะเป็นถึงจักรพรรดินี แต่เขาก็จะสังหารท่านแน่”สีหน้ายินดีปรากฏขึ้นแทบจะในทันที

เมื่อต้าซูเข้าไปยังอาณาเขตของราชวงศ์หลี่ ชะตากรรมของต้าซูนั้น ต้าซันเทียนสามารถคาดเดาได้เลย

ถึงต้าซูจะไม่เข้าไป นางก็หนีความตายไม่พ้นอยู่ดี

ต้าซูยิ้มเล็กน้อย “เจ้าคิดว่าข้าจะไม่เตรียมการอะไรใว้เลยรึไง”ก่อนจะบีบลูกแก้วเล็กในมือของตน

ต้าซันเทียนที่เห็นลูกแก้วในมือของนาง สีหน้าตื่นตระหนกก็มาแทนทีความยินดีแทบจะในทันที “นางมีสิ่งนั้นได้อย่างไรกัน”

เสียงลูกแก้วแตกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับร่างของนางที่ค่อยๆเลือนหายไป

ต้าซันเทียนเมื่อเห็นว่าร่างของต้าซูหายไปแล้ว ดวงตาของเขาก็แดงฉานเต็มไปด้วยความโกรธ “ต้าซู เจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก!!!”

ในป่าแห่งหนึ่ง ร่างของต้าซูค่อยปรากฏขึ้น “ต้าซันเทียน ถ้าคิดจะสังหารข้า มันยังเร็วไปร้อยปี!!”

นางลากร่างที่พลังปราณแทบไม่เหลือ มายังต้นไม้ใกล้ๆ

ในตอนนี้ความเหนื่อยล้ามากมาย ทำให้ดวงตาของต้าซูปิดลงอย่างช้าๆ

แต่ก่อนที่ดวงตาของนางจะปิดสนิท นางก็เห็นร่างอันเลือนลางมาปรากฏอยู่ตรงหน้า

ความตื่นตระหนกเล็กน้อยปรากฏขึ้นในจิตใจของนาง แต่ด้วยความเหนื่อยล้าทำให้นางไม่อาจทำอะไรได้เลย

ก่อนที่ดวงตาของนางจะปิดลงอย่างสนิท